Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί αγαπημένοι μου φίλοι για τον μπάρμπα Κώστα τον Σαψαρή , Κων.Μαργέλλο κατά ...κόσμον , τον...πρωθιερέα της..πλάκας και αναμφισβήτητο..αρχηγό της γνωστής..ζευζεκοπαρέας της Βαθειάς , στο "ΛΙΔΩΡΙΚΙ " όμως , αριθ.φυλ 12 του Νοεμβρίου 1982 , βρήκα ένα υπέροχο σχετικό κομμάτι , γραμμένο απ' τον αξέχαστο χωριανό μας τον Γιάννη Σκούτα , αξίζει να το διαβάσετε , απολαύστε το :
ΑΞΕΧΑΣΤΟΙ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ .
Ο ΜΠΑΡΜΠΑ ΚΩΣΤΑΣ Ο " ΣΑΨΑΡΗΣ .
Ο μπάρμπα Κώστας , φουστανελάς , με τη γυναίκα , του σε φωτογραφία της εποχής .
Κι' εδώ σε μιά οικογενειακή φωτογραφία , με τη μάνα , τη γυναίκα και την κόρη του Ευθυμία .
" Γυρίζομε καμιά ογδονταριά χρόνια πίσω . Την εποχή εκείνη που στο Λιδωρίκι δεν ξέρανε ακόμα ούτε γιά αυτοκίνητο , ούτε γιά ραδιόφωνο , και που δεν υπήρχε ηλεκτρισμός , η τηλεόραση και κινηματογράφος . Την εποχή που γεννιόντουσαν και ζούσαν άνθρωποι σαν και μας , με περισσότερο , πολλοί , μυαλό από μας , αλλά περιωρισμένοι σ' ένα στενό κύκλο που δεν μπορούσαν , ούτε το μυαλό τους ν' ανοίξουν έξω απ' το χωριό ,όύτε και τις ικανότητές τους ν' αξιοποιήσουν γιά το δικό τους , αλλά και γιά το γενικώτερο καλό .
Έτσι πολλές " διάνοιες " πήγαν χαμένες , χαραμίστηκαν και πέρασαν απαρατήρητες . Υπήρξαν όμως και μερικοί που προικισμένοι με κάποιο ταλέντο , που σήμερα θα τους έκανε διάσημους , δεν μπόρεσαν να το κρύψουν και εκδηλώθηκαν με τρόπο " ανορθόδοξο " κι' όχι επάνω ακριβώς στα μέτρα της ..καλής συμπεριφοράς , όπως την ήθελε η εποχή τους .
Ξεχύθηκε από μέσα τους η συμπεπυκνωμένη ζωτικότητα σαν μιά εκτόνωση , σαν ένα ξεθύμασμα και με τρόπο που μπορεί , πολλές φορές , να μην συμβαδίζει και με τη συμβατική ηθική του τότε .
Ένας τέτοιος τύπος ήταν ο μπάρμπα Κώστας . Ένας ψηλός , λεπτός , ξεροψημένος , τύπος μποέμ , με το πρόσωπο γεμάτο ουλές από βλογιά , που πέρασε μικρός , με στυλ όμως και ύφος κοσμοπολίτη , γιατί και το σχολαρχείο είχε τελειώσει και στην Αμερική είχε πάει γιά λίγο .
Ήταν προικισμένος με χιούμορ και με μιά ακατανίκητη δύναμη στο να συλλαμβάνη και να εκτελεί φάρσες , που πολλές φορές ξεπερνούσαν τα όρια ενός αστείου . Ήταν τόσο παραστατικός στη χιουμοριστική του έκφραση και τόσο θεατρίνος , που αν περνούσε από κάποια σχολή και βρισκόταν σε ένα ανοιχτότερο περιβάλλον θα ήταν μιά κορυφή κωμικής ηθοποιίας . Απ' τις πολλές του φάρσες θα σας διηγηθώ μιά αληθινή που μου την είχε πει ο ίδιος , αλλά την άκουσα και από πολλούς παλιούς Λιδωρικιώτες .
Ο μπάρμπα Κώστας εκτός από τα άλλα ήταν και γλεντζές , καλοφαγάς , καλός τραγουδιστής και του άρεσε το ταβερνάκι και το ξενύχτι . Το μεζεδάκι , το κρασάκι το κέφι και μετά μιά βόλτα απ' το Αλωνάκι ως τον Αντώνη με τραγούδια της εποχής και πολλές φορές σε προχωρημένες ώρες . Το Λιδωρίκι , σαν πρωτεύουσα της Επαρχίας είχε Υποδιοίκηση Χωροφυλακής , Ειρηνοδικείο , Δημόσιο Ταμείο και τις άλλες αρχές .
Ο μπάρμπα Κώστας με τον ανοιχτό αλέγρο και μποέμικο χαρακτήρα του αλλά και την πολιτισμένη φινέτσα του είχε συμπάθειες απ' όλους καιν πιό πολύ απ' τους προισταμένους των Δημοσίων Υπηρεσιών με τους οποίους τακτικά έκανε παρέα και με κάνα καλό μεζεδάκι τα κουτσοπίνανε μαζί . Γι' αυτό και μιά αστυνομική διάταξη , που απαγόρευε τα τραγούδια βμετά τις 10 τη νύχτα , είχε ατονίσει γιά τον μπάρμπα Κώστα που γλέντι στους δρόμους άναβε συνήθως μετά τα μεσάνυχτα .
Κάποτε , όμως , ήλθε Ειρηνοδίκης στο Λιδωρίκι ένα γεροντοπαλήκαρο , κάπως ΄ιδιότροπος τύπος , που απήτησε από τον Αστυνόμο να εφαρμοσθή η απαγόρευση γιά τη νυχτερινή ησυχία , γιατί τον ανησυχούσαν οι τραγουδιστές . Ο Αστυνόμος έκανε συστάσεις , αλλά ο μπάρμπα Κώστας δεν τις λάβαινε και πολύ υπόψη του .
Τα πράγματα όμως , ζορίστηκαν γιατί ο Ειρηνοδίκης είχε γίνει έξω φρενών και ένα βράδυ συνελήφθη ο μπάρμπα Κώστας και το πρωί πήγε στο αυτόφωρο να δικαστεί γιά διατάραξη κοινής ησυχίας . Αφού έγιναν συστάσεις και υποδέιξεις του δικαστή η ποινή ήταν επιεικής , 3 μέρες κράτηση , η οποία όμως δεν εξηγοράζετο και έπρεπε να την εκτίσει στο κρτητήριο , που ήταν ένα μουντρούμι , στο υπόγειο του Κουμεντζή ( Πετρόπουλου ) .
Του κακοφάνηκε του μπάρμπα Κώστα , περισσότερο γιατί έγινε σούσουρο στο χωριό , αλλά και γιατί οι " κογιόνηδες " άρχισαν τα πειράγματα και το δούλεμα σε βάρος του . Πέρασε λίγος καιρός και το Λιδωρίκι περνούσε τις νύχτες του με μακαρία σιγή και χωρίς διατάραξη του ύπνου του Ειρηνοδίκη . Ένα βράδυ όμως σκασμένος ο μπάρμπα Κώστας τα κοπάνησε και βγαίνοντας έξω ξεφάντωσε τραγουδώντας μέχρι τις πρωινές ώρες , οπότε συνελήφθη και πάλι κατόπιν εντόνου διαβήματος του Ειρηνοδίκη προς τον Αστυνόμο , διά να οδηγηθεί στο αυτόφωρο . Οι... συστάσεις και νουθεσίες της πρώτης δίκης έγιναν τώρα κεραυνοί από το δικαστή με αποτέλεσμα μιά ..εικοσάρα κράτηση .
Είκοσι μέρες στο σκοτεινό υπόγειο , με παρέα τους ποντικούς και την κατακραυγή , απ' έξω , των χωριανών του , ακόμη και της γυναίκας του γιά την κακή του συμεριφορά , αλλά και περισσότερο η στέρηση από φαγητό και ποτό έκαναν το μπάρμπα Κώστα ν' αφήσει το κατώφλι της φυλακής μελαγχολικός και με αλλαγμένες σκέψεις γιά τη ζωή .
Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι ......
Αποθήκη..μονοπωλείου !!!
