1.5.10

ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΠΑΛΙΕΣ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΕΣ ..

ΜΙΑ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗ...ΡΕΡΕΣΗ

Είχαμε μπει στη δεκαετία του 1950 , το χωριό μας μόλις είχε αρχίσει ν' ανασαίνει , τα σημάδια της πολύχρονης ταλαιπωρίας ήταν ακόμα ολοφάνερα , οι Λιδορικιώτες έκαναν ξερό κουράγιο και άρχισαν να συμμαζεύουν τα κουρέλια τους και να χτίζουν μιά καινούργια ζωή , ένα καινούργιο Λιδωρίκι , πάνω στα ερείπια και τ' αποκαίδια που άφησαν πίσω τους οι τόσες συμφορές .
Το χαμόγελο , που είχε για χρόνια χαθεί , άρχισε δειλά-δειλά ν' ανθίζει πάλι στα Λιδορικιώτικα χείλια , το χωριό μας ξαναγεννήθηκε απ' τη στάχτη του , κι' οι χωριανοί με το χαμένο , για χρόνια , κέφι και το παραδοσιακό τους χιούμορ άρχισαν να βλέπουν τη ζωή αλλιώτικα , με αισιοδοξία , οι αυλές ξαναγέμισαν με γλάστρες , οι αργαλιοί βρήκαν πάλι το ρυθμό τους και τ' αηδονάκια , που χρόνια είχαν βουβαθή , άρχισαν πάλι να το λένε στη ρεματιά , τα κοπάδια βγήκαν πάλι ελεύθερα στη βοσκή σκορπίζοντας στον πεντακάθαρο αέρα τις μελωδίες των κουδουνιών τους , η όμορφη Λιδορικιώτικη ζωή άρχισε να βρίσκει το ρυθμό της , η νεκρωμένη καρδιά του χωριού μας άρχισε πάλι να χτυπάει...
Aνασκαλίζοντας λοιπόν τις παιδικές αναμνήσεις , μέσα στα τόσα και τόσα ασχημα , που είχαν μαζευτεί στις τρυφερές μας καρδιές , απ' όσα πέρασε τότε ο τόπος μας , απ' τη δυστυχία και τον πόνο , διάλεξα τις πανέμορφες εικόνες από μιά αξέχαστη Λιδορικιώτικη πρωτομαγιά στη Ρέρεση , εικόνες μοναδικές , αναλλοίωτες μετά από τόσα χρόνια πούχουν περάσει , και είναι πράγματι πολλά..πάρα πολλά....
Μέρες πριν οι νοικοκυρές είχαν την έγνοια της εκδρομής , κανόνιζαν το...μενού , τι φαγητό θα φτιάξει η κάθε μιά , σύμφωνα πάντα με τις δυνατότητες που υπήρχαν τότε και ήταν αρκετά περιορισμένες , πίτες , ντολμάδες , φρεσκοζυμωμένο ψωμί κι' ότι άλλο θα βόηθαγε στην πρωτομαγιάτικη ..καλοπέραση , την είχαμε τόσο ανάγκη άλλωστε μετά απ' τις ταλαιπωρίες και τις στερήσεις τόσων χρόνων...
Η μεταφορά θα γινόταν με το λεωφορειοφορτηγό(!!) του Κώστα (;) Κωστόγιαννη , που έκανε δρομολόγια Λιδορίκι-Αρτοτίνα και φυσικά με τα αυτοκίνητα των...σωμάτων ασφαλείας , δηλαδή τζίπ και 3/4 , συμμετέχοντες ; ο Παπακοράκης , οικογενειακώς , ο Γ.Παπαγεωργίου , Μοίραρχος της Χωρ/κής , Δημοσθένης Παπαθανασόπουλος , Έφορος , μετά της συζύγου του Ρεβέκκας , Τραπεζικοί , Ταμειακοί , Δασικοί , Χωροφύλακες και όλοι σχεδόν οι υπάλληλοι που υπηρετούσαν τότε στο χωριό μας και συμμετείχαν πάντα σ' όλες σχεδον τις...κοινωνικές εκδηλώσεις του χωριού μας , που δεν ήταν βέβαια και πολλές....
Άλλη μιά αναμνηστική φωτογραφία από κάποια Πρωτομαγιά στην Πεντάπολη , απ' τα πρώτα χρόνια της ονειρεμένης δεκαετίας του 50....
Αυτός που...σέρνει το χορό είναι ο αείμνηστος Δημοσθένης Παπαθανασόπουλος , Έφορος Δωρίδος γιά πολλά-πολλά χρόνια , η κυρία που κρατάει τον.... πρωτοχορευτή μας είναι δυστυχώς , άγνωστη , ακολουθεί ο Ιωάννης Γεωργίου ( Γαζόγιαννος ) , η Ρεβέκκα Παπαθανασοπούλου , σύζυγος Δημοσθένους , βεβαίως-βεβαίως.. , ο κ. Γάτος , Ταμιακός υπάλληλος , αλλά και πολύ καλός ψάλτης , και τελευταία η αξέχαστη Λιδορικιώτισσα Αγγελική ( Κικούλα ) Ε .Καψάλη , η προτελευταία κυρία θα πρέπει να είναι η σύζυγος του . Γάτου , δυστυχώς η φωτογραφία είναι και πολύ παλιά αλλά είναι και πολύ ταλαιπωρημένη και δεν βοηθάει....

Πρωτομαγιά στην Πεντάπολη , είμαστε στη δεκαετία του 50 , κάπου γύρω απ' το μαγαζάκι του Παπανικολάου , αν θυμόμαστε καλά , σπίτια σχεδόν δεν υπήρχαν εκτός από τους...περιστερώνες που άρχιζε να χτίζει το κράτος , φιλοδοξώντας να δημιουργήσει μιά καινούργια...πόλη , την Πεντάπολη , γιά πολλά-πολλά χρόνια οι Λιδορικιώτες γιόρταζαν την Πρωτομαγιά εκεί , όπου υπήρχαν ελάχιστα σπίτια και απέραντες αλάνες .
Στη φωτογραφία μας από αριστερά , ο αξέχαστος Γιώργος Ε . Καψάλης , ο Γιάννης ( ; ) Σουβλερός , Ταμιακός υπάλληλος , ο αείμνηστος Γιώργος Ζέκιος και η ..ταπεινότητά μου , τροφαντούλης ων ψάχνω στο κοφίνι γιά τι άλλο ; γιά φαί , πίσω στο βάθος διακρίνονται μαθητές , αλλά και μεγάλοι που παρακολουθούσαν τα τότε...πολιτιστικά... δρώμενα( !! ) , όπως θάλεγαν και κάποιοι όψιμοι χωριανοί μας ...λογοτεχνοκουλτουριάρηδες.... κατακαυμένη..Αράχωβα....
'Ολα λοιπόν ήταν 'ετοιμα , τα εκδρομικά φαγητά , στα κοφίνια , οι νταμουζάνες με το απαραίτητο κρασί , απ' όλα τα καλούδια είχε ο μπαξές , μα εκείνο που ήταν άφθονο και περίσσευε , ήταν το κέφι , η δίψα γιά διασκέδαση , όλοι είχαν την ανάγκη να ξεδώσουν , να ξεσκάσουν πνιγμένοι τόσα χρόνια απ' τις στενοχώριες και τις ταλαιπωρίες , ήταν κι' αυτός ένας τρόπος να ξεφύγουν απ' τη δυστυχία και τη μιζέρια που τους κατάτρωγε , τόσα χρόνια , τη ζωή .
Την προηγούμενη μέρα ο Παπαγεωργίου , ο Μοίραρχος , σχωρεμένος από χρόνια , πήγε με το τζίπ και ...επιθεώρησε το χώρο και έκανε και τη σχετική...χωροταξική μελέτη , κι' έτσι λοιπόν δεν πηγαίναμε στα...τυφλά , η επιχείρηση ήταν απόλυτα οργανωμένη παρακαλώ....
Ανήμερα λοιπόν , πρωί-πρωί φορτώθηκαν τα πράγματα , ταχτοποιήθηκαν στα αυτοκίνητα και με πρώτες- πρώτες τις κυρίες βολευτήκαμε όλοι στο λεωφορειάκι του Κωστόγιαννη και τα ...οχήματα της Αστυνομίας , εμείς βέβαια τα παιδιά , χωθήκαμε όπως-όπως όπου υπήρχε χώρος , άλλωστε ποιόν νοιαζόταν για κάθισμα , μας έφτανε η βόλτα με αυτοκίνητο , η καβάλα όπως λέγαμε τότε , λίγο ήταν ;
Η αναχώρηση είχε πανηγυρικό χαρακτήρα , με τα τραγούδια μας , τα καλαμπούρια και τα πειράγματα που συνεχίστηκαν , ασταμάτητα , μέχρι τη Ρέρεση , διαδρομή όχι και τόσο μικρή ( χρονικά τουλάχιστον ) για την εποχή εκείνη , που οι δρόμοι ήταν στα κακά τους χάλια , αλλά και τα αυτοκίνητα σε ακόμα χειρότερα .
Εγώ στριμωγμένος , πίσω- πίσω στο λεωφορειάκι , καθόμουνα κάτω με την πλάτη ακουμπισμένη στα κοφίνια και τις νταμουζάνες , έχοντας ανάμεσα στα ανοιχτά μου πόδια ένα μπακράτσι με γιαούρτι , σκεπασμένο με μιά , κλασσική για την εποχή πιά , μπλέ καρώ πετσέτα και ήμουνα υπεύθυνος για την ασφάλειά του .
Φτάσαμε λοίπόν κάποτε , κόντευε μεσημέρι , στη Ρέρεση βραχνιασμένοι απ' τα τραγούδια και τις φωνές και στρατοπεδεύσαμε στον προκαθορισμένο χώρο , στρώθηκαν οι απαραίτητες κουρελούδες , ανοίχτηκαν τα τροφοδέματα και ξεκίνησε μετά τις ευλογίες του παπά Κοράκη το πανηγύρι , παιχνίδια , τραγούδια , πειράγματα , γέλια και φωνές αντιλαλούσαν στη ρεματιά που ήταν δίπλα μας , ενώ απ' το χάνι , που ήταν λίγο πιό πάνω , μας κοίταγαν και μας χαιρετούσαν .
Όπως ήταν επόμενο , τσάκα-τσάκα στήθηκε χορός και σε λίγο το γλέντι άναψε του καλού καιρού , όλοι ξεφάντωναν σαν μικρά παιδιά , όλες οι έγνοιες είχαν μείνει στο χωριό , εδώ υπήρχε μόνο κέφι , γλέντι και ξενοιασιά , πραγματικό παραλήρημα....
Τα παιδιά παρέες - παρέες παίζαμε όλα τα παιχνίδια της ..εποχής , κρυφτό , κυνηγητό , μακρυά γαιδούρα , μπάλα , στριφογυρίζοντας ανάμεσα στο χορό και τα..τραπέζια τσιμπολογώντας απ' τα απλωμένα πάνω στις κουρελούδες φαγητά , φροντίζοντας να φέρνουμε νερό από έναν άμπλα , που ήταν παρα κάτω κοντά στη ρεματιά , κι' αφού ξεθεωθήκαμε απ' το τρεχαλητό αρχίσαμε το μπίζ και τα σχετικώς πιό ξεκούραστα παιχνίδια ενώ οι μεγάλοι χόρευαν και ταγουδούσαν ασταμάτητα .
Μεταξύ των εκδρομέων ήταν κι' όλη ,σχεδόν , η αστυνομική δύναμη του Λιδορικίου , ένας δε χωροφύλακας , Νιόνιο τον έλεγαν θυμάμαι , ήταν φοβερός καλαμπουρτζής και έκανε διάφορα αστεία νουμεράκια , είχε κι' ένα ψεύτικο μουστάκι , που μιά το φορούσε και μιά τόβγαζε και στην αρχή μας έκανε μεγάλη εντύπωση , σε κάποιο ...χορευτικό λοιπόν νούμερο , σε στυλ καν-καν , τούφυγε το παπούτσι που αφού διέγραψε μιά τροχιά αρκετών μέτρων περνώντας πάνω απ' τα κεφάλια των χορευτών , προσγιαουρτώθηκε ..ανωμάλως μέσα στο μπακράτσι με το γιαούρτι κάνοντας όλους ήταν γύρω απ' αυτό κάτασπρους . Το γέλιο που έπεσε φυσικά και δεν περιγράφεται , όπως είναι δύσκολο να περιγραφεί η ατμόσφαιρα που επικρατούσε όλη την ώρα απ' τη στιγμή που φτάσαμε , σιγά-σιγά κατέβηκαν κι' απ' το χάνι περαστικοί και έγιναν ένα με μας και ήμασταν πιά όλοι μια μεγάλη-μεγάλη παρέα που ξεφάντωνε .
Σιγά-σιγά όμως απ' το φαγητό , το κρασί, το χορό και το τραγούδι άρχισε να εμφανίζεται και η νύστα , πολλοί λοιπόν ξάπλωσαν στον ίσκιο , κάτω απ' τα δέντρα που ήταν γύρω , και πήραν και τον υπνάκο τους ενώ ο χορός , το φαγοπότι και το τραγούδι καλά κρατούσαν .
Μόλις ο ήλιος άρχισε να πέφτει άρχισαν οι ετοιμασίες της επιστροφής , μαζεύτηκαν όλα τα συμπράγκαλα , ο χορός βέβαια συνεχιζόταν , και σε κάποια στιγμή δόθηκε το πρόσταγμα της ...αναχώρησης , που έγινε βέβαια με βαρειά καρδιά , έτσι όμως είναι τα ωραία πράγματα στη ζωή μας , κρατάνε , δυστυχώς ...πολύ-πολύ.. λίγο....
Το άσχημο είναι πως από αυτή την ονειρεμένη Πρωτομαγιά , δεν έχουν περισωθεί φωτογραφίες , γιά να μη σας αφήσουμε όμως παραπονεμένους δημοσιεύουμε δυό φωτογραφίες από Πρωτομαγιά στην Πεντάπολη , με την υπόσχεση ότι θα αναφερθούμε σύντομα και σε άλλες....Πρωτομαγιές...…..Κ.-

ΟΙ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ..ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ..

   Μακριά απ’ το “ ..αλαλάζον “ πλήθος , τις..άναρθρες κραυγές και τα..φτερωμένα ..άδεια λόγια , μακριά απ’ τους ερασιτέχνες “ μαιευτές “ των..τερατογεννήσεων , και τους πλανόδιους “ φωτογράφους ¨των..” άψυχων “ νεόχτιστων Δημοτικο..μεγάρων , προβάλλει “ αστραφτερή “ η σίγουρη , η ..ήρεμη , η σταθερή αξία της “ ΑΛΗΘΕΙΑΣ “ , που πάντα είναι ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ..δυστυχώς για κάποιους…

   Ήρεμα , με ..γνώση , σύνεση , υπευθυνότητα και..σωφροσύνη η..” άλλη “ ..όψη του νομίσματος , η “ άλλη “ ..Δωρίδα , των πολλών..αιώνων , και των πολλών “ αγώνων “ , βεβαίως..βεβαίως , σεμνά και ταπεινά , αρθρώνει το συνετό της λόγο..θυμίζοντας , σε όσους τα..” αγνοούν “ ή..σκόπιμα ξεχνούν '..” ΤΑ…ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ “…

   Ο πάνσοφος Ελληνικός λαός , έχει “ χτυπήσει “ ..φλέβα χρυσού , με τις σοφές του παροιμίες , δίνοντας τις …” χρυσές του συνταγές “ , για τη θεραπεία διάφορων..” επιδημικών ..λοιμώξεων “ που καταταλαιπωρούν , δυστυχώς , τον τόπο μας , υπάρχουν πάρα πολλές , δεν θα τις..επαναλάβουμε , υποθέτοντας πως όλοι μας τις γνωρίζουμε , το μόνο που έχουμε να πούμε , είναι πως , πριν πυροβολήσει , κάποιος , θα πρέπει να έχει..” καλοσκεφτεί “ , γιατί , δυστυχώς , οι..σφαίρες και τα λόγια , όταν..φύγουν , πίσω δεν…γυρνάνε , κι’ ακόμα , οι…συγγνώμες , δεν θεραπεύουν τις πληγές , τα..τραύματα , απλά τα…” κουκουλώνουν “…

   Πολλά , είδαμε , ακούσαμε και ζήσαμε , τις τελευταίες μέρες , γέμισαν τα blogs , με ..πολεμικές ανακοινώσεις και ..” διαγγέλματα ..μεγαλοψυχίας “ των κατακτητών , που , επιστρατεύοντας  δημοσιογράφους ..πανεπιστήμονες , κοινωνιολόγους , συγκοινωνιολόγους , ανθρωπολόγους , μετεωρολόγους ΄και.. οικονομολόγους , όχι..σεισμολόγους και..γυναικολόγους , δεν είδαμε , και περιφερόμενοι..κραδαίνοντας , τη φωτοτογραφία της..” προίκας “ , το..” Καινούριο Δημαρχείο “ , παρακαλώ , τι μας θύμισαν ; Τον έρμο το γονιό , που  θέλοντας να ..παντρέψει την..άχαρη..μεγαλοκόρη του , πήρε σβάρνα , μαχαλάδες και σοκάκια , κρατώντας και ..κουνώντας , τη φωτογραφία του “ καινούριου “ διαμερίσματος , που της πήρε για..προίκα , μη υπάρχοντος άλλου…” χαρίσματος “…

   Δεν γνωρίζουμε , που , γιατί , και  από  ποιούς …υποστηρίζεται , όλη αυτή η “ περίεργη “ κίνηση , μετακίνησης της Δωρίδας , προς συγκεκριμένη παρα..Ναυπάκτια περιοχή , κάτι που “ απαιτούν “ αρκετές χιλιάδες (!!!) Δημοτών του Δήμου Ευπαλίου κλπ..κλπ , ούτε μπορούμε να ..φαντασθούμε τη..μετακόμιση του Δήμου Δωρίδας , στην…” ξώπορτα “ της Ναυπάκτου , συμπληρώνοντας , πως , ακόμα και η..φτώχεια , έχει την..” ποιότητά “ της..

   Τέλος πάντων , εμείς άλλα είχαμε καταλάβει , πιστεύαμε , πως το καινούριο Δημαρχείο , έγινε , με σκοπό να..στεγάσει κάποιο, ίσως , Δήμο , της ..Δυτικής Περιφέρειας , αφού οι κάτοικοι (..αρκετές , πάντα , χιλιάδες ) επιμόνως..επίμονα , καιρό τώρα , το..ζητάνε ,και έιμαστε ..σχεδόν βέβαιοι , πως θα τους γινόταν το…χατίρι ,  πέσαμε όμως έξω , γιατί τελικά , έγινε , για ό,τι ήθελεν..προκύψει…

    Θαυμάσαμε , ακόμα , τις..προσεγμένες αναλύσεις (..πλην..ούρων ) που δημοσιεύτηκαν και κάλυπταν όοοολο το επιστημονικό και όχι μόνον ..φάσμα , μέχρι..μετεωρολογικά δελτία , περιλάμβαναν (..χειμαζόμενος..Δήμος ..Λιδορικίου κλπ..) , ελπίζω όλα αυτά , που είδαν το φως της δημοσιότητας , και φυσικά αποτελούν..σοβαρές μελέτες του προβλήματος , να αξιοποιηθούν , μετά ..καταλλήλως..

   Βέβαια , όπως προείπαμε , πουθενά σε όλες τις αναφορές , δεν αναφέρονται συγκεκριμένα άλλα στοιχεία , πλην του..” καινούριου κτιρίου ¨, και υπάρχουν πολλά , κοινωνικοπολιτιστικο..ιστορικά  στοιχεία , κάποια μάλιστα , εύστοχα , αναφέρει ο φίλος Γιώργος Παπαλεξίου στην επιστολή του , δεν θα ήταν ..άσχημο να ρίξουν μιά ματιά οι φίλοι μας  , πολλά θα είχαν να μάθουν…

    Καλό  σας  βράδυ ….Κ.-

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ…” ΦΟΥΣΚΩΝΕΙ “…

Μακριά απ’ το “ ..αλαλάζον “ πλήθος , τις..άναρθρες κραυγές και τα..φτερωμένα ..άδεια λόγια , μακριά απ’ τους ερασιτέχνες “ μαιευτές “ των..τερατογεννήσεων , και τους πλανόδιους “ φωτογράφους ¨των..” άψυχων “ νεόχτιστων Δημοτικο..μεγάρων , προβάλλει “ αστραφτερή “ η σίγουρη , η ..ήρεμη , η σταθερή αξία της “ ΑΛΗΘΕΙΑΣ “ , που πάντα είναι ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ..δυστυχώς για κάποιους…

Ήρεμα , με ..γνώση , σύνεση , υπευθυνότητα και..σωφροσύνη η..” άλλη “ ..όψη του νομίσματος , η “ άλλη “ ..Δωρίδα , των πολλών..αιώνων , και των πολλών “ αγώνων “ , βεβαίως..βεβαίως , σεμνά και ταπεινά , αρθρώνει το συνετό της λόγο..θυμίζοντας , σε όσους τα..” αγνοούν “ ή..σκόπιμα ξεχνούν '..” ΤΑ…ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ “…

Ο πάνσοφος Ελληνικός λαός , έχει “ χτυπήσει “ ..φλέβα χρυσού , με τις σοφές του παροιμίες , δίνοντας τις …” χρυσές του συνταγές “ , για τη θεραπεία διάφορων..” επιδημικών ..λοιμώξεων “ που καταταλαιπωρούν , δυστυχώς , τον τόπο μας , υπάρχουν πάρα πολλές , δεν θα τις..επαναλάβουμε , υποθέτοντας πως όλοι μας τις γνωρίζουμε , το μόνο που έχουμε να πούμε , είναι πως , πριν πυροβολήσει , κάποιος , θα πρέπει να έχει..” καλοσκεφτεί “ , γιατί , δυστυχώς , οι..σφαίρες και τα λόγια , όταν..φύγουν , πίσω δεν…γυρνάνε , κι’ ακόμα , οι…συγγνώμες , δεν θεραπεύουν τις πληγές , τα..τραύματα , απλά τα…” κουκουλώνουν “…

Έτσι , ξεκίναγε , αδέρφια , το σημερινό , σχετικό με τα..” περιρρέοντα “ ..Δημοτικά μας θέματα , σχόλιό μας , αλλά “ μας..πρόκαναν τα..γεγονότα “ , όπως θα ‘λεγε κι’ ο αξέχαστος Χαρίλαος Φλωράκης , γιατί…

Με μεγάλη μας χαρά , πήραμε , απ’ τον αγαπητό φίλο Γιώργο Παπαλεξίου , πολιτευτή Φωκίδας , με το ΠΑΣΟΚ , την παρακάτω επιστολή , που απευθύνεται στον κ. Ραγκούση , με κοινοποίηση σε πολλά Κυβερνητικά και μη στελέχη , και λέμε με “ μεγάλη χαρά “ , γιατί , δεν σας κρύβουμε , ότι ο παραπάνω πρόλογος , είχε γραφτεί , πριν λάβουμε την επιστολή , που μόλις έφτασε , σε..ανύποπτο , δηλαδή , χρόνο , χωρίς καν να γνωρίζουμε την ύπαρξή της , και όπως θα διαπιστώσετε , είναι η..ενσάρκωση των ..γραφομένων μας , προφητικά ;…ποιός το..ξέρει ..

Δημοσιεύουμε την επιστολή , ευχαριστώντας το φίλο Γιώργο , που μας τίμησε , με την αποστολή της , με μιά..ταπεινή μας παραίνεση , διαβάστε τη , με προσοχή , “ προχωρώντας “ και..πίσω απ’ τα..γράμματα , μπείτε στο..” μεδούλι “ της , και αν σας είναι μπορετό , έχετε δίπλα σας , και διαβάστε παράλληλα , ΟΛΟ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ…ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟ , που..κυκλοφορεί , δυστυχώς , τελευταία , και μάλιστα..” επισήμως “ και..ανεξέλεγκτα , και…βγάλτε τα..ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ…ΑΒΙΑΣΤΑ ΚΑΙ…ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΑ , και πείτε μας , με το χέρι στην..καρδιά , είναι απ’ το..ίδιο..υλικό φκιαγμένες ; Απ’ το..ίδιο…ΥΦΑΣΜΑ ;

Επειδή , όπως προείπαμε , απρόσμενα ..προέκυψε , η πολύ σημαντική , για μας τουλάχιστον , επιστολή του Γιώργου Παπαλεξίου , το σχόλιο , που είχαμε ..ξεκινήσει , θα αναρτηθεί αργότερα , με τον..ίδιο πρόλογο , και , φυσικά , με τις προσωπικές μας απόψεις , που θα θέσουμε υπόψη σας..

…Και μια..διευκρίνιση , προς αποφυγή λανθασμένων ..συμπερασμάτων , με τον κ. Παπαλεξίου , δεν μας ..συνδέει , πολιτική..σχέση , αλλά ΄σχέση “ βαθειάς “ εκτίμησης , απ’ την πλευρά μας τουλάχιστον , που ελπίζουμε πως είναι..αμοιβαία ..

Καλό σας μεσημέρι …Κ.-



Γιώργος Παπαλεξίου 30/4/2010

Φυσικός, MSc

Υποψήφιος Βουλευτής Φωκίδας 2007, 2009

Νομαρχιακός Σύμβουλος

Τηλ: 6973032446

E mail: papalex@otenet.gr

Επιστολή

Προς:

τον Υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης

κ. Γ. Ραγκούση

Κοιν:

κ. Σ. Ξυνίδη, κ. Γιάννη Μίχα, κ. Λάμπρο Μίχο, κ. Πάρι Κουκουλόπουλο

ΘΕΜΑ : Καλλικράτης, Φωκίδα, Δήμος Δωρίδας

Σύντροφε Ραγκούση,

Γνωρίζετε και γνωρίζω, ότι για να ξεφύγει η χώρα μας, από τη σημερινή σκληρή πραγματικότητα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να φτιάξουμε ένα κράτος σύγχρονο, λειτουργικό, δίκαιο, παραγωγικό, ένα κράτος που να μην είναι σπάταλο. Οι ελπίδες μας για αυτό, στηρίζονται στη νέα διοικητική μεταρρύθμιση. Στην κατεύθυνση αυτή ήμουν και είμαι διατεθειμένος να συμβάλλω, με όλες μου τις δυνάμεις και χωρίς να περιμένω ανταλλάγματα, με ήθος όπως μέχρι σήμερα έχω αποδείξει.

Όμως σύντροφε Ραγκούση, κατά την προσωπική μου άποψη, έγινε ένα μεγάλο ιστορικό λάθος στη Φωκίδα, στο Δήμο Δωρίδας.

Πιο συγκεκριμένα,

Οι δύο Δήμοι που προτείνετε, είναι στα όρια των δύο πρώην επαρχιών, της επαρχίας Παρνασσίδας με έδρα την Άμφισσα που ήταν και έδρα του Νομού και η επαρχίας Δωρίδας που είχε έδρα το Λιδωρίκι.

Ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω ποιούς λόγους, ποιες πρακτικές ή ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετεί η τοποθέτηση της έδρας του Δήμου Δωρίδας στο Ευπάλιο. Δεν καταλαβαίνω, για ποιους λόγους γίνεται παραγραφή της Ιστορίας.

Βεβαίως αντιλαμβάνομαι ότι η απόσταση Λιδωρικίου – Ευπαλίου είναι μεγάλη και θα δημιουργούσε προβλήματα στους κατοίκους της περιοχής Ευπαλίου σε ό,τι αφορά στην εξυπηρέτησή τους.

Για τον λόγο αυτό, σε τηλεφωνική συζήτηση που είχα, μια εβδομάδα περίπου πριν την ανακοίνωση του “Καλλικράτη”, με την συνυποψήφιά μου και βουλευτή του Νομού, κα Α. Παπαθανάση, της είχα πει: «Αν γίνουν δυο Δήμοι στη Φωκίδα, με έδρες αντίστοιχα την Άμφισσα και το Λιδωρίκι, να διεκδικήσουμε το Ευπάλιο να γίνει δεύτερο διοικητικό κέντρο του Δήμου, για να έχει τις υπηρεσίες εκείνες που είναι απαραίτητες, ώστε να εξυπηρετούνται οι πολίτες και να μην χρειάζεται να διανύσουν απόσταση 100Km, για να έρθουν από το Ευπάλιο στο Λιδωρίκι.»

Αυτό το πρότεινα γιατί πίστευα και πιστεύω ότι είναι δίκαιο, αλλά και για να προλάβουμε τις αντιδράσεις. Δυστυχώς ή ευτυχώς το Ευπάλιο βρίσκεται στα όρια του νομού και απέχει μόλις 10 λεπτά από τη Ναύπακτο.

Σύντροφε Ραγκούση, μπορεί το Ευπάλιο να έχει νέο δημοτικό κατάστημα, όμως αγνοήθηκε:

· Η ιστορία της περιοχής, το Λιδωρίκι ήταν πρωτεύουσα της Επαρχίας Δωρίδας από ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους.

· Η ύπαρξη σωφρονιστικού καταστήματος στην περιοχή Λιδορικίου, στο χωριό Μαλανδρίνο, 10Km από το Λιδωρίκι, με περίπου 450 κρατούμενους και άλλους τόσους υπαλλήλους. Προς τούτο, χρειάζεται να υπάρχει στο Λιδορίκι τουλάχιστον ισχυρή αστυνομική δύναμη και κέντρο υγείας για την εξυπηρέτηση των κατοίκων της περιοχής, αλλά και των κρατουμένων και των σωφρονιστικών υπαλλήλων.

· Η ύπαρξη της λίμνης του Μόρνου. Η υπηρεσία ΕΥΔΑΠ στο Λιδορίκι έχει μεγάλη σημασία για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων της περιοχής, οι οποίοι υδροδοτούν και την Αθήνα. Δυστυχώς η κατασκευή της λίμνης δημιούργησε πολλά προβλήματα στην περιοχή και συνέβαλλε στην ερήμωσή της, αντί να λειτουργήσει αναπτυξιακά όπως εγώ πιστεύω.

· Η ύπαρξη πολλών υπηρεσιών στο Λιδωρίκι ως πρωτεύουσα επαρχίας επί πολλά χρόνια, όπως Αστυνομικό τμήμα, τράπεζες Εθνική και Αγροτική, ειρηνοδικείο, πυροσβεστική, δασαρχείο και φυσικά εμπορικά καταστήματα που στηρίζονται στην ύπαρξη των υπηρεσιών. Γιατί αγνοήθηκαν όλα αυτά;

· Η προοπτική ανάπτυξης της περιοχής. Γιατί σύντροφε Ραγκούση καταδικάζετε σε μαρασμό την ορεινή Δωρίδα, με την τεράστια έκταση που καταλαμβάνει; Είναι μια περιοχή πράγματι πολύ αραιοκατοικημένη, αλλά με πολλές προοπτικές ανάπτυξης.

Τέλος γιατί δεν ρωτήθηκε κανένα στέλεχος από την περιοχή; Προφανώς γνωρίζετε ότι από τους τρεις υποψήφιους του Νομού Φωκίδας, οι δύο υποψήφιοι είμαστε από το Λιδωρίκι, ο Γιώργος Πήτας και εγώ. Από το Λιδωρίκι είναι και ο Γραμματέας ο κ. Νίκος Πέτρου. Καλούμαστε όμως να σηκώσουμε όλο το βάρος. Σας ενημερώνω ότι η «ζημιά» που έγινε είναι μεγάλη…

Σύντροφε Ραγκούση,

ο κόσμος στην περιοχή είναι πολύ “αναστατωμένος” και οι αντιδράσεις όπως και οι συνέπειες της απόφασης αυτής, θα είναι πολύ μεγάλες. Κανείς στην περιοχή αυτή δεν φανταζόταν ότι θα πάρετε μια τέτοια «ανιστόρητη» απόφαση.

Σημείωση: Έγιναν ήρωες οι δεξιοί Δήμαρχοι. Ο Δήμαρχος Ευπαλίου γιατί «προέβλεψε» να φτιάξει το Δημαρχείο και ο Δήμαρχος Λιδορικίου ισχυρίζεται ότι, αν ήταν η δεξιά αυτό δεν επρόκειτο να γίνει, τουλάχιστον η δεξιά σέβεται την ιστορία...

Σύντροφε Ραγκούση,

εκτιμώ ότι οφείλω να σας ενημερώσω για την κατάσταση, αλλά και να σας παρακαλέσω να επανεξετάσετε το θέμα με ακόμα μεγαλύτερη σοβαρότητα και ευθύνη. Στο σημείο αυτό θέλω να δηλώσω ότι εκτιμώ τις προσπάθειές σας και σέβομαι το μεγάλο έργο που παρουσιάσατε, φυσικό είναι να έχουν γίνει και κάποια λάθη.

Πρόταση

Α. Δήμος Δωρίδας με έδρα το Λιδωρίκι και δεύτερο διοικητικό κέντρο στο Ευπάλιο, θεσμοθετημένο.

Β. Από την περιοχή Ευπαλίου να ορίζεται αντιδήμαρχος, ο οποίος να έχει στην αρμοδιότητά του, όλη την περιοχή και να εδρεύει στο Ευπάλιο, ανεξάρτητα από ποια περιοχή είναι ο Δήμαρχος. (ίσως να μπορεί να ισχύσει κάτι τέτοιο, τουλάχιστον ας τεθεί στο τραπέζι…)

Γ. Να δοθεί υπόσχεση ότι θα ενταχθεί στο ΕΣΠΑ ο δρόμος από το Ευπάλιο μέχρι το Λιδωρίκι. (Για το έργο αυτό έχω πιο συγκεκριμένη πρόταση, είναι έργο καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη όλης της Δωρίδας, αλλά και της Αποδοτίας του Νομού Αιτωλοακαρνανίας). Επίσης, ότι θα βελτιωθεί ο δρόμος από Λιδωρίκι προς Ερατεινή. Επόμενο βήμα να είναι οι κάθετοι οδικοί άξονες που θα συνδέουν τους ορεινούς όγκους με τους κεντρικούς αυτούς οδικούς άξονες.

Με εκτίμηση και συντροφικούς χαιρετισμούς

Παπαλεξίου Γιώργος,

Email info@ypes.gr

Τηλ. Κέντρο: 210 3744000

Σταδίου 27, τ.κ. 10183, Αθήνα

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

τηλ 210-3393537

fax 210-3393530 210-3636429

e-mail: press_office_ypes@ypes.gov.gr

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΥΠΟΥΡΓΟΥ τηλ. 2131313502, φαξ 2103641048,

Email ypourgos@ypes.gov.gr

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

2131364931

2131364932

2131364933

ΓΡΑΦΕΙΟ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

2131364904

2131364905

2131364906

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

2131364902

2131364903

ΓΡΑΦΕΙΟ ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

2131364947

2131364948

2131364949

ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ…ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ…

 

    Η     Δ  Ω  Ρ  Ι  Δ  Α

 

            Ε  Χ  Ε  Ι     

  (…Ε Υ Τ Υ Χ Ω Σ  ..)

Καρδια

                  Τ  Ο ..

 

IMG0007

 

 

ΜΕΤΑ Μ Ο Σ Χ Ε Υ Σ Ε Ι Σ

      

         Δ  Ε  Ν…..

 

   Θ  Ε  Λ  Ο  Υ  Μ  Ε …

 

   Καλημέρα αδέρφια  Λιδορικιώτες ..

Καλημέρα Ελλάδα , καλημέρα Δωρίδα..ξεχασμένη τόσα χρόνια , που τώρα σε..” θυμούνται “ , καλημέρα  Athens , Patrai , Thessaloniki , Chalandri , Iraklion , Nicosia , Nea Ionia , Chicago Ridge , Kallithea , Huntley , Dubayy , Ioannina , Mesa , Amfissa , Mokena , Lombard , Kavala , Oakland , Hillerod , Vienna , Brno , Larisa , Helsingor , Norman , καλημέρα στα ξενητεμένα μας αδέρφια και τους φίλους μας , σε όλο τον κόσμο ..

            Κ Α Λ Ο         Μ Η Ν Α

                                 Κ Α Ι

   Κ Α Λ Ο      Σ Α Β Β Α Τ Ο Κ Υ Ρ Ι Α Κ Ο

 

5901739-md

 

   Πρωτομαγιά , σήμερα , αδέρφια , γιορτή των..λουλουδιών , ας είναι η ζωή μας ένα απέραντο ανθισμένο…ΠΕΡΒΟΛΙ…

 

Στεφάνι

  Κρεμάστε όλοι , στην πόρτα του σπιτιού σας , ένα στεφάνι με λουλούδια , κομμένα απ’ τον κήπο σας..δώστε ευωδιά και..χρώμα στη ζωή σας…και μην ..ανησυχείτε , το επιτρέπει και το..Δ.Ν.Τ και η…Κ.Ε.Τ , αλλά και η…ΚΟΜΙΣΙΟΝ …

   Πολλά και..σημαντικά , θα πούμε σήμερα , θα θυμηθούμε παλιές όμορφες μέρες , μακριά απ’ τους ..” αλαλαγμούς “ του..αγριεμένου..πλήθους ..

       Κάντε το ..διαλειμματάκι σας και πάλι..εδώ..

         Απ’ την..

 

                  Καρδια

                                                   …της..Δωρίδας

                  Με  αγάπη ……Κ.-

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟ ΠΡΩΙ – ΣΤΙΣ 11 π.μ. ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΜΑΣ .

 

Η       Α Π Α Ν Τ Η Σ Η          Μ Α Σ     Ε Ι Ν Α Ι …

oxi

  

   Κανένας μας , δεν πρέπει να λείψει , απ’ την Κυριακάτικη Συνεδρίαση του Δημοτικού μας Συμβουλίου , θα συζητηθει το “..ΠΕΡΊΦΗΜΟ “ πια θέμα – ανέκδοτο , της μεταφοράς της έδρας του Δήμου μας στο…” Ευπάλιο “ .

   Η συνεδρίαση αυτή , είναι η πρώτη , από σειρά ενεργειών , που θα ακολουθήσουν , και η παρουσία μας είναι απαραίτητη , γιατί αυτή η…” αστεία “ υπόθεση , πρέπει να πάρει τέλος , εντάξει , ακούσαμε ..γελάσαμε , αλλά κάπου το πράγμα ..παρατράβηξε ..τα..ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ…ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ …

       Ο    Χ    Ι

         Π Α Ζ Α Ρ Ε Μ Α Τ Α                 

    

     Μ Ε         Τ  Η

 

  Δ   Ω   Ρ    Ι    Δ   Α

Ο “ ΘΗΣΑΥΡΟΣ “ ΤΟΥ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΣΦΕΤΣΟΥ..

 

Βαθειά δ.30 - Ανδριτσέικο

  Προπολεμικό Λιδορίκι , συνεδρίαση της..Μικρής..Βουλής , υπό τον…πλάτανον..

Διαβάζοντας παρακάτω , αγαπημένοι μου φίλοι , τα όσα..ελέχθησαν , στην αξέχαστη εκείνη πρωινο..Κυριακάτικη , συνάντησή μας , με τον αγαπημένο κι’ αλησμόνητο , μπάρμπα Σπύρο Σφέτσο , τον…Καλέρη , όπως όλοι οι παλιότεροι Λιδορικιώτες , τον ξέραμε , και που αφορούσαν στην…ανακήρυξη του χωριού μας σε ..Πρωτεύουσα της Ελλάδας , προσθέστε και τα..ακόλουθα ..

10-4-34 Παπαδοπουλέικο .

  Ποιμενική , και όχι΄μόνον , συντροφία , στο Παπαδοπουλαίϊκο , στ’ Αλωνάκι..

   Αφού λοιπόν , τέλειωσε την ..ιστορική του αφήγηση ο μπάρμπα Σπύρος , είχαμε πιεί , φυσικά , και το..καφεδάκι μας , ήσυχα – ήσυχα , εκείνος ήπιε και..κονιακάκι , έτσι για..θερμαντικό , γιατί είχε..ψοφόκρυο , μου εξομολογήθηκε , πως , από χρόνια , είχε αρχίσει να  καταγράφει , σε ένα πρόχειρο τετράδιο , όσες παλιές Λιδορικιώτικες ιστορίες θυμόταν , και υπήρχαν και υπάρχουν πολλές τέτοιες , κι’ ακόμα ..μάζευε ό,τι σχετικό , με την παλιότερη Λιδορικιώτικη ζωή , άκουγε , πολλές , μάλιστα φορές , ρωτώντας και..μαθαίνοντας διάφορα..

   Αφού λοιπόν απο..σώσαμε την ..πρωτεύουσο..κουβέντα , είχε σχεδόν..μεσημεριάσει , κι’ ήταν ώρα γιά…φαί , μου είπε , πως όλα αυτά τα Λιδορικιώτικα , που έχει γραμμένα , και είναι…μπόλικα , θα τα καθαρογράψω , γιά να διαβάζονται , σε ένα βιβλιαράκι , και επειδή αν’ψιέ , βλέπω πως σ’ ανδιαφέρουνε τα παλιά του χωριού μας , θα συμπληρώσω , ό,τι ακόμα μπορώ , κι’ άμα..πεθάνω , θ’ αφήσω παραγγελιά στο γιο μου τον Κώστα , να στα ..δώσει ..και κάνε ότ’ καταλαβαίν’ς….

1928-Γιαλακιδέικο

  ..Πνεύμα και…εξουσία , στη Βαθειά , Γιαλακιδαίϊκο , εν ..έτει 1928 !!

   Με συγκίνησε , στ’ αλήθεια , αυτή η προσφορά του μπάρμπα Σπύρου , και , διατί να το..κρύψω..άλλωστε , το είχα ..δέσει και..κόμπο , με ‘τρωγε , βλέπεις , και η..περιέργεια , να διαβάσω όλες εκείνες τις ..απίθανες ζευζεκο..ιστορίες , με το Σαψαρή , το Γκομοζανδρέα , το Διαμαντή , κι’ όλους εκείνους τους περίφημους..πλακαντζήδες , της Βαθειάς και των…πέριξ..

   Τότε βέβαια , που τα λέγαμε όλα αυτά , τον σχωρεμένο πιά Κώστα , το γιο του μπάρμπα Σπύρου , ούτε που τον ..γνώριζα , πέρασε καιρός , ο μπάρμπα Σπύρος ..έφυγε , και τα τελευταία χρόνια , που πηγαίνω πολύ στο χωριό μας , τον γνώρισα , πολλές φορές δε , πίναμε καφέ παρέα , στου Γιώργου του Γεροδήμου , και μάλιστα και πολλές φορές αναφερόμαστε στον πατέρα του , που είχε ήδη φύγει , αλλά ποτέ δεν έτυχε να μου κάνει συζήτηση για το..περίφημο βιβλιαράκι ..

δ.30 Παπαδοπουλέικο 

Σωτήριον..έτος 1930 , απολαμβάνοντας τη χειμωνιάτικη λιακάδα στο Παπαδοπουλαίϊκο , στ’ Αλωνάκι..

 

   Τελευταία-τελευταία , όμως , περνώντας ένα πρωί , με φώναξε ο Κώστας γιά καφέ , κάτσαμε και στην κουβέντα απάνω μου λέει : Ξέρεις Κώστα , πεθαίνοντας ο γέρος , μου είπε να σου δώσω ένα βιβλιαράκι , με Λιδορικιώτικες παλιές ιστορίες , μού ‘πε μάλιστα πως τα ‘χετε ..κουβεντιάσει…

    Βέβαια , του απάντησα , όλο..χαρά , που επί τέλους θα ‘παιρνα το..βιβλίο : μου είχε πει πως θα αφήσει παραγγελιά να μου το ..δώσεις …κάνε τον κόπο και..φέρτο μου…

   Και εκεί..έπεσε ο..κεραυνός  !!!

   Ναι , βρε..Κώστα , αλλά έχω..φάει τον τόπο και δεν μπορώ να το…βρω…

   Καταλαβαίνετε , φυσικά , την απογοήτευσή μου , κατα..βαραθρώθηκα..αλλά δεν μπορούσα ΄, βέβαια , να κάνω και ..κάτι , απλά τον παρακάλεσα , να ματαξανακάνει μιά..προσπάθεια , μπας και…βρεθεί..

   Έτσι λοιπόν..πέρασε λίγος καιρός , τα λέγαμε καθημερινά , σχεδόν , με τον Κώστα , αλλά γιά το βιβλιαράκι..κουβέντα , και πίστεψα πια , πως δεν ήταν..γραφτό να το..πάρω , ώσπου ένα πρωί , που περνούσα απ’ τη Βαθειά , ο Κώστας , όλο..χαρά , με φώναξε : έλα , μου λέει , έλα να δεις τι ..σου ‘χω..πήγα και πράγματι το είχε βρεί , ήταν ένα πολύ χοντρό τετράδιο , χειρόγραφο , με 130 και πλέον , σελίδες , γεμάτες από..πολύτιμα ..Λιδορικιώτικα..πετράδια..

   Μου το..παρέδωσε λοιπόν , ο Κώστας , σύμφωνα με την επιθυμία του αξέχαστου μπάρμπα Σπύρου , λέγοντας μου πως μου ανήκει , το πήρα βέβαια , αλλά δεν το κράτησα , απλά το φωτοτύπησα , και το επέστρεψα στον Κώστα , αφού ήταν οικογενειακό του..κειμήλιο , και έπρεπε να μείνει στην οικογένεια ..

   Επιθυμία πάντως , δική μου , αλλά και του Κώστα , ήταν να μπορέσουμε να εκδώσουμε ένα βιβλίο με αυτές τις Λιδορικιώτικες ιστορίες , κάτι που δεν έγινε , εν τω μεταξύ ..έφυγε κι΄ο Κώστας , αλλά θα προσπαθήσουμε , μία-μία και..σιγά-σιγά , να τις δημοσιεύσουμε , έτσι γιά να..μείνουν..

   Μιά λοιπόν , απ’ αυτές τις ιστορίες , σε..ελεύθερη διασκευή , φυσικά , είναι κι’ αυτή που ακολουθεί..όπως επίσης κι ‘ αυτή που δημοσιεύσαμε σήμερα , σχετικά με το..Καγκαλαίϊκο παρατσούκλι…Βζών’ς….και θα ακολουθήσουν..πολλές ..πολλές άλλες ..

   Καλό σας  βράδυ ….Κ.-

ΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ , ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ…ΕΛΛΑΔΟΣ !!!

 

   Ακούγοντας  το..Καλλικρατικό…ανέκδοτο , περί..της ( παρα..φύσιν ) ..έδρας του Δήμου Δωρίδας , στο…Ευπάλιο , και διαβάζοντας τους..” πανηγυρικούς “ και τα..καλωσορίσματά μας στο..” καινούριο Δημαρχείο “ ..παρακαλώ , και..ζώντας , πραγματικά , το..μεγαλείον των ημερών , και μάλιστα , εν μέσω..μεγίστης οικονομικής κρίσης και..” τροϊκο..στριμώγματος “..πολύ-πολύ..δυνατού , που πήγε λέτε ΄το..διεστραμμένο μου μυαλό ; Στην περίφημη εκείνη , αλλά..πραγματική , ιστορία του αξέχαστου μπάρμπα Σπύρου Σφέτσου , του Καλέρη , τη θυμάστε , που για λίγο , το χωριό μας έγινε Πρωτεύουσα της Ελλάδος , όπως δηλαδή , περίπου , και το..Ευπάλιο , έδρα του Δήμου μας ..

   Πολλά , τα κοινά στοιχεία , στις δυο αυτές όμορφες ιστοριούλες , και πολύ ..το γέλιο που βγάζουν , και ένεκα..επειδής ΄..καθόσον , τα πράγματα είναι πολύ..δύσκολα , και τα χειλάκια μας..φαρμακωμένα , ας θυμηθούμε την Πρωτεύουσα της ..Ελλάδος ..έτσι για να..γλυκαθούμε λιγουλάκι..

Βαθειά 1927-28 Ανδριτσέικο .

  Προπολεμικό  Λιδορίκι , μια όμορφη Λιδορικιωτοπαρέα , απολαμβάνει το πρωινό της στη Βαθιά .

Ξεκαθάρισμα 179 

  Η Βαθειά μας , με..φθινοπωρινή..ενδυμασία..

Μαγεία !!

   Χειμωνιάτικο πρωινό της Κυριακής στην πλατεία της Βαθειάς ....

   Ένας καταγάλανος ουρανός , κι’ ένας ήλιος που προσπαθεί ,δειλά-δειλά , να ξεμυτήσει απ΄τον Παλιόραγκο , καλμάροντας , την παγωμένη ανάσα της Γκιώνας και του Βαρδουσιού που κάνει τους Λιδωρικιώτες να χουχουλιάζουν τα χέρια και να κλείνονται μέσα στα καφενεία .

   Οι “ τακτικοί “ , έχουν αρχίσει από νωρίς να μαζεύονται , τα κονιακάκια κι΄οι καφέδες , δίνουν και παίρνουν , κι΄όλοι ανυπομονούν , να τελειώσει ο παπάς τη λειτουργία , για να πιάσουν δουλειά , α.. όλα κι’όλα οι Λιδορικιώτες είχαμε...αρχές , ποτέ χαρτιά την ώρα της λειτουργίας...

   Τα ζευγάρια , έχουν , ήδη , κανονιστε ί , οι θέσεις έχουν πιαστεί , και τα μάτια όλων είναι …στραμμένα στην εκκλησία , περιμένοντας να δουν τις πρώτες γυναίκες να κατεβαίνουν , για να δοθεί το σύνθημα έναρξης , τα αθλήματα ; πρέφα , δηλωτή , ξερή , ραμί και ,διατί να το κρύψωμεν άλλωστε, καμιά πρεφούλα....καπίκι , έτσι...γιά το.. σκότωμα της..ώρας ( θανάσης , μπιρίμπα , κλπ δραχμοβόρα αθλήματα δεν είχαν ακόμα εφευρεθεί ) , το έπαθλο ; οι καφέδες , τα ουζάκια και το παραδοσιακό λουκμάκι..

   Εγώ , περίμενα τον μπάρμπα Σπύρο το Σφέτσο , τον Καλέρη , είχαμε συνεννοηθεί από χθες να συναντηθούμε , για να μου αφηγηθεί ένα παλιό μαθητικό περιστατικό που έκανε το Λιδορίκι ...πρωτεύουσα της...Ελλάδος , ναι ..όπως το διαβάζετε πρωτεύουσα της...Ελλάδος .

   Ήρθε , λοιπόν , κάποια στιγμή ο μπάρμπα Σπύρος , με ανασηκωμένο το γιακά του πανωφοριού του , με την , κλασική , τραγιάσκα και το κασκόλ του , κι’αφού παράγγειλε το καφεδάκι του και ξανάσανε λιγάκι , άρχισε να μου αφηγείται το περιστατικό , που - σημειωτέον – αναφερόταν στις πρώτες 10 ετίες του 20ου αιώνα όταν ο ίδιος πήγαινε στην πρώτη τάξη του Γυμνασίου .

   Εκείνη την εποχή , αλλά και μέχρι και τη 10ετία του 1970 , τα παιδιά απ’όλα τα χωριά της επαρχίας μας , έρχονταν στο Γυμνάσιο του χωριού μας , νοίκιαζαν , δυό – τρία μαζί δωμάτιο , και έμεναν στο Λιδορίκι , ενώ κάθε Κυριακή πήγαιναν στα χωριά τους γιά ...ανθράκευση , το ψωμί της βδομάδας δηλαδή , λίγο τυρί , λίγες ελιές και , σπανίως , και κανένα κοψίδι , έτσι γιά να λιγδώνει τ’ άντερό τους , δύσκολη η ζωή τότε , λεφτά δεν υπήρχαν , αλλά τα παιδιά που ήθελαν να μάθουν γράμματα.....μάθαιναν , κάτω από πολύ άσχημες , βέβαια , συνθήκες αλλά μάθαιναν..

   Η επικοινωνία , τότε , ήταν υποτυπώδης έως..ανύπαρκτη ,συγκοινωνίες δεν υπήρχαν και οι Κυριακάτικες επισκέψεις των παιδιών στα χωριά τους , γίνονταν , φυσικά , με..ποδαρόδρομο και μάλιστα πολύωρο , εξαντλητικό , κι’όμως το όνειρο των παιδιών , απ’όλα τα χωριά της επαρχίας , ήταν – τελειώνοντας το Δημοτικό – να πάνε στο Γυμνάσιο , στην πρωτεύουσα , στο Λιδορίκι .

   Όσα παιδιά λοιπόν πήγαιναν στην τελευταία τάξη του Δημοτικού , άκουγαν συνέχεια τους συγγενείς αλλά και τους χωριανούς να τους...μακαρίζουν : άντε τυχερέ , του χρόνου θάσαι στην πρωτεύουσα , ποιός στη χάρη σου , θα γίνεις πρωτευουσιάνος , τυχερέ....

   Ο μπάρμπα Σπύρος βέβαια ήταν στ’αλήθεια τυχερός , αφού ήταν Λιδορικιώτης και δεν θα χρειαζόταν να...ταλαιπωρηθέι για να πάει στο Γυμνάσιο , όπως τα παιδιά των γύρω χωριών.

   Ήρθε λοιπόν ο καιρός , τέλειωσαν το Δημοτικό και ο μπάρμπα Σπύρος , παιδάκι τότε , μαζί με ένα τσούρμο παιδιών , απ’ τα χωριά , γράφτηκαν στην πρώτη τάξη , έγιναν πρωτάκια , καμάρωναν γι’αυτό , σαν γύφτικα σκεπάρνια , έννοιωθαν σαν να άλλαξε η ζωή τους , ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι τα παιδιά τώρα ζούσαν στην ....πρωτεύουσα , λίγο τόχεις...

   Ξεκίνησαν λοιπόν τα μαθήματα , όλα όμορφα κι’ ωραία , τα παιδιά δυσκολεύτηκαν λίγο στην αρχή μέχρι να προσαρμοστούν στην καινούργια τους ζωή και μάλιστα στην...πρωτευουσιάνικη , όλα όμως βρήκαν το ρυθμό τους και δούλευαν...ρολόι , πέρασε λίγος καιρός κι’άρχισαν και τα πρώτα πρόχειρα διαγωνίσματα , εκεί λοιπόν , στο πρόχειρο της γεωγραφίας συνέβη το...ανεπανάληπτο ..

   Ο καθηγητής τους , ζητούσε να γράψουν την πρωτεύουσα της Ελλάδος και τις κυριότερες πόλεις της , έγραψαν λοιπόν τα παιδιά και περίμεναν δυό – τρεις μέρες να διορθωθούν τα γραπτά και να μάθουν το βαθμό που πήραν , πράγματι ένα πρωί ο καθηγητής , τους είπε ότι διόρθωσε τις κόλες και θα τους έλεγε τους βαθμούς , έτσι κι’έγινε , αλλά πριν αρχίσει η ανακοίνωση των βαθμών ο καθηγητής τους είπε , μισογελώντας , ότι θα τους διαβάσει το γραπτό ενός συμμαθητού τους που παρουσίαζε εξαιρετικό...ενδιαφέρον .

   Όλοι τότε περίμεναν να δούνε τίνος είναι το γραπτό και τι είναι το τόσο ενδιαφέρον που γράφει , άρχισε λοιπόν ο καθηγητής να διαβάζει το γραπτό ενός Κροκυλειώτη – αν θυμάμαι καλά – μαθητή που , ούτε λίγο – ούτε πολύ έγραφε : Πρωτεύουσα της Ελλάδος είναι το..Λιδορίκι , άλλες μεγάλες πόλεις : Αθήνα , Πάτρα , Θεσσαλονίκη κλπ. Όλοι έμειναν ξεροί , για λίγο και μετά επακολούθησε πανδαιμόνιο , απ’τις φωνές και τα πειράγματα των πιτσιρικάδων , ενώ ο Κροκυλειώτης ο ταλαίπωρος κατακόκκινος δεν εύρισκε τόπο..να κρυφτεί .

   Έτσι λοιπόν , έστω και γιά λίγο , το χωριό μας ανακηρύχτηκε ...επισήμως Πρωτεύουσα της ...Ελλάδος …

       Καλό  σας   βράδυ …..Κ.-