Καλημέρα Λιδορικιώτες
Καλημέρα Ελλάδα , Λιδορίκι , Athens , Thessaloniki , Nikaia , Patrai , Khania , Worth , Kavala , Kozani , Florence , Lombard , Pernik , Nicosia , Elmhurst , Kallithea , Huntley , York , Edhessa , Strovolos , Veroia , Milan
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΗΜΕΡΑ 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011
Γρηγορίου ιερομάρτυρος επισκόπου Αρμενίας
Καλή σας μέρα και καλό Σαββατοκύριακο
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη …..Κ.Κ.-
30-9-2011
Κάντε κλικ στις εφημερίδες
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ
kafeneio
Με άρθρο που τιτλοφορείται «Εγώ ήμουν η αυγοβόλος«, η Μαρίνα Δημητριάδου εξηγεί γιατί προέβη στην εν λόγω ακτιβιστική πράξη:
Προβληματίστηκα αν θα έπρεπε να συνεχίσω αυτή την ιστορία αυγοβολής που έλαβε χώρα ένα κυριακάτικο πρωινό (25/9/2011) στη μαρίνα Ρεθύμνου με δράστρια εμένα και θύμα τον κ. Όθωνα, βουλευτή Ρεθύμνου και υφυπουργό Δήθεν Προστασίας του Πολίτη. Αλλά φαίνεται πως τη συνεχίζει ο ίδιος ο κ. Όθωνας έχοντας υποβάλει μήνυση εναντίον μου για προσβολή της τιμής του (και επιπλέον δηλώνοντας παράσταση πολιτικής αγωγής για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εν ολίγοις επιφυλάσσεται να μου ζητήσει χρήματα στο μέλλον!!!). Προβληματίστηκα επίσης για το ύφος που θα ήθελα να έχει ένα τέτοιο κείμενο: χιουμοριστικό ή σοβαρό; Η υπόθεση έχει και τα δύο, επομένως το ίδιο θα συμβεί και στο κείμενο.
Την Κυριακή το πρωί ο κ. Όθωνας ήρθε να μας μιλήσει για την αξία του ποδηλάτου στη ζωή μας! Ενώ καταποντίζεται η χώρα, ο εκπρόσωπος του Ρεθύμνου θεώρησε ότι αυτός ήταν ο καταλληλότερος τρόπος να πλησιάσει τους ψηφοφόρους του σε αυτές τις δύσκολες ώρες που κρίνεται η αξιοπιστία της κυβέρνησης. Ίσως βέβαια να ήταν όντως ο καταλληλότερος να το κάνει, καθώς μας έχουν κάνει τη ζωή ποδήλατο. Ίσως ήγγικεν η ώρα να αναβαθμιστεί ο ρόλος του ποδηλάτου στη ζωή μας, γιατί σύντομα δεν θα υπάρχουν λεφτά για βενζίνη και για τέλη κυκλοφορίας. Θεώρησα τουλάχιστον προκλητική αυτή την επιλογή του η οποία και προκάλεσε τη δική μου αντίδραση. Και είπα αφού μπήκα στο χορό να χορέψω λίγο ακόμη. Άλλωστε εγώ δεν έχω τίποτα για να το χάσω.
Την Κυριακή πέρασα οχτώ ώρες στο κρατητήριο λόγω αυγοβολής! Και ο κ. Όθωνας που κατ’ εξακολούθηση πνίγει το Σύνταγμα στα χημικά δεν έχει περάσει ούτε μία ώρα στο κρατητήριο για πρόκληση σωματικής και ψυχικής βλάβης σε βάρος χιλιάδων πολιτών που διαδηλώνουν ενάντια στην ψήφιση μέτρων και νόμων που υποβαθμίζουν περαιτέρω τη ζωή, την εργασία και την αξιοπρέπειά τους. Χημικά που αποδεδειγμένα έχουν κριθεί καρκινογόνα και απαγορεύονται σε καιρό πολέμου, επιτρέπονται σε καιρό ειρήνης. Και στατιστικά η δήθεν σοσιαλιστική και δήθεν δημοκρατική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει κάνει κατάχρηση χρησιμοποιώντας τα πλέον σχεδόν σε κάθε πορεία. Γιατί άραγε δεν υπάρχει αυτεπάγγελτη έγκληση κατά παντός υπευθύνου για εμπρόθετη πρόκληση σωματικών και ψυχικών βλαβών από ξυλοκόπημα και χρήση χημικών; Γιατί πέρασα εγώ λόγω αυγοβολής οχτώ ώρες στο κρατητήριο κι εκείνος καμία; Είναι γνωστό ότι μια μάσκα αυγού ωφελεί το τριχωτό της κεφαλής. Από την άλλη τα δακρυγόνα και τα κλομπ καθόλου!
Θίχτηκε ο κ. Όθωνας γιατί τον αποκάλεσα προδότη και δοσίλογο. Την ίδια ώρα προσπαθεί να μας πείσει ότι όπως το ποδήλατο έτσι και τα μέτρα που έχει λάβει η κυβέρνηση είναι αναγκαία. Μήπως επιπλέον ψεύδεται ο κ. Όθωνας;
Όπως ομολογείται στις εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδος (Έκθεση του Διοικητή για το 2010 και έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική 2010-2011), για να μείνουμε στα καθ’ ημάς και να μην παραπέμψω στις εκθέσεις του ΔΝΤ, της Ε.Ε και του ΟΟΣΑ, η ένταση της οικονομικής κρίσης, της μείωσης των εισοδημάτων και της τεράστιας αύξησης της ανεργίας που βιώνει η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων αυτής της χώρας είναι αποτέλεσμα των μέτρων που πήρε η κυβέρνηση, δηλαδή της πολιτικής βούλησης να δημιουργηθεί ύφεση για να γίνει η «εσωτερική υποτίμηση», όπως λένε οι οικονομολόγοι. Η δημιουργία ύφεσης λοιπόν είναι μια πολιτική απόφαση της κυβέρνησης με όλες τις τραγικές συνέπειες που έχει για τον πληθυσμό αυτής της χώρας. Μήπως λοιπόν τα κοσμητικά που απέδωσα στον κ. Όθωνα εκείνο το κυριακάτικο πρωινό δεν εμπίπτουν στην κατηγορία της εξύβρισης αλλά συνιστούν χαρακτηρισμούς που περιγράφουν την πραγματικότητα, και ίσως θα μπορούσα να κριθώ ακόμη και επιεικής; Και τελικά, όταν μιλάμε για δημόσια πρόσωπα, πού σταματάει η κριτική και πού αρχίζει η εξύβριση; Μήπως η μήνυση που μου κατέθεσε ο κ. Όθωνας αποσκοπεί σε φίμωση οποιασδήποτε κριτικής θα μπορούσε να ασκηθεί στην κυβέρνηση;
Γεννήθηκα στην Αθήνα πριν 33 χρόνια κι έχω ζήσει σχεδόν όλη μου τη ζωή στην Ελλάδα (με κάποια μικρά διαλείμματα στο εξωτερικό). Δεν ξέρω γιατί υπερτονίστηκε η κυπριακή μου καταγωγή και γιατί θεωρήθηκα ξένη, την ίδια στιγμή που υπάρχει όλη αυτή τη φιλολογία περί αδελφότητας Ελλήνων και Κυπρίων με την ευκαιρία της εξόρυξης του φυσικού αερίου. Έγιναν ξένοι οι «αδερφοί»; Άραγε πώς μπορεί να θεωρηθεί ξένος οποιοσδήποτε εργάζεται, δημιουργεί και προσπαθεί να ζήσει τη ζωή του με αξιοπρέπεια σε οποιοδήποτε τόπο; Ποιος τους έχει βάλει αυτούς τους διαχωρισμούς και γιατί; Ποιους τελικά ωφελούν;
Είχα την ευτυχία να σπουδάσω Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Και είχα ακόμη μεγαλύτερη ευτυχία να συνεχίσω για μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κρήτης στο οποίο κάνω το διδακτορικό μου. Έχω την τύχη να γνωρίσω εξαιρετικούς επιστήμονες που εργάζονται στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και έχουν δημιουργήσει ιδανικές συνθήκες για σπουδή, έρευνα και διάλογο. Η κυβέρνηση στην οποία έχει νευραλγική θέση ο κ. Όθωνας έχει κρίνει τους καθηγητές μου αναξιόπιστους, τους φοιτητές που αγωνίζονται ενάντια στην κατάργηση του πανεπιστημίου μειοψηφίες. Και ο κ. Όθωνας ως βουλευτής Ρεθύμνου όφειλε να γνωρίζει ότι το Πανεπιστήμιο Κρήτης είχε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις για το νέο νόμο πλαίσιο που αγνοήθηκαν παντελώς. Ψεύδεται η αρμόδια υπουργός ότι δεν της έγιναν προτάσεις. Ψεύδεται ότι έκανε διάλογο. Για το δικό μας πανεπιστήμιο την παραπέμπω στην ιστοσελίδα του, στην περίπτωση που λόγω φόρτου εργασίας πέταξε κατά λάθος το αντίτυπο που της απεστάλη. Άλλοι είναι αναξιόπιστοι και κατασπαταλούν το δημόσιο χρήμα και όχι οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι.
Όντως υπάρχουν παρατυπίες και όντως υπάρχει σε αρκετές περιπτώσεις παράβαση δεοντολογίας. Μήπως όμως θα καταργούσαμε όλη τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση επειδή υπάρχουν τριάντα κακοί καθηγητές; Η βουλή έχει συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό ανάξιων βουλευτών από το αντίστοιχο ανάξιων καθηγητών στα πανεπιστήμια. Τι κάνουμε σε αυτή την περίπτωση άραγε; Το ελληνικό πανεπιστήμιο είναι ίσως ο μόνος πραγματικά δημοκρατικός κρατικός θεσμός. Κανένας λειτουργός του δεν είναι διορισμένος, κανένα όργανό του δεν έχει την απόλυτη εξουσία και κάθε όργανο ελέγχεται από άλλα. Και ως δημοκρατικός θεσμός έχει όλα τα προβλήματα που έχει μια δημοκρατία. Μήπως τελικά έχουν με τη δημοκρατία πρόβλημα οι κ. βουλευτές που το ψήφισαν καταργώντας την στο ελληνικό πανεπιστήμιο;
Ο δήμαρχος Ρεθύμνου (με τον οποίο είμαστε παλιοί γνώριμοι) ειρωνεύτηκε λέγοντας ότι είμαι 33 χρονών φοιτήτρια και αυτό τα λέει όλα. Ακόμη κι έτσι να ήταν, προς τι η ειρωνεία κ. Μαρινάκη; Ποιο είναι τελικά το πρόβλημα που δημιουργούν οι αποκαλούμενοι «αιώνιοι» φοιτητές; Πότε υπήρξε μια πολιτική υποτροφιών στο ελληνικό πανεπιστήμιο για να μπορεί το κράτος να μας βάλει χρονικό όριο στις σπουδές μας; Σε τι επιβαρύνει κάποιος που συνεχίζει να σπουδάζει όταν μετά τα έξι χρόνια φοίτησης δεν δικαιούται καμία απολύτως φοιτητική παροχή; Πιάνει χώρο στα αμφιθέατρα άραγε; Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η συζήτηση που αποπροσανατολίζει τον κόσμο από τα πραγματικά και υπαρκτά προβλήματα του πανεπιστημίου. Δεν είναι ντροπή ούτε βάρος κάποιος που σπουδάζει πολλά χρόνια κάνοντας και άλλα πράγματα στη ζωή του. Άλλα είναι ντροπή και βάρος.
Η κυβέρνηση στην οποία έχει νευραλγική θέση ο κ. Όθωνας, με έχει χαρακτηρίσει λοιπόν αναξιόπιστη και επιπλέον κλέφτρα. «Μαζί τα φάγαμε», είπε ο κ. Πάγκαλος, και αναίσχυντα συνεχίζει να υποστηρίζει τη δήλωσή του μην έχοντας ανακαλέσει. Ο κ. Όθωνας συμφωνεί, καθώς δεν έσπευσε να υπερασπίσει την εντιμότητά μου. Μήπως δεν ξέρει λοιπόν ότι δεν έχω κανένα περιουσιακό στοιχείο; Ότι δουλεύω από τα 23 μου και έχω δύο μήνες ένσημα; Ότι ζω με 400 ευρώ το μήνα γιατί έχω προσπαθήσει να δουλεύω στο αντικείμενο που έχω σπουδάσει;
Μου το έχει πει ο κ. Όθωνας και η κυβέρνησή του: οι ανθρωπιστικές επιστήμες δεν είναι απαραίτητο συστατικό ενός πολιτισμού. Δεν παράγουν πολιτισμό. Ποιος σπουδάζει πλέον ιστορία, κοινωνιολογία, αρχαιολογία, ανθρωπολογία και όλα τα συναφή; Μήπως είμαστε περιθωριακοί και ρομαντικοί όλοι εμείς που θεωρούμε ακόμη αυτά τα αντικείμενα σημαντικά; Είναι πολυτέλεια μου λέει ο κ. Όθωνας και να τα παρατήσω. Ίσως και να μην έχει άδικο. Αλλά δεν είχα ποτέ περισσότερα για να τα επιθυμώ. Και προτιμώ να ζήσω τη μικρή ζωή μου με αξιοπρέπεια χωρίς να υπακούω στις προσταγές τις αγοράς. Θα αναγκαστώ βέβαια γιατί πλέον τα περιθώρια στενεύουν και με ωραίες ιδέες δεν γεμίζει το τσουκάλι. Μα όσο μπορώ θα αντισταθώ και θα συνεχίσω το διδακτορικό μου και ας ξέρω πως ποτέ δεν θα καταφέρω να ασχοληθώ με την έρευνα παρόλο που θα μπορούσα να είμαι καλή (να επισημάνω ότι όλα τα ερευνητικά ιδρύματα της χώρας είναι υποψήφια για την εφαρμογή του μέτρου της εργασιακής εφεδρείας). Με καταδίκασε σε δυσπραγία βλέπετε ο κ. Όθωνας και η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει, παρόλη την επιθυμία μου να προσφέρω. Έχει μειώσει το αντικείμενό μου, τη δουλειά μου, το μέλλον μου. Μου έχει απαγορέψει να ονειρεύομαι. Έχει φορτώσει στην πλάτη μου ένα χρέος με το οποίο δεν έχω καμία σχέση. Και επιπλέον μου έχει κάνει μήνυση γιατί του πέταξα ένα αυγό, επιφυλασσόμενος να μου ζητήσει ακόμη και χρηματική ικανοποίηση!
Ο κ. Όθωνας σε δηλώσεις του προεκλογικά έλεγε, όπως και ο κ. πρωθυπουργός, ότι λεφτά υπάρχουν. Άραγε πραγματικά δεν ήξερε; Και αν ναι, μετά που έμαθε γιατί δεν παραιτήθηκε ως όφειλε ζητώντας τη διενέργεια εκλογών για την ανανέωση της εντολής του λαού που δεν ψήφισε την τωρινή κυβέρνηση για αυτά που κάνει. Ο κ. Όθωνας είναι μέλος μιας παράνομης κυβέρνησης που συνεχίζει να βρίσκεται στην εξουσία υπό την απειλή δακρυγόνων, απολύσεων, μειώσεων των μισθών, ανεργίας, λογοκρισίας και μηνύσεων για αυγοβολή. Αν είχε τη στοιχειώδη ευθιξία θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί εδώ και καιρό.
Και να μη μου πει ότι είμαι υποκινούμενη από τίποτα σκοτεινές και αόρατες δυνάμεις. Ούτε τα στρουμφάκια ούτε οι τζεντάι βρίσκονται πίσω μου. Καιρό τώρα υπάρχει αυτή η παραφιλολογία ότι όσοι δεν ανήκουμε σε συγκεκριμένες πολιτικές ομάδες είμαστε κατευθυνόμενοι. Ούτε κατευθυνόμενοι είμαστε ούτε πιόνια. Ζούμε, βλέπουμε, κρίνουμε, αποφασίζουμε και δρούμε.
Όταν είπα ότι ήθελα να γράψω αυτό το κείμενο, φίλοι με παρότρυναν να το ξανασκεφτώ. Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη είναι αυτός και όχι παίξε γέλασε. Μπορεί να με βλάψει από την υπερβολική του επιθυμία να με προστατεύσει. Μα στοιχείο απαραίτητο μιας υγιούς δημοκρατίας δεν είναι και η κριτική και ο διάλογος; Επιτρέπει ακόμη το διάλογο η κυβέρνηση; Ή η μοναδική απάντηση στις αγωνιώδεις εκκλήσεις των κατοίκων της Ελλάδας για διάλογο απαντώνται με κλομπ και δακρυγόνα; Ο δικός μας διάλογος με τον κ. Όθωνα θα κριθεί στο δικαστήριο. Αν βέβαια καταδεχτεί να παραβρεθεί στην εκδίκαση της μήνυσης που μου έχει καταθέσει. Μήπως δεν αντέχουν οι πολιτικοί μας στην κριτική; Μήπως πρέπει να φοβόμαστε για κυρώσεις όταν δικαίως –όπως παραδέχεται και ο ίδιος– διαμαρτυρόμαστε και ασκούμε κριτική; Μήπως ήδη φοβόμαστε και δεν μιλάμε; Και μήπως αυτός ο φόβος δεν αρμόζει σε δημοκρατικά καθεστώτα; Μήπως τότε έχουμε πλέον άλλο πολίτευμα; Ολιγαρχία; Δικτατορία;
Τέλος να κλείσω με μια ερώτηση που μου κάνουν δημοσιογράφοι. Με ρωτούν αν θα το ξαναέκανα. Είμαι υπόδικη για πράξη που έχω ήδη κάνει, παραδεχτεί και αναλάβει τις ευθύνες. Αυτή είναι ερώτηση για δημοσκόπηση. «Τι θα κάνατε σε έναν υπουργό αν σας δινόταν η ευκαιρία να του κάνετε κάτι;» Σε καμιά περίπτωση δεν προτείνω την αυγοβολή ως πολιτική στάση και μορφή κοινωνικού αγώνα! Και πραγματικά δεν ξέρω πώς πρέπει να αντιδρώ όταν με σταματάει κόσμος στο Ρέθυμνο και μου δίνει συγχαρητήρια, τη στιγμή που θεωρώ πως έχω κάνει πιο αξιόλογα πράγματα από το να πετάξω ένα αυγό και δεν έτυχαν ανάλογης υποδοχής! Για μένα το θέμα θεωρείται λήξαν. Οι καιροί που ζούμε είναι πάρα πολύ δύσκολοι και οι επιλογές που έχουμε είναι θαρρώ δύο: ή θα συνεχίσουμε να στρεφόμαστε ο καθένας εναντίον όλων των άλλων ή θα οικοδομήσουμε σχέσεις αλληλεγγύης και να αγωνιστούμε μαζί για ένα παρόν με ποιότητα (και όχι επίφαση αφθονίας με διακοποδάνεια). Κι ας αρχίσουμε με τη μαζική άρνηση πληρωμής της του κεφαλικού φόρου (εισφορά «αλληλεγγύης» θα μπορούσε να ονομαστεί μόνο αν προοριζόταν για ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, και κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει). Η ζωή μας είναι πολύ μικρή για να μην τη ζούμε με αξιοπρέπεια…
Μαρίνα Δημητριάδου
ιστορικός
Υ.Γ. Για να αποσαφηνίσω αυτό το σημείο στα βίντεο που συμβάλλει στη φαιδρότητα του όλου επεισοδίου, το «ωχ σόρρυ» που ακούγεται δεν απευθύνεται προφανώς στον κ. Όθωνα, αλλά σε έναν κύριο που βρισκόταν πίσω του και ίσως «έφαγε» το δεύτερο αυγό. Αν τον πέτυχα, του ζητώ ειλικρινά συγγνώμη. Και κάτι τελευταίο. Στην κατ’ ιδίαν συνομιλία μας με τον κ. υπουργό, το μόνο που με ρώτησε ήταν αν χρειάζομαι ψυχολόγο και τίποτε άλλο. Αυτή ήταν «η συζήτηση σε πολύ καλό κλίμα» που ακολούθησε το περιστατικό, σύμφωνα με το σχόλιο του κυβερνητικού εκπροσώπου. Τα σχόλια δικά σας.
tsantiri.gr
Το βίντεο τα… λέει όλα.
Διαμαρτυρία κατά την επίσκεψη Παπανδρέου στο Βερολίνο (27/9/2011), ενόψει του συνεδρίου του Συνδέσμου Γερμανικής Βιομηχανίας.
«ελικόπτερο και μπρος….», «πουλημένε» και άλλα… κοσμητικά!
Φυσικά και αυτή τη φορά τα ελληνικά κανάλια δεν είπαν τίποτα!
tsantiri.gr
Καλησπέρα αδέρφια Λιδορικιώτες ..
Καλησπέρα στους ξενιτεμένους μας και τους φίλους του Λισορικιού και της εφημερίδας μας και όπως πάντα , στους χθεσινούς μας πεισκέπτες από : Athens , Nikaia , Thessaloniki , Patrai , Worth , Kalamai , Nicosia , Kozani , Iraklion , Chicago , Kallithea , Huntley , Brussels , Norman , Strovolos , Downers Grove , Volos , Addison , Prague , Munich , Frankfurt am Main , Veroia , Milan .
ΠΕΜΠΤΗ ΣΗΜΕΡΑ 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011
Κυριακού αναχωρητού , Τρύφωνος μάρτυρος .
Αφιερωμένο στο Λιδορικιώτικο ηλιοβασίλεμα , είναι το σημερινό μας φωτορεπορτάζ , βασισμένο σε φωτογραφίες του Θάνου Κολοκυθά αλλά και της ταπεινότητάς μας .
Το ηλιοβασίλεμα , είναι πραγματικά ονειρεμένο στο χωριό μας , σε όποιο σημείο κι’ αν βρίσκεσαι , απ’ τη στιγμή που αρχίζει να γέρνει ο ήλιος μέχρι που θα κρυφτεί η θέα είναι μαγευτική , αξίζει τον κόπο να αφιερώσετε λίγο χρόνο και να αντικρύσετε το ηλιοβασίλεμα από διάφορα μέρη , απ’ τον Αντώνη , τον Ψαλά , τις Λάκκες , το Γυφτομαχαλά , το Βαρούσι και τον Παλιόραγκο , θα μαγευτείτε κυριολεκτικά , αποτολμήστε το…
Καλό σας απόγευμα , να περνάτε καλά .
Απ’ το “ Λιδορίκι “ με αγάπη ….Κ.Κ.-
Το εβδομαδιαίο γερμανικό περιοδικό "Der Spiegel" παρουσίασε την κρίση του ευρωπαϊκού νομίσματος ως ένα "δράμα" με 4 πράξεις, ενώ παράλληλα επιχείρησε να περιγράψει τι ακριβώς συνέβη από τη γέννηση του ευρώ μέχρι σήμερα.
Το γεγονός ότι οι Γερμανοί έχουν μεγάλη φαντασία το έχουμε μάθει καλά τους τελευταίους μήνες. Σαν μια ακόμα απόδειξη της "δημιουργικότητάς" του, το γερμανικό περιοδικό πολιτικής επιθεώρησης "Der Spiegel" προχώρησε στην καταγραφή του σύγχρονου... δράματος του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος στις 4 παρακάτω πράξεις:
Πράξη 1η: Η γένεση του ευρώ (1991-2011)
Γιατί γίνονται κατά την ιδρυτική κιόλας φάση τα λάθη, που θα απειλήσουν αργότερα το ευρώ. Πώς η Ελλάδα και άλλα κράτη εντάσσονται με απάτη στην ΟΝΕ. Γιατί το ευρώ είναι ένα στοίχημα δισεκατομμυρίων ορισμένων πολιτικών ενάντια στις αγορές - που θα χαθεί.
Το ευρώ, αναφέρεται στο δημοσίευμα, ήταν για την Ελλάδα η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Όπως λέει ο τότε υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, Γιάννος Παπαντωνίου, η ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ θεωρήθηκε μοναδική ευκαιρία για να λυθούν τα οικονομικά της προβλήματα. Από τότε η Ελλάδα ήταν χρεωμένη πέρα από τις δυνατότητές της. Κάθε οικονομολόγος μπορούσε βέβαια να διαπιστώσει ότι η ελληνική οικονομία δεν ήταν ανταγωνιστική και έμοιαζε με οικονομία ενός αναπτυσσόμενου κράτους.
«Οι βασικοί πυλώνες της ήταν το λάδι και το γιαούρτι, η ναυτιλία και ο τουρισμός...Το ευρώ και η απαιτούμενη πειθαρχία του θα οδηγούσαν στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, αλλά κυρίως θα διευκόλυναν τον δανεισμό...» λέει ο κ. Παπαντωνίου. Ο τότε γερμανός υπουργός οικονομικών Τέο Βάιγκελ ήταν αρχικά κάθετα αντίθετος με την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ - λέει ο ίδιος - αλλά τελικά εξελίχθηκε σε «φανατικό υποστηρικτή της Ελλάδας».
Ο κ. Παπαντωνίου απορρίπτει και σήμερα την κατηγορία ότι η Ελλάδα εισήλθε στην ΟΝΕ με παραποίηση των στατιστικών στοιχείων της, λέγοντας: «Δεν κάναμε τίποτα διαφορετικό από αυτό που έκαναν και οι άλλες χώρες»., πράγμα που επιβεβαιώνει για τη Γερμανία ο τότε πρόεδρος της Bundesbank Χανς Τιτμάγιερ...
Πράξη 2η: Η ζωή με το ευρώ (2001-2008)
Πώς το ευρώ αναθερμαίνει την οικονομία με δανεικά των κρατών. Από πού λαμβάνει τα δισεκατομμύριά της η Ελλάδα. Πώς δεν υλοποιείται το αναπτυξιακό θαύμα. Πώς οι Γερμανοί προδίδουν τους κανόνες της ΕΕ και γίνονται οι κερδισμένοι του ευρώ.
Τα κράτη χρηματοδοτούνταν κατά κόρον από ξένους δανειστές, ιδίως από μεγάλες τράπεζες. Για παράδειγμα, η Deutsche Bank αγόραζε ελληνικά κρατικά ομόλογα, η Societe Generale επένδυε σε ισπανικά ομόλογα...Ασφαλιστικά ταμεία από την Αμερική και την Ιαπωνία αγόραζαν ευρωπαϊκούς κρατικούς τίτλους, που δεν είχαν μεν μεγάλο τόκο απόδοσης, αλλά - όπως νομιζόταν τότε - δεν ενείχαν ρίσκο απωλειών. «Εκείνη την εποχή διαμορφώνονται οι νομισματικές ισορροπίες, που θα καταστήσουν την Ελλάδα χρηματο-βόμβα, η οποία χρόνια αργότερα θα απειλήσει ολόκληρη την Ευρωζώνη», γράφει το Spiegel.
«Το ευρώ ήταν ένας είδος παραδείσου», λέει ο τότε Υπ. Οικονομικών της Ελλάδας, Γιάννος Παπαντωνίου και προσθέτει ότι οι νότιες χώρες σταμάτησαν μετά την ένταξη στην ΟΝΕ τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης... Το 1999 η ελληνική κυβέρνηση ιδρύει μια «Υπηρεσία δημοσίου χρέους», με διευθυντή τον Χριστόφορο Σαρδέλη. Ο Σαρδέλης προσπαθεί να προσελκύσει ξένους επενδυτές για περισσότερα ομόλογα μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας. Το σύνθημα είναι: «Αγοράστε ένα ελκυστικό ομόλογο από την ΕΕ». Ο ίδιος είναι σήμερα συνταξιούχος και μέλος του Δ.Σ. των ασφαλειών της Εθνικής:
«Δουλειά μας ήταν τότε να φέρουμε χρήματα στη χώρα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο», δηλώνει...Επισημαίνει ότι είχε προειδοποιήσει για ενδεχόμενα μελλοντικά προβλήματα, αλλά κανείς δεν ήθελε να τον ακούσει. Κάνει λόγο σήμερα για την «ψευδαίσθηση ότι η ΟΝΕ μπορούσε να λύσει τα προβλήματά μας». Αλλά αντί να προωθηθούν τότε σοβαρές μεταρρυθμίσεις, διαπίστωνε κανείς «οπισθοδρόμηση σε παλιές νοοτροπίες». Αντί να γίνεται οικονομία, όλοι απαιτούσαν «να εισρεύσει όσο το δυνατόν περισσότερο χρήμα» στη χώρα, εν όψει μάλιστα των Ολυμπιακών Αγώνων. «Η χώρα έπεσε σε λήθαργο και τεμπελιά», λέει ο Σαρδέλης...
Ο τότε ευρωπαίος Επίτροπος εσωτερικής αγοράς Φριτς Μπολκεστάιν προειδοποιούσε για τη χαλάρωση στην εφαρμογή των κριτηρίων του Μάαστριχτ και μάλιστα δέχτηκε τις επιπλήξεις του τότε προέδρου της Κομισιόν Ρομάνο Πρόντι. Όταν πάντως η Ελλάδα ζήτησε 150 εκατομ. ευρώ για να δημιουργήσει κτηματολόγιο, ο ίδιος φρόντισε να εκταμιευτεί το σχετικό κονδύλι χάριν της ανάπτυξης της χώρας. Όταν μετά από ένα χρόνο όμως μαθαίνει ότι το έργο του ελληνικού κτηματολογίου έχει παγώσει, ο Μπολκενστάιν εξοργίζεται και ζητά να επιστραφεί όλο το σχετικό κονδύλι.
Τελικά - αναφέρει το Spiegel - με παρέμβαση της τότε Επιτρόπου Άννας Διαμαντοπούλου η Ελλάδα υποχρεούται να επιστρέψει 75 εκατομ. ευρώ. Όταν ο Μπολκενστάιν ρωτά να μάθει πού πήγαν τα υπόλοιπα χρήματα, κανείς δεν μπορεί να του απαντήσει.
Στη συνέχεια, γίνεται αναφορά στην κυβέρνηση της ΝΔ, που το 2004 προσέφυγε στην Eurostat για επανέλεγχο των στατιστικών στοιχείων της προηγούμενης σοσιαλιστικής κυβέρνησης και στους επαίνους του προέδρου της Επιτροπής Μπαρόζο για την «ειλικρίνεια» και τα «θαρραλέα βήματα» της νέας ελληνικής κυβέρνησης...
«Γρήγορα όμως και αυτή αποδεικνύεται εξίσου εφευρετική με τα στοιχεία: Οι αμυντικές δαπάνες υπολογίζονται όχι τη στιγμή της παραγγελίας αλλά της πληρωμής, ώστε να εκπέσουν από τον προϋπολογισμό. Προϋπολογισμοί επιβαρύνονται και μειώνονται, ανάλογα με το πώς βολεύει...Ο διευθυντής της Υπηρεσίας δημοσίου χρέους Σαρδέλης απομακρύνεται και ο διάδοχός του επωφελείται από τα χαμηλά επιτόκια δανεισμού για τη χώρα... Το 2006 το δημόσιο χρέος αυξάνεται κατά 14,7% ακόμα», αναφέρει το περιοδικό.
Οι Έλληνες καταναλώνουν με δανεικά. Παίρνουν φτηνά δάνεια, αγοράζουν γερμανικά μηχανήματα και αυτοκίνητα, αυξάνουν το γερμανικό ΑΕΠ και παραμελούν τις μεταρρυθμίσεις στη χώρα τους...Κανείς δεν ενδιαφέρεται να πατάξει τη διογκούμενη γραφειοκρατία, τη διαφθορά, τις απάτες στις επιδοτήσεις και τα λάθος προνόμια. Τα αποτελέσματα αυτής της τακτικής φαίνονται σήμερα στις εγκαταλελειμμένες βιομηχανικές μονάδες της Βόρειας Ελλάδας - γράφει το Spiegel. Όπως λέει ο Δημήτρης Πολιτόπουλος, τα ερειπωμένα εργοστάσια αποτελούν τεκμήρια της απάτης με τις επιδοτήσεις, που οι ιδιοκτήτες έπαιρναν από την ελληνική κυβέρνηση και την ΕΕ, έφτιαχναν τα κτίρια και τελικά δεν παρήγαγαν τίποτα και τα εγκατέλειπαν.
Ο Πολιτόπουλος εξηγεί τις δυσκολίες που συνάντησε για να στήσει τη "Macedonian Thrace Brewery", από το σκάσιμο λάστιχων στα φορτηγά του μέχρι το 'σαμποτάζ' στις εγκαταστάσεις παραγωγής. Αλλά η αποκορύφωση ήταν τα εμπόδια - όπως λέει - που του έθεσε η γραφειοκρατία του ελληνικού Δημοσίου, όταν θέλησε να εμπλουτίσει την παραγωγή του με μια νέα λεμονάδα από τσάι του βουνού. Το κράτος επικαλέστηκε έναν νόμο του Όθωνα από το 1832, βάσει του οποίου μια ζυθοποιία μπορεί να παράγει μόνο μπίρα, και ακύρωσε την όλη επένδυση.
Το δημοσίευμα του Spiegel αναφέρεται στη συνέχεια στην «ελληνική φορολογική κουλτούρα», παραθέτοντας δηλώσεις του εφοπλιστή γιοτ και Γ.Γ. του ΣΕΤΕ Γιώργου Α. Βερνίκου. Ο Βερνίκος αποκαλύπτει το «κόλπο» με τη δήλωση γιοτ ως „charter boot", προκειμένου να αποφύγει ο ιδιοκτήτης τον ΦΠΑ και τον φόρο πολυτελείας.
«Νοικιάζεις το γιoτ μια μέρα το μήνα και αυτόματα έχεις ένα ενοικιαζόμενο γιoτ», λέει και δικαιολογείται με το ότι αυτά γίνονται για να αποφύγει κανείς ένα σύστημα δικαίου με πολλές γκρίζες ζώνες, αλλά και για την τόνωση του τουρισμού, που αποτελεί βασική πηγή εσόδων για τη χώρα. «Η Ελλάδα ως οικονομία διακοπών, αυτό είναι το όραμα του Βερνίκου, το οποίο διαφημίζει...Η νοοτροπία του Γεωργίου Βερνίκου είναι πολύ διαδεδομένη σε όλους τους Έλληνες επιχειρηματίες. Ευθύνεται για φοροδιαφυγή της τάξης των 20 δις. ευρώ ετησίως. Σχεδόν το ένα τρίτο της οικονομικής δραστηριότητας στην Ελλάδα πραγματοποιείται ερήμην της εφορίας», παρατηρεί δηκτικά το Spiegel.
Πράξη 3η: Η κρίση του ευρώ (2010/11)
Πώς η Ελλάδα γίνεται μπαλάκι των επενδυτών. Πώς η ΕΚΤ ξεφεύγει από τον ίσιο δρόμο. Γιατί οι Έλληνες δεν καταλαβαίνουν πια τον κόσμο. Πώς χάνεται το στοίχημα του Μάαστριχτ.
Η υποβάθμιση των ελληνικών ομολόγων σε επίπεδο «σκουπιδιών» προκαλεί μεγάλες αναταράξεις στον λαό, επειδή το πακέτο βοήθειας της διεθνούς κοινότητας προς την Ελλάδα συνδέεται με αυστηρά μέτρα λιτότητας και σκληρές μεταρρυθμίσεις. Το ελληνικό Δημόσιο πρέπει να συρρικνωθεί κατά το 1/5 και η αγορά των επαγγελμάτων να φιλελευθεροποιηθεί, προκειμένου να σημειωθεί ανάπτυξη. Το άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων», με πρώτο αυτό των ιδιοκτητών φορτηγών, προκαλεί μεγάλες απεργίες, με αποτέλεσμα «τεράστιου μεγέθους καταστροφή στην εικόνα της χώρας», γράφει το Spiegel.
«Τα ΜΜΕ δείχνουν μια χώρα στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού, δείχνουν οργισμένους τουρίστες, άδεια ράφια καταστημάτων με είδη διατροφής, μπλοκαρισμένους δρόμους, στρατιώτες που μεταφέρουν καύσιμα σε όλη τη χώρα. Δείχνουν μια χώρα που δεν λειτουργεί και δεν θα λειτουργεί για καιρό. Δείχνουν και μια κοινωνία, που δεν εμπιστεύεται το κράτος της» προσθέτει.
Πράξη 4η: Το μέλλον του ευρώ (2011- ;)
Γιατί ο δημιουργός της Ευρώπης Ζακ Ντελόρ συνεχίζει να πιστεύει στο ευρώ. Γιατί ο Κένεθ Ρογκόφ θωρεί ρεαλιστικό το σενάριο τρόμου του. Γιατί ο διαπραγματευτής χρέους Ελ Εριάν λέει ότι δεν βάζει στοίχημα για την κατάρρευση του ευρώ.
Ο Ρογκόφ δηλώνει ότι η Ελλάδα, παρά τα πακέτα δανειακής βοήθειας και τους μηχανισμούς διάσωσης, δεν πρόκειται να ορθοποδήσει, αν δεν υπάρξει ένα γενναίο 'κούρεμα' του χρέους της, της τάξης του 50 με 75%.
Ο Ελ Εριάν (Pimco) πάλι δηλώνει ότι η κρίση εξαπλώνεται από την περιφέρεια στον πυρήνα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, κι αυτό οφείλεται στην έλλειψη θαρραλέων και δραστικών αποφάσεων εκ μέρους των πολιτικών.
Δύο λύσεις διαφαίνονται: η αναδιανεμητική ένωση, όπου οι πλούσιες χώρες πληρώνουν για τα χρέη των φτωχότερων, στο πλαίσιο μια ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης ή ακόμα και των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, ή μια μικρότερη ΟΝΕ αποτελούμενη από τα ισχυρότερα οικονομικά κράτη της Ευρώπης. Και οι δύο λύσεις πάντως θα κοστίσουν ακριβά, παρατηρεί και το Spiegel. Και καταλήγει:
«Σε κάθε περίπτωση, ο Χ. Ράιχενμπαχ θα χρειαστεί. Ο επικεφαλής της ομάδας κρούσης της ΕΕ, στην πρώτη περιοδεία του στα γραφεία των ελληνικών Υπουργείων έρχεται να δώσει μάχη με μια εικοσαετή κακοδιαχείριση, με αργούς ρυθμούς και νωθρότητα 100 ετών και με μια περήφανη ιστορία 3000 ετών...».
Πολιτικό γραφείο Αντιπροέδρου της κυβέρνησης:
162. 812,00 ευρώ βασικός μισθός – 46.319,34 ευρώ για κινητή τηλεφωνία. με υπογραφή, μάλιστα, Παπανδρέου!
Μία αδιάκριτη ερώτηση..
1. Δείτε τα «συνημμένα» και συγκρίνετε, αν αυτά που «τρώτε» εσείς σχετίζονται με αυτά που «τρώει» αυτός που λέει ότι «μαζί τα φάγαμε».
. Και ακόμα μία.
2. Με τα έξοδα του κινητού του, πόσες οικογένειες ή συνταξιούχοι ηλικιωμένοι θα μπορούσαν να βολευτούν;
Τώρα, βέβαια, θα μπορούσε να μας πει και «λαϊκιστές».
ΠΗΓΗ: otyposnews.gr
![•¹ºÌ½±¦©¤Ÿ 038_thumb[2]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgywCr3l33sJV8g75ey1kDgVGelEgHq2II-fHGSr7mvHokP8MlOYV2GJSQzUu_4hBKSnpUWiU9tPZ2-aVffwjnYcbKriZ4Bfyh_0TcZVEekscD2NpMghz2cN2T9DAOlh9ey5IoCFD66uE-d/s1600-h/%2525C2%252595%2525C2%2525B9%2525C2%2525BA%2525C3%25258C%2525C2%2525BD%2525C2%2525B1%2525C2%2525A6%2525C2%2525A9%2525C2%2525A4%2525C2%25259F%252520038_thumb%25255B2%25255D%25255B4%25255D.jpg "•¹ºÌ½±¦©¤Ÿ 038_thumb[2]")
