Λιδωρίκι

1.2.13

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙΟΥ : ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 1970–1971

Από κάποιες γυμναστικές επιδείξεις του Γυμνασίου μας .

ΠΡΩΙΝΟΣ ΚΑΥΓΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΑΕΡΑ

Πρωινός καυγάς σημειώθηκε σήμερα στον τηλεοπτικό «αέρα» του ΣΚΑΪ, όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου παρενέβη στην εκπομπή των κυρίων Λυριντζή και Οικονόμου προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για σχόλια των δημοσιογράφων...
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αφού τόνισε πως μόλις επέστρεψε από την Προανακριτική Επιτροπή έπειτα από 16 ώρες, υποστήριξε πως όσα ακούγονται για τους διαλόγους στην Βουλή δεν ισχύουν και ζήτησε από τους δημοσιογράφους σε έντονο ύφος να μην αναμεταδίδουν τα εν λόγω δημοσίευματα.
Στη συνέχεια, άσκησε κριτική στους δημοσιογράφους για τη θεματολογία τους, με τον κ. Οικονόμου να της προτείνει με ειρωνικό ύφος να ρυθμίζει εκείνη τη ροή της εκπομπής.
Από την πλευρά του, ο κ. Λυριντζής φανερά αγανακτισμένος από την επίθεση, επισήμανε: «Δεν γίνεται να τσακώνεστε με όλο τον κόσμο!».

Kafeneio

ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΕΙ ΚΑΙ ΤΕΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ

Δεν θα ξεπεράσει το 4% η μείωση του αριθμού των εισακτέων σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ, με την εφαρμογή του σχεδίου «Αθηνά» για την αναδιάρθρωση του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας, όπως δήλωσε χθες ο υπουργός Παιδείας, Κ. Αρβανιτόπουλος, δίνοντας το σχέδιο «Αθηνά» στη δημοσιότητα. Παράλληλα, θα μειωθούν κατά 94 τα τμήματα στο φετινό μηχανογραφικό των υποψηφίων των πανελλαδικών εξετάσεων...

Σύμφωνα με τον κ. Αρβανιτόπουλο, στην Αθήνα θα λειτουργεί ένα ομοσπονδιακού τύπου πανεπιστήμιο, κατά τα πρότυπα της Βρετανίας και Γαλλίας, με την επωνυμία «Αδαμάντιος Κοραής» στο οποίο εντάσσονται το Γεωπονικό, το Οικονομικό, το Πάντειο, το Πανεπιστήμιο Πειραιά και το Χαροκόπειο.
Οι πόλεις που δεν θα έχουν κανένα τμήμα ή σχολή είναι 12.
Πρόκειται για την Ιεράπετρα, τον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, το Αίγιο, την Αμαλιάδα, τη Λευκάδα, το Αργοστόλι, τη Ναύπακτο, τη Λειβαδιά, τα Μουδανιά, τη Βέροια, την Έδεσσα και τη Νάουσα.
Στην Αθήνα δημιουργείται Ομοσπονδοτεχνολογικό Ίδρυμα, στο οποίο υπάγονται τα ΤΕΙ Αθήνας, Πειραιά και η ΑΣΠΑΙΤΕ, ενώ, αναβαθμίζεται το Διεθνές Πανεπιστήμιο και θα συνδεθεί με τμήματα Ελληνικών Σπουδών πανεπιστημίων του εξωτερικού.
Τα πανεπιστήμια με διοικούσες επιτροπές ή λιγότερα από τέσσερα τμήματα της περιφέρειας απορροφώνται από άλλα πανεπιστήμια.
Για παράδειγμα: το Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδος, χωρίζεται στα δύο και τα τμήματα της Λαμίας μεταφέρονται στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ενώ ένα τμήμα απορροφάται από το Πάντειο. Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας συγχωνεύεται με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ενώ, δύο τμήματά του μεταφέρονται στην Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ. Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας απορροφάται από το Πανεπιστήμιο Πατρών.
Δεν θα απολυθούν ή απομακρυνθούν από την εργασία τους το διδακτικό προσωπικό και οι εργαζόμενοι στα τμήματα που συγχωνεύονται ή απορροφώνται.
Οι φοιτητές των τμημάτων αυτών θα παραμείνουν ώσπου να τελειώσουν τις σπουδές τους, αλλά θα μεταφερθούν στο τμήμα που θα απορροφήσει το δικό τους, σε όποιες περιπτώσεις συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το ίδιο θα γίνει με τους διδάσκοντες και τους εργαζόμενους.
Ακόμη, δεν θα εφαρμοστεί το πλαφόν της βάσης του 10.
Αντιδράσεις για το σχέδιο «Αθηνά»
Tην ίδια ώρα, μεικτές ήταν οι πρώτες αντιδράσεις για το σχέδιο «Αθηνά» για την αναδιάρθρωση του χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα, με συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολών και τμημάτων.
Η σχεδιαζόμενη κατάργηση του πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας προκάλεσε την έντονη αντίδραση του δημάρχου Φλώρινας, Γιάννη Βοσκόπουλου, καθώς τέσσερα τμήματα του πανεπιστημίου εδρεύουν στην πόλη.
Ο κ. Βοσκόπουλος χαρακτήρισε το σχέδιο «κόλαφο« και σημείωσε ότι η απάντηση σε αυτό πρέπει να είναι «αγώνας μέχρι τέλους». Ο δήμαρχος κάλεσε τους φορείς της περιοχής σε σύσκεψη την Παρασκευή, για να αποφασιστούν περαιτέρω ενέργειες για το ζήτημα.
«Η κυβέρνηση λειτουργεί με σκοπιμότητες και με όρους παρελθόντος, που είναι αντίθετες με τα συμφέροντα της περιοχής πολιτιστικά, οικονομικά, εθνικά», ανέφερε ο δήμαρχος Φλώρινας.
Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών, Γιώργος Παναγιωτάκης, δήλωσε: «Σε ό,τι αφορά στο Πανεπιστήμιο Πατρών δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με το σχέδιο. Είναι σημαντικό ότι δεν χάνουμε κανένα τμήμα, όπως άλλωστε προσωπικά ο υπουργός είχε διαψεύσει φήμες που μας έφεραν να χάνουμε ένα τμήμα. Η διαφωνία μου, η οποία όμως πιστεύω ότι θα αντιμετωπισθεί, έγκειται στην προτεινόμενη αλλαγή της ονομασίας μας σε Πανεπιστήμιο Πατρών -Δυτικής Ελλάδας. Και ο λόγος είναι ότι μας πήρε πενήντα χρόνια ιστορίας και ανάπτυξης του Πανεπιστημίου μας, να κάνουμε το όνομα του, διεθνώς γνωστό και αναγνωρίσιμο».
Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Τριαντάφυλλος Αλμπάνης, δήλωσε: «Το σχέδιο έχει θετικά σημεία, αλλά και πολλά σημεία που χρήζουν περισσότερη επεξεργασία, ώστε οι αλλαγές να αποκτήσουν νόημα, σύμφωνα με τα κριτήρια που τέθηκαν ευθύς εξ αρχής. Ιδιαίτερα για το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, υπάρχουν εκκρεμή θέματα για τα οποία η σύγκλητός του θα υποβάλει διορθωτικές προτάσεις».
Τέλος, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου του Αιγαίου, Πάρις Τσάρτας, τόνισε: «Προφανώς υπάρχουν ορισμένα θετικά σημεία στο σχέδιο και ένα απ’ αυτά είναι ότι κρατήθηκε σε υψηλό ποσοστό η πρόταση που είχε γίνει από τα ίδια τα πανεπιστήμια, ότι δηλαδή θα πρέπει να αλλάξουν κυρίως τα προφανή. Και αναφέρομαι στα πανεπιστήμια τύπου Στερεάς Ελλάδας, Δυτικής Ελλάδας, Δυτικής Μακεδονίας. Αυτό όμως, σε κάθε περίπτωση, δεν αλλάζει δύο βασικά προβλήματα:
Το ένα είναι ότι πληθώρα αλλαγών εντοπίζεται στα περιφερειακά πανεπιστήμια, χωρίς αυτό να συνδέεται τις περισσότερες φορές με κάποια συγκεκριμένα κριτήρια. Το δεύτερο είναι ότι έχουν γίνει προφανή ακαδημαϊκά λάθη. Ως παράδειγμα θα αναφέρω το Πανεπιστήμιο Αιγαίου: Προτείνεται συγχώνευση τμημάτων πενταετών πολυτεχνικών σχολών Μηχανικών, με τμήματα Διοίκησης. Επίσης, δεν λειτουργεί για 5η χρονιά το τμήμα Τουρισμού χωρίς να υπάρχει κανείς λόγος και δεν ιδρύεται η πολυτεχνική σχολή. Την ίδια ώρα υπάρχουν πάμπολλα τμήματα σε όλα τα Πανεπιστήμια που μετατράπηκαν σε σχολές».

Kafeneio

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ – ΦΛΕΒΑΡΗΣ

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ

Ο Φεβρουάριος ή Φλεβάρης είναι ο δεύτερος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο. Έχει 28 ημέρες, ενώ όταν το έτος είναι δίσεκτο έχει 29.
Δεν είναι τυχαία η λαϊκή μας παρετυμολογία του λατινικού Februarius, που σήμαινε το μήνα των καθαρμών (η Φεβρούα ήταν η θεά που επόπτευε στους καθαρμούς και τους εξαγνισμούς και ο Φέβρουος ο θεός των νεκρών), επειδή ήταν ο τελευταίος του Ρωμαϊκού έτους και επομένως «διαβατήριος» και αποκαθαρτικός. Τον παρετυμολογήσαμε, από τις βροχές και τα πολλά νερά του, και είπαμε (λαϊκά) Φλεβάρης, επειδή ανοίγει «τις φλέβες του» και γεμίζει τον κόσμο νερά.
Το περιεχόμενο του Φεβρουαρίου είναι
πρώτ’απ’όλα –και αυτό είναι κοινό για όλους τους ελληνικούς τόπους- το μήκος του. Είναι ο μήνας ο Κουτσός, ο Κούντουρος και Κούτσουρος (δηλαδή με κομμένη ουρά, όπως τον λένε στον Πόντο), ο Κουτσούκης, ή Μικρός ή Κούτσουλος (όπως τον λένε στην Κύπρο) και φυσικά ο Κουτσοφλέβαρος.
Είναι επίσης ο μήνας με τον πιο άστατο καιρό, όπως και ο Μάρτης:
Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει
μα αν τύχει και θυμώσει, μες στο χιόνι θα μας χώσει.
Για τον άστατο καιρό, ο Φλεβάρης λέγεται επίσης και Μεθυσμένος, γιατί δεν ξέρει τι κάνει.
Στον αγροτικό βίο, ο Φλεβάρης είναι ο μήνας των αμπελιών. Τότε γίνεται το κλάδεμα, το καθάρισμα και το τσάπισμα των αμπελιών. Τότε βάζουν και καταβολάδες, δηλαδή φυτεύουν αμπέλια (εκτός και αν είναι δίσεχτος ο χρόνος). Γι’αυτό του το περιεχόμενο ο Φλεβάρης ονομάζεται σε ορισμένα μέρη, όπου είναι βέβαια ανεπτυγμένη η αμπελουργία και Κλαδευτής.
Ο Φεβρουάριος αρχίζει με τρεις γιορτές που μ’ένα κοινό όνομα λέγονται Συμόγιορτα και τιμώνται πολύ από τον λαό. Αυτές είναι: του αγίου Τρύφωνα (1), της Υπαπαντής (2) και του αγίου Συμεών (3).
Η πρώτη είναι κατ’εξοχήν αγροτική γιορτή. Ο άγιος Τρύφωνας (1) θεωρείται φύλακας των αμπελιών και προστάτης των αγρών, της βλάστησης και της καλλιέργειας.
Κατά το συναξάρι του, ο φτωχός χηνοβοσκός ζούσε στη Μ. Ασία (κοντά στη Νίκαια) στα τελευταία χρόνια των χριστιανικών διωγμών. Νέος είχε προσχωρήσει στη νέα θρησκεία, μαρτύρησε με βασανιστήρια και τελικά αποκεφαλίστηκε.
Μπορούμε να πούμε ότι το ελληνικό όνομα του αγίου καθώς και η νεαρή ηλικία του συσχετίστηκαν με τη λέξη «τρυφερός».
Η Υπαπαντή (2) γιορτάζεται σε ανάμνηση της συνάντησης του Συμεών με τον μικρό Ιησού, αλλά στη γλώσσα του λαού έγινε Αποπαντή και τέλος Πακουή ή Πακού, δηλαδή η αγία που ακούει, η Παναγία. Λέγεται και Παναγία η Μυλιαργούσα, επειδή οι μύλοι αργούν.
Οι γεωργοί τιμούσαν τη γιορτή και έκαναν προβλέψεις σχετικά με τον καιρό:
Καλοκαιριά της Παπαντής, Μαρτιάτικος χειμώνας.
Και με τη σοδειά:
Παπαντούλα χιονισμένη, και τ’αμπάρια γιομισμένα!
Παπαντή καλοβρεμένη, η κοφίνα γεμισμένη.

Ο άγιος Συμεών (3) που έδωσε το όνομά του και στις δύο προηγούμενες γιορτές, εξαιτίας της παρετυμολογίας του ονόματός του (από το «σημειώνω» = κάνω σημάδι) τιμάται κατ’εξοχήν από τις έγκυες, που την ημέρα αυτή απέχουν από κάθε εργασία και παίρνουν μύριες προφυλάξεις από φόβο μη γεννηθεί το παιδί «σημειωμένο».

«Είχε, θυμάμαι, εδωνά πάνω στο μπούτι, και μια καφεδιά βούλα.
Η μάνα της, μούπε, τότες που την είχε στην κοιλιά,
έπιασε τηγάνι ανήμερα τ' Αγιού Συμνιού,
και σαν το θυμήθηκε σκουπίστηκε τρομαγμένη στο μερί της.
Και το κορίτσι γεννήθηκε "σημνιωμένο" μ'αυτή τη δαχτυλιά.»

(Η ζωή εν τάφω, Στρατή Μυριβήλη)

Μια λαϊκή παροιμία λέει: η Παπαντή διώχνει τις γιορτές με τ’αντί.
Αυτό σημαίνει ότι στις αρχές του Φεβρουαρίου σταματούν οι γιορτές, που από τα Χριστούγεννα διαδέχονται η μία την άλλη. Σταματά η αργία και η σχόλη. Όμως δύο ακόμη γιορτές του αγίου Χαραλάμπη (10) και του αγίου Βλάση (11) γιορτάζονταν με μεγάλες τιμές και σεβασμό, προπάντων από τους αγρότες.
Τέλος, ο Φλεβάρης είναι και μήνας χορευταράς και ξένοιαστος, γιατί μέσα στο Φλεβάρη πέφτουν συνήθως οι Απόκριες:
Το τριβδόμαδο γλέντι -με την Προφωνήσιμη, την Κρεατινή και την Τυρινή Εβδομάδα- μέχρι το επιστέγασμα της Καθαρής Δευτέρας.

Πηγή : ΟΙΑΚΑΣ

Το όνομα του (κοινώς Φλεβάρης) προέρχεται από τη λατινική λέξη februare (=εξαγνίζω), που σημαίνει καθαρτήρια γιορτή, γιατί κατά την διάρκεια του γίνονταν στη Ρώμη γιορτές θρησκευτικού καθαρμού και εξαγνισμού. Επίσης λέγεται Φλιάρης, Κουτσουφλέβαρος ή Κουτσός, Κούντουρος ή Κούτσουρος (δηλ. με κομμένη την ουρά, Πόντος), Κουτσούκης ή Μικρός (Κύπρος) και Κλαδευτής. Από το 46 π.Χ. οπότε καθιερώθηκε το Ιουλιανό ημερολόγιο, οι ημέρες του μήνα αυτού, από 30 περιορίστηκαν σε 29, ενώ κατά την εποχή του Αυγούστου μειώθηκαν κατά μια ακόμη ημέρα, η οποία προστέθηκε στο μήνα Αύγουστο, για να τιμηθεί ο αυτοκράτορας. Για να συντονιστεί το ημερολόγιο των 365 ημερών προς το ηλιακό έτος, καθιερώθηκε η αύξηση των ημερών του Φεβρουαρίου κατά μια, κάθε 4 χρόνια. Τότε λέμε πως η χρονιά είναι δίσεκτη. Το δίσεκτο έτος, θεωρείται από το λαό μας κακότυχο, γι' αυτό δεν πρέπει να φυτεύουν αμπέλια οι γεωργοί ούτε να γίνονται γάμοι ούτε να χτίζονται σπίτια.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ:

                Φυτεύουν πατάτες.
                Προετοιμάζουν τα χωράφια για να σπείρουν ανοιξιάτικα σιτηρά & ενισχύουν τα φθινοπωρινά, λιπαίνοντάς τα.
                Κλαδεύουν αμπέλια & δέντρα.
                Καθαρισμός μαντριών.
                Συντήρηση κοπριάς σε λάκκους.
Σβάρνισμα χωραφιών.
ΕΘΙΜΑ-ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ:
ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΕΙΣ. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της αποκριάς.
ΜΠΟΥΛΕΣ & ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ (Νάουσα): Ένα έθιμο με βαθιές ρίζες, που στο πέρασμα της μακραίωνης ιστορίας του ενσωμάτωσε στοιχεία της τοπικής παράδοσης και των ηρωικών αγώνων.
                Πρώτη μαρτυρία για το δρώμενο έχουμε το 1706, αντί μνημόσυνου για το παιδομάζωμα της προηγούμενης χρονιάς. Την μεγαλύτερη ακμή του γνώρισε στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα και φθάνει αναλλοίωτο μέχρι τις μέρες μας.
                Οι άνδρες συνηθίζουν να μεταμφιέζονται σε Γενίτσαρους και Μπούλες. Μπούλες ντύνονται οι λεπτοκαμωμένοι, ενώ Γενίτσαροι οι γεροδεμένοι. Η Μπούλα φορεί την τοπική γυναικεία νυφική φορεσιά και στολίζει το κεφάλι της με λευκό πέπλο, χρωματιστές κορδέλες και πολλά χάρτινα λουλούδια. Ο Γενίτσαρος φορεί φουστανέλα, τσαρούχια, μάλλινες μακριές κάλτσες και γιλέκο. Στολίζει το στήθος και την πλάτη του με πολλά νομίσματα και τη φουστανέλα του με πολλές αλυσίδες. Όταν περπατά, κουνάει το σώμα του και χοροπηδάει, για να κουδουνίζουν όσα φορεί. Στο κεφάλι, στη μέση και στο χέρι του δένει από ένα μαντίλι, ενώ στο λαιμό κρεμά σταυρό και αλυσίδα με φυλακτό. Η Μπούλα κι ο Γενίτσαρος φορούν στο πρόσωπο κέρινες μάσκες. Μαζεύονται παρέες-παρέες και κατεβαίνουν στην πλατεία της πόλης χορεύοντας.
                Οι κάτοικοι της Νάουσας λένε, ότι στα χρόνια της τουρκοκρατίας, οι αρματολοί έβρισκαν στις Απόκριες την ευκαιρία να έλθουν στην πόλη μασκαρεμένοι και να γλεντήσουν με τους συγγενείς και τους φίλους τους, χωρίς να φοβούνται ότι θα τους αναγνωρίσουν οι Τούρκοι.
ΓΕΡΟΙ & ΚΟΡΕΛΕΣ (Σκύρος). Τοπικός μύθος ο οποίος λέει: Ήταν κάποτε ένας γέρος με τη γριά του κι είχαν πολλά κατσίκια. Όμως μια νύχτα του χειμώνα έπεσε στο βουνό χιόνι κι άγρια παγωνιά κι όλα τα κατσίκια ψόφησαν. Στην απελπισία τους οι βοσκοί ζώστηκαν τα κουδούνια των νεκρών ζώων και ροβόλησαν τις δύσβατες πλαγιές του βουνού μέχρι τη Χώρα. Με το κτύπο των κουδουνιών έφεραν στους χωριανούς τους το μήνυμα της καταστροφής. Από τότε κρατούν το έθιμο.
                Οι μεταμφιεσμένοι, με ζωόμορφη όψη, κρατώντας μακριές ξύλινες μαγκούρες και ζωσμένοι πολλά κουδούνια που ζυγίζουν ως και 50 κιλά (γέροι), και οι Κορέλες, άντρες ντυμένοι γυναικεία, γυρίζουν δρόμους και σπίτια σηκώνοντας το νησί με χαρούμενες φωνές, ορχηστρικές κινήσεις, τραγούδια, χορούς και προπαντός με τους δυνατούς και αρμονικούς χτύπους των κουδουνιών.
«ΜΠΑΜΠΟΥΓΕΡΑ» (Δράμα): Στην Καλή Βρύση πρωταγωνιστούν τα "Μπαμπούγερα", άντρες μεταμφιεσμένοι ζωόμορφα, ζωσμένοι βαριά κουδούνια. Με το πέρας της τελετής του αγιασμού τα Μπαμπούγερα έχουν ήδη συγκεντρωθεί έξω από την εκκλησία και με την εντυπωσιακή και θορυβώδη παρουσία τους κυριαρχούν σ' όλο το χωριό την ημέρα των Θεοφανίων και τις δύο επόμενες (6-8 Ιανουαρίου). Η αμφίεση των Μπαμπούγερων αποτελείται από άσπρη περισκελίδα, γυναικείο μαύρο επενδύτη αμανίκωτο, φλοκωτό στην εσωτερική μεριά, άσπρο πουκάμισο και πέντε μεγάλα κουδούνια που ζώνονται στη μέση. Η κεφαλή καλύπτεται με προσωπίδα από μάλλινο λευκό ύφασμα του αργαλειού. Στο μέτωπο ράβεται ένα στρογγυλό καθρεπτάκι, ενώ με ρούχα σχηματίζουν μεγάλη καμπούρα στη ράχη του μεταμφιεσμένου. Αποκορύφωμα και λήξη του γιορτασμού αποτελεί η σατιρική αναπαράσταση γάμου στις 8 Ιανουαρίου, με συμμετοχή στη χαρά και το γλέντι όλου του χωριού και των πολλών επισκεπτών, που τη μέρα αυτή συρρέουν στην Καλή Βρύση όχι μόνο από την περιοχή της Δράμας αλλά και από μακρινά μέρη. Η αναπαράσταση μιμείται το τοπικό εθιμικό τυπικό, με κάποιους νεωτερισμούς ή ευρηματικές προσαρμογές στην πραγματικότητα. Εντυπωσιακό στοιχείο αποτελεί η ξαφνική αρπαγή της νύφης από τα Μπαμπούγερα η οποία όμως αμέσως απελευθερώνεται. Παρότι το στοιχείο αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως υστερογενές, αποτελεί παραδοσιακό μοτίβο. Την τρίτη μέρα, 8 Ιανουαρίου της Αγίας Δομνίκης, τιμούσαν τη μαμή, της οποίας η παρουσία ήταν τόσο πολύτιμη στην παραδοσιακή κοινότητα και κοινωνία.
                Μπαμπούγερα ντύνονται και παιδιά, στοιχείο της συνέχισης του εθίμου το οποίο στην Καλή Βρύση βιώνεται ως έκφραση ψυχικής ανάγκης και λειτουργεί ως συνειδητό χρέος στην προγονική κληρονομιά. Τα αναβιωμένα εθιμικά δρώμενα συνοδεύουν τα παραδοσιακά όργανα της περιοχής, η γκάιντα (είδος ασκού, μουσικού οργάνου γνωστού και στην αρχαιότητα), η λύρα και ο νταχαρές ή νταϊρές (ντέφι). Εκτός από αυτά όμως, ως μέσα μουσικής έκφρασης χρησιμοποιούνται και αντικείμενα της καθημερινής ζωής (κουδούνια και σήμαντρα). Το ανθρώπινο δε σώμα ως ηχοποιητικό μέσο με τα πόδια που χτυπούν στο έδαφος καθώς και ο τρόπος που κινείται φανερώνουν το πρωταρχικό στοιχείο της μουσικής, το ρυθμό.
ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ (=Καλός γέρος). Θρακικό δρώμενο (στη Βιζύη) τη Δευτέρα της «Τυρινής».         Τελείται σε 3 διαδοχικές σκηνές:
                1. την μπάμπω με το εφταμηνίτικο
                2. το φόνο του καλόγερου
                3. την ψευδοαροτροίωση
                Οι 2 πρώτες σκηνές είναι σατυρικές, η τελευταία σοβαρή. Έπαιρναν μέρος τα εξής πρόσωπα: οι 2 καλόγεροι (εκλέγονταν από τους προεστούς κάθε 4 χρόνια κι έπρεπε να 'ναι παντρεμένοι), 2 κορίτσια ή Νύφες (2 ανύπαντροι νέοι που έπρεπε να μην παντρευτούν αυτά τα 4 χρόνια), η Μπάμπω (=μαμή) με το εφταμηνίτικο παιδί της, 2 κατσίβελοι (γύφτοι) και 2 Ζαπτιέδες (χωροφύλακες)
                Οι καλόγεροι φορούσαν δέρματα ζώων, στο κεφάλι τους περικεφαλαία από τομάρι λύκου ή αλεπούς και μάσκα στο πρόσωπό τους πάλι από δέρμα. Γύρω από τη μέση τους κρεμούσαν κουδούνια. Ο Αρχικαλόγερος κρατούσε στο χέρι του ένα τόξο που μ' αυτό πετούσε στάχτη αντί για βέλη ενώ ο άλλος καλόγερος κρατούσε ένα ραβδί. Η Μπάμπω φορούσε κουρέλια, ήταν καμπούρα κι είχε «κροκιδένια μαλλιά». Το εφταμηνίτικο παιδί της (ομοίωμα) το είχε μέσα σε ένα καλάθι. Οι κατσίβελοι ήταν ντυμένοι με ρούχα φτωχικά, με πρόσωπα μουντζουρωμένα κι έλεγαν πειράγματα κι αστεία. Τέλος οι Ζαπτιέδες βαστούσαν όπλα κι ακολουθούσαν τους καλόγερους.
                Η πομπή ξεκινούσε με τύμπανα και γκάιντες. Περνούσε από τα σπίτια του χωριού κάνοντας έλεγχο σε κάθε σπιτικό, αν τα γεωργικά του εργαλεία ήταν στη θέση τους. Αφού επισκέπτονταν και το τελευταίο σπίτι κατέληγαν στην πλατεία του χωριού. Έτσι άρχιζε το δράμα με τις 3 σκηνές που προαναφέραμε. Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά από την τρίτη σκηνή της «ψευδοαροτροίωσης», οι θεατές συμμετείχαν ενεργά. Έπιαναν διπλό και τριπλό χορό-μπροστά οι καλόγεροι- και χόρευαν ως αργά το βράδυ.
ΟΙ «ΦΑΝΟΙ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ». Ένα διονυσιακό έθιμο, που αναβιώνει την Αποκριά στην Κοζάνη είναι ο Φανός. Η παράδοση θέλει με το άναμμα του φανού το βράδυ της Μεγάλης Αποκριάς να ξεκινούν τραγούδια, τα οποία εξιστορούν τα κατορθώματα των κλεφτών, αλλά και τον έρωτα. Τα τραγούδια ονομάζονται ξενίντραπα, μασκαραλίτκα ή νοικοκυρίσια κι έχουν σατιρικό χαρακτήρα και έντονες φαλλικές αναφορές. Στο έθιμο συμμετέχει όλη η Κοζάνη, ανάβουν συνολικά δεκατρείς φανοί, ένας σε κάθε γειτονιά της Κοζάνη.
                Φωτιές που στήνονται στις γειτονιές ως είδος βωμού. Κάθε γειτονιά προσπαθεί να παρουσιάσει όχι μόνο τον ωραιότερο φανό, αλλά και τους πιο καλούς τραγουδιστές, που να έχουν θέση ξεχωριστή στην τοπική κοινωνία.

ΧΑΣΚΑΣ ή ΧΑΣΚΑΡΗΣ ή ΧΑΨΑΡΟΣ ή ΧΑΨΑΛΟΣ

(Πανελλήνιο). Το πιο διασκεδαστικό έθιμο. Ένα παιχνίδι με αβγό καθαρισμένο, σπανιότερα ακαθάριστο. Έδεναν το αβγό με μια κλωστή από το ταβάνι και κάποιος το στριφογύριζε. Όποιος το έπιανε με το στόμα ήταν ο τυχερός. Αλλού το αβγό το έδεναν με κλωστή σ' ένα μακρύ ξύλο που το κουνούσε ο νοικοκύρης. Αλλού πάλι προσπαθούσαν να το πιάσουν τα παιδιά με το στόμα, γονατιστά και με τα χέρια δεμένα.
ΑΛΕΥΡΟΜΟΥΤΖΟΥΡΩΜΑΤΑ (Γαλαξίδι). Στο Γαλαξίδι την Καθαρά Δευτέρα δεν παίζουν με σερπαντίνες και χαρτοπόλεμο, αλλά παίζουν "αλευροπόλεμο" με βασικό υλικό το αλεύρι. Αυτό το έθιμο διατηρείται από το 1801. Εκείνα τα χρόνια, παρ' όλο που το Γαλαξίδι τελούσε υπό την Τουρκική κατοχή, όλοι οι κάτοικοι περίμεναν τις Απόκριες για να διασκεδάσουν και να χορέψουν σε κύκλους. Ένας κύκλος για τις γυναίκες, ένας για τους άνδρες. Φορούσαν μάσκες ή απλά έβαφαν τα πρόσωπά τους με κάρβουνο. Στην συνέχεια προστέθηκε το αλεύρι, το λουλάκι, το βερνίκι των παπουτσιών και ή ώχρα. Στο μουντζούρωμα συμμετέχουν όλοι ανεξαιρέτως ηλικίας.
Ο γαμπρός και η νύφη (πάλι άντρας παρελαύνουν στη παραλία και στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι στο έθιμο, που ραίνουν το ζευγάρι με φούμο (αλεύρι), αρχίζουν να αλληλομουτζουρώνονται, χορεύοντας και διασκεδάζοντας.

ΜΠΟΥΡΑΝΙ (Τίρναβος).

Διονυσιακό έθιμο. Μια αλάδωτη χορτόσουπα που ετοιμάζεται και μοιράζεται με τη συνοδεία άσεμνων τραγουδιών και τολμηρών χειρονομιών.

ΒΛΑΧΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ (Θήβα).

Η Θήβα φημίζεται για την αναπαράσταση του Βλάχικου Γάμου, κάθε Καθαρή Δευτέρα. Είναι ένα έθιμο που φθάνει στις ημέρες μας από το 1830 περίπου, μετά την απελευθέρωση των ορεινών περιοχών. Οι Βλάχοι, δηλ. οι τσοπάνηδες από την Μακεδονία, την Ήπειρο, Θεσσαλία και Ρούμελη, εγκατέλειψαν τότε την άγονη γη τους και βρήκαν γόνιμο έδαφος νοτιότερα. Το έθιμο αφομοιώθηκε και διατηρήθηκε μόνο στην Θήβα, την πατρίδα του Διονύσου. Πιστεύεται ότι ο Βλάχικος γάμος είναι κατάλοιπο Διονυσιακής Παράδοσης, (Πομπή, Πυρρίχιος χορός, Βακχευόμενος Σάτυρος ) στους βλάχους της Πίνδου.
Προξενιό, προικοπαράδοση, ξύρισμα γαμπρού, νυφοστόλισμα και όλα τα άλλα γαμήλια νόμιμα γίνονται με την καθιερωμένη εθιμική τάξη. Παλαιότερα, σήμερα παραλείπεται, σε κάποια στιγμή ένας συμπέθερος ή και ο ίδιος ο γαμπρός έπεφτε καταγής, ύστερα δήθεν από κάποια φιλονικία, προσποιούμενος τον πεθαμένο. Άρχιζε μοιρολόγημα και κοπετός (θρήνος με στηθοκτυπήματα). Ξαφνικά όμως ο πεθαμένος σηκωνόταν σαν να ανασταινόταν, με όλους τους συμβολισμούς μιας τέτοιας παράστασης.

ΤΟΥ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ Ο ΓΑΜΟΣ (Μεθώνη).

Ανάμνηση πραγματικού γάμου, που έγινε στην πόλη αυτή πριν από αιώνες. Γαμπρός ήταν ο «καβαλάριος κυρ Ιωάννης ο Κουτρούλης», ο οποίος, ύστερα από πολλών χρόνων αναμονή και υπομονή, γιατί αντιδρούσε η εκκλησία, παντρεύτηκε την γυναίκα που αγαπούσε. Ο γάμος μεταβλήθηκε σε χαρούμενο πανηγύρι και πραγματικά έγινε παροιμιώδης.

Η ΜΟΝΟΗΜΕΡΗ ΚΛΩΣΤΗ (Βάρος Λήμνου).

Γύρω στα 1916, μια ξαφνική αρρώστια έπληξε το Βάρος. Την αποκάλεσαν πανούκλα και θέριζε πραγματικά.
                Μέσα στο γενικό χαμό, μια γυναίκα του χωριού είδε στον ύπνο της τον Άγιο Χαράλαμπο, που τη συμβούλεψε να γνέσουν, σε μία μόνο μέρα, κλωστή, από τα βαμβάκια που καλλιεργούσαν, να την ενώσουν τρίκλωνη και να ζώσουν μ' αυτή το χωριό.
                Πράγματι, την άλλη μέρα, όλες οι γυναίκες του χωριού έκαναν αυτό, που τους είπε ο Άγιος και το χωριό σώθηκε από την επιδημία.
                Από τότε, κάθε χρόνο, στη διάρκεια της Σαρακοστής, οι γυναίκες μαζεύονται σ' ένα μεγάλο χορό και γνέθουν την κλωστή, την κάνουν τριπλή και φτιάχνουν 13 μεγάλα κουβάρια.
                Από την εκκλησία, ξεκινάει η πομπή, με επικεφαλής τον παπά του χωριού και μια γυναίκα, που κουβαλάει τα κουβάρια με τη μονοήμερη κλωστή. Στο παρεκκλήσι του Αγίου Χαράλαμπου γίνεται η πρώτη στάση για δέηση και ξεκινάει το ζώσιμο του χωριού.

«ΜΠΡΑΜΔΕΣ» ή «ΟΙ ΚΑΛΕΣ» (Σκόπελος).

Οι πιο αριστοκρατικές μεταμφιέσεις του νησιού. Φορούν τοπικές ενδυμασίες (φουστανέλες, βράκες, τουαλέτες εποχής…) και πολλά εξαρτήματα. Γυρίζουν από γειτονιά σε γειτονιά και τραγουδούν το επικό τραγούδι της «Βλάχας»:

Άντε να πάμε Βλάχα στον πέρα καφενέ

Να σε τρατάρω Βλάχα σουμάδα κι αργιλέ…

Δε θέλω τη σουμάδα ούτε τον αργιλέ

Μον θέλω ένα λουκούμι κι ένα γλυκό καφέ…

Οι Μπράμδες μαζεύονται την Κυριακή της Τυρινής στις πλατείες κι άλλα κεντρικά σημεία του νησιού, τραγουδούν και χορεύουν, ενώ παράλληλα τους κερνούν ρυζόγαλο, γαλατομπούρεκο κι άφθονο κρασί.

ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ.

ΓΙΟΡΤΕΣ:
                ΣΥΜΟΓΙΟΡΤΑ.
                1)Ο Άγιος Τρύφων (1/2). Προστατεύει τα αμπέλια & τους αγρούς από τα τρωκτικά.
                2) Η Παναγία η Υπαπαντή (2/2). Προστατεύει μυλωνάδες & αγρότες. Λένε στην ΑΙΤΩΛΙΑ: Ό,τι καιρό κάνει της Υπαπαντής, τέτοιο καιρό θα κάνει τις επόμενες 40 μέρες.
                3) Ο Άγιος Συμεών (3/2). Οι έγκυες την ημέρα αυτή δε δούλευαν για μη σημαδευτούν τα παιδιά στην κοιλιά τους.

ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ.

Είναι η Πέμπτη της Κρεατινής, που κάθε σπίτι ήθελε να «τσικνώσει τη γωνιά του», να ψήσει δηλαδή κρέας και η τσίκνα να απλωθεί ολόγυρα. Σήμερα, βέβαια, είναι απλά μία ακόμη ευκαιρία για διασκέδαση.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ:
                «Του Φλεβάρη είπαν να βρέξει και λησμόνησε να πάψει».
                «Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει. Μα αν τύχει και θυμώσει, μες το χιόνι θα σε χώσει».
                «Φλεβάρης, κουτσοφλέβαρος και του τσαπιού ο μήνας».
                «Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό».
                «Παπαντή καλοβρεμένη, η κοφίνα γεμισμένη».
                «Το Φλεβάρη μη φυτέψεις, ούτε να στεφανωθείς, Τρίτη μέρα μη δουλέψεις, Σάββατο μη στολιστείς».

Πηγή : Βαχτσαβάνης

ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ…ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ…

9 – 6 – 1950 , το δημοτικό μας Σχολείο , έχει εκδράμει στους Δελφούς . Δυο φίλοι και συμμαθητές , Ε’ τάξη , Γιώργος Μπήλιος και Γιάννης Πίτσιος σε αναμνηστική φωτογραφία στο αρχαίο θέατρο .

Καλημέρα Λιδορικιώτες ..και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ …

Καλημέρα στα ξενιτεμένα μας αδέρφια , όπου κι΄αν ζουν , όπου κι’ αν εργάζονται , σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης , καλημέρα στους πολλούς κι’ αγαπημένους μας φίλους , που καθημερινά είναι κοντά μας , απ’ όλα τα μέρη του κόσμου , όπως χθες είχαμε..επισκέπτες από : Athens, Thessaloniki, Patrai, Chalandri, Vrilissia, Kalamai, Volos, Port Richey, Komotini, Larnax, Kerkira, Alexandroupolis, Rhodes, Iraklion, Khania, Kalamaki, Mesa, Huntley, Worth, Norman, Sofia, Limassol, Nicosia, Paphos, Stuttgart, Munich, Gutersloh, Mainz, Bordeaux, Portsmouth, Larisa, Kozani, Xanthi, Nikaia, Luxembourg, Uithoorn, Iasi, Istanbul, San Francisco, Elmwood Park, Schaumburg, Bethesda, New York , σας ευχαριστούμε όλους για την αγάπη σας και σας ευχόμαστε καλό μήνα , να είστε πάντα καλά και να περάσετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο .

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΗΜΕΡΑ 1η ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013

32η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ - 5η ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Τρύφωνος μάρτυρος , Περπετούας μάρτυρος , Αναστασίου νεομάρτυρος .

Ανατολή Ήλιου: 7:28 π.μ.
Δύση Ήλιου: 5:47 μ.μ.
Σελήνη 20 ημερών

Το παλιό σπίτι του Γ.Π.Μπήλιου στο χωριό μας .

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ …..

Γεγονότα

1806: Οι Τούρκοι πολιορκούν τους Κολοκοτρωναίους κοντά στη Δημητσάνα. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διαφεύγει στη Ζάκυνθο.

1862: Αντιοθωνική εξέγερση ξεσπά στο Ναύπλιο, με αίτημα την αλλαγή του συστήματος διακυβέρνησης, ώστε να εγγυάται τις ελευθερίες του λαού και τη συγκρότηση νόμιμης εθνοσυνέλευσης. Μολονότι αντιμετωπίζεται με επιτυχία από τον Αθανάσιο Μιαούλη, θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους για τη βασιλεία του Όθωνα. (Ναυπλιακή Επανάσταση)

1898: Υπογράφεται στις ΗΠΑ το πρώτο ασφαλιστήριο αυτοκινήτου. Ο νεοϋορκέζος γιατρός Τρούμαν Μάρτιν πληρώνει 11 δολάρια για ετήσια ασφαλιστική κάλυψη 5.000 δολαρίων.

1902: Με διαταγή του Υπουργείου Στρατιωτικών στην Ελλάδα, δίνεται εντολή για την κατάσχεση των μεταφράσεων του Ευαγγελίου στη Δημοτική.

1920: Εγκαινιάζεται η νεοσύστατη Γεωπονική Σχολή Αθηνών.

1977: Εφαρμόζεται η εγκύκλιος, σύμφωνα με την οποία όλα τα δημόσια έγγραφα στην Ελλάδα θα συντάσσονται πλέον στη Δημοτική.

Γεννήσεις

1894: Τζον Φορντ, αμερικανός σκηνοθέτης. (Ταχυδρομική Άμαξα) (Θαν. 31/8/1973)

1931: Μπόρις Γέλτσιν, ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος στην ιστορία της Ρωσίας. (Θαν. 23/4/2007)

1975: Κατερίνα Θάνου, ολυμπιονίκης των 100 μ.

Θάνατοι

1851: Μαίρη Σέλεϊ, αγγλίδα συγγραφέας, που διακρίθηκε στη συγγραφή γοτθικών μυθιστορημάτων. (Φράνκενσταϊν) (Γεν. 30/8/1797)

1936: Γεώργιος Κονδύλης, στρατιωτικός και πολιτικός. (Γεν. 14/8/1879)

1940: Ζαχαρίας Παπαντωνίου, ποιητής και πεζογράφος. (Γεν. 1877)

Υπέροχη φωτογραφία , από κάποια Πρωτομαγιά της 10ετίας του ‘50 , στην Πεντάπολη . Ειρήνη Γατάκη , Βούλα Δημολά με το μωράκι της , Θαν. Μπήλιος και ξάπλα ο αγαπημένος ξάδερφός μου Χρήστος Γατάκης , την κυρία με τα γυαλιά δεν την αναγνωρίσαμε .

Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ