Κατακαλόκαιρο στο Λιδορίκι,ντάλα μεσημέρι,κι’ο Σαψαρής ,κατά κόσμον Κων.Μαργέλλος ,μέγας φαρσέρ και καλαμπουρτζής ,επίλεκτο στέλεχος της πλακατζίδικης παλιοπαρέας της Βαθειάς,ξάπλωσε να πάρει ένα υπνάκο στον πάγκο του μαγαζιού του που ήταν ,βέβαια ορθάνοιχτο, στο ισόγειο του Χαρούλα, στο μετέπειτα Παζέικο.
Απ’έξω περνούσε ο Ανδρέας Γκομόζιας , Λιδορικιώτης έμπορος και φίλος του Σαψαρή αλλά και συνάδελφος εν…πλάκαις ,και ακούγοντας το μελωδικό..ροχαλιτό ,που .. έφτανε μέχρι έξω , μπήκε και είδε το φίλο του να κοιμάται κι’αμέσως το μυαλό του πήγε , που άλλού ; στην πλάκα , και τι πλάκα!!!
Πήρε απ’τα ράφια διάφορα χρώματα , τότε οι μπογιές ήταν σε σκόνη , και έριξε σιγά –σιγά στο καταιδρωμένο , απ’τη ζέστη , πρόσωπο του φίλου του , προσέχοντας να μη τον ξυπνήσει .
Τελειώνοντας , έφυγε προσεκτικά και μάζεψε μερικά παιδιά , τη μαρίδα της Βαθειάς , και τα έβαλε να κάνουν φασαρία έξω απ’το μαγαζί του Σαψαρή , για να τον ξυπνήσουν και ο ίδιος άραξε στο απέναντι καφενείο , για να απολαύσει το θέαμα.
Πράγματι , απ’τη φασαρία των παιδιών ο Σαψαρής πετάχτηκε , αλαφιασμένος , απ΄τον ύπνο , έτριψε με τα χέρια του ,το πρόσωπο και τα μάτια του , για να ξενυστάξει , και προχώρησε προς τη Βαθειά για να πλυθεί , όπως συνήθιζε.
Οι Λιδορικιώτες , όταν τον είδαν πασαλειμμένο , με τις πολύχρωμες μπογιές , άρχισαν να γελούν ,να χειροκροτούν και να φωνάζουν , ενώ χειροκροτούσε κι’ ο ίδιος ο Σαψαρής , χωρίς να γνωρίζει γιατί γίνεται όλη αυτή η φασαρία , προχωρόντας πάντα προς τη βρύση.
Όταν , όμως , άρχισε να πλένεται και είδε το νερό χρωματισμένο , τότε μόνο κατάλαβε ότι του την είχαν…στήσει οι ..φίλοι του και φυσικά έσκασε κι’αυτός στα γέλια ψιθυρίζοντας…δανεικά τα αλεύρια…γιατι , κακά τα ψέμματα ,τα ίδια δεν έκανε κι’αυτός στους άλλους ;
Λιδορίκι 09 02 07
11.2.07
10.2.07
ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ Ο...ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΑΣ.....
Αναρωτηθήκατε ποτέ , πόσο κοστίζει ο Πολιτισμός στο Δήμο μας ; σίγουρα όχι , μην ανησυχείτε όμως , φροντίσαμε εμείς ( από παλιά επαγγελματική...διαστροφή ) να κοστολογίσουμε τον έρμο τον...Πολιτισμό και σας ενημερώσουμε .
Για το έτος ,λοιπόν ,2005 προυπολογίσθηκε ποσό δαπανών 49.000 e και για το 2006 ποσό 64.000 e, ποσό δηλαδή αυξημένο κατά 30,61% , έχουμε λοιπόν και λέμε 49000 e οι πολιτιστι - κές δαπάνες, στο Δήμο είμαστε 4250 άτομα περίπου, αναλογεί λοιπόν στον καθένα μας ποσό 11,52 e, για το 2005 και 15,05 e για το 2006 .
Θέλετε τώρα να δείτε και πόσο στοιχίζουν στον καθένα μας και οι Δημοτικοί μας άρχοντες ;
κρατηθείτε καλά στην καρέκλα σας , πιείτε , αργά-αργά τα χάπια για την καρδιά και την πί-εσή σας , πιείτε ένα ποτήρι του νερού ουίσκι και...διαβάστε .
Συνολικό ποσό ,αποζημιώσεων και εξόδων κινήσεως κ.κ Δημάρχου,Αντιδημάρχων και Προ -έδρου Δημ.Συμβουλίου 114.940 e ετησίως δια 4250 = 27 e κατ'άτομο ,τζάμπα πράμα ,ούτε ( 3 ) τρία κιλά μοσχαρίσιο κρέας , από καλή...παρτίδα φυσικά.
Κοντολογίς ο Πολιτισμός στο Δήμο μας κοστίζει 57,41% λιγότερο απ'την Δημοτική μας ηγεσία. Όπως λέει κι ο σοφός λαός μας , είμαστε φτηνοί στ' αλεύρι κι' ακριβοί στα....πίτουρα.
Περαστικά μααααααςςςςς.....
Α..και μιά απορία , νοιώσατε εσείς οτι τα Πολιτιστικά...δρώμενα του Δήμου μας άξιζαν έστω και αυτά τα...λίγα λεφτά ; εμείς...όχι...
Κοίταξε φίλε μου τι πέρασε έτσι...ξαφνικά απ'το ...βρώμικο μυαλό μου .
Αν , λέμε αν , οι Δημοτικοί μας άρχοντες , που ασχολούνται με τα κοινά ,για να ....προσφέρουν
στον τόπο τους όπως όλοι δηλώνουν , παραιτούνταν ..ολικώς η μερικώς απ'την αποζημίωσή τους , ξέρετε τι θα μπορούσαμε να φτιάξουμε στο Δήμο μας ;Παπάδες...που λέει κι'ο σοφός λαός μας, ναι παπάδες και ίσως και....Δεσποτάδες .
Επειδή όμως δεν τα πάμε και τόσο καλά με τα...ευρώπουλα, ας δούμε τα ποσά σε δραχμούλες, έχουμε και λέμε τα 114.940 e μας κάνουν 39.000.000 δρχ , το χρόνο , επί τέσσερα χρόνια γιά κάθε θητεία έχουμε 39.000.000 χ 4 = Κ Ρ Α Τ Η Θ Ε Ι Τ ΕΕΕΕΕΕΕΕ.. = 156.000.000 δρχ ναι καλά διαβάσατε ΕΚΑΤΟΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΞΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ , θέλετε να κάνουμε και 50% σκόντο ; ειναι 78.000.000 εκατομμύρια!!!!!! Είναι πολλά τα λεφτά...Άρη , πούλεγε ο Σπύρος Καλογήρου ( ο ηθοποιός ) στον αξέχαστο το Νίκο Κούρκουλο , πράγματι είναι πάρα πολλά!!!! Βέβαια θα μας πείτε ότι εμείς είμαστε υπεράνω....χρημάτων , μωρέ εμείς είμαστε ....υπεράνω έλα όμως που ο έρμος ο Δήμος είναι....υπερκάτω .
Για το έτος ,λοιπόν ,2005 προυπολογίσθηκε ποσό δαπανών 49.000 e και για το 2006 ποσό 64.000 e, ποσό δηλαδή αυξημένο κατά 30,61% , έχουμε λοιπόν και λέμε 49000 e οι πολιτιστι - κές δαπάνες, στο Δήμο είμαστε 4250 άτομα περίπου, αναλογεί λοιπόν στον καθένα μας ποσό 11,52 e, για το 2005 και 15,05 e για το 2006 .
Θέλετε τώρα να δείτε και πόσο στοιχίζουν στον καθένα μας και οι Δημοτικοί μας άρχοντες ;
κρατηθείτε καλά στην καρέκλα σας , πιείτε , αργά-αργά τα χάπια για την καρδιά και την πί-εσή σας , πιείτε ένα ποτήρι του νερού ουίσκι και...διαβάστε .
Συνολικό ποσό ,αποζημιώσεων και εξόδων κινήσεως κ.κ Δημάρχου,Αντιδημάρχων και Προ -έδρου Δημ.Συμβουλίου 114.940 e ετησίως δια 4250 = 27 e κατ'άτομο ,τζάμπα πράμα ,ούτε ( 3 ) τρία κιλά μοσχαρίσιο κρέας , από καλή...παρτίδα φυσικά.
Κοντολογίς ο Πολιτισμός στο Δήμο μας κοστίζει 57,41% λιγότερο απ'την Δημοτική μας ηγεσία. Όπως λέει κι ο σοφός λαός μας , είμαστε φτηνοί στ' αλεύρι κι' ακριβοί στα....πίτουρα.
Περαστικά μααααααςςςςς.....
Α..και μιά απορία , νοιώσατε εσείς οτι τα Πολιτιστικά...δρώμενα του Δήμου μας άξιζαν έστω και αυτά τα...λίγα λεφτά ; εμείς...όχι...
Κοίταξε φίλε μου τι πέρασε έτσι...ξαφνικά απ'το ...βρώμικο μυαλό μου .
Αν , λέμε αν , οι Δημοτικοί μας άρχοντες , που ασχολούνται με τα κοινά ,για να ....προσφέρουν
στον τόπο τους όπως όλοι δηλώνουν , παραιτούνταν ..ολικώς η μερικώς απ'την αποζημίωσή τους , ξέρετε τι θα μπορούσαμε να φτιάξουμε στο Δήμο μας ;Παπάδες...που λέει κι'ο σοφός λαός μας, ναι παπάδες και ίσως και....Δεσποτάδες .
Επειδή όμως δεν τα πάμε και τόσο καλά με τα...ευρώπουλα, ας δούμε τα ποσά σε δραχμούλες, έχουμε και λέμε τα 114.940 e μας κάνουν 39.000.000 δρχ , το χρόνο , επί τέσσερα χρόνια γιά κάθε θητεία έχουμε 39.000.000 χ 4 = Κ Ρ Α Τ Η Θ Ε Ι Τ ΕΕΕΕΕΕΕΕ.. = 156.000.000 δρχ ναι καλά διαβάσατε ΕΚΑΤΟΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΞΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ , θέλετε να κάνουμε και 50% σκόντο ; ειναι 78.000.000 εκατομμύρια!!!!!! Είναι πολλά τα λεφτά...Άρη , πούλεγε ο Σπύρος Καλογήρου ( ο ηθοποιός ) στον αξέχαστο το Νίκο Κούρκουλο , πράγματι είναι πάρα πολλά!!!! Βέβαια θα μας πείτε ότι εμείς είμαστε υπεράνω....χρημάτων , μωρέ εμείς είμαστε ....υπεράνω έλα όμως που ο έρμος ο Δήμος είναι....υπερκάτω .
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ...ΑΝΑΣΤΑΣΗ....
Μισοφάγαμε το χειμώνα , έρχεται η άνοιξη , κοντεύει και το Πάσχα και στο χωριό μας δεν κουνιέται....φύλλο , άφαντοι όλοι οι..ετεροδημότες σωτήρες μας , Δήμος , Σύλλογοι , Αδελφότη-τητα, και το ...ταλαίπωρο το Λιδορίκι σε...υποχρεωτική εντεκάμηνη χειμερία...νάρκη , ούτε αρκούδα να ήτανε .
Αλήθεια , πως τόχουνε δει οι φίλοι μας οι αρμοδιουπεύθυνοι ; θάρχονται κάθε Αύγουστο , θα μας ..ξεθάβουν για δυό - τρεις μέρες , θα μας...τραβάνε κι από ένα ...ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ τριήμερο θα..φωτογραφίζονται με το πόδι πάνω στο ..πτώμα μας (όπως οι κυνηγοί λιονταριών στη...ζούγκλα) και θα μας πετάνε πάλι στο....λάκκο ; ε..όχι..
Ενδιαφέρθηκε ποτέ κανείς να μάθει πως περνάνε τα Λιδορικιωτόπουλα όλο το χειμώνα ; ρώτησε κανείς πόσα ΧΡΟΝΙΑ έχουν να δούνε μια θεατρική παράσταση ; τους δώσαμε τη δυνατότητα και τις προυποθέσεις να οργανώσουν μόνα τους την ..πολιτιστική τους ζωή ;
να αυτενεργήσουν ; να δραστηριοποιηθούν ; έχουν μιά αίθουσα να μαζευτούν , να κουβεντι-άσουν, ν' ακούσουν μουσική ,να παίξουν μουσική ,να τραγουδήσουν η να ετοιμάσουν μια δική τους θεατρική παράσταση ; μιά οποιαδήποτε εκδήλωση ; όχι βέβαια...
Είμαστε απολύτως σίγουροι πως ανάμεσα στα παιδιά του χωριού μας ,θα υπάρχουν και μερι-κά που έχουν το κάτι τις ,το ξεχωριστό,κάποια θα έχουν το χάρισμα της φωνής ,άλλα θα γρά-φουν, θα απαγγέλλουν ,πως όμως και που , θα επισημανθούν αυτά τα ταλέντα ;στις καφετέ-ριες και τα..μπαράκια ; φυσικά , οχι .
Εδώ βέβαια υπάρχει και μιά άλλη...πονεμένη ιστορία ,το σχολείο ,ναι το σχολείο γιατί από εκεί θάπρεπε να γίνεται η...ανίχνευση , η επισήμανση , αν θέλεις , των δυνατοτήτων του κάθε παιδιού και φυσικά η καθοδήγησή του ,για να μπορέσει να βρεί το δρόμο του , χρειάζεται όμως δουλειά , ενδιαφέρον και δυνατή....όσφρηση , υπάρχουν ; φοβόμαστε πως όχι,δυστυχώς..
Υπάρχει , βέβαια , Δημοτική βιβλιοθήκη , αλλά μονίμως...κλειστή , υπάρχει και το Κέντρο Ελεύθερης Πρόσβασης στους Η / Υ , που φιλοξενείται σε μιά αίθουσα του Γυμνασίου , εκεί αμφιβάλλουμε αν έχει μπει ποτέ κανείς , ευκολότερα μπαίνεις στις...φυλακές του Μαλανδρί-νου παρά εκεί , φαίνεται εκπληρώθηκε ο σκοπός για τον οποίο δημιουργήθηκε οπότε εξέλιπον
...οι λόγοι ύπαρξης και...λειτουργίας του.
Κανείς , βέβαια , δεν σκέφτηκε οτι όλα αυτά έχουν γίνει για κάποιο και έχουν κοστίσει
αρκετά χρήματα , που φυσικά έχουν βγεί απ'την τσέπη του Έλληνα φορολογούμενου , αυτά όμως αγαπητοί φίλοι είναι...αμελητέες λεπτομέρειες.
Ενώ , λοιπόν , έχουμε τόσα κλειστά προσθέτουμε κι'άλλο ένα , το Λαογραφικό Μουσείο ,θα θέ- λαμε πολύ να μάθουμε αν οι αρμοδιουπεύθυνοι έχουν σκεφτεί και μελετήσει την , μετά τα .....
εγκαίνια , λειτουργία του και αν έχουν τη λύση σ'αυτό το πρόβλημα , εκτός αν μας ενδιαφέρει
μόνο το......χτίσιμο κι'όχι η λειτουργία , μακάρι να βγούμε...ψεύτες...
Αλήθεια , γνωρίζετε αγαπητοί μας φίλοι , πόσα τέτοια Μουσεία στα εκατό , λειτουργούν ; θα σας απογοητεύσουμε αλλά η απάντηση είναι σχεδόν κανένα , εκτός αν έχουν σκοπό να το λειτουργούν κάθε....Πολιτιστικό ...τριήμερο.
Προς αποφυγήν...ηθελημένων παρεξηγήσεων, θα θέλαμε να ΤΟΝΙΣΟΥΜΕ ΡΗΤΑ οτι , προσω- πικά ,δεν έχουμε κανένα λόγο να μη θέλουμε το Μουσείο , στο κάτω-κάτω δεν μας πέφτει και λόγος , πιστεύουμε όμως οτι αυτό που ΛΕΙΠΕΙ απ'το Λιδορίκι , και τη Δωρίδα γενικότερα , είναι ΈΝΑ ΔΩΡΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ,που να λειτουργεί όμως ,και μέσα σ'αυτό να ενταχθεί και το Μουσείο αλλά και αίθουσα ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ για τα παιδιά και τα εγγόνια μας, καί μην κολλήσουμε στους όρους της..δωρεάς αφού ούτως η άλλως Μουσείο θα..γίνει , όχι όμως ξεκομμένο , μόνο του.
Επ'ευκαιρία, μια και μιλάμε για Πολιτισμό , Μουσείο κ.λ.π θα παρακαλούσαμε, κάθε αρμόδιο ,
ΕΚΚΛΗΣΗ ΚΑΝΟΥΜΕ να τοποθετηθούν καλάθια απορριμμάτων - αχρήστων στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου αλλά και στο δρόμο που είναι κολλητά στο Μουσείο και οδηγεί στα Σχολεία , γιατί η εικόνα είναι απερίγραπτα ..άθλια απ'τα πάσης φύσεως ..σκουπίδια.
ΣΗΜ:μη προσπαθήσει κανείς να μας διαψεύσει, γιατί θα...εκτεθεί, όπως λένε και οι..Κινέζοι, μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες...λέξεις , κι' εμείς έχουμε πολλές....
Η άνοιξη λοιπόν θάρθει , το Πάσχα...σίγουρα θάρθει , η Ανάσταση όμως του χωριού μας ;... Κ.
Αλήθεια , πως τόχουνε δει οι φίλοι μας οι αρμοδιουπεύθυνοι ; θάρχονται κάθε Αύγουστο , θα μας ..ξεθάβουν για δυό - τρεις μέρες , θα μας...τραβάνε κι από ένα ...ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ τριήμερο θα..φωτογραφίζονται με το πόδι πάνω στο ..πτώμα μας (όπως οι κυνηγοί λιονταριών στη...ζούγκλα) και θα μας πετάνε πάλι στο....λάκκο ; ε..όχι..
Ενδιαφέρθηκε ποτέ κανείς να μάθει πως περνάνε τα Λιδορικιωτόπουλα όλο το χειμώνα ; ρώτησε κανείς πόσα ΧΡΟΝΙΑ έχουν να δούνε μια θεατρική παράσταση ; τους δώσαμε τη δυνατότητα και τις προυποθέσεις να οργανώσουν μόνα τους την ..πολιτιστική τους ζωή ;
να αυτενεργήσουν ; να δραστηριοποιηθούν ; έχουν μιά αίθουσα να μαζευτούν , να κουβεντι-άσουν, ν' ακούσουν μουσική ,να παίξουν μουσική ,να τραγουδήσουν η να ετοιμάσουν μια δική τους θεατρική παράσταση ; μιά οποιαδήποτε εκδήλωση ; όχι βέβαια...
Είμαστε απολύτως σίγουροι πως ανάμεσα στα παιδιά του χωριού μας ,θα υπάρχουν και μερι-κά που έχουν το κάτι τις ,το ξεχωριστό,κάποια θα έχουν το χάρισμα της φωνής ,άλλα θα γρά-φουν, θα απαγγέλλουν ,πως όμως και που , θα επισημανθούν αυτά τα ταλέντα ;στις καφετέ-ριες και τα..μπαράκια ; φυσικά , οχι .
Εδώ βέβαια υπάρχει και μιά άλλη...πονεμένη ιστορία ,το σχολείο ,ναι το σχολείο γιατί από εκεί θάπρεπε να γίνεται η...ανίχνευση , η επισήμανση , αν θέλεις , των δυνατοτήτων του κάθε παιδιού και φυσικά η καθοδήγησή του ,για να μπορέσει να βρεί το δρόμο του , χρειάζεται όμως δουλειά , ενδιαφέρον και δυνατή....όσφρηση , υπάρχουν ; φοβόμαστε πως όχι,δυστυχώς..
Υπάρχει , βέβαια , Δημοτική βιβλιοθήκη , αλλά μονίμως...κλειστή , υπάρχει και το Κέντρο Ελεύθερης Πρόσβασης στους Η / Υ , που φιλοξενείται σε μιά αίθουσα του Γυμνασίου , εκεί αμφιβάλλουμε αν έχει μπει ποτέ κανείς , ευκολότερα μπαίνεις στις...φυλακές του Μαλανδρί-νου παρά εκεί , φαίνεται εκπληρώθηκε ο σκοπός για τον οποίο δημιουργήθηκε οπότε εξέλιπον
...οι λόγοι ύπαρξης και...λειτουργίας του.
Κανείς , βέβαια , δεν σκέφτηκε οτι όλα αυτά έχουν γίνει για κάποιο και έχουν κοστίσει
αρκετά χρήματα , που φυσικά έχουν βγεί απ'την τσέπη του Έλληνα φορολογούμενου , αυτά όμως αγαπητοί φίλοι είναι...αμελητέες λεπτομέρειες.
Ενώ , λοιπόν , έχουμε τόσα κλειστά προσθέτουμε κι'άλλο ένα , το Λαογραφικό Μουσείο ,θα θέ- λαμε πολύ να μάθουμε αν οι αρμοδιουπεύθυνοι έχουν σκεφτεί και μελετήσει την , μετά τα .....
εγκαίνια , λειτουργία του και αν έχουν τη λύση σ'αυτό το πρόβλημα , εκτός αν μας ενδιαφέρει
μόνο το......χτίσιμο κι'όχι η λειτουργία , μακάρι να βγούμε...ψεύτες...
Αλήθεια , γνωρίζετε αγαπητοί μας φίλοι , πόσα τέτοια Μουσεία στα εκατό , λειτουργούν ; θα σας απογοητεύσουμε αλλά η απάντηση είναι σχεδόν κανένα , εκτός αν έχουν σκοπό να το λειτουργούν κάθε....Πολιτιστικό ...τριήμερο.
Προς αποφυγήν...ηθελημένων παρεξηγήσεων, θα θέλαμε να ΤΟΝΙΣΟΥΜΕ ΡΗΤΑ οτι , προσω- πικά ,δεν έχουμε κανένα λόγο να μη θέλουμε το Μουσείο , στο κάτω-κάτω δεν μας πέφτει και λόγος , πιστεύουμε όμως οτι αυτό που ΛΕΙΠΕΙ απ'το Λιδορίκι , και τη Δωρίδα γενικότερα , είναι ΈΝΑ ΔΩΡΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ,που να λειτουργεί όμως ,και μέσα σ'αυτό να ενταχθεί και το Μουσείο αλλά και αίθουσα ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ για τα παιδιά και τα εγγόνια μας, καί μην κολλήσουμε στους όρους της..δωρεάς αφού ούτως η άλλως Μουσείο θα..γίνει , όχι όμως ξεκομμένο , μόνο του.
Επ'ευκαιρία, μια και μιλάμε για Πολιτισμό , Μουσείο κ.λ.π θα παρακαλούσαμε, κάθε αρμόδιο ,
ΕΚΚΛΗΣΗ ΚΑΝΟΥΜΕ να τοποθετηθούν καλάθια απορριμμάτων - αχρήστων στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου αλλά και στο δρόμο που είναι κολλητά στο Μουσείο και οδηγεί στα Σχολεία , γιατί η εικόνα είναι απερίγραπτα ..άθλια απ'τα πάσης φύσεως ..σκουπίδια.
ΣΗΜ:μη προσπαθήσει κανείς να μας διαψεύσει, γιατί θα...εκτεθεί, όπως λένε και οι..Κινέζοι, μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες...λέξεις , κι' εμείς έχουμε πολλές....
Η άνοιξη λοιπόν θάρθει , το Πάσχα...σίγουρα θάρθει , η Ανάσταση όμως του χωριού μας ;... Κ.
9.2.07
ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ.....
Όταν πέφτει το βραδάκι,
στη Βαθειά και στ'Αλωνάκι,
ξεμπαρκάρουνε τ'αλάνια
νυσταγμένα και χαρμάνια,
κι'αραχτοί στις πολυθρόνες,
λες και δούλευαν..αιώνες,
πίνουν ρούμι και ..τεκίλα
κι'ευωδιάζουν..βαρβατίλα.
Όμορφό μου Λιδορίκι,
φρέντο,νες και..αραλίκι,
κοντοσούβλι,κοκορέτσι,
νάταν η ζωή μας έτσι.
Τα σαίνια απ'το Βαρούσι,
βραδινό κάνουν...γιουρούσι,
απ'τις Λάκκες στον Αντώνη,
και ακούγοντας τον..Γκιώνη,
κάνουν κόλπα,τσαλιμάκια
κι'ακονίζουν τα..καμάκια.
Και στον πλάτανο από κάτω,
μια στα ύψη,μια στον..πάτο,
η Βουλή..συνεδριάζει
Νόμους κι'αποφάσεις βγάζει,
τσίπουρα και ούζα πίνουν,
τα προβλήματά μας...λύνουν.
Μαχαλάς και Αλωνάκι,
σου θυμίζουν...Κολωνάκι,
πάνε κι'έρχονται..κυράδες,
μπέιμπι σίτερ και μανάδες,
Αλβανοί κι'αλλοχωρίτες,
πούχουνε ψηλά τις...μύτες.- Κ.
στη Βαθειά και στ'Αλωνάκι,
ξεμπαρκάρουνε τ'αλάνια
νυσταγμένα και χαρμάνια,
κι'αραχτοί στις πολυθρόνες,
λες και δούλευαν..αιώνες,
πίνουν ρούμι και ..τεκίλα
κι'ευωδιάζουν..βαρβατίλα.
Όμορφό μου Λιδορίκι,
φρέντο,νες και..αραλίκι,
κοντοσούβλι,κοκορέτσι,
νάταν η ζωή μας έτσι.
Τα σαίνια απ'το Βαρούσι,
βραδινό κάνουν...γιουρούσι,
απ'τις Λάκκες στον Αντώνη,
και ακούγοντας τον..Γκιώνη,
κάνουν κόλπα,τσαλιμάκια
κι'ακονίζουν τα..καμάκια.
Και στον πλάτανο από κάτω,
μια στα ύψη,μια στον..πάτο,
η Βουλή..συνεδριάζει
Νόμους κι'αποφάσεις βγάζει,
τσίπουρα και ούζα πίνουν,
τα προβλήματά μας...λύνουν.
Μαχαλάς και Αλωνάκι,
σου θυμίζουν...Κολωνάκι,
πάνε κι'έρχονται..κυράδες,
μπέιμπι σίτερ και μανάδες,
Αλβανοί κι'αλλοχωρίτες,
πούχουνε ψηλά τις...μύτες.- Κ.
6.2.07
ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ....ΤΩΡΑ.
Διάβαζα προ ημερών,μάλλον ξαναδιάβαζα , ένα βιβλίο του Αλέκου Χρυσοστομίδη< Η ΙΣΤΟ ΡΙΑ ΕΝΟΣ ΘΕΑΤΡΙΝΟΥ > που αναφέρεται στη ζωή και γενικά στην καλλιτεχνική πορεία του γνωστού ηθοποιού, που δεν ζει πια , Ζαννίνο και πραγματικά μελαγχόλησα διαβάζοντας σε κάποιο σημείο μια αναφορά στο χωριό μας ,το Λιδορίκι.
Αναφέρεται στά θρυλικά...μπουλούκια που περιόδευαν σέ όλη την Ελλάδα διασκεδάζοντας,με τον τρόπο τους , τους ...επαρχιώτες θεατρόφιλους που πραγματικά διψούσαν για θεάματα.
Όλα τα περιστατικά αυτά αναφέρονταν στις λατρεμένες δεκαετίες του 50,του 60 και ίσως και 70 ,εποχές που το χωριό μας ήταν σε πλήρη άνθιση και που προσωπικά θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που τα έζησα και μάλιστα από πολύ κοντά.
Δυό φορές το χρόνο ,χειμώνα και καλοκαίρι , ερχόταν στο Λιδορίκι ο ...οικογενειακός θίασος Προβελέγγιου , που απαρτιζόταν από τον Άγγελο Προβελέγγιο , πατέρα και θιασάρχη, την σύζυγό του Καίτη ,την κόρη τους Νανά Προβελεγγίου - Κατέχη ,τον γιό τους Κώστα και τον γαμπρό τους ,σύζυγο της Νανάς , Νίκο Κατέχη .
Στο θίασο , βέβαια , συμμετείχαν και κάποιοι άλλοι ηθοποιοί όπως ο Ζαννίνο με τη σύζυγό του και πάντα ,σχεδόν ,ένας νεαρός ,τότε ,γαλανομάτης , μάλλον κοντός και φαλακρός ,ο Μίμης ο Θειόπουλος που είναι και ο στιχουργός όλων των παλαιών επιτυχιών του Τόλη του Βοσκό - πουλου.
Τον περασμένο λοιπόν χειμώνα ( 2005-2006 ) συνάντησα τυχαία στο κέντρο της Αθήνας τον Μίμη το Θειόπουλο, του μίλησα , του εξήγησα ποιός είμαι και καθίσαμε για αρκετή ώρα σε ένα μαγαζί ,στη Θεμιστοκλέους , και γυρνώντας 50 χρόνια πίσω θυμηθήκαμε πολλά και διάφορα από τα περάσματά του απ' το χωριό μας ,που το θυμόταν με πολλή αγάπη και νοσταλγία , όπως και τους θεατρόφιλους Λιδορικιώτες .
Με τη σειρά μου κι εγώ ,διαβάζοντας το βιβλίο ,γύρισα πίσω στα παιδικά μου χρόνια με τα μπουλούκια , τους Καραγκιοζοπαίχτες , τους πλανόδιους παλαιστές ( Πεχλιβάνηδες ) ,τον Σαμψών , τον Τρομάρα , τους ταχυδακτυλουργούς ( μάγους τους λέγαμε τότε ), τους ακροβάτες και τον περιβόητο Τούρτουλα και δεν το κρύβω , μελαγχόλησα.
Μελαγχόλησα γιατί ,τηρουμένων των αναλογιών , διαπίστωσα οτι το χωριό μας ήταν τότε σε πολύ καλύτερη μοίρα , παρά τις τόσες δυσκολίες της εποχής , πάνω απ' όλα όμως είχε μιά κοι-νωνικοπολιτιστική ομοιογένεια ,που δυστυχώς σήμερα δεν έχει ,και μη βιαστεί κανείς να με χαρακτηρίσει...ρατσιστή γιατί δεν είμαι , απλώς είμαι ας πούμε....ένας ονειροπόλος νοσταλγός της παλιάς όμορφης Λιδορικιώτικης ζωής, που είχα τη μεγάλη τύχη...να τη ζήσω.
Τώρα ,δυστυχώς , κανένας δεν νοιάζεται για...θεάματα , το μόνο που μας απασχολεί είναι ο...άρτος ,η τικίλα ( όχι τεκίλα ) το κοντοσούβλι ,το ψιμοτύρι , άντε..και κανένα τζερτζε-λοπανήγυρο βαφτισμένο...στην πολιτιστική κολυμβήθρα των...εκπολιτιστών μας. Κ.
Αναφέρεται στά θρυλικά...μπουλούκια που περιόδευαν σέ όλη την Ελλάδα διασκεδάζοντας,με τον τρόπο τους , τους ...επαρχιώτες θεατρόφιλους που πραγματικά διψούσαν για θεάματα.
Όλα τα περιστατικά αυτά αναφέρονταν στις λατρεμένες δεκαετίες του 50,του 60 και ίσως και 70 ,εποχές που το χωριό μας ήταν σε πλήρη άνθιση και που προσωπικά θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που τα έζησα και μάλιστα από πολύ κοντά.
Δυό φορές το χρόνο ,χειμώνα και καλοκαίρι , ερχόταν στο Λιδορίκι ο ...οικογενειακός θίασος Προβελέγγιου , που απαρτιζόταν από τον Άγγελο Προβελέγγιο , πατέρα και θιασάρχη, την σύζυγό του Καίτη ,την κόρη τους Νανά Προβελεγγίου - Κατέχη ,τον γιό τους Κώστα και τον γαμπρό τους ,σύζυγο της Νανάς , Νίκο Κατέχη .
Στο θίασο , βέβαια , συμμετείχαν και κάποιοι άλλοι ηθοποιοί όπως ο Ζαννίνο με τη σύζυγό του και πάντα ,σχεδόν ,ένας νεαρός ,τότε ,γαλανομάτης , μάλλον κοντός και φαλακρός ,ο Μίμης ο Θειόπουλος που είναι και ο στιχουργός όλων των παλαιών επιτυχιών του Τόλη του Βοσκό - πουλου.
Τον περασμένο λοιπόν χειμώνα ( 2005-2006 ) συνάντησα τυχαία στο κέντρο της Αθήνας τον Μίμη το Θειόπουλο, του μίλησα , του εξήγησα ποιός είμαι και καθίσαμε για αρκετή ώρα σε ένα μαγαζί ,στη Θεμιστοκλέους , και γυρνώντας 50 χρόνια πίσω θυμηθήκαμε πολλά και διάφορα από τα περάσματά του απ' το χωριό μας ,που το θυμόταν με πολλή αγάπη και νοσταλγία , όπως και τους θεατρόφιλους Λιδορικιώτες .
Με τη σειρά μου κι εγώ ,διαβάζοντας το βιβλίο ,γύρισα πίσω στα παιδικά μου χρόνια με τα μπουλούκια , τους Καραγκιοζοπαίχτες , τους πλανόδιους παλαιστές ( Πεχλιβάνηδες ) ,τον Σαμψών , τον Τρομάρα , τους ταχυδακτυλουργούς ( μάγους τους λέγαμε τότε ), τους ακροβάτες και τον περιβόητο Τούρτουλα και δεν το κρύβω , μελαγχόλησα.
Μελαγχόλησα γιατί ,τηρουμένων των αναλογιών , διαπίστωσα οτι το χωριό μας ήταν τότε σε πολύ καλύτερη μοίρα , παρά τις τόσες δυσκολίες της εποχής , πάνω απ' όλα όμως είχε μιά κοι-νωνικοπολιτιστική ομοιογένεια ,που δυστυχώς σήμερα δεν έχει ,και μη βιαστεί κανείς να με χαρακτηρίσει...ρατσιστή γιατί δεν είμαι , απλώς είμαι ας πούμε....ένας ονειροπόλος νοσταλγός της παλιάς όμορφης Λιδορικιώτικης ζωής, που είχα τη μεγάλη τύχη...να τη ζήσω.
Τώρα ,δυστυχώς , κανένας δεν νοιάζεται για...θεάματα , το μόνο που μας απασχολεί είναι ο...άρτος ,η τικίλα ( όχι τεκίλα ) το κοντοσούβλι ,το ψιμοτύρι , άντε..και κανένα τζερτζε-λοπανήγυρο βαφτισμένο...στην πολιτιστική κολυμβήθρα των...εκπολιτιστών μας. Κ.
5.2.07
Λ Ι Δ Ο Ρ Ι Κ Ι Ω Τ Ι Κ Ε Σ...Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Ε Σ .
Στη σελίδα αυτή , θα σας διηγηθούμε υπέροχες ιστορίες απ'την καθημερινή ζωή μιας μερίδας Λιδορικιωτών ,κυρίως επαγγελματιών, που ζούσαν και κινούνταν στον ...πέριξ της Βαθειάς χώρο και ήταν ,και είναι ,γνωστοί για τις απίθανες πλάκες που έκαναν , δίνοντας μια ξεχω-ριστή , πολύ χαρούμενη, νότα στη ζωή του πανέμορφου χωριού μας.
Ποιός δεν έχει ακούσει για τον Σαψαρή, τον Διαμαντή τον Καρανδρέα ,τον Θόδωρο τον Σε -ρεντέλο ,τον μπαρμπα Γιώργο το Μαντά ,τον Μαλάμο και τόσους άλλους της Λιδορικιώτικης πιάτσας και για τις φάρσες και τα καλαμπούρια τους , χάρις λοιπόν στον αξέχαστο μπάρμπα Σπύρο Σφέτσο ( Καλλέρη ) έχουμε στα χέρια μας, ο γίός του ο Κώστας δηλαδή , ένα πραγματικό θησαυρό, ένα χοντρό τεφτέρι στο οποίο ο αείμνηστος μπαρμπα Σπύρος έχει καταγράψει ,με εξαιρετικό τρόπο , όλες τις...ζευζεκιές των απίθανων χωριανών μας.
Ευχής έργο δε θα είναι αν μπορέσουμε ,που θα μπορέσουμε σίγουρα , να εκδόσουμε τον θησαυρό , αυτό μαζί με όλες τις Λιδορικιώτικες ιστορίες , σε ένα βιβλίο - σταθμό - για το χωριό μας.
Η ανάγνωση αυτών των ιστοριών και μόνο είναι τρανή και αδιαφιλονίκητη απόδειξη ότι το όνομα του χωριού μας προέρχεται απ'το ΛΟΙΔΟΡΩ και γράφεται Λ Ο Ι Δ Ο Ρ Ι Κ Ι.-
Οταν διαβάσετε...θα μας πείτε.- Κ.
Ποιός δεν έχει ακούσει για τον Σαψαρή, τον Διαμαντή τον Καρανδρέα ,τον Θόδωρο τον Σε -ρεντέλο ,τον μπαρμπα Γιώργο το Μαντά ,τον Μαλάμο και τόσους άλλους της Λιδορικιώτικης πιάτσας και για τις φάρσες και τα καλαμπούρια τους , χάρις λοιπόν στον αξέχαστο μπάρμπα Σπύρο Σφέτσο ( Καλλέρη ) έχουμε στα χέρια μας, ο γίός του ο Κώστας δηλαδή , ένα πραγματικό θησαυρό, ένα χοντρό τεφτέρι στο οποίο ο αείμνηστος μπαρμπα Σπύρος έχει καταγράψει ,με εξαιρετικό τρόπο , όλες τις...ζευζεκιές των απίθανων χωριανών μας.
Ευχής έργο δε θα είναι αν μπορέσουμε ,που θα μπορέσουμε σίγουρα , να εκδόσουμε τον θησαυρό , αυτό μαζί με όλες τις Λιδορικιώτικες ιστορίες , σε ένα βιβλίο - σταθμό - για το χωριό μας.
Η ανάγνωση αυτών των ιστοριών και μόνο είναι τρανή και αδιαφιλονίκητη απόδειξη ότι το όνομα του χωριού μας προέρχεται απ'το ΛΟΙΔΟΡΩ και γράφεται Λ Ο Ι Δ Ο Ρ Ι Κ Ι.-
Οταν διαβάσετε...θα μας πείτε.- Κ.
4.2.07
ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΕΣ...ΙΣΤΟΡΙΕΣ .
Ο ΣΕΡΕΝΤΕΛΟΣ....ΓΙΑΤΡΟΣ.
Πασίγνωστος στη Λιδορικιώτικη κοινωνία ο Θόδωρος Σερεντέλος,ο επονομαζόμενος Αλπάκης , κυρίως για τη συμμετοχή του στις ατελείωτες και απίθανες πλάκες που γίνονταν στην « πιάτσα « και κατά κανόνα εκεί γύρω απ’τη Βαθειά.
Καταγόταν απ’την Μακρινή ( Μάκρυση ) παντρεμένος στο Λιδορίκι ταβερνιάρης ,στο επάγγελμα , υποδύθηκε κατά καιρούς πάμπολλους ρόλους και πάντα με ξεχωριστή επιτυχία ,ακόμα και....γιατρός έγινε , πλάκας ...ένεκεν.
Όταν λοιπόν γινόταν ο δρόμος Γαλαξειδίου – Ναυπάκτου ( γύρω στο 1930 ),είχε εγκα-τασταθεί στο Λιδορίκι η εταιρεία ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ,που είχε αναλάβει το έργο ,και στο ξενοδοχείο του Διαμαντή Καρανδρέα δημιούργησε αναρρωτήριο για τους άρρωστους εργάτες.
Με σύμβαση που είχαν υπογράψει ,ο Διαμαντής προσέφερε ύπνο και φαγητό και η εταιρεία πλήρωνε κάποιο συγκεκριμένο , κατ’άτομο ,ποσόν.
Φυσικό λοιπόν ήταν,οι εργάτες να ζητάνε περισσότερο και καλύτερης ποιότητας φαγητό και απ’την άλλη μεριά ο Διαμαντής να προσπαθεί να τους βολέψει με.. ψίχουλα και έτσι η γκρίνια πήγαινε...σύννεφο.
Σκέφτηκε λοιπόν ο Διαμαντής , να ντύσει το Σερεντέλο γιατρό που θα επισκεπτόταν το αναρρωτήριο για να κανονίσει,δήθεν, το διαιτολόγιο των ασθενών, φτιάχνοντας ένα πρόγραμμα διατροφής που θα περιείχε κανένα γιαουρτάκι,καμιά σούπα,φτηνοδουλειές δηλαδή.
Ο Σερεντέλος δέχτηκε, φόρεσε σακάκι,γραβάτα πήρε και κάτι ακουστικά-Θεός ξέρει που τα βρήκε-και με εμφάνιση τουλάχιστον...καθηγητού Πανεπιστημίου και ύφος τουλάχιστον δέκα...υπουργών, ανέβηκε και εξήτασε τους αρρώστους.
Αντί όμως να συστήσει τα φαγητά που είχαν συμφωνήσει με τον Διαμαντή,φτηνά δηλαδή και...ελαφρά,τους συνέστησε ψητά,μπριζόλες,σαλάτες και ..μπόλικο κρασί τονίζοντας ότι η εταιρεία πληρώνει 150 δραχμές την ημέρα για κάθε άρρωστο.
Έτσι λοιπόν άναψε πόλεμος μεταξύ εργατών και Διαμαντή, που μάταια προσπαθούσε να πείσει τον Σερεντέλο να επανέλθει ... τροποποιώντας το διαιτολόγιο,έβαλε λυτούς και
δεμένους να τον μεταπείσουν αλλά ο ..γιατρός ήταν ανένδοτος, αρνούμενος την αλλαγή της....ιατρικής γνωμάτευσης.
Μετά όμως από πολύωρες και...σκληρές διαπραγματεύσεις ο ...γιατρός πείσθηκε να επανέλθη τακτοποιώντας τα πράγματα,αφού λοιπόν δέχτηκε ο Σερεντέλος ο πονηρός Διαμαντής έπιασε τους εργάτες και τους ενημέρωσε για την ταυτότητα του...γιατρού εφοδιάζοντάς τους με ντομάτες,πατάτες και άλλα ζαρζαβατικά για να υποδεχθούν όπως πρέπει....το γιατρό.
Μόλις λοιπόν φάνηκε στην αίθουσα ο γιατρός οΔιαμαντής έκλεισε την πόρτα και έγινε το έλα να δεις,ντομάτες,πατάτες,κρεμύδια ,μαξιλάρια,παπούτσια και ότι μπορεί να φαντασθεί κανείς έπεφταν στο καυμέμο...το γιατρό,αλλά δεν έφτανε μόνο αυτό, ο πονηρός ξενοδόχος είχε φροντίσει να ενημερώσει,σχετικά,τη Λιδορικιώτικη μαρίδα που είχε συγκεντρωθεί απ’έξω και περίμενε για τη συνέχεια της ..νίλας.
Ο Σερεντέλος , ο ταλαίπωρος ,αλαφιασμένος όπως ήταν έψαχνε να βρεί τρόπο να ξεφύ-γει,τελικά τα κατάφερε και πηδώντας απ’το παράθυρο της κουζίνας βγήκε στο ρέμα και από εκεί τρέχοντας ,με την ψυχή στα δόντια,κατάφερε να φτάσει στο σπίτι του,η γυναίκα του όταν τον είδε σ’αυτό το χάλι τα’χασε,τι έπαθες Θόδωρε,τι σούκαναν ;γιατί είσαι έτσι; Μη ρωτάς Γιουργούλαμ,μη ρωτάς ,μαναχά ζέστανε ένα καζάνι νερό πλυθώ. Έτσιτελείωσε ...άδοξα η ιατρική...σταδιοδρομία του μπάρμπα Θόδωρου του Σερεντέλου, όχι όμως και η...πλακατζίδικη , που συνεχίστηκε για πολλά - πολλά χρόνια , αφήνοντάς μας ,μαζί με την παλιοπαρέα της Βαθειάς ,απίθανες ιστορίες που θα σας τις διηγηθούμε από αυτή τη σελίδα.
Πασίγνωστος στη Λιδορικιώτικη κοινωνία ο Θόδωρος Σερεντέλος,ο επονομαζόμενος Αλπάκης , κυρίως για τη συμμετοχή του στις ατελείωτες και απίθανες πλάκες που γίνονταν στην « πιάτσα « και κατά κανόνα εκεί γύρω απ’τη Βαθειά.
Καταγόταν απ’την Μακρινή ( Μάκρυση ) παντρεμένος στο Λιδορίκι ταβερνιάρης ,στο επάγγελμα , υποδύθηκε κατά καιρούς πάμπολλους ρόλους και πάντα με ξεχωριστή επιτυχία ,ακόμα και....γιατρός έγινε , πλάκας ...ένεκεν.
Όταν λοιπόν γινόταν ο δρόμος Γαλαξειδίου – Ναυπάκτου ( γύρω στο 1930 ),είχε εγκα-τασταθεί στο Λιδορίκι η εταιρεία ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ,που είχε αναλάβει το έργο ,και στο ξενοδοχείο του Διαμαντή Καρανδρέα δημιούργησε αναρρωτήριο για τους άρρωστους εργάτες.
Με σύμβαση που είχαν υπογράψει ,ο Διαμαντής προσέφερε ύπνο και φαγητό και η εταιρεία πλήρωνε κάποιο συγκεκριμένο , κατ’άτομο ,ποσόν.
Φυσικό λοιπόν ήταν,οι εργάτες να ζητάνε περισσότερο και καλύτερης ποιότητας φαγητό και απ’την άλλη μεριά ο Διαμαντής να προσπαθεί να τους βολέψει με.. ψίχουλα και έτσι η γκρίνια πήγαινε...σύννεφο.
Σκέφτηκε λοιπόν ο Διαμαντής , να ντύσει το Σερεντέλο γιατρό που θα επισκεπτόταν το αναρρωτήριο για να κανονίσει,δήθεν, το διαιτολόγιο των ασθενών, φτιάχνοντας ένα πρόγραμμα διατροφής που θα περιείχε κανένα γιαουρτάκι,καμιά σούπα,φτηνοδουλειές δηλαδή.
Ο Σερεντέλος δέχτηκε, φόρεσε σακάκι,γραβάτα πήρε και κάτι ακουστικά-Θεός ξέρει που τα βρήκε-και με εμφάνιση τουλάχιστον...καθηγητού Πανεπιστημίου και ύφος τουλάχιστον δέκα...υπουργών, ανέβηκε και εξήτασε τους αρρώστους.
Αντί όμως να συστήσει τα φαγητά που είχαν συμφωνήσει με τον Διαμαντή,φτηνά δηλαδή και...ελαφρά,τους συνέστησε ψητά,μπριζόλες,σαλάτες και ..μπόλικο κρασί τονίζοντας ότι η εταιρεία πληρώνει 150 δραχμές την ημέρα για κάθε άρρωστο.
Έτσι λοιπόν άναψε πόλεμος μεταξύ εργατών και Διαμαντή, που μάταια προσπαθούσε να πείσει τον Σερεντέλο να επανέλθει ... τροποποιώντας το διαιτολόγιο,έβαλε λυτούς και
δεμένους να τον μεταπείσουν αλλά ο ..γιατρός ήταν ανένδοτος, αρνούμενος την αλλαγή της....ιατρικής γνωμάτευσης.
Μετά όμως από πολύωρες και...σκληρές διαπραγματεύσεις ο ...γιατρός πείσθηκε να επανέλθη τακτοποιώντας τα πράγματα,αφού λοιπόν δέχτηκε ο Σερεντέλος ο πονηρός Διαμαντής έπιασε τους εργάτες και τους ενημέρωσε για την ταυτότητα του...γιατρού εφοδιάζοντάς τους με ντομάτες,πατάτες και άλλα ζαρζαβατικά για να υποδεχθούν όπως πρέπει....το γιατρό.
Μόλις λοιπόν φάνηκε στην αίθουσα ο γιατρός οΔιαμαντής έκλεισε την πόρτα και έγινε το έλα να δεις,ντομάτες,πατάτες,κρεμύδια ,μαξιλάρια,παπούτσια και ότι μπορεί να φαντασθεί κανείς έπεφταν στο καυμέμο...το γιατρό,αλλά δεν έφτανε μόνο αυτό, ο πονηρός ξενοδόχος είχε φροντίσει να ενημερώσει,σχετικά,τη Λιδορικιώτικη μαρίδα που είχε συγκεντρωθεί απ’έξω και περίμενε για τη συνέχεια της ..νίλας.
Ο Σερεντέλος , ο ταλαίπωρος ,αλαφιασμένος όπως ήταν έψαχνε να βρεί τρόπο να ξεφύ-γει,τελικά τα κατάφερε και πηδώντας απ’το παράθυρο της κουζίνας βγήκε στο ρέμα και από εκεί τρέχοντας ,με την ψυχή στα δόντια,κατάφερε να φτάσει στο σπίτι του,η γυναίκα του όταν τον είδε σ’αυτό το χάλι τα’χασε,τι έπαθες Θόδωρε,τι σούκαναν ;γιατί είσαι έτσι; Μη ρωτάς Γιουργούλαμ,μη ρωτάς ,μαναχά ζέστανε ένα καζάνι νερό πλυθώ. Έτσιτελείωσε ...άδοξα η ιατρική...σταδιοδρομία του μπάρμπα Θόδωρου του Σερεντέλου, όχι όμως και η...πλακατζίδικη , που συνεχίστηκε για πολλά - πολλά χρόνια , αφήνοντάς μας ,μαζί με την παλιοπαρέα της Βαθειάς ,απίθανες ιστορίες που θα σας τις διηγηθούμε από αυτή τη σελίδα.
Subscribe to:
Posts (Atom)
