ΠΑΡΑ ΛΙΓΟ...ΘΑΥΜΑ...

Μέσα στην τόση ..αθλιότητα , φίλοι μου , προέκυψε και κάτι όμορφο , η φωτογραφία είναι βγαλμένη απ' το γυμναστήριο , ενδιαμέσως στο..σκουπιδοφωτορεπορτάζ...άξιζε τον κόπο....κατά τα..άλλα..

Το σοκάκι που οδηγεί στο γυμναστήριο έχει καθαριστεί , βλέπετε..φαίνεται απ' το δρόμο , η βιτρίνα δηλαδή..όμορφη , αλλά απο εκεί και ..πίσω το..χάος..χωματερή...δείτε μιά -μιά τις φωτογραφίες...θα καταλάβετε ...

Ο χώρος κάτω δεξιά στη φωτογραφία , είναι χώρος ..έκθεσης αρχαιολογικών θησαυρών της καλλίπολης , βέβαια εκεί είναι σωριασμένα οικοδομικά υλικά , κεραμίδια , ασβέστες , τσιμέντα , καδρόνια , σκουπίδια , ότι βάζει ο νους σας , και μετά θέλουμε να μας φτιάξουν και..μουσείο , γιά πιό λόγο σύντροφοι ; γιά να το κάνετε κι' αυτό χωματερή ;

Όπου κι'αν κοιτάξεις , παντού σκουπίδια.....

Καμαρώστε το χώρο του μουσείου μας , βέβαια κι' αυτό ακολουθώντας το γενικό κλίμα , βιβλιοθήκης , κλπ, είναι σχεδόν πάντα κλειστό , αλλά απ' αυτό μέχρι να το κάνουν μάντρα..οικοδομικών υλικών , απέχει πολύ...κάποιοι πρέπει να ντρέπονται γιά την κατάντια αυτή....

Αυτή είναι η κατάσταση ακριβώς έξω απ' τα σχολεία μας , εκεί πάνε τα παιδιά μας κάθε μέρα , και παίρνουν ..παραδείγματα , μόρφωση και..αρχές....

Αυτή η ..αθλιότητα κρατάει..μήνες , γιά να μην πούμε χρόνια , είναι δίπλα στου Καραγκούνη , στον κεντρικό μας δρόμο αλλά φαίνεται θα ανήκει σε άλλο...Δήμο , αλλιοώς δεν εξηγείται το χάλι...

Προχθές , αδέρφια , περνώντας , πρωί , απ' το΄παλιό μας Δημοτικό και νυν...τίποτα , συναντήσαμε τη σχολική τροχονόμο και κουβεντιάσαμε λίγο γιά την άθλια εικόνα που παρουσίαζε το σοκάκι με τα σκαλάκια που οδηγεί στα σχολεία μας , στο γυμναστήριο , το δρομάκι λοιπόν αυτό ήταν γεμάτο σακουλίτσες , χαρτιά , πλαστικές τσάντες , κουτάκια αναψυκτικών , ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί . Και βέβαια δεν το ξέραμε μόνο εμείς ,το ..χάλι φαινόταν απ' το δρόμο . Πριν λίγες μέρες είχαμε βάλει φωτογραφίες , σχετικές , με την ελπίδα πως κάποιος τελικά θα ..φιλοτιμηθεί , να κάνει κάτι , περνώντας απόψε λοιπόν , γύρω στις 8 , είδαμε το σοκάκι ..καθαρισμένο , όχι και ..τέλεια , αλλά τουλάχιστον βλεπόταν . Πήραμε μεγάλη χαρά , φίλοι μου , πιστεύοντας πως θα καθάρισαν και το γήπεδο , το οποίο ήταν πραγματική ...χωματερή , με κρυφή χαρά ανεβήκαμε τα σκαλάκια , κι εκεί μας περίμενε η..απογοήτευση...χάλια αδιόρθωτα , σκουπιδαριό παντού , και να σκεφτείτε έχουν προσληφθεί αρκετά άτομα με ..ειδικότητα " εργατών γενικών καθηκόντων " τουτέστιν και...καθαριότητος , επειδή η ιστορία αυτή , η ..αθλιότητα μάλλον αυτή μας στενοχωρεί , μας οργίζει..δεν κάνουμε κανένα σχόλιο , δείτε τις αποψινές φωτογραφίες και βγάλτε τα συμπεράσματά σας ......

Εμείς μιά μονάχα απορία έχουμε , μία και μοναδική , όλοι αυτοί που έχουν προσληφθεί και κάθονται όλη μέρα μέσα στο Δημαρχείο , γιά ποιό λόγο προσληφθήκανε ; και βέβαια δεν περιμένουμε απ' την κυρία που είναι σε προχωρημένη εγκυμοσύνη , να πάει να καθαρίσει , αλλά οι άλλοι ;

Καλό ξημέρωμα αδέρφια............Κ.-

ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ : Κ.Γ.ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ .

Ο Κώστας Καρυωτάκης γεννήθηκε στην Τρίπολη στις 30 Οκτωβρίου 1896 . Το επάγγελμα του πατέρα του , ήταν πολιτικός μηχανικός , τον ανάγκασε να ζήσει σε πολλές Ελληνικές πόλεις ( Λευκάδα , Κεφαλληνία , Καλαμάτα , Πάτρα , Αθήνα , Χανιά ) . Στα Χανιά έζησε το μεγαλύτερο διάστημα των παιδικών του χρόνων . Εκεί τελείωσε τις Γυμνασιακές του σπουδές και εκεί περνούσε τα καλοκαίρια του σαν φοιτητής .

Ήταν ένα παιδί δειλό , φοβισμένο , ασθενικό , ένα παιδί που εμόναζε , μελαγχολούσε και ζωγράφιζε , προσπαθώντας ν' αντλήσει από μέσα του τη δύναμη της παρηγοριάς και προετοιμαζόμενος , με εντατικό διάβασμα , ν' αντιδράσει κάποτε στην πληχτική αδιαφορία , που τον κύκλωνε , με μιά γενναία πραγματοποίηση . Στα Χανιά , συνάντησε επίσης την αφορμή της πρώτης του αισθηματικής αποκαρδίωσης , που επέτεινε το βασανιστικό συναίσθημα της μειονεκτικότητάς του .

Το Σεπτέμβριο του 1913 ήρθε στην Αθήνα και γράφτηκε στη Νομική Σχολή , σκοπεύοντας ν' ακολουθήσει , όταν τέλειωνε , το διπλωματικό κλάδο . Τον πρώτο χρόνο έμεινε οικότροφος στην Ιόνιο Σχολή , ζώντας στην κατάθλιψη ενός μελετηρού περιορισμού . Αργότερα νοίκιασε μόνος του δωμάτιο στη Νεάπολη , κι' η σχετική ελευθερία του , του επέτρεψε μικρές ..φοιτητικές τρέλλες , φάρσες και φερσίματα αμείλικτου ..σαρκασμού .

Το 1917 πήρε το πτυχίο της Νομικής και ταξείδεψε στους γονείς του , στη Θεσσαλονίκη . Γιά να πετύχει αναστολή της στράτευσής του γράφτηκε και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών . Το 1919 πήρε την άδεια του δικηγόρου , χωρίς να προλάβει ν' ασκήσει το επάγγελμά του , γιατί στρατεύτηκε . Μετά την απόλυσή του διορίστηκε , στις 31 Οκτωβρίου 1920 , υπάλληλος στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης . Στη συνέχεια μετατέθηκε στη Νομαρχία Σύρας , της Άρτας και τέλος στης Αθήνας , με Νομάρχη τον ποιητή Ν.Πετιμεζά - Λαύρα και συναδέλφους τον Πάνο Ταγκόπουλο και τη Μαρία Πολυδούρη .

Γιά ν' αποφύγει τις μεταθέσεις στην επαρχία , μετατάχτηκε , το 1923 , στο Υπουργείο Προνοίας . Χρησιμοποιώντας τις άδειές του , ταξείδεψε το 1924 στην Ιταλία , και Γερμανία , το 1926 στη Ρουμανία και το 1928 στο Παρίσι . Παρά τα ταξείδια η ψυχή του έμενε..άδεια κι' η μοναξιά τον ακολουθούσε παντού , κατά τη διάρκεια της απουσίας του , εν τω μεταξύ , των μετέθεσαν στην Πάτρα . Πολλές φορές αποφάσισε να δραπετεύσει απ' την επαγγελματική του κατάθλιψη και ν' ασοληθεί με κάτι άλο , διαφορετικό , καθηγητής , ασυρματιστής , έμπορος ...όταν μάλιστα ήταν στο Παρίσι , πριν λίγους μήνες , σκόπευε να παραμείνει γιά πάντα κάνοντας τον σωφέρ η τον τυπογράφο ...Του έλειπε όμως η αποφασιστικότητα , και η δύναμη εφαρμογής των αποφάσεών του , ένα θανάσιμο βάρος ενέδρευε στα εσώψυχά του , τροφοδοτούμενο απ' τη μονότονα επαναλαμβανόμενη γνωριμία της Ελληνικής επαρχίας . Η παιδική χαρά του να ζει στην πρωτεύουσα έμενε ανέφικτο όνειρο ενός απελπισμένου .
Στη δύσκολή του ψυχική κατάσταση ήρθε και η ..χαριστική βολή , η "εξορία " του στην Πρέβεζα . Εκεί πιά βυθίστηκε βαθειά στην απελπισία , η μίζερη ζωή στη επαρχιακή μικρή πολίχνη υποδαύλιζε συνεχώς και πιό έντονα τη δίψα του γιά μιά..οριστική αποδημία...
Και αποδήμησε , εγκαταλείποντας το αιμόφυρτο κορμί του κάτω από ένα ευκάλυπτο σε μιά εξοχική περιοχή της Πρέβεζας , στις 21 Ιουλίου 1928 .
Πριν περάσουμε πιό βαθειά στην όλη του ψυχική κατάσταση όμως και τη διαδρομή του ας δούμε ένα ..σημαδιακό του ποίημα , που δίνει το στίγμα της ψυχικής του κατάστασης την εποχή εκείνη :

ΠΡΕΒΕΖΑ

Θάνατος είναι οι κάργιες που χτυπιούνται
στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια ,
θάνατος οι γυναίκες , που αγαπιούνται ,
καθώς να..καθαρίζανε κρεμμύδια .

Θάνατος οι λεροί , ασήμαντοι δρόμοι
με τα λαμπρά , μεγάλα ονόματά τους ,
ο ελαιώνας , γύρω η θάλασσα , κι' ακόμη
ο ήλιος , θάνατος μέσα στους θανάτους .

Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει
γιά να ζυγίσει μιά " ελλιπή " μερίδα ,
θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι
κι' ο δάσκαλος με την εφημερίδα .

Βάσις , Φρουρά , Εξηκονταρχία Πρεβέζης .
Την Κυριακή θ' ακούσουμε την μπάντα .
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης ,
πρώτη κατάθεση δραχμαί τριάντα .

Περπατώντας αργά στην προκυμαία ,
υπάρχω ; λες , κι' ύστερα δεν υπάρχεις !
Φτάνει το πλοίο . Υψωμένη σημαία .
Ίσως έρχεται ο κύριος Νομάρχης .

Αν τουλάχιστον , μέσα στους ανθρώπους
αυτούς , ένας επέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί , θλιμμένοι , με σεμνούς τρόπους ,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία .

Το ποίημα αυτό είναι απ' τη συλλογή " Νηπενθή " .

Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι .......

Ο ΜΗΝΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ..

Θριαμβευτική ήταν η πορεία της Λιδορικιώτικης σελίδας , αδέρφια , το μήνα που μας πέρασε , το Μάιο 2008 , παρά την ..λαθροχειρία που κάποιος , η ..κάποιοι αγαπημένοι μας ..φίλοι έκαναν ανήμερα το Πάσχα , και γιά μερικές μέρες το ΛΙΔΟΡΙΚΙ μας , εξαφανίσθηκε , ως διά μαγείας , απ' τον διαδικτυακό...ορίζοντα ....
Δεν πειράζει , δεν κρατάμε κακία σε κανένα και γιά τίποτα , τέλος καλό ..όλα καλά , επιβεβαιώθηκε όμως , γιά άλλη μιά φορά , η σοφή ρήση , πως ο πιό ανίκητος εχθρός είναι η..βλακεία , γιατί τον κακό τον ξέρεις , φυλάγεσαι , αλλά το..βλάκα ;

Τον μήνα που μας πέρασε λοιπόν , 2128 φίλοι , από 67 χώρες , από 366 πόλεις , κι' απ' τις πέντε Ηπείρους , απ' όλο τον κόσμο δηλαδή , έκαναν το...σεργιάνι τους σε 5.847 σελίδες κι' ενημερώθηκαν γιά τα όσα συνέβησαν στο χωριό μας , τιμή , ικανοποίηση και χαρά , φυσικά , μεγάλη γιά μας , γιατι όπως έχουμε ξαναπεί , δεν έχουμε κάνει καμιά , μα..καμιά προσπάθεια προβολής , ούτε και δεχτήκαμε κάποιες..πονηρές προτάσεις , γιά προβολή της σελίδας μέσω..κάποιων ..εντύπων , έτσι γιά να μάθει ο..κόσμος τη διεύθυνση , μας είπε κάποιος ... παντός καιρού...περιφερόμενος ..μεσολαβητής , αλλά...όμως , συνέχισε ..κι' εκεί τον σταματήσαμε , λέγοντάς του πως είμαστε κατά του..θεσμού των...αντιπαροχών , κι' εκεί τελείωσε το θέμα...
Γιά την ιστορία αναφέρουμε πως τον περσινό Μάιο , του 2007 , λίγων μόλις μηνών , τα αντίστοιχα ποσά ήταν : επισκέπτες 568 , χώρες 32 , πόλεις 72 , σελίδες 1427 , αλλά εκείνο που αξίζει να ληφθεί υπόψη , αλλά δεν μπορεί να μετρηθεί , είναι η αγάπη όλων σας , κι' όχι τώρα , αλλά απ' την πρώτη μέρα , την πρώτη στιγμή που ξεκινήσαμε αυτή την προσπάθεια ενημέρωσης των απανταχού Λιδορικιωτών .
Δεν διεκδικούμε ούτε δάφνες , ούτε ...σφραγίδες και οφίτσια , ούτε μας ενδιαφέρουν πρόσωπα και πράγματα , δεν έχουμε μικρο..κομματικές η άλλες επιδιώξεις , το έχουμε πολλές φορές δηλώσει , και γιά να ..ησυχάσουν κάποιοι , σας δίνουμε μιά ρήση του Αριστείδη , που τα λέει όλα , για..μας φυσικά , γιά άλλους δεν ξέρουμε...

" Τι γαρ φίλτερον ανδρί πατρώας χθονός ; "
( Τι πιό αγαπητό στον άνθρωπο απ' την πατρική γη ; )

Επειδή όμως πλησιάζει η ώρα ..ποτίσματος του περιβολιού , θα σας αφήσουμε προσωρινά και θα τα πούμε μετα τις...20.οο , ως τότε να περνάτε καλά..........Κ.-

ΕΔΩ...ΛΙΔΟΡΙΚΙ...ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ.....

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΙΟΥΝΙΟΥ
· Μνήμη μαρτύρων Ιουστίνου του φιλοσόφου, Χαρίτωνος, Χαρίτους, Ευελπίστου, Ιέρακος, Πέωνος (166), Θεσπεσίου από την Καππαδοκία.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ....
479 π.Χ. : Μνήμη της μάχης των Πλαταιών.
713 : Άνοδος στο θρόνο του Αυτοκράτορά μας Αναστασίου Β'.
1821 : Ο Εμμανουήλ Παπάς, ο οργανωτής της Επανάστασης στην Χαλκιδική, απελευθερώνει την Ιερισσό.
Αναχώρηση της δύναμης του Τσάμη Καρατάσου από τη Χαλκιδική και τέλος της Επανάστασης στην περιοχή.
Φονεύεται ο οπλαρχηγός Ζούτος, ο οποίος πολέμησε υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, στο Δούναβη.
1917 : Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος, που εξαναγκάστηκε από την Αντάντ να παραιτηθεί, αναχωρεί απο την Ελλάδα, μαζί με τα μέλη της Βασιλικής οικογένειας.
1941 : Αποχωρούν τα συμμαχικά στρατεύματα από την Κρήτη.
1943 : Οι Έλληνες αντάρτες ανατινάζουν τη σήραγγα του Κουρνόβου, κατα τη διέλευση αμαξοστοιχίας που μετέφερε Ιταλούς στρατιώτες και πολεμοφόδια. Τα θύματα ήταν πάνω από 100. Οι Ιταλοί, σε αντίποινα, τουφέκισαν 108 ΈΛληνες κρατούμενους.

Καλημέρα αδέρφια Λιδορικιώτες , καλημέρα Ελλάδα , Η.Π.Α , Ινδία , Καναδά , Αυστραλία , Σιγκαπούρη , Γερμανία , Ισπανία , Ινδοκίνα , Ν.Αφρική , Ρουμανία , καλημέρα στα ξενητεμένα μας αδέρφια΄και τους φίλους της Λιδορικιώτικης σελίδας από : Αθήνα , Καρδίτσα , Νίκαια , Πάτρα , Σέρρες , Ξάνθη , Κέρκυρα , Καλαμάτα , Λιδορίκι , Ναύπακτο , Singapore , Chenai , Munich , Sacramento , Cranbourne , East York , Pretoria , Brisbane , North York , Craiova , Dusseldorf , Jakarta , Mount Pleasant , Almedabad , Clearbrook , Bangalore , Norman , Cordoba , πραγματικά ..χειμαρώδης η αγάπη σας γιά το χωριό μας , νάστε καλά , όλοι και να περνάτε καλά , α....να μην το ξεχάσουμε Κ Α Λ Ο Μ Η Ν Α νάχουμε αδέρφια , πρωτομηνιά σήμερα , ας ευχηθούμε να δούμε , επί τέλους , καλύτερες μέρες...

Επειδή , ουσουνούπου , αρχίζει η Κυριακάτικη ..συνεδρίαση στον..πλάτανο , θα διακόψουμε και..εδώ θα είμαστε πάλι...

Να είστε καλά , να περνάτε καλά....
Απ' το χωριό μας το Λιδορίκι με αγάπη ......Κ.-

H KOYBENTOYΛΑ ΜΑΣ...

Καιρό έχουμε αγαπημένοι μου φίλοι να τα πούμε , κι' έχουμε τόσα να πούμε , αλλά..τι να πρωτοπούμε....είναι τόσα τα παράξενα..

Αγαπημένε φίλε , Βαρουσιώτη νοσταλγέ , που ήσουνα τόσο καιρό ; χάθηκες ..Α...δεν ξέρω αν μπορούν να σου διαθέσουν κι' εσένα το ...αρχονταρίκι γιά να ξεκαλοκαιριάσεις , στο χωριό σου , φοβάμαι πως δεν έχεις τους απαιτούμενους..τίτλους ευγενείας , δεν κατάγεσαι από..αρχοντική οικογένεια...πάντως αν δεν βολευτείς εδώ πάρε ένα τηλέφωνο στο...Άγιο όρος , μπορεί να βρεθεί κανένα κελί και γιά σένα , μην απελπίζεσαι , ο Θεός είναι μεγάλος...γιά καλό όμως και γιά κακό βάλε και κανένα...μέσον , κανένα..εκκλησιαστικό..επίτροπο ας πούμε...

Φίλε , Π.....λάθος κάνεις , και βέβαια θα ..ξεμπροστιάσουμε τους Λιδορικιώτες που εισηγήθηκαν και απαίτησαν να κοπούν τα κυπαρίσια στο αλσάκι μας , να 'σαι βέβαιος , η καθυστέρηση οφείλεται στο ότι περιμένουμε κάποιο ντοκουμέντο , που θα τους αφαιρέσει και το...έσχατον...εσώρουχον....πρέπει κάποτε κάποιοι να πάψουν να κρύβονται πίσω από.....άντε να μη το πω...τέτοιο ψηφο..πάζαρο φίλε μου , δεν το περίμενα πως μπορεί να γίνεται , η αθλιότης σ' όλο της το μεγαλείο ,΄να κουμαντάρουν το Δημοτικό άλσος ..επίτροποι της εκκλησίας , διορισμένοι από ποιόν ; πάντως όχι εκλεγμένοι από Λιδορικιώτες ...

Όχι αγαπητέ μου χωριανέ , κανένας δεν ενδιαφέρθηκε ούτε και πρόκειται να ενδιαφερθεί απ' τους Συλλόγους που λές , εδώ πέρυσι το καλοκαίρι κάποιος επίτροπος έκανε μιά σοβαρή καταγγελία γιά κάποιο χιλιοευρώπουλο , και τον ..άλλαξαν , το ξέρεις το τραγούδι του Σαββόπουλου : .. φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα , κι' ιστορία οι..παρέες... κάπως έτσι είναι τα πράγματα...και μη χειρότερα...

Γιά τη διάρρηξη του Δημοτικού σχολείου μας , αγαπητέ Ι .Κ...δεν ξανακούσαμε τίποτα , και γιά να είμαστε ειλικρινείς ούτε και πρόκειται να..ακούσουμε , εδώ έχουμε φύλακες και απ' όσο γνωρίζουμε δεν ξέρουν ούτε πότε έγινε η διάρρηξη , τι ψάχνεις να βρεις...έχουν προσλάβει εργάτες..γενικών καθηκόντων , και το χωριό ...ζέχνει και βρωμάει...γιά ποιό λόγο τους προσλάβανε ;

Πέρασε όμως η ώρα φίλοι μου , πάει..3 χαράματα , καλό σας ξημέρωμα , να είστε καλά......Κ.-

Μέχρι κι' ο..Μακάκα ντρέπεται γιά τα Λιδορικιώτικα..δρώμενα....

ΠΟΤΕ ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣΕΙΣ...

Τ’ αγαπημένα πρόσωπα που φεύγουνε για πάντα , απ’ τη ζωή σου ,
ποτέ σου, ηθελημένα , μην τα λησμονήσεις ,
μιά χαραμάδα κράτησε ανοιχτή , στο παραθύρι της ψυχής σου ,
του νου σου το ..φεγγίτη , ερμητικά , ποτέ , μην κλείσεις…

Τις όμορφες στιγμές που έζησες μαζί τους , κράτησέ τες
πολύτιμα πετράδια , στην καρδιά σου φυλαγμένα ,
κι’ όσες στιγμές πονάνε και πληγώνουν , σβήστες..ξέχασέ τες ,
πες δεν υπήρξαν , δεν τις έζησες ποτέ , στα περασμένα .

Τ’ αγαπημένα πρόσωπα που έχασες , μακριά δεν έχουν φύγει ,
δίπλα σου θα ‘ναι πάντα , θα σε συντροφεύουν ,
στην έγνοια τους θα σε ‘χουν , ότι στη ζωή και να σου τύχει ,
φύλακες άγγελοί σου , αστέρια , να σε προστατεύουν………Κ.-

Αθήνα 14-11-07

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ : ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΕΙΔΗ .

Ένα ποίημα δεν είναι άραγε κι' αυτή η υπέροχη ..υπερ..συννέφεια θέα απ' την όμορφη Αρτοτίνα μας ...

Συνεχίζοντας το..ονειρεμένο μας ταξείδι στον κόσμο της ποίησης , φίλοι μου , θα αναφερθούμε απόψε στα είδη του ποιητικού λόγου .

ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΕΙΔΗ .

Τα σπουδαιότερα ποιητικά είδη είναι : Η ε π ι κ ή π ο ί η σ η , η λ υ ρ ι κ ή , η τ ρ α γ ι κ ή , η σ α τ ι ρ ι κ ή και η κ ω μ ι κ ή . Η τραγική , η σατιρική και η κωμική αποτελούν τη δραματική ποίηση .

ΕΠΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ : Είναι είδος κυρίως αφηγήσεων , διακρίνεται γιά την ζωντανή της έκφραση , την αισιοδοξία γιά τη ζωή και ασχολείται εποπτικά με τον εξωτερικό κόσμο . Στην Ελλάδα πρωτοφανερώθηκε με τον Όμηρο και τον Ησίοδο . Η επική ποίηση συγκινούσε και άρεσε πολύ σε όσους την άκουγαν γιατί στην αφήγησή της παρουσίαζε κατορθώματα και πράξεις ανθρώπων , με πλοκή και ενδιαφέρον . Χαρακτηριστικά , τα Ακριτικά τραγούδια των Βυζαντινών χρόνων , οι παραλογές , τα δημοτικά και κλέφτικα τραγούδια μας .Τα καλύτερα ποιητικά έπη είναι τα Ομηρικά . Μεγάλα , επίσης , επικά ποιήματα είναι ο Βασίλειος Διγενής Ακρίτας , ο Ερωτόκριτος , η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως και άλλα . Τα έπη ανάλογα με το περιεχόμενό τους διακρίνονται σε θρησκευτικά , ηρωικά και διδακτικά . Τα θρησκευτικά , φυσικά , αναφέρονται στη θρησκεία , τα ηρωικά σε ηρωικές μορφές , και τα διδακτικά σκοπό έχουν να διδάξουν τους ανθρώπους γιά τις ηθικές αξίες , γιά το καλύτερο .
ΛΥΡΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ : Η λυρική ποίηση , σαν εξωτερική ποίηση , δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τον άνθρωπο με το πέρασμα του καιρού , υμνώντας θεούς και ήρωες μονάχα , γι΄αυτό , ήταν απαραίτητο με την πνευματική εξέλιξη να βρει γιά την έκφρασή του ένα νέο ποιητικό είδος κι' αυτό ήταν η λυρική ποίηση . Με τη λυρική ποίηση ( λέγεται δε λυρική γιατί συνοδευόταν από το κυριότερο μουσικό όργανο , τη λύρα ) , φανερώνονται τα συναισθήματα και τα πάθη του εσωτερικού , του ψυχικού κόσμου του ανθρώπου . Η λυρική ποίηση είναι υποκειμενική , προσωπική , χωρίς και να παύει να ενδιαφέρεται γιά ττη γύρω ζωή , που κί' αυτή την προβάλλει , αφού ο ίδιος ο ποιητής συμμετέχει στην αγωνία και στα προβλήματα του κοινωνικού βίου , αφού αισθάνεται , πάσχει , συγκινείται , έχει σχέση με το περιβάλλον .
Η λυρική ποίηση ξεκίνησε από την ελεγεία και τον ίαμβο γιά να διαμορφωθεί σε δύο κυρίως είδη , στη μελική , όπου κυριαρχεί το προσωπικό στοιχείο και στη χορική που ψάλλεται από χορό και εξυμνούνται θεοί , ήρωες μεγάλοι άνδρες , αλλά και εκφράζεται η καθολικότητα . Το περιεχόμενο του λυρικού ποιητικού λόγου είναι πολύμορφο . Άλλα από τα ποιήματα αναφέρονται στους θεούς , όπως ο διθύραμβος , ο παιάνας , το πρσόδιο , ο νόμος , τα Αδωνίδια ..., άλλα στους ανθρώπους , ωδές , εγκώμια , επινήκεια , θρήνοι , επιθαλάμια , επικήδεια , σκόλια , ερωτικά , παρθένια , ευκτικά και ωσχορικά . Ο διθύραμβος ήταν ύμνος γιά το Διόνυσο και ο παιάνας νικητήριος ύμνος γιά τον Απόλλωνα που ψελνόταν και στην αρχή των πολεμικών επιχειρήσεων . Όργανο στην ωδή χρησιμοποιούσαν τη β ά ρ β ι τ ο και στην χορική ποίηση τον αυλό και την κιθάρα .
Από την επική και λυρική ποίηση , έγινε η ε π ι κ ο λ υ ρ ι κ ή ποίηση . Τα λυρικά ποιήματα δεν είναι μεγάλα όπως τα επικά , είναι μικρά και μπορούμε να τα κατατάξουμε σε θρησκευτικά , πατριωτικά , οικογενειακά , φυσιολατρικά , ερωτικά κ.α .
Οι αρχαίοι Έλληνες λυρικοί , έγραψαν αριστουργήματα , χαρακτηριστικά γιά τη μεγάλη τους αξία , αλλά και οι σύγχρονοί μας ποιητές εκαλλιέργησαν το λυρικό λόγο ντύνοντάς τον με ομορφιά και κομψότητα .
Η ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ : Γεννιέται μετά την επική και τη λυρική ποίηση , δράματα στην αρχαιότητα εννοούσαν όλα τα είδη των θεατρικών έργων , τα τραγικά , τα κωμικά και τα σατιρικά . Σήμερα , δράματα λέμε , μόνο εκείνα που έχουν σοβαρή υπόθεση η μας δημιουργούν λύπη . Η λέξη δράμα προέρχεται απ' το ρήμα δρω , απ' αυτό και η λέξη δράση που θα πει έργο . Τα δράματα διέφεραν από το έπος και τη λυρική ποίηση ως προς την απόδοση . Στα έπη και στα λυρικά ποιήματα γίνεται απαγγελία από ένα άνθρωπο , ενώ τα δράματα παρουσιάζονται πάνω στη σκηνή με τρεις ηθοποιούς , το πολύ , άντρες πάντα και ποτέ γιναίκες , με διάλογο και μίμηση .
Το δράμα έχει υπόθεση τραγική , θλιβερή και οι σκηνές μπορει να είναι αληθινές η φανταστικές . Η΄δραματική ποίηση σκοπό της έχει να διδάξει τους ανθρώπους το αληθινό , να δώσει την αξία της ζωής , να επιδράσει στο χαρακτήρα γιά την αποφυγή της κάθε κακής πράξης , να κυριαρχήσει το πνεύμα της καλοσύνης .
Με το δράμα γίνεται η αναπαράσταση ζωντανών εικόνων που βαθύτατα επηρεάζουν την ψυχή , χρησιμοποιώντας στοιχεία του εξωτερικού και του εξωτερικού μας κόσμου , με τρόπο , που να φαίνονται αληθινά . Μεγάλοι τραγικοί ποιητές ήταν ο Αισχύλος , ο Σοφοκλής κι' ο Ευριπίδης , και γιά την κωμωδία ο Αριστοφάνης κυρίως και ο Μαίανδρος .
Λειτουργικά δράματα είναι σκηνές από τη γέννηση , τα πάθη του Χριστού , τη θυσία του Αβράαμ κ.α .
Η κωμική ποίηση είναι θεατρικό είδος και η σατιρική , χωρίς να παύει να έχει και θεατρική μορφή , είναι περισσότερο λυρική ποίηση . Ποιητικός λόγος είναι και η φιλοσοφική ποίηση . Τις φιλοσοφικές ιδέες τις δίνει με ποιητικά μέσα . Τα δημοτικά μας τραγούδια , προέκταση των Ακριτικών , είναι η καρδιά και το πνεύμα του λαού μας , η ομορφιά της τέχνης , της φυλής μας ο υπέροχος λόγος .

Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι....