Αναζητά νέο ιδιοκτήτη το υπέροχο νεοκλασικό της οδού Δελφών
Η υπέροχη νεοκλασική κατοικία της Έλλης Λαμπέτη, στην οδό Δελφών στα Εξάρχεια, κρέμασε πωλητήριο και αναζητά τον νέο της ιδιοκτήτη.
Σύμφωνα με την Realnews, το σπίτι που σχεδίασε ο Κρίστιαν Χάνσεν πωλείται έναντι 4,5 εκατ. ευρώ. Το μεσιτικό γραφείο αναφέρει πως παρά το πολύ υψηλό αντίτιμο, Έλληνες και ξένοι επιχειρηματίες έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους, το οποίο εντείνεται λόγω του στίγματος που έχει αφήσει εκεί η Έλλη Λαμπέτη.
Ο εκπρόσωπος του μεσιτικού γραφείου τονίζει πως το Υπουργείο Πολιτισμού ουδέποτε εξέφρασε το ενδιαφέρον του για την αγορά και την αξιοποίηση της κατοικίας, ούτε καν τώρα που είναι προς πώληση. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, το πιθανότερο είναι οι νέοι ιδιοκτήτες να προέρχονται από το εξωτερικό.
Στο τρίγωνο Πεσμαζόγλου-Αριστείδου-Σοφοκλέους το RIVOLI το σινεμά που άρχιζε τις προβολές από το μεσημέρι.... Βλέπουμε στην μαρκίζα ...." ο κατήφορος" με την Ζωή Λάσκαρη μια τολμηρή για την εποχή ταινία που έκοψε πολλά εισιτήρια και με την ένδειξη ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ....είπαμε άλλα χρόνια. Σήμερα οι νέοι γελάνε.... 1961...σωτήριον έτος και κάτω στον δρόμο διακρίνονται οι γραμμές του παλιού τράμ που καταργήθηκε ένα χρόνο πρίν. Οι σιδερογραμμές που κυλούσε και ο θόρυβος ενοχλούσε και πεθαμένους σιγά σιγά ξηλώνονται ή σκεπάζονται με άσφαλτο. Εκεί οι εργολάβοι φάγανε....φάγανε...φάγανε τον άμπακο.... Πασάλημα δηλαδή και γρήγορα έφευγε αυτό και έκαναν εμφάνιση οι γραμμές και μάγκωναν επάνω τα τακούνια των γυναικών και σκουντούφλαγαν οι ηλικιωμένοι και δεν βαριέσε αδερφέ. Πάνω από το σινεμά ήταν η Δ/νση Κρατικών Λαχείων....εκεί πήγαιναν και όσοικέρδιζαν στις κληρώσεις για να εισπράξουν. Ζώντας την περιοχή από κοντά λόγω εργασίας τι να πρωτοθυμηθείς.... Ολόκληρη η οικογένεια να συνοδεύει τον τυχερό και να τον αγκαλιάζει και να τον φυλάει. Μετρητά τα έπαιρναν και εκεί το γέλιο.... Τα έβαζε στην τσέπη ο τυχερός και τριγύρω οι σωματοφύλακες....γυναίκα....πεθερά... και λοιποί συγγενείς. Μέσα στην στοά είχε ένα κουρείο... Ωραίος άνθρωπος ο κουρέας με την κιθάρα κρεμασμένη στον τοίχο.... το βράδυ έπαιζε και τραγούδαγε στου Ψυρρή σε ταβερνάκι για να συμπληρώνει το μεροκάματο. Ήταν έξω καρδιά .... Μια φορά βλέποντας ένα τυχερό (έκανε μπαμ δεν κρυβότανε η χαρά) να κατεβαίνει από το κτίριο αφού είχε εισπράξει πήρε την κιθάρα του τον πλησίασε και τον ρώτησε αν είναι παντρεμένος... Αυτός απάντησε αρνητικά και ο κουρέας άρχισε να τραγουδάει παίζοντας και τον σκοπό.... "....να εδώ καλός γαμπρός...να εδώ καλός γαμπρός...ωραίος και τυχερός..." Το γέλιο της αρκούδας από τους συγκεντρωμένους και ειδικά από τον τυχερό που έβγαλε από την τσέπη ένα χαρτονόμισμα και του το έβαλε στο τσεπάκι της άσπρης μπλούζας. Έφυγε με πολλά χειροκροτήματα ενώ ο κουρέας προσπαθούσε να συνέλθει από την χαρά του...βλέποντας το χαρτονόμισμα. Πίσω στα παλιά
Τα χρηματοδοτικά εργαλεία του ΕΣΠΑ και η κατανομή του στην περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδαςήταν μερικά από τα θέματα που συζητήθηκαν στο σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο Δωρίδαςπου συνεδρίασε παρουσία του Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας Κ. Μπακογιάννη,
Στην εισήγηση του ο Δήμαρχος Γ. Καπεντζώνης με σαφήνεια και στοχευμένα παρουσίασε τα βασικά προβλήματα του Δήμου στα οποία η Περιφέρεια μπορεί να συνδράμει για την λύση τους, κυρίως τα απενταγμένα έργα του ΕΣΠΑ των οποίων οι μελέτες υπάρχουν και πρέπει να προχωρήσουν. Συνέστησε να δει η Περιφέρεια τα επιχειρησιακά προγράμματα των δήμων της Στερεάς και βάσει αναγκών και συνθηκών να υλοποιηθούν οι στόχοι των προγραμμάτων.
Ιδιαίτερη σημασία έδωσε ο δήμαρχος στις ήδη ώριμες μελέτες που υπάρχουν αλλά παρά την διαχειριστική επάρκεια του δήμου, απαραίτητη είναι η στήριξη των υπηρεσιών της περιφέρειας πχ. Τεχνική, ώστε τα έργα να πάρουν τον δρόμο τους. Ζήτησε δηλαδή συνεργασία του δήμου και τις περιφέρειας. Και να δοθεί στον δήμο ότι του αναλογεί από την ´´πίτα´´.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και για τα σκουπίδια από τον δήμαρχο. Στήριξε και υπερθεμάτισε την συνεργασία του δήμου με την περιφέρεια εκτιμώντας ότι αυτή είναι η καλύτερη δυνατή.
Επίσης του ζήτησε συνέχιση στην συνεργασία στο πρόγραμμα leader ώστε να υπάρξει η μέγιστη απορρόφηση καθότι σε αυτό εμπλέκονται και θέσεις κοινωφελούς εργασίας, ζήτημα με ιδιαίτερη ευαισθησία για την δημοτική αρχή.
Στο τέλος σε έντυπη μορφή δόθηκε στον Περιφερειάρχη μετά από εκτενή αναφορά του δημάρχου σε τομείς, καταγραφή με όλα τα έργα και τα αιτήματα στήριξης του Δήμου από την Περιφέρεια. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο γνωστό θέμα του Παραλιμνίου αγωγού που χρόνια απασχολεί τις εκάστοτε δημοτικές αρχές.
Να σημειωθεί εδώ, ότι ο Δήμος Δωρίδας μετά από σωστό προγραμματισμό της προηγούμενης περιόδου, διαθέτει πληθώρα μελετών ώριμες σε τελικό στάδιο αλλά και κάποιες σε ποσοστό πάνω από 85%, πράγμα που σημαίνει ότι τους λείπει μόνο η χρηματοδότηση.
Ο Περιφερειάρχης παίρνοντας τον λόγο ευχαρίστησε για την φιλοξενία και αισθάνθηκε να αναφέρει ότι νιώθει σαν το σπίτι του, λόγω προηγούμενης θητείας του στον δήμο Καρπενησίου, αναγνωρίζοντας κοινά με τον δήμο Δωρίδας. Ανέφερε με χαρά την άριστη σχέση που διατηρεί με τον δήμαρχο Δωρίδας και θεωρεί βέβαιο ότι θα αναπτυχθεί και άλλο παραπάνω.
Ο Περιφερειάρχης στην πρωτολογία του αναφέρθηκε στο γεφύρωμα του κενού μεταξύ πρώτου και δεύτερου βαθμού αυτοδιοίκησης. Στην συνάντηση εργασίας όπως θέλει να αναφέρεται αυτή η συνάντηση ο Περιφερειάρχης, θυμήθηκε την δυσκολία στην συνεργασία που είχε σαν δήμαρχος Καρπενησίου με την τότε Περιφέρεια. Στόχος του είναι αυτό να αλλάξει.
Δυστυχώς τόνισε, στην κατανομή των εθνικών και κοινοτικών κονδυλίων η περιφέρεια Στερεάς λαμβάνει κάτω του μέσου όρου από τις άλλες περιφέρειες βάση απόφασης του υπουργείου. Μόλις 10 εκατομμύρια από το κράτος, 190 από ΠΕΠ. Γιαυτό τον λόγο και διεκδικεί άλλα 250 από άλλους πόρους με θετικά μέχρι τώρα αποτελέσματα.
Όμως, πάλι αυτά δεν φτάνουν δήλωσε. Γιαυτό ζήτησε μια ειλικρινή και έντιμη συμφωνία με ιεράρχηση αναγκών. Μετά από αυτή την ιεράρχηση θα υπάρξει στήριξη στον μεγαλύτερο βαθμό εκ μέρους της Περιφέρειας. Παράλληλα ζήτησε να δημιουργηθούν τεχνικά κλιμάκια από τον Δήμο με ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας στην Περιφέρεια ώστε να σταματήσει ο νόμος της ζούγκλας αναφορικά με την ένταξη σε προγράμματα από τους δήμους. Δηλαδή, οποίος προλάβει πήρε(!), ή όποιος έχει ´´άκρες´´ παίρνει!
Αξίζει να σημειωθεί η ιδιαίτερη αναφορά του Περιφερειάρχη για τα θέματα υγείας. Με απόφαση του περιφερειακού συμβουλίου, όποιος γιατρός επιλέξει να έρθει σε απομακρυσμένα μέρη όπως η Δωρίδα, θα λαμβάνει 400€ μπόνους από την Περιφέρεια σαν κίνητρο γι΄ αυτούς, πέραν του μισθού τους από το κράτος.
Σε παρέμβαση του γιαυτό το θέμα ο Αντιδήμαρχος Κ. Αντωνόπουλος ανέφερε στον Περιφερειάρχη ότι και ο Δήμος από την πλευρά του έχει δώσει χρηματικά κίνητρα σε γιατρούς, αλλά εάν δεν υπάρξει κίνητρο μοριοδότησης κατά την εκτίμηση του δεν θα έχει αποτέλεσμα το μέτρο με το χρηματικό μπόνους.
Τοποθετήσεις έκαναν επίσης ο Αντιπεριφερειάρχης Φωκίδας Κ. Μίχος, ο οποίος αναφέρθηκε στα φλέγοντα ζητήματα του νομού όπως: νοσοκομείο Άμφισσας, για το θέμα μεταφοράς μαθητών στα σχολεία, για τον ταμιευτήρα νερού της Ερατεινής, το παραλιακό μέτωπο της Τολοφώνας και τα προβλήματα που παρουσιάζονται από τα καιρικά φαινόμενα με αποτέλεσμα την διάβρωση των ακτών και τους κόμβους Γλύφας αλλά και Μαλαμάτων. Όλα αυτά τα θέματα τόνισε περνούν σιγά - σιγά τον δρόμο της επίλυσής τους.
Αμέσως μετά τον λόγο έλαβε ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης του Δήμου Γ. Κουλούλας ο οποίος αναφέρθηκε ειδικά στο θέμα του εργοστασίου των βωξιτών Παρνασσού και την αλλαγή της ιδιοκτησίας, ώστε μετά την αλλαγή αυτή να μην θιγούν σε καμία περίπτωση οι θέσεις εργασίας των εργαζομένων από την Δωρίδα.
Ακολούθησε παρουσίαση των δράσεων και των διαδικασιών του ΕΣΠΑ για την προγραμματική περίοδο 2014-2020 από τον αρμόδιο υπάλληλο της περιφέρειας Κ. Κουτσίκο (προϊστάμενος προγραμματισμού διαχειριστικής αρχής του νέου ΕΣΠΑ). Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον διαχωρισμό επιλέξιμων ή μη χρηματοδοτήσεων από τον μηχανισμό του ΕΣΠΑ.
Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο Ευαγ. Κόρκος διευθυντής επιχειρησιακού σχεδιασμού εκ μέρους της περιφέρειας. Ο Ε. Κόρκος αναφέρθηκε με λεπτομέρειες στον σχεδιασμό της περιφέρειας για την επόμενη πενταετία.
Στο τέλος της διαδικασίας τον λόγο έλαβαν Αντιδήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι φορέων, θέτοντας διαφορά ζητήματα στον Περιφερειάρχη τόσο χρηματοδοτικών ροών όσο και επίλυσης διαφόρων χρόνιων προβλημάτων.
Ο Περιφερειάρχης απάντησε σε μια προς μια των ερωτήσεων και ζητημάτων που έθεσαν οι λαμβάνοντες τον λόγο.
Στο κλείσιμο ο Περιφερειάρχης ευχαρίστησε για την φιλοξενία και έθεσε ζήτημα εκ νέου συνάντησης με σκοπό τον απολογισμό πεπραγμένων των όσων συζητήθηκαν. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα υπάρχει έλεγχος στις υποσχέσεις.
Σε τοποθέτηση του δε για το φλέγον ζήτημα των ταμειακών διαθεσίμων των Δήμων και των Περιφερειών, η θέση της Περιφέρειας είναι, ότι πρόκειται για απόφαση αντισυνταγματική και η Περιφέρεια θα σταθεί απέναντι σε αυτή την απόφαση.
Την διαδικασία έκλεισε ο δήμαρχος Δωρίδας Γ. Καπεντζώνης ευχαριστώντας την περιφέρεια και τον Περιφερειάρχη προσωπικά για την ενημέρωση, ανανεώνοντας το ραντεβού για εκ νέου συνάντηση σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο Αντιπεριφερειάρχης Φωκίδας Κ. Μίχος, η πρώην βουλευτής Ασπ. Μανδρέκα, οι αντιδήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, περιφερειακοί σύμβουλοι Φωκίδας, υπάλληλοι της περιφέρειας, υπάλληλοι του δήμου, Πρόεδροι Τοπικών Συμβουλίων, ο Πρόεδρος της Δωρικής Αδελφότητας, κ.ά.
"DORIDA news"
“ ΛΙΔΩΡΙΚΙ “ Τελικά φίλοι μου θα..” τρελαθούμε “ , γιατί σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν στη χθεσινή συνεδρίαση του Δ.Σ με την παρουσία του περιφερειάρχη μας , εμείς οι Λιδορικώτες ,τουλάχιστον , ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΈΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΣEΝΙΟ ΤΟΠΟ , ΑΛΛΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ .. “ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ “ ΚΑΙ ΚΑΚΩΣ…ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ , μάλιστα αγαπημένοι μου φίλοι , ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΝ ,Ο ΕΝΑΣ Ο ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ , ΕΝΤΟΣ..ΔΗΜΑΡΧΕΊΟΥ , ΠΑΡΑΔΕΙΣΕΝΙΟΣ , ΜΕ ΤΑ ΘΑ..ΘΑ..ΘΑ…ΤΟΥ , ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΆΛΛΟΣ ΘΛΙΒΕΡΟΣ ΕΚΤΌΣ , ΜΕ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΓΕΛΑΔΙΑ ΤΟΥ , ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ , ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ , ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ , ΜΕ ΚΑΚΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ , ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ …ΠΟΥ ΘΑ...ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ !! Να φανταστείτε πως την ώρα που μέσα στο Δημαρχείο παιζόταν το έργο “ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ’ ΤΟ…” ΜΕΛΛΟΝ “ , ΓΙΑΤΊ ΠΕΡΙ ΤΈΤΟΙΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ , ΈΞΩ ΣΤΟΥΣ ΛΙΔΟΡΙΚΙΏΤΙΚΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΎΣΑΝ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΑ ΤΑ …” ΑΔΕΣΠΟΤΑ ..ΒΟΟΕΙΔΉ “ , κατά την Δ.Α, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΙΑ ΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ ΑΘΛΙΑ ΚΑΙ.. ΑΒΙΩΤΗ , ΑΚΟΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ..” ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ “ ΈΓΙΝΕ ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΞΩ ΑΠ’ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΑΥΜΑΤΙΑΣ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΣΤΟ Κ.Υ ΜΕ ΚΛΟΥΒΑ …ΕΡΓΟΛΑΒΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ !!!! ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ ΚΑΛΑ ; ΜΕ ΚΛΟΥΒΑ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΚΑΤΙ ΓΑΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠ' ΤΟΥΣ..ΑΡΜΟΔΙΟΫΠΕΥΘΥΜΟΥΣ ΔΕΝ ΕΙΔΑΜΕ ΝΑ..ΝΤΡΑΠΗΚΕ , ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΆ ΜΗ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ , ΠΩΣ Η ΕΠΙΛΟΓΉ ΉΤΑΝ ΤΟΥ ΤΡΑΥΜΑΤΙΑ , ΛΟΓΩ…ΒΙΤΣΙΟΥ , ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ , ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΊ ΠΛΟΥΣΤΑΤΑ ΤΟ Κ.Υ ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ …!!! ΔΕΙΤΕ …ΛΙΔΟΡΙΚΙ 2015 !!!! Αυτή βέβαια είναι η…” ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ..ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ “ ΤΗΣ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ Ή ..ΆΛΛΗ , Η ΕΝΤΟΣ ΔΗΜΑΡΧΕΊΟΥ , ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΕΙΝΑΙ Η…” ΕΙΚΟΝΙΚΉ “ , την οποία παρουσίασαν στον κ Μπακογιάννη , αποκρύπτοντας την αλήθεια , βέβαια μας πίκρανε ιδιαίτερα το ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΕΝΑΣ ΧΩΡΙΑΝΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΒΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ..” ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΙΚΗ “ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΠΟΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ , ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ “ ΣΩΣΤΑ “ Ο κ. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΑΝ ΒΈΒΑΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΤΟ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΝΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΟΚΑΚΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΝΑ ΚΑΜΑΡΩΣΕΙ ΤΑ…” ΕΠΙΣΚEΠΤΗΡΙΑ “ ΤΩΝ ΓΕΛΑΔΙΩΝ ..ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ..ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ !! ΚΡΙΜΑ .... Διαβάσαμε ακόμα φίλοι μου για “ ώριμες “ …μελέτες , για κόμβους , διασταυρώσεις , λεωφόρους , που κατά σύμπτωση ΟΛΑ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑΚΑ , και αναρωτιόμαστε , ΜΗΠΩΣ Ο κ. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΕ ΠΩΣ ΜΙΛΑΕΊ ΣΤΑ …ΠΑΡΑΛΊΑΚΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΩΡΙΔΑΣ ; Λέμε , γιατί όλα ανθρώπινα είνα και όλα μπορούν να συμβούν .. Αγαπητέ κ. Περιφερειάρχα , με το θάρρος του ταλαιπωρούμενου χρόνια “ Λιδορικιώτη ‘, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΜΑΣ , ΘΑ ΠΑΡΑΚΑΛΟΎΣΑ , ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΈΛΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΔΩΡΙΔΑ , ΕΛΑΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ “ ΑΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΑ “ ΚΑΙ ΕΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΧΩΡΙΣ ..ΣΥΝΟΔΕΙΕΣ ..ΠΑΤΡΑΤΡΕΧΑΜΕΝΟΥΣ ΚΛΠ , ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΊΤΕ , ΠΆΛΙ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ , ΘΑ ΕΚΠΛΑΓΕΙΤΕ , ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΑΝΤΙΚΡΎΣΕΤΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ …ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΧΆΣΕΤΕ … Με την ευκαιρία κ. Περιφερειάρχα , θα θέλαμε να σας αφιερώοουμε ένα σχετικό παλιότερό μας δημοσίευμα , έτσι για ενημέρωσή σας….
ΧΑΘ'ΚΙ ..ΣΑΡΗΠΑΠΑΣ...
Αναδημοσιεύουμε , αγαπημένοι μας φίλοι , ένα παλιό , σχετικό σχόλιό μας , απ' τα πολλά , παρόμοια , που έχουν γίνει , για να δείτε τη..διαχρονικότητα της επικρατούσας κατάστασης , και βέβαια μετά το τέλος του σχολίου , θα σας θυμίσουμε , σε συντομία , την περίπτωση Σαρήπαπσ ..Ο ΤΊΤΛΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΟΣ ΟΦΕΊΛΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΆΒΑΤΕ , ΣΤΟΥΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ , ΠΟΥ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΌΤΑΝ ΤΟΥΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΎΣΑΝ ΚΆΠΟΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ , …” ΦΩΝΑΖΑΝ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΙ “ ΧΑΘ’ΚΙ ΣΑΡΗΠΑΠΑΣ …..
Ο Σαρήπαπας , αγαπημένοι μας φίλοι ήταν Νομάρχης Φωκίδας , επί επταετίας , πολλοί λένε πως ήταν απόστρατος αξιωματικός και άλλοι , πως ήταν καθηγητής , λίγη σημασία όμως έχει αυτό , αφού αλλού είναι το..πρόβλημα.. Εγκαταστάθηκε λοιπόν στην Άμφισσα , και άρχισε να ασκεί τα καθήκοντά του , άγνωστος εν μέσω αγνώστων . Σιγά - σιγά άρχισε να μαθαίνει τον κόσμο , και να κυκλοφορεί , και ως φαίνεται ρωτούσε διάφορους απλούς ανθρώπους , πως βλέπουν τα πράγματα και αν είναι ευχαριστημένοι απ' την εξυπηρέτηση των διαφόρων δημοσίων υπηρεσιών κλπ..κλπ .... Απ' την άλλη μεριά , ρωτούσε καθημερινά και τους αρμόδιους συνεργάτες του , τα ίδια πράγματα , πως δηλαδή πάει η κρατική μηχανή , πως εργάζονται οι δημόσιοι υπάλληλοι και αν εξυπηρετείται ο κόσμος , παίρνοντας πάντα τη στερεότυπη απάντηση πως όλα..βαίνουν ..άριστα . Βέβαια , απ'την άλλη μεριά είχε και τις μαρτυρίες και γνώμες των πολιτών , που ήταν τελείως..αντίθετες απ' τα όσα του έλεγαν οι υπηρεσιακοί παράγοντες , και συνέχεια το.." χάσμα " όλο και..μεγάλωνε , αφού οι απόψεις των πολιτών όλο και χειροτέρευαν ενώ των υπηρεσιακών παραγόντων ήταν πάντα σταθερά..άριστες .. Είδε κι' αποείδε ο έρμος ο Σαρήπαπας , αφού δεν έβγαζε άκρη , και αποφάσισε να ..δράσει , πως ; Απλά , απλούστατα , ξεκίνησε ένα πρωί με τη συγκοινωνία και ανέβηκε στο Λιδορίκι , άπροειδοποίητα και φυσικά χωρίς συνοδείες κλπ , φορούσε ένα μπουφάν και μια τραγιάσκα , και έτσι περνούσε απαρατήρητος , αφού και ο κόσμος δεν τον γνώριζε . Έφτασε λοιπόν στο χωριό μας , πολύ πρωί , είχε πάει με το πρωινό λεωφορείο , έκανε μια βόλτα , έκατσε κάπου στο Αλωνάκι , ήπιε το καφεδάκι του και παρατηρούσε αν κυκλοφορούσαν άνθρωποι , γιατί ήταν η ώρα που άρχιζε η συναλλαγή με τους πολίτες ..τίποτα όμως , κίνηση δεν υπήρχε , οπότε ξεκινάει και επισκέπτεται κάποια υπηρεσία , ή ώρα είχε πάει οχτώ και...μπαίνει μέσα ..ερημιά , κανένας δεν υπήρχε , μόνο κάποια καθαρίστρια , τι ρώτησε λοιπόν αν μπορεί να εξυπηρετηθεί , και πήρε βέβαια την απάντηση πως δεν έχουν έρθει ακόμα οι υπάλληλοι .. Έφυγε , έκανε άλλη μια βόλτα , μέχρι πέρα στη Βαθειά , ούτε εκεί είδε κίνηση , προχώρησε λίγο , πέρασε ένα μισάωρο και ξεκινάει να πάει πάλι στην ίδια υπηρεσία , μπαίνει , αλλά το σκηνικό είναι το..ίδιο , πάλι δεν είχαν έρθει οι υπάλληλοι , ξανάφυγε , και συνέχισε τη βόλτα του απ' την άλλη πλευρά του χωριού ,η ώρα είχε πάει 9 και..πάει λοιπόν για τρίτη φορά στην γνωστή πια υπηρεσία , και αυτή τη φορά στάθηκε τυχερός , κάποιος είχε έρθει αλλά έφκιαχνε τον καφέ του , τον είδε όμως και του είπε να περιμένει λίγο και θα εξυπηρετηθεί .. Ο Σαρήπαπας βέβαια είχε αρχίσει να..αφρίζει , περίμενε όμως υπομονετικά να γίνει το καφεδάκι , και ω του..θαύματος ! έφθασε και ο γυναικείος υπαλληλικός πληθυσμός , και φυσικά πήγαν να φκιάξουν τα καφεδάκια τους , οπότε ρώτησε : Τι θα γίνει , θα με εξυπηρετήσετε ; παίρνοντας την απάντηση .. σε λίγο..οπότε δεν άντεξε , φαίνεται άλλο αυτό το καραγκιοζιλίκι , και έβαλε τις φωνές , χωρίς ακόμα να έχει δηλώσει την ταυτότητά του .. Δεν είδε όμως και μεγάλη...συγκίνηση , απ' τους υπαλλήλους , οπότε βγάζει την τραγιάσκα και ..συστήνεται : Σαρήπαπας .. , Νομάρχης Φωκίδας ..και βέβαια έπεσε ..κεραυνός , παγωμάρα , τους έβαλε τις φωνές , τους είπε όσα είχε και έπρεπε να τους πει και κατευθύνθηκε σε άλλη υπηρεσία , όπου είχε την ίδια αντιμετώπιση ..και φυσικά τους έβαλε..πόστα .. Μαθεύτηκε λοιπόν στο Λιδορίκι η ..επεισοδιακή εμφάνιση του Νομάρχη και όπως είναι φυσικό έγινε το έλα να δεις.. Αυτό είχε όμως σαν αποτέλεσμα για κάμποσο καιρό όλοι οι υπάλληλοι να πηγαίνουν όχι μόνο στην ώρα τους , αλλά και..νωρίτερα και να εξυπηρετούν τους ταλαίπωρους απ' τα χωριά που έρχονταν ώρες ποδαρόδρομο κι' είχαν κι΄από πάνω την ταλαιπωρία τους απ' τους υπαλλήλους .. Έτσι λοιπόν έμεινε στην ιστορία ο Νομάρχης Σαρήπαπας , και όσο καιρό ήταν στην Άμφισσα , δούλευαν οι υπηρεσίες , όταν όμως έφυγε , γιατί δεν έμεινε πολύ , επανήλθε η ίδια κατάσταση ...η οποία και...διαιωνίζεται..δυστυχώς... ΗΘΙΚΟ ..ΔΙΔΑΓΜΑ Μην ακούτε τα..παραμύθια , τολμήστε και βάλτε το δάχτυλο επί “ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ ΤΩΝ...ΗΛΩΝ “…. Καλή σας ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ …Κ.Κ.-
Ψηλά στον “ Έλατο “ , πάνω απ’ τις Καρούτες , μέσα στα έλατα , μια όμορφη Λιδορικιωτοπαρέα , οργανωμένη και εφοδιασμένη με όλα τα ..απαραίτητα , έκανε την Πρωτομαγιάτικη γιορτή της , συνεχίζοντας το παλιό Λιδορικιώτικο έθιμο . Σαν καλο..συντονισμένη ορχήστρα , με τον καθένα στο…πόστο του , κάτι που βλέπει κανείς , απ’ την πρώτη ματιά . Σε πρώτο πλάνο , ο Γιώργος Θεοχάρης , στα…” παϊδάκια “ , πιο πίσω , η ψησταριά με τα κοκορετσοκοντοσούβλια , και στο βάθος αριστερά , το φυσικί…σαλόνι , με το υπέροχο , ολοπράσινο ..χαλί ..τυχεροί…θνητοί , οι οικογένειες : Θάνου Κολοκυθά , Γιώργου Θεοχάρη , Κώστα Λατσούδη , Γιαν. Β. Κρικέλα , Β.Ρέλλου , Γιάννη Μάρκου , Χαραλ . Φωτόπουλου , Δημ. Παπακωνσταντίνου , ο Νίκος Κ. Παπαδόπουλος και ίσως και κάποιοι άλλοι , που δεν αναγνωρίσαμε ..
* * * Χθες , είχαμε κάνει ένα νοσταλγικό φωτο..ταξίδι στο ονειρεμένο Λιδορικιώτικο παρελθόν , ανασκαλεύοντας την ..κρύα στάχτη , που απόμεινε , δυστυχώς απ’ το πέρασμα του χρόνου …
Άλλη μια όμορφη εικόνα , απ' το Πρωτομαγιάτικο Λιδορικιώτικο , γλέντι στον " Έλατο " της Γκιώνας , πάνω απ' τις Καρούτες . * *
Μια σειρά όμως φωτογραφιών , απ’ τη Λιδορικιώτικη πρωτομαγιά ΤΟΥ 2012 , που μας έστειλε ο αγαπητός φίλος Θάνος Κολοκυθάς , μας έκανε να …ξαναταξιδέψουμε στις όμορφες πρωτομαγιές , αφού έχουμε τα τεκμήρια , πως μέσα στη στάχτη της ζωής και τη σκουριά του χρόνου , υπάρχουν κάποιες…” σπιθούλες “ που…” κρατάνε “ ακόμα , κι’ αν το θελήσουμε , μπορεί ακόμα και να..” φουντώσουν “ , στο χέρι μας είναι … Υπέροχος ο καιρός , με την…ψυχρούλα του , λόγω υψομέτρου , και το γλέντι κράτησε μέχρι πολύ αργά το απόγευμα , σχεδόν στο …σουρούπωμα …και φυσικά είχε απ’ όλα ο μπαξές και κυρίως οι…ψησταριές και το…μπαράκι , που μπορεί να μην είχε ψηλά..σκαμπό , αλλά είχε και κέφι ατελείωτο και καθίσματα ..κήπου …
Ο ...αγώνας , όπου να 'ναι.." δικαιώνεται " τα κοκορετσοκοντόσουβλα έχουν αρχίσει να..ροδίζουν , σπάζοντας τις " μύτες "των εκδρομέων , με την ευωδιαστή τσίκνα . Κώστας Λατσούδης , Θάνος Κολοκυθάς , Βασίλης Ρέλλος και Νίκος Κ. Παπαδόπουλος
* *
Και του χρόνου φίλοι , και μακάρι να πολλαπλασιαστεί η …παρέα σας , προσωπικά χάρηκα πολύ γ’ αυτή την εκδήλωση και πολύ θα το ‘θελα , να βρίσκομαι μαζί σας , σας..ζηλεύω , κακό..είναι ;
Να είστε όλοι καλά , και πάντα να..γλεντάτε Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη και…ζήλεια ……Κ.Κ.-
Μία πολύ όμορφη , αλλά και πολύ..ταλαιπωρημένη φωτογραφία , από κάποια αξέχαστη Λιδορικιώτικη Πρωτομαγιά , στην Πεντάπολη , στην αρχή της δεκαετίας του ‘50 . Πρώτος στο χορό , ο αείμνηστος Δημοσθένης Παπαθανασόπουλος ή…” Ρεβέκκος “ , λόγω…συζύγου , έφορος Δωρίδος τον κρατάει η γυναίκα του ..Γάτου , εφοριακού υπαλλήλου , τρίτος Γιάννης Γεωργίου ή Γαζόγιαννος , η Ρεβέκκα Παπαθανασοπούλου , ο…Γάτος , η Γιούλα Κούστα - Γεωργίου , γυναίκα του Γαζόγιαννου και τελευταία η Αγγελική Καψάλη .
ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
Κάθε χρόνο , τέτοια εποχή , που πλησιάζει ο Μάϊος και που εδώ στην Αυστραλία ετοιμαζόμαστε για το χειμώνα , το μυαλό μου ..πετάει στο Λιδορίκι , το αγαπημένο μου χωριό , κι’ αναπολώ , εκείνα τα ξέγνοιαστα χρόνια της παιδικής μου ζωής και θυμάμαι πόσο ωραία γιορτάζαμε την Πρωτομαγιά , μαζεύοντας αγριολούλουδα και πλέκοντας στεφάνια .
Την πρώτη Πρωτομαγιά που θυμάμαι στη ζωή μου ήταν γύρω στο 1942-43 , όταν η μητέρα μου με ξύπνησε πρωί-πρωί , μόλις ανέτειλε ο ήλιος απέναντι στο βουνό , και μου είπε : Πήγαινε να βοσκήσεις τις γίδες , προτού αρχίσει η ζέστη .
Παίρνοντας μια φέτα ψωμί με ζάχαρη , ξεκίνησα τρώγοντας . Όταν έφτασα κοντά στο νεκροταφείο , κοντά στου Τσίγκα τις τσαγαλιές , είδα να έρχεται απ’ την απέναντι πλευρά μια απ’ τις ωραιότερες κοπέλες του χωριού , της εποχής εκείνης . Ήταν η Αρετή Γεροδήμου ( του Τσαγκάρη ) . Αφού ανταλλάξαμε καλημέρα , εγώ παραξενεμένη τη ρώτησα από που έρχεται τόσο πρωί , και κείνη μου απάντησε : Πήγα να πιάσω το Μάη , και πράγματι η κοπέλα κρατούσε μια ανθοδέσμη με ωραία αγριολούλουδα . Τότε αμέσως , κάτι ξύπνησε μέσα μου , γύρισα και είδα όλη τη φύση πνιγμένη στο πράσινο και στα λουλούδια .
Τότε ένοιωσα μέσα μου τη γιορτή της Πρωτομαγιάς ..
Δέσποινα Στρούζα – Γιαλελόγλου
Αυστραλία
Η πανέμορφη , μα και..νοσταλγική , αυτή ανάμνηση της αγαπημένης χωριανής και φίλης , Δέσποινας , δημοσιεύτηκε στη Λιδορικιώτικη εφημερίδα “ Λιδωρίκι “ τον Απρίλιο 1984 , αριθ.φύλλου 29 .
Πρωτομαγιά στην Πεντάπολη , είμαστε στη δεκαετία του 50 , κάπου γύρω απ' το μαγαζάκι του Παπανικολάου , του ..” γιατρομητρου “ αν θυμόμαστε καλά , σπίτια σχεδόν δεν υπήρχαν εκτός από τους...περιστερώνες που άρχιζε να χτίζει το κράτος , φιλοδοξώντας να δημιουργήσει μια καινούργια...” πόλη ” , την Πεντάπολη , για πολλά-πολλά χρόνια οι Λιδορικιώτες γιόρταζαν την Πρωτομαγιά εκεί , όπου υπήρχαν ελάχιστα σπίτια και απέραντες αλάνες . Στη φωτογραφία μας από αριστερά , ο αξέχαστος Γιώργος Ε . Καψάλης , ο Γιάννης Σουβλερός , Ταμιακός υπάλληλος , ο αείμνηστος Γιώργος Ζέκιος και η ..ταπεινότητά μου , τροφαντούλης ων ψάχνω στο κοφίνι για τι άλλο ; για φαί , πίσω στο βάθος διακρίνονται μαθητές , αλλά και μεγάλοι που παρακολουθούσαν τα τότε...πολιτιστικά... δρώμενα( !! ) , όπως θα’λεγαν και κάποιοι όψιμοι χωριανοί μας ...λογοτεχνοκουλτουριάρηδες.... κατακαημένη..Αράχωβα....
Πρωτομαγιά , πάλι , στην Πεντάπολη , στην ίδια δεκαετία , του ‘50 , στη..” λάκκα “ που ήταν και ..χοροστάσι , οι Λιδορικιώτες “ επαγγελματοβιοτέχνες “ , ο ζωντανότερος πυρήνας της τότε Λιδορικιώτικης κοινωνίας , του δίνουν και…καταλαβαίνει… Σε πρώτο πλάνο , πρώτος Χρήστος Γατάκης , Γιάννης Δημολάς και Κώστας Σκούτας , πίσω τρίτος ο Θανάσης Μπήλιος .
Είχαμε μπει στη δεκαετία του 1950 , το χωριό μας μόλις είχε αρχίσει ν' ανασαίνει , τα σημάδια της πολύχρονης ταλαιπωρίας ήταν ακόμα ολοφάνερα , οι Λιδορικιώτες έκαναν ξερό κουράγιο και άρχισαν να συμμαζεύουν τα κουρέλια τους και να χτίζουν μια καινούργια ζωή , ένα καινούργιο Λιδορίκι , πάνω στα ερείπια και τ' αποκαίδια που άφησαν πίσω τους οι τόσες συμφορές . Το χαμόγελο , που είχε για χρόνια χαθεί , άρχισε δειλά-δειλά ν' ανθίζει πάλι στα Λιδορικιώτικα χείλια , το χωριό μας ξαναγεννήθηκε απ' τη στάχτη του , κι' οι χωριανοί με το χαμένο , για χρόνια , κέφι και το παραδοσιακό τους χιούμορ άρχισαν να βλέπουν τη ζωή αλλιώτικα , με αισιοδοξία , οι αυλές ξαναγέμισαν με γλάστρες , οι αργαλειοί βρήκαν πάλι το ρυθμό τους και τ' αηδονάκια , που χρόνια είχαν βουβαθεί , άρχισαν πάλι να το λένε στη ρεματιά , τα κοπάδια βγήκαν πάλι ελεύθερα στη βοσκή σκορπίζοντας στον πεντακάθαρο αέρα τις μελωδίες των κουδουνιών τους , η όμορφη Λιδορικιώτικη ζωή άρχισε να βρίσκει το ρυθμό της , η νεκρωμένη καρδιά του χωριού μας άρχισε πάλι να χτυπάει...σιγά..σιγά μεν , αλλά…χτυπάει.. Aνασκαλίζοντας λοιπόν τις παιδικές αναμνήσεις , μέσα στα τόσα και τόσα άσχημα , που είχαν μαζευτεί στις τρυφερές μας καρδιές , απ' όσα πέρασε τότε ο τόπος μας , απ' τη δυστυχία και τον πόνο , διάλεξα τις πανέμορφες εικόνες από μια αξέχαστη Λιδορικιώτικη πρωτομαγιά στη Ρέρεση , εικόνες μοναδικές , αναλλοίωτες μετά από τόσα χρόνια πού ‘χουν περάσει , και είναι πράγματι πολλά..πάρα πολλά....
Υπέροχη , αναμνηστική φωτογραφία , από Λιδορικιώτικη πρωτομαγιά κάτω απ’ μια..Πενταπολίτικη ..αγκορτσιά με στρωμένα “ καρπίδια “ και “ κουρελούδες “ Παρών , όλος σχεδόν ο επαγγελματοβιοτεχνικός Σύλλογος Λιδορικίου , που ήταν , τότε γιατί τώρα δεν…υπάρχει καν , πολύ ζωντανός και δραστήριος , με πάρα πολλές δραστηριότητες . Διακρίναμε από αριστερά , Ν. Σκούτα , Κ. Σκούτα , ΓΙαν, Δημολά , Δ. Καντζιό , Σάκη Γκομόζια , Μορφία και Αννούλα Πάζα , Πόπη Γκομόζια , Βούλα Δημολά , Δημ . Βούλγαρη ( Τσελεμεντέ ) …
Μέρες πριν οι Λιδορικιωτισσες νοικοκυρές είχαν την έγνοια της εκδρομής , κανόνιζαν το...μενού , τι φαγητό θα φτιάξει η κάθε μια , σύμφωνα πάντα με τις δυνατότητες που υπήρχαν τότε και ήταν αρκετά περιορισμένες , πίτες , ντολμάδες , φρεσκοζυμωμένο ψωμί κι' ότι άλλο θα βόηθαγε στην πρωτομαγιάτικη ..καλοπέραση , την είχαμε τόσο ανάγκη άλλωστε μετά απ' τις ταλαιπωρίες και τις στερήσεις τόσων χρόνων... Η μεταφορά θα γινόταν με το λεωφορειοφορτηγό(!!) του Κώστα (;) Κωστόγιαννη , που έκανε δρομολόγια Λιδορίκι-Αρτοτίνα και φυσικά με τα αυτοκίνητα των...σωμάτων ασφαλείας , δηλαδή τζιπ και 3/4 , συμμετέχοντες ; ο Παπακοράκης , οικογενειακώς , ο Γ.Παπαγεωργίου , Μοίραρχος της Χωρ/κής , Δημοσθένης Παπαθανασόπουλος , Έφορος , μετά της συζύγου του Ρεβέκκας , Τραπεζικοί , Ταμειακοί , Δασικοί , Χωροφύλακες και όλοι σχεδόν οι υπάλληλοι που υπηρετούσαν τότε στο χωριό μας και συμμετείχαν πάντα σ' όλες σχεδόν τις...κοινωνικές εκδηλώσεις του χωριού μας , που δεν ήταν βέβαια και πολλές....
'Ολα λοιπόν ήταν έτοιμα , τα εκδρομικά φαγητά , στα κοφίνια , οι νταμουζάνες με το απαραίτητο κρασί , απ' όλα τα καλούδια είχε ο μπαξές , μα εκείνο που ήταν άφθονο και περίσσευε , ήταν το κέφι , η δίψα για διασκέδαση , όλοι είχαν την ανάγκη να ξεδώσουν , να ξεσκάσουν , πνιγμένοι τόσα χρόνια απ' τις στενοχώριες και τις ταλαιπωρίες , ήταν κι' αυτός ένας τρόπος να ξεφύγουν απ' τη δυστυχία και τη μιζέρια που τους κατάτρωγε , τόσα χρόνια , τη ζωή . Την προηγούμενη μέρα ο Παπαγεωργίου , ο Μοίραρχος ,γαμπρός του ωριού μας , σχωρεμένος από χρόνια , πήγε με το τζιπ και ...επιθεώρησε το χώρο και έκανε και τη σχετική...χωροταξική μελέτη , κι' έτσι λοιπόν δεν πηγαίναμε στα...τυφλά , η επιχείρηση ήταν απόλυτα οργανωμένη παρακαλώ.... Ανήμερα λοιπόν , πρωί-πρωί φορτώθηκαν τα πράγματα , ταχτοποιήθηκαν στα αυτοκίνητα και με πρώτες- πρώτες τις κυρίες βολευτήκαμε όλοι στο λεωφορειάκι του Κωστόγιαννη και τα ...οχήματα της Αστυνομίας , εμείς βέβαια τα παιδιά , χωθήκαμε όπως-όπως όπου υπήρχε χώρος , άλλωστε ποιόν νοιαζόταν για κάθισμα , μας έφτανε η βόλτα με αυτοκίνητο , η καβάλα όπως λέγαμε τότε , λίγο ήταν ; Η αναχώρηση είχε πανηγυρικό χαρακτήρα , με τα τραγούδια μας , τα καλαμπούρια και τα πειράγματα που συνεχίστηκαν , ασταμάτητα , μέχρι τη Ρέρεση , διαδρομή όχι και τόσο μικρή ( χρονικά τουλάχιστον ) για την εποχή εκείνη , που οι δρόμοι ήταν στα κακά τους χάλια , αλλά και τα αυτοκίνητα σε ακόμα χειρότερα . Εγώ στριμωγμένος , πίσω- πίσω στο λεωφορειάκι , καθόμουνα κάτω με την πλάτη ακουμπισμένη στα κοφίνια και τις νταμουζάνες , έχοντας ανάμεσα στα ανοιχτά μου πόδια ένα μπακράτσι με γιαούρτι , σκεπασμένο με μια , κλασσική για την εποχή πια , μπλε καρό πετσέτα και ήμουνα υπεύθυνος για την ασφάλειά του . Φτάσαμε λοιπόν κάποτε , κόντευε μεσημέρι , στη Ρέρεση βραχνιασμένοι απ' τα τραγούδια και τις φωνές και στρατοπεδεύσαμε στον προκαθορισμένο χώρο , στρώθηκαν οι απαραίτητες κουρελούδες , ανοίχτηκαν τα τροφοδέματα και ξεκίνησε μετά τις ευλογίες του παπά Κοράκη το πανηγύρι , παιχνίδια , τραγούδια , πειράγματα , γέλια και φωνές αντιλαλούσαν στη ρεματιά που ήταν δίπλα μας , ενώ απ' το χάνι , που ήταν λίγο πιο πάνω , μας κοίταγαν με περιέργεια και μας χαιρετούσαν . Όπως ήταν επόμενο , τσάκα-τσάκα στήθηκε χορός και σε λίγο το γλέντι άναψε του καλού καιρού , όλοι ξεφάντωναν σαν μικρά παιδιά , όλες οι έγνοιες είχαν μείνει στο χωριό , εδώ υπήρχε μόνο κέφι , γλέντι και ξενοιασιά , πραγματικό παραλήρημα.... Τα παιδιά παρέες - παρέες παίζαμε όλα τα παιχνίδια της ..εποχής , κρυφτό , κυνηγητό , μακριά γαϊδούρα , μπάλα , στριφογυρίζοντας ανάμεσα στο χορό και τα..τραπέζια τσιμπολογώντας απ' τα απλωμένα πάνω στις κουρελούδες φαγητά , φροντίζοντας να φέρνουμε νερό από έναν άμπλα ( μικρή πηγή ) , που ήταν παρά κάτω , κοντά στη ρεματιά , κι' αφού ξεθεωθήκαμε απ' το τρεχαλητό αρχίσαμε το μπιζ και τα σχετικώς πιο ξεκούραστα παιχνίδια ενώ οι μεγάλοι χόρευαν και τραγουδούσαν ασταμάτητα . Μεταξύ των εκδρομέων ήταν κι' όλη ,σχεδόν , η αστυνομική δύναμη του Λιδορικίου , ένας δε χωροφύλακας , Νιόνιο τον έλεγαν θυμάμαι , ήταν φοβερός καλαμπουρτζής και έκανε διάφορα αστεία νουμεράκια , είχε κι' ένα ψεύτικο μουστάκι , που μια το φορούσε και μια το ‘ βγαζε και στην αρχή μας έκανε μεγάλη εντύπωση , σε κάποιο ...χορευτικό λοιπόν νούμερο , σε στυλ καν-καν , τούφυγε το παπούτσι που αφού διέγραψε μια τροχιά αρκετών μέτρων , περνώντας πάνω απ' τα κεφάλια των χορευτών , προσγιαουρτώθηκε ..ανωμάλως μέσα στο μπακράτσι με το γιαούρτι κάνοντας όλους ήταν γύρω απ' αυτό κάτασπρους . Το γέλιο που έπεσε φυσικά και δεν περιγράφεται , όπως είναι δύσκολο να περιγραφεί η ατμόσφαιρα που επικρατούσε όλη την ώρα απ' τη στιγμή που φτάσαμε , σιγά-σιγά κατέβηκαν κι' απ' το χάνι περαστικοί και έγιναν ένα με μας και ήμασταν πια όλοι μια μεγάλη-μεγάλη παρέα που ξεφάντωνε . Σιγά-σιγά όμως απ' το φαγητό , το κρασί, το χορό και το τραγούδι άρχισε να εμφανίζεται και η νύστα , πολλοί λοιπόν ξάπλωσαν στον ίσκιο , κάτω απ' τα δέντρα που ήταν γύρω , και πήραν και τον υπνάκο τους ενώ ο χορός , το φαγοπότι και το τραγούδι καλά κρατούσαν . Μόλις ο ήλιος άρχισε να πέφτει άρχισαν οι ετοιμασίες της επιστροφής , μαζεύτηκαν όλα τα συμπράγκαλα , ο χορός βέβαια συνεχιζόταν , και σε κάποια στιγμή δόθηκε το πρόσταγμα της ...αναχώρησης , που έγινε βέβαια με βαριά καρδιά , έτσι όμως είναι τα ωραία πράγματα στη ζωή μας , κρατάνε , δυστυχώς ...πολύ-πολύ.. λίγο.... Το άσχημο είναι πως από αυτή την ονειρεμένη Πρωτομαγιά , δεν έχουν περισωθεί φωτογραφίες ( που να βρεθούν τότε φωτογραφικές μηχανές ) , για να μη σας αφήσουμε όμως παραπονεμένους δημοσιεύουμε φωτογραφίες από άλλες Λιδορικιώτικες Πρωτομαγιές , κυρίως στην Πεντάπολη .
Δωρική πρωτομαγιά , στις αρχές του 20ου αιώνα . Στους στύλους του Ολυμπίου Διός , μαζεύονταν όλοι οι Δωριείς , Λιδορικιώτες και όχι μόνο , τσοπάνηδες , που έβοσκαν εκεί γύρω τα..” πράματά “ τους , καλοντυμένοι , με φουστανέλες ή …φράγκικα , και έκαναν αξέχαστα Πρωτομαγιάτικα γλέντια , ενώ ολόγυρα μαζεύονταν και γλεντούσαν κι’ αυτοί , πολλοί Αθηναίοι …
Καλή “ Πρωτομαγιά “ , να περνάτε καλά
Απ’ το “ Λιδορίκι “ με αγάπη και…νοσταλγία ….Κ.Κ.-
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Λιδορίκι,εκεί τέλειωσα και το Γυμνάσιο.Σπούδασα Πολιτική Επιστήμη στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εργάσθηκα στην Α.Τ.Ε , από το 1965 μέχρι το 1997 , οπότε και συνταξιοδοτήθηκα.
