ΞΑΝΘΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΣΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ

ΑΝΕΚΔΟΤΟ

 

Ένας δικηγόρος και μια ξανθιά κάθονται δίπλα-δίπλα στο αεροπλάνο κατά τη διάρκεια μιας πολύωρης πτήσης. Ο δικηγόρος γυρίζει και τη ρωτάει αν θα ήθελε να παίξει ένα παιχνίδι για να περάσει η ώρα. Η ξανθιά είναι κουρασμένη και αρνείται ευγενικά.

Ο δικηγόρος επιμένει και της λέει ότι το παιχνίδι είναι πολύ απλό κι ότι έχει πλάκα. Της λέει:

- Θα σου κάνω ερωτήσεις και αν δεν ξέρεις την απάντηση, θα μου δώσεις 5 ευρώ και το ίδιο θα κάνω κι εγώ αν δεν απαντήσω σε μια δική σου ερώτηση.

Η ξανθιά τον κοιτάει κουρασμένα και του ξαναλέει ότι δεν την ενδιαφέρει. Ο δικηγόρος το ξανασκέφτεται και της κάνει άλλη προσφορά:
- Λοιπόν, να σου προτείνω κάτι άλλο. Αν δεν ξέρεις εσύ την απάντηση θα μου δώσεις 5 ευρώ και αν δεν την ξέρω εγώ θα σου δώσω 500 ευρώ.

Η ξανθιά το ξανασκέφτεται και τελικά συμφωνεί να παίξει.

Ο δικηγόρος τη ρωτάει:
- Ποια είναι η απόσταση μεταξύ της γης και της σελήνης;

Η ξανθιά τον κοιτάει και χωρίς να του πει κουβέντα, ανοίγει το πορτοφόλι της και του δίνει 5 ευρώ.

Ο δικηγόρος χαμογελάει και παίρνει τα λεφτά. Τώρα είναι η σειρά της ξανθιάς. Τον ρωτάει λοιπόν:
- Τι είναι αυτό που ανεβαίνει το βουνό με 3 πόδια και το κατεβαίνει με 4 πόδια;

Ο δικηγόρος την κοιτάζει απορημένος. Βγάζει το laptop από την τσάντα του και ψάχνει όλα τα αρχεία του. Θυμωμένος που δε βρίσκει την απάντηση στέλνει e-mail σε όλους τους φίλους του μήπως και πάρει απάντηση. Μάταια όμως, γιατί κανένας δε γνωρίζει.

Μετά από καμιά ώρα που ψάχνει για την απάντηση, ανοίγει το πορτοφόλι του και δίνει στην ξανθιά 500 ευρώ.

Εκείνη τα παίρνει και γυρίζει δίπλα να κοιμηθεί. Ο δικηγόρος φανερά εκνευρισμένος, τη σκουντάει και τη ρωτάει:
- Λοιπόν, τι είναι αυτό που ανεβαίνει το βουνό με 3 πόδια και το κατεβαίνει με 4 πόδια;

Η ξανθιά τον ξανακοιτάει και χωρίς να του πει κουβέντα, ανοίγει το πορτοφόλι της και του ξαναδίνει 5 ευρώ και ξαναπέφτει για ύπνο!

://www.tsantiri.gr/

Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΑΛΚΟΟΛ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ !

 

Οι άνθρωποι λατρεύουν το ποτό σε όλον τον κόσμο, γιατί τους χαλαρώνει και τους ευθυμεί, πάντα βέβαια μέσα σε λογικά πλαίσια. Άλλοι επιλέγουν μπύρα, άλλοι κρασί, άλλοι ουίσκι, άλλοι βότκα… Οι κορυφαίοι καταναλωτές αλκοόλ βρίσκονται στη Μολδαβία, καθώς εκεί ο καθένας πίνει 18 λίτρα κάθε χρόνο. Όπως βλέπετε στο χάρτη, το κόκκινο τμήμα καταδεικνύει τους μεγαλύτερους…
πότες στον κόσμο, ενώ συνολικά, φαίνεται ότι η Ευρώπη είναι λάτρης του αλκοόλ, αντίθετα με τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

Λάτρεις της μπύρας δεν είναι οι Γερμανοί, όπως σίγουρα θα φαντάζεστε, αφού τα πρωτεία κατέχουν οι Τσέχοι, αφήνοντας της Γερμανία στη δεύτερη θέση, ενώ Αυστρία και Ιρλανδία ακολουθούν κατά πόδας.

Γάλλοι και Ιταλοί σχεδόν μοιράζονται τον έρωτά τους για το κρασί, ενώ οι Αμερικανοί δείχνουν να προτιμούν ολοένα και περισσότερο τον οίνο, αν και παλαιότερα υπήρξαν φαν του ουίσκι.

Παρά τις διακηρύξεις ότι το ουίσκι είναι κομμάτι του αμερικανικού πνεύματος, οι Αμερικάνοι δεν είναι στην κορυφή της λίστας, αλλά αρκετά κοντά. Οι κορυφαίες διακρίσεις πάνε στη Γαλλία, που δείχνει την προτίμησή της και στο ουίσκι. Παραδόξως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι μεταξύ αυτών που λατρεύουν το ουίσκι, κάτι που οφείλεται στην αύξηση των μη μουσουλμάνων αλλά και των ομογενών στη χώρα.

Όσο για τη βότκα, η Ρωσία κρατά σταθερά τα σκήπτρα, και μάλιστα με διαφορά από τις άλλες χώρες, τόσο κατά κεφαλήν όσο και συνολικά. Ένα σφηνάκι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των Ρώσων…

Kafeneio

ΒΟΛΤΟΥΛΕΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Β’ ( ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ )

 

Η περιοχή, πριν την επανάσταση, λεγόταν "Πυθαράδικα".
"Πεδίον του Άρεως" ονομάστηκε επί Όθωνος, γιατί μπροστά στο ναό των Ταξιαρχών εγκαταστάθηκαν οι στρατώνες του ιππικού, και κάθε μέρα στην περιοχή γινόντουσαν στρατιωτικά γυμνάσια!

Στις 16 Δεκεμβρίου 1916 η αντιβενιζελική παράταξη οργάνωσε ογκώδες συλλαλητήριο που, με επικεφαλής όλα τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, κατέληξε στο Πεδίο του Άρεως όπου ο καθένας έριχνε μια πέτρα και αναθεμάτιζε τον "τρισκατάρατο" Βενιζέλο: "... όπως ενσκήψωσιν κατ' αυτού τα εξανθήματα του Ιώβ, το κήτος του Ιωνά, η λέπρα του Ιεχωβά, οι κεραυνοί της κολάσεως, όπως μαραθώσιν οι οφθαλμοί και κωφαθώσιν τα ώτα αυτού"!
Προς την πλευρά της Κυψέλης έγιναν το 1920 οι εγκαταστάσεις του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου.
Το 1937 έγιναν τ' αποκαλυπτήρια των προτομών με τους αγωνιστές του 1821, και ακολούθησαν, το 1938, του έφιππου ανδριάντα του Βασιλιά Κωνσταντίνου.

Το 1952 στήθηκε το άγαλμα της "Προμάχου Αθηνάς", που αποτελεί το ηρώο των Βρετανών, Αυστραλών και Νεοζηλανδών που έπεσαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 1964 μεταφέρθηκε στον περίβολο του ναού των Ταξιαρχών ο μαρμάρινος ανδριάντας του Αλέξανδρου Υψηλάντη απ' το προαύλιο του Πολυτεχνείου. Λίγο αργότερα μεταφέρθηκαν και τα οστά του απ' την Αυστρία.
Το ερχόμενο Φθινόπωρο αναμένεται να ανοίξει και πάλι για το κοινό ο χώρος του Πεδίου του Άρεως, που ανακαινίζεται εδώ και δυο χρόνια. Μεταξύ άλλων θα περιλαμβάνει:
- Τον "Μινωικό λαβύρινθο", μια ελικοειδή διαδρομή 250 μέτρων κοντά στην είσοδο της Μπούσγου, με φυτά που ταιριάζουν στο αττικό τοπίο.
- Τον "ροδώνα", μια σπειροειδή διαδρομή με διπλή σειρά τριαντάφυλλων όλων των αποχρώσεων, και πέργκολες για τις αναρριχώμενες ποικιλίες.

- Την "υδάτινη διαδρομή" με δεντροστοιχία από πλατάνια και άλλα δέντρα κατά μήκος της.

Ασκαρδαμυκτί

πίσω στα παλιά

ΕΛΛΑΣ , Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

 

"Στον κινηματογράφον Αττικόν η Σκούρας Φιλμ επρόβαλε σε πανηγυρική παράσταση το μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ Ελλάς, η χώρα των ονείρων".

Με την γνώριμη δωρική φωνή ο εκφωνητής των επικαίρων, τον Ιανουάριο του 1962, προλόγιζε την ενότητα των επικαίρων με τα καλλιτεχνικά νέα. Πολιτικοί, ξένοι επίσημοι, δημοσιογράφοι και απλός κόσμος στην κατάμεστη αίθουσα του Αττικόνυποδέχονται την επίσημη πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ με μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, που φιλοδοξούσε να κάνει γνωστή την ανερχόμενη τότε τουριστικά Ελλάδα.
Μια άλλη Ελλάδα, μια άλλη Αθήνα, ένα τόσο διαφορετικό σήμερα κι ένα αύριο γεμάτο ελπίδες και όνειρα χρωματιστά, βγαλμένα μέσα από τις παλέτες του Τσαρούχη και του Μόραλη αλλά και τα σκίτσα του Μποστ. Μια χώρα κυριολεκτικά βουτηγμένη στην ποίηση και στις μουσικές, στον αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον -που έδειχνε να έρχεται αναπόφευκτα. Η Ελλάδα του δεύτερου ρυθμού ανάπτυξης στον κόσμο ολόκληρο. Το Νόμπελ ταξίδεψε μέχρι τις ακτές του Αιγαίου και χάιδεψε -μετά από σχεδόν δυόμισι χιλιάδες χρόνια σκότους και έλλειψης αναγνώρισης και παραδοχής, από την εποχή των μεγάλων τραγωδών και κωμικών- τον τόπο όπου γεννήθηκαν ο Λόγος, η Ποίηση, το Δράμα και η Δημοκρατία. Τα ανήμπορα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου έμοιαζαν πολύ μακρινά πια. Το κατεστημένο έτριζε από τα θεμέλια και σε λίγο θα σωριαζόταν πια οριστικά μπροστά στα πόδια ενός λαού που με την πρώτη ευκαιρία ξεχυνόταν στους δρόμους προκειμένου να υπερασπιστεί τα τόσο πολύτιμα και ευλαβικά φυλαγμένα ιδανικά του.

"Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων". Εκείνη η χώρα των ονείρων σε λίγα χρόνια επρόκειτο να ζήσει έναν μεγάλο εφιάλτη, ένα πολύ κακό όνειρο από το οποίο ουσιαστικά δεν ξύπνησε ποτέ. Ήλθε εκείνη η "Χαμένη Άνοιξη" του Στρατή Τσίρκα και πέρασε από πάνω της σαν λαίλαπα, ισοπεδώνοντας τα πάντα στο πέρασμά της.

Για άλλη μια φορά οι άνθρωποι που κατοικούσαν αυτόν τον τόπο δεν κατάφεραν να κλείσουν με τα χέρια τους τον κύκλο του χορού. Και κάπου δημιουργήθηκε ένας αδύναμος κρίκος από όπου χύμηξε ξανά το τέρας της διχόνοιας και σκόρπισε τους πάντες. Για να ξαναρχίσει "το πανάρχαιο δράμα".

Η Χώρα των Ονείρων χάθηκε από την έμπνευση και τα ενύπνια των παιδιών της. Είχε κάνει πάλι φτερά για άλλες εποχές, άλλες διαστάσεις.

Η αυγή θα αργούσε για άλλη μια φορά.

boraeinai.blogspot.gr

 πίσω στα παλιά

Η “ ΑΓΝΩΣΤΗ “ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΜΟΡΦΩΤΗΡΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Που λειτούργησε από τη δεκαετία του 50, μέχρι τα μέσα του 70!

Το αναμορφωτήριο θηλέων, που βρισκόταν στην οδό Αλεξάνδρας και λειτούργησε από τη δεκαετία του ’50, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘70, πέρασε στην ιστορία για την αυστηρότητά του και τον μεγάλο αριθμό κοριτσιών, που κλείνονταν εκεί, για να εκτίσουν καταδικαστικές ποινές.

Άλλοτε για σοβαρούς λόγους και άλλοτε για προκλητική ή αντικοινωνική συμπεριφορά. Ακόμα και μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, την εποχή εκείνη, θεωρείτο έγκλημα. Δεν έλειπαν και περιπτώσεις κοριτσιών από την επαρχία, που μπλέχτηκαν στα δίχτυα του νόμου και κατέληξαν τρόφιμες στο αναμορφωτήριο, για μια παρεξήγηση.

Η ζωή στο αναμορφωτήριο ήταν πολύ σκληρή. Μέσα στο παλιό ανήλιαγο κτίριο, με τις απαρχαιωμένες υποδομές, στοιβάζονταν αμέτρητες κοπέλες. Πολλές δεν άντεχαν τις απάνθρωπες συνθήκες και έκαναν συχνές απόπειρες αυτοκτονίας, ή αυτοτραυματίζονταν, για να οδηγηθούν στο ιατρείο του αναμορφωτηρίου. Μια συνηθισμένη πρακτική για τις κοπέλες που ήθελαν να αντιδράσουν, ήταν οι εξεγέρσεις.
Κι όμως, τα θηλυκά αγρίμια είχαν ψυχή και συναισθήματα και πολύ συχνά αναζητούσαν την παρέα των περαστικών, κρεμασμένες από τα κάγκελα του αναμορφωτηρίου. Πολλοί νεαροί συγκεντρώνονταν έξω από το ίδρυμα και πολιορκούσαν τις ανήσυχες νέες. Πολλές φορές, έπιαναν την κουβέντα μαζί τους, τις πείραζαν και τις φλέρταραν, γράφει η mixanitouxronou.gr

Μάλιστα οι πιο ακραίες κοπέλες δε δίσταζαν να κάνουν χειρονομίες στους αποκαλούμενους «γαμπρούς», για να προκαλέσουν, ή ακόμα και να εμφανιστούν γυμνόστηθες πίσω από τα κάγκελα.
Οι εικόνες αυτές αποτελούσαν ρουτίνα για τους κατοίκους της περιοχής .

 πίσω στα παλιά

80χρονοι ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΗΜΔΕΡΟΛΟΓΙΟ

 

O γεροΤζέιμς Μποντ και άλλες 11 κινηματογραφικές εικόνες

Οοίκος ευγηρίας Contilia στο Έσσεν της Γερμανίας έφτιαξε το πιο συγκινητικό ημερολόγιο.

Ηλικιωμένοι ντύθηκαν και αναπαρέστησαν σκηνές με τις αγαπημένες τους σκηνές από ταινίες του

Holywοod και το αποτέλεσμα είναι πιο γλυκό από όσο μπορεί κανείς ν’ αντέξει. Ο γηραιότερος από

τους ενοίκους είναι 98 χρονών! Σύμφωνα με τον γερμανικό Τύπο, τυπώθηκαν 5000 ημερολόγια.

Ας απολαύσουμε τους ενοίκους σε ρόλους στο Breakfast at Tiffany's, στον James Bond, στον Τιτανικό,

στον Rocky, στο Καμπαρέ και σε πολλές ακόμα ταινίες.

James Bond
Wilhelm Buiting, 89

Dirty Dancing
Johann Liedtke,92 και Marianne Pape, 79

Blues Brothers
Margarete Schmidt 77 και Lothar Wischnewski 76

Giants
Joanna Trachenberg, 81, και Horst Krischat, 78

Breakfast at Tiffany’s
Marianne Brunsbach, 86

Cabaret
Martha Bajohr, 77

The Seven Year Itch
Ingeborg Giolbass, 84, και Erich Endlein, 88

Easy Rider
Walter Loeser, 98, και Kurt Neuhaus, 90

Rocky
Erwin J. von der Heiden, 80

Saturday Night Fever
Irmgard Alt, 79, και Siegfried Gallasch, 87

Mary Poppins
Erna Schenk, 7
πηγή

 πίσω στα παλιά

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ …ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ

 

Τα θρυλικά Χαυτεία στην φωτογραφία....Πανεπιστημίου και Πατησίων
το τρόλεϋ στρίβει και θα πάει ίσια για τα Πατήσια  ή για την Κυψέλη....
Συνωστισμός στις στάσεις έξω από το ΡΕΞ η χαρά του πορτοφολά
γι αυτό και αστυνομικοί με πολιτικά της διαρρηκτών πηγαινοερχόντουσαν σαν επιβάτες.
Στην γωνία ο "ξάδερφος" του Μπακάκου...φαρμακείο Μαρινόπουλος....
Έμπαινες νεαρός για δουλειά και έφευγες από εκεί με σύνταξη....
Έτσι ήταν τα πράγματα τότε δεν σκότωναν τα άλογα όταν γερνούσαν....
Όλα τα κτίρια ήταν προνομιούχα λόγω θέσης (κέντρο καρακέντρο) και σπάνια έβλεπες ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ.
Πολλά γραφεία συνοικεσίων....ντετέκτιβς (αναλαμβάνω παρακολουθήσεις) στην πινακίδα... ραφεία....δικηγορικά....
Γέλιο με τα συνοικέσια ...ο υποψήφιος έβλεπε φωτογραφίες από το άλμπουμ με το "εμπόρευμα".
Φυσικά οι φωτογραφίες μερικών χρόνων πίσω αλλά ο επαγγελματίας είχε επιχειρήματα....με ακίνητα η νύφη.
Στις στοές των Χαυτείων υπήρχε εμπορική κίνηση....στοά Φέξη με παιχνιδάδικα... χρυσοχοεία μικρά που δουλεύανε με γάμους και αρραβώνες.
Καλές τιμές και εκεί που γνώριζαν ή είχαν συστάσεις έπαιρναν και γραμμάτια.
Ήταν κοντά και το ΜΙΝΙΟΝ τότε στις δόξες του ... ανέβαζε την εμπορική αξία της περιοχής.
Δεν υπήρχε τρύπα ανεκμετάλλευτη....ότι και να έβαζαν στο μαγαζί το πουλούσαν αρκεί η τιμή να ήταν...της περιοχής.
Κοντά στον ΛΟΥΜΙΔΗ ήταν και τα καθαριστήρια REX τότε στις δόξες τους.
"Καθαρίζονται γούνες και δερμάτινα"....
Ερχόντουσαν οι υπηρετριούλες να αφήσουν και να πάρουν τα κοστούμια των κυρίων τους.
Το βράδυ τα φώτα του ΡΕΞ έδιναν γιορτινή όψη όπως και από μακριά
οι φωτεινές διαφημίσεις στα κτίρια της Ομόνοιας και φυσικά το φωτισμένο συντριβάνι.
Σήμερα όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν....η περιοχή μοιάζει με άρρωστο στην εντατική που προσπαθεί να κρατηθεί στην ζωή.
Τι έκαναν όλα αυτά τα χρόνια οι εκλεγμένοι Δήμαρχοι της Αθήνας;
Τίποτα....απλά συμπλήρωναν το βιογραφικό τους για να δώσουν κομματικές
εξετάσεις και να περάσουν στην Πολιτική διεκδικώντας μια από τις
τριακόσιες καρέκλες.
Όσο για την πόλη της Αθήνας....ας πάει και το παλιάμπελο.

πίσω στα παλιά