Καλοκαίρι 1945. Το πρώτο ελεύθερο καλοκαίρι μετά το 1940 και οι πρώτες διαφημιστικές καταχωρήσεις ξενοδοχείων κάνουν την εμφάνισή τους.
Το ξενοδοχείο "Αίγλη" στη λουτρόπολη της Αιδηψού, εγκαινίαζε τη "λουτρικήν περίοδον" σαν σήμερα πριν 69 χρόνια, στις 26 Ιουνίου 1945.
Ειδική αναφορά στις ιδιαίτερες οικονομικές συνθήκες της μετα-κατοχικής Ελλάδας.
πίσω στα παλια
Η λέξη Ακρόπολη προέρχεται από το συνδυασμό των λέξεων άκρος και πόλις και κυριολεκτικά σημαίνει πόλη στην άκρη (ή σε ακρότατο).
Για αμυντικούς σκοπούς, οι οικιστές επέλεγαν ένα υπερυψωμένο σημείο, συχνά ένα λόφο με απότομος πλευρές.
Σε πολλά μέρη στον κόσμο, αυτοί οι πρώιμοι οχυροί οικισμοί γίνονταν ο πυρήνας μεγάλων πόλεων, που επεκτείνονταν στο επίπεδο έδαφος γύρω από την Ακρόπολη. Τέτοια παραδείγματα είναι οι πόλεις της Αθήνας και της Ρώμης.
Η Ακρόπολη, παρ’ όλο που συνδέεται κυρίως με ελληνικές πόλεις, όπως η Αθήνα, το Άργος, η Αρχαία Θήβα και η Αρχαία Κόρινθος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί γενικά για όλους τους οχυρούς οικισμούς πάνω σε λόφους, μεταξύ αυτών στη Ρώμη, στην Ιερουσαλήμ, στην κελτική Μπρατισλάβα και σε πολλές πόλεις της Μικράς Ασίας.
Η πιο γνωστή ακρόπολη είναι η Ακρόπολη της Αθήνας, όπου δεσπόζει το μνημείο του Παρθενώνα. Παρόλο που αρχικά οι ακροπόλεις εντοπίζονται στην ηπειρωτική Ελλάδα, η κατασκευή τους γρήγορα εξαπλώθηκε στις ελληνικές αποικίες όπως η Δωρική Λατώ στην Κρήτη κατά την Αρχαϊκή περίοδο….
Είναι γνωστό ότι πάνω από την Ακρόπολη, στον ιερό βράχο του αρχαίου Παρθενώνα, εδώ και χιλιάδες χρόνια δεν πετάνε πουλιά αλλά και αεροπλάνα, εξαιτίας του ισχυρού γεωμαγνητικού πεδίου που τα αποτρέπει!
Του Παναγιώτη Τσόγκα
Λένε πως τον έβλεπαν να κατεβαίνει τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας! Να περνά πλάι από το γήπεδο του Παναθηναϊκού, να υψώνει το βλέμμα του στις εξέδρες και να μειδιά, σαν να ακούει το πλήθος να ζητωκραυγάζει: «Πιερράκος, Πιερράκος...», «Πα-να-θη-να-ϊ-κός».
Συνέχισε το δρόμο του, σφυρίζοντας ένα σκοπό που δέκα χρόνια πριν, είχε γίνει τραγούδι στα χείλη όλων των φιλάθλων του Παναθηναϊκού. «Βάλαμε οκτώ στον Ολυμπιακό και τέσσερα στον Άρη, γεια σου Άγγελε Μεσσάρη», ήταν το τραγουδάκι που έβγαινε από τα χείλη του Πιερράκου και αναφερόταν στη νίκη του «τριφυλλιού» επί του Ολυμπιακού με σκορ 8-2, την 1η Ιουνίου 1930, στην οποία πέτυχε δύο απο τα οκτώ γκολ.
Κάποιοι τον αναγνώρισαν και του φώναξαν: «Γεια σου παικταρά Μπρακ». Αυτό ήταν το παρατσούκλι του. Μπρακ. Το ημερολόγιο έγραφε 28 Οκτωβρίου 1940 και πλήθος κόσμου ήταν στους δρόμους, με τους άντρες να πηγαίνουν στα στρατολογικά γραφεία της πρωτεύουσας, για να παρουσιαστούν με προορισμό το μέτωπο. Εκεί πήγαινε και ο Πιερράκος. Θα μπορούσε να αποφύγει τη «φωτιά». Ποδοσφαιριστής ήταν, από την ομάδα γνώριζαν πρόσωπα και πράγματα, αλλά εκείνος δεν δίστασε ούτε μια στιγμή. Ήθελε να βρεθεί στην πρώτη γραμμή. Όπως στο γήπεδο. Στην... επίθεση. Αυτός ήταν ο Μίμης Πιερράκος. Στο μυαλό του είχε τρία πράγματα. Τη μπάλα, τον Παναθηναϊκό, την πατρίδα.
Υπηρέτησε στο μέτωπο ως ασυρματιστής. Στις 18 Νοεμβρίου 1940 μάλιστα αιχμαλώτισε έναν Ιταλό αεροπόρο, που καταρρίφθηκε το αεροπλάνο του, κοντά στο χωριό Διποταμιά, στο δρόμο για το Πόγραδετς. Λίγες ώρες αργότερα κάθισε να γράψει γράμμα στους δικούς του. Οι βόμβες έσκαγαν δίπλα του. Εκείνος συνέχισε να γράφει. Κι εκεί τον βρήκε ο χάρος.
Στο τελευταίο του γράμμα ανέφερε:
18-11-1940
«Αγαπητέ μου αδελφέ Στέφανε,
Σας έστειλα πέντε γράμματα. Δόξα τω Θεώ είμαι καλά.
Στο προηγούμενο γράμμα μου σας έστειλα τη σύστασίς μου, η οποία σήμερα άλλαξε, μην ανησυχείτε όμως διότι και με την παληά θα το λάβω.
Τώρα η σύστασίς μου είναι: Σ’ Σύνταγμα Βαρέως Πυροβολικού , 2α Μοίρα διοικήσεως Τ.Τ 212
Μη ξεχάσεις Στέφανε να μου στείλεις ένα πουλόβερ, μερικά ξυραφάκια, τσιγάρα και λίγο χαρτζιλίκι για κανένα καφεδάκι όταν μπαίνουμε σε κανένα χωριό και για κονιάκ.
Σήμερα, όπως και κάθε μέρα μας επισκέφθηκαν εχθρικά αεροπλάνα . Έγινε αερομαχία. Τους ρίξαμε τρία. Το ένα από αντιαεροπορικό πυροβολικό.
Από το ένα αεροπλάνο γλύτωσαν τρεις με αλεξίπτωτο. Τον έναν εξ αυτών τον έπιασα εγώ. Είχε πέσει 5 χιλιόμετρα μακρυά μας. Αν έβλεπε το τρέξιμό μου ο Σίμισεκ σίγουρα θα με έβαζε στην εθνική για τα 5.000μ. Τον έφερα στο Διοικητή. Επήρα το αλεξίπτωτο το οποίο είχε σχισθή από ένα δένδρο και το μοιράσαμε στους άνδρες για μαντηλάκια. Έχω φυλάξει για τη Μαρία. Έπειτα από τα σχετικά συγχαρητήρια κάθησα να σας γράψω με ένα φόβο μήπως αυτά που γράφω δεν εγκριθούν και δεν λάβετε το γράμμα μου, γι’ αυτό περιορίζομαι και δεν σας γράφω νέα του Μετώπου παρά μόνο πως πάμε Υπερ-Υπέροχα.
Αν δεν είχα έλλειψι νέων σας θα νόμιζα πως βρίσκομαι σε εξοχή. Αυτό όμως με κάνει να ανησυχώ και να περιμένω με αγωνία γράμμα σας που να μου λες πως η Μαμά, η Μαρία κι ο Γιάννης είναι τελείως καλά,
Φίλησέ μου τη Μαμά και τη Μαρία, πολλές φορές καθώς και τον Γιάννη, κι εγώ φιλώ εσένα, αδελφές μου Στέφανε.
ΜΙΜΗΣ
Μαμακούλα μου γειά σου. Είμαι πολύ – πολύ καλά, να είσαι ήσυχη, πες το και της Μαρίας και δέξου ακόμα ένα φιλί.
ΜΙΜΗΣ
Μαρία μου σε φιλώ και σε παρακαλώ να είσθε τελείως ήσυχοι. Γράψε στη Νίκη, αν σου είνε εύκολο, όχι όμως καλλιγραφικά.
ΜΙΜΗΣ».
Το 1950 αντιπροσωπεία του Παναθηναϊκού ταξίδεψε στην Αλβανία, έψαξε και βρήκε το σημείο ταφής του Μίμη Πιερράκου. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Αθήνα και στις 19 Νοεμβρίου 1950, η σημαία του αγαπημένου του Παναθηναϊκού τύλιξε το φέρετρό του στο Κοιμητήριο Ζωγράφου.
Ο Μίμης Πιερράκος ήταν ένας από τους δεκάδες ποδοσφαιριστές εκείνης της περιόδου που έδωσε το αίμα του για την πατρίδα στο αλβανικό μέτωπο. Δεκάδες ακόμη «έπεσαν» την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης του ελληνικού λαού.
Και ο αθλητισμός πλήρωσε το δικό του φόρο αίματος! Τιμή και δόξα!
Τη δεκαετία του ’70 και του ΄80, οι ελληνικές ταινίες του πορνό κινηματογράφου κατέκτησαν εκτός από τις μεγαλουπόλεις και τα χωριά. Οι προβολές ταινιών σεξ δεν γίνονταν μόνο στα σινεμά, αλλά και σε σπίτια, με το αντίστοιχο αντίτιμο φυσικά. Τις προβολές έκαναν κινηματογραφικά συνεργεία από την Αθήνα που πήγαιναν στα χωριά κάθε Σαββατοκύριακο και έδειχναν ταινίες οκτώ χιλιοστών σε σπίτια, καφενεία και αίθουσες. Οι ταινίες δεν ήταν παράνομες και οι κινηματογραφιστές ήταν συνήθως υπάλληλοι των εταιρειών που είχαν κάνει τις παραγωγές. parthena2 Το εισιτήριο για την παράνομη πριβέ προβολή κόστιζε περίπου 150 δραχμές και ο μέγιστος αριθμός ατόμων που έβλεπαν ταινίες πορνό, έφταναν ως και τα δέκα άτομα. Όπως διαβάζουμε στη mixanitouxronou, ηπροσφορά προς τον ιδιοκτήτη που έβαζε το σπίτι, ήταν να παρακολουθεί δωρεάν. Για την αποφυγή προβλημάτων, υπήρχε πάντα και ένας τσιλιαδόρος, μην τυχόν και περνούσε κανένας χωροφύλακας. Τα σκληρά πορνό διαρκούσαν από μισή ώρα ως 40 λεπτά και τότε το συνεργείο μάζευε τον εξοπλισμό και έφευγε για άλλο σπίτι. Σε μια ημέρα κατάφερναν να περάσουν από οκτώ κατοικίες για να δείξουν τις νέες υπερπαραγωγές στους χωρικούς. Το ρίσκο πάντως για τους κινηματογραφιστές ή όσους έβλεπαν ταινίες σεξ ήταν μεγάλο, καθώς σε περίπτωση εφόδου από την αστυνομία, θα ρεζιλεύονταν για τα καλά. Όλοι γνώριζαν εκείνη την εποχή για τη σύλληψη ενός ηλικιωμένου στο Κολωνάκι -και όχι σε κάποιο μακρινό χωριό-που είχε μετατρέψει το διαμέρισμα σε αίθουσα ιδιωτικής προβολής ταινιών σεξ. Στη συλλογή του είχαν βρεθεί 300 ταινίες μικρού μήκους από διάφορες χώρες. Η δουλειά ξαφνικά χάλασε, όταν οι Έλληνες μετανάστες έφερναν με τις βαλίτσες πορνοταινίες από το εξωτερικό. Μαζί με τα δώρα για το σόι, πουλούσαν και καμιά ταινία με ένα χιλιάρικο, κάνοντας χρυσές δουλειές…. Άφηναν τον γκασμά και πήγαιναν σινεμά Στους επαρχιακούς κινηματογράφους, όταν είχε σκληρό πορνό, οι αίθουσες κατακλύζονταν από νέους, οι οποίοι όπως και στην Αθήνα, μετέτρεπαν την ταινία πορνό σε κωμωδία. Φώναζαν διάφορα για τις πρωταγωνίστριες και έκαναν και σκηνοθετικές παρατηρήσεις. Οι μεγαλύτεροι δεν μπορούσαν να απολαύσουν ένα έργο σεξ, καθώς υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να τους έβλεπαν τα παιδιά τους ή άλλοι συγγενείς, φίλοι και γνωστοί. Οι ιδιοκτήτες των σινεμά είχαν εντοπίσει την απώλεια εσόδων και έτσι τροποποιούσαν τις προβολές. Έπαιζαν και πριν από το μεσημέρι κανονικές ταινίες γουέστερν, δράσης ή αισθηματικές και ειδοποιούσαν τους «σινεφίλ» ότι στην ταινία θα υπήρχε και «τσόντα», δηλαδή συρραφή σκηνών σεξ, συγκεκριμένη ώρα. Οι ηλικιωμένοι που «είχαν πεταχτεί στην πόλη για δουλειές», πήγαιναν πέντε λεπτά πριν από την τσόντα. Πλήρωναν εισιτήριο και με το παραπάνω ως φιλοδώρημα, έβλεπαν περίπου τρία λεπτά πορνό ανάμεσα σε μια κανονική ταινία με πιστολίδι ή καταδίωξη και έφευγαν ικανοποιημένοι με όλη τη σημασία της λέξης. Άλλες εποχές, ρομαντικές……
Οδός Ρόδων Ποδονίφτης Ν.Φιλαδέλφεια....
Oι πρόσφυγες από την Μ.Ασία έστησαν τα σπιτικά τους ....κάρφωσαν και μια πινακίδα....οδός Ρόδων....ακουγότανε όμορφα και δεν είχε βέβαια σχέση με τον λασπόδρομο....
Μας έλεγε τέτοιες ιστορίες ο παππούς στο μικρό τσαγκάρικο στα Πατήσια που το είχε στήσει μπροστά από την προσφυγική παράγκα στον άλλο λασπόδρομο ... οδό Ξηροκρήνης...φυσικά το όνομα από τις Χαμένες Πατρίδες.
Και μας έπαιρνε κατά καιρούς ποδαράτο να μας πάει στους συγγενείς στον Ποδονίφτη περνώντας το λασπόρεμα....κανονικά Λασποποδονίφτη έπρεπε να τον έλεγαν.
Από εκεί περνούσαν το '60 τα Κυριακάτικα μεσημέρια και οι φίλαθλοι της ΑΕΚ για το θρυλικό γήπεδο της ψυχομένης προσφυγικής ομάδας των Σοφιανίδη...Σταματιάδη....Σεραφείδη....Νεστορίδη...
Πίσω στην επίσκεψη στους συγγενείς και η κουβέντα για τα παλιά τότε που ήρθαν ρακένδυτοι στον Πειραιά και τους στραβοκοιτούσαν οι ντόπιοι.
Ήταν ταλαιπωρημένοι βρώμικοι άρρωστοι και ο φόβος της εξάπλωσης ασθενειών μεγάλος...
Με τα πρώτα κρούσματα τύφου, ιλαράς, οστρακιάς, μηνιγγίτιδας, ευλογιάς, δυσεντερίας και χολέρας αλλά και με πολλούς τραυματισμένους από τους Τσέτες γέμισαν τα νοσοκομεία.
Και πολλά άλλα θυμόντουσαν και αναστέναζαν και σταυροκοπιόντουσαν που ήταν ζωντανοί....
Αυτό που μου έκανε τότε εντύπωση ήταν πώς τόσο φτωχοί άνθρωποι μεροκαματιάρηδες μέσα από ένα τόσο μικρό σπιτάκι που έφιαξαν όπως όπως γκρεμίζοντας την παράγκα με τα πισόχαρτα
έβγαζαν τόσα φαγητά και γλυκά να σε κεράσουν βάζοντας και μέσα στο τσίγκινο πιάτο σκεπασμένο με δεύτερο και τυλιγμένο με πάνινη πετσέτα κάτι επί πλέον για να πάρεις μαζί σου.
πίσω στα παλιά
Ο Νόβακ ξεσπά σε έξαλλους πανηγυρισμούς μετά το εύστοχο πέναλτι του Γιώργου Σαμαρά.
«Ελα Ελλάδα» έγραψε στο Τwitter, ενθουσιασμένος με την πρόκριση της Εθνικής.
Η συμμετοχή του σε ένα από τα κορυφαία τουρνουά στον κόσμο, αυτό του Γουίμπλεντον, δεν του στέρησε την ευκαιρία να βρει χρόνο για να δει την αγαπημένη του Ελλάδα και να στείλει μήνυμα συμπαράστασης στους διεθνείς
Κατά τη διάρκεια παραμονής του στην Ελλάδα, ο 27χρονος τενίστας δεν παρέλειψε να επισκεφθεί την Ακρόπολη με τη σύντροφο του Γελένα Ρίστιτς.
Τριμελής ήταν η παρέα του «Νόλε» στη χώρα μας, αφού σε κάθε βόλτα του ζευγαριού το παρών έδινε και το σκυλάκι του...
Με τη σύντροφο και μέλλουσα μητέρα του παιδιού του ποζάρουν με φόντο τον Λυκαβηττό. Μάλιστα, στην Αθήνα ο 27χρονος έμαθε για την εγκυμοσύνη της αρραβωνιαστικιάς του και έσπευσε να μοιραστεί μέσω Twitter το χαρμόσυνο νέο με τους χιλιάδες φίλους του.
Στα κορτ είναι ένας τεράστιος Σέρβος αθλητής, στο ποδόσφαιρο ένας φανατικός φίλαθλος και δη ένας φανατικός «Ελληνας» οπαδός. Μπορεί ο Νόβακ Τζόκοβιτς, Νο2 στον κόσμο να μιλάει άπταιστα σερβικά, γερμανικά, ιταλικά και αγγλικά, ωστόσο γράφει ελληνικά (!) και συμπεριφέρεται σαν Ελληνας. Το απέδειξε δις τις τελευταίες ημέρες, όταν, χωρίς να ερωτηθεί, τάχθηκε αναφανδόν υπέρ της Εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου.
Την ώρα που ο 27χρονος τενίστας συμμετέχει σε ένα από τα κορυφαία τουρνουά στον κόσμο, στο Γουίμπλεντον, βρήκε την ευκαιρία και το... μέσο, το Twitter, να εκφράσει την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή του στους Ελληνες διεθνείς και στον Φερνάντο Σάντος. Λίγες ώρες πριν από τον «τελικό» με την Ακτή Ελεφαντοστού, ο Djoker Nole, όπως είναι, επίσης, γνωστός, ξεκαθάρισε τη... θέση του, εκδηλωθείς για πρώτη φορά υπέρ της Εθνικής Ελλάδας: «Υποστηρίζω την Ελλάδα, είναι και γείτονές μας. Ελπίζω να πάρει την πρόκριση για τη φάση των νοκ άουτ αγώνων».
Η ευχή του έγινε πράξη με τα γκολ των Ανδρέα Σάμαρη και Γιώργου Σαμαρά και μετατράπηκε σε εκδήλωση πρωτοφανούς πανηγυρισμού εκ μέρους του φιλέλληνα Νόβακ Τζόκοβιτς, ο οποίος έσφιξε με ένταση τις γροθιές του σαν να κατακτούσε ένα τουρνουά Grand slam. Και δεν έμεινε μόνον στους έξαλλους πανηγυρισμούς. Μετά το πρώτο ελληνικό γκολ, βλέποντας τον Σάμαρη πανηγυρίζοντα με υψωμένα τα χέρια, έγραψε στο Twitter: «You know who I am cheering for», δηλαδή «Ξέρεις για ποιον πανηγυρίζω».
Για να ακολουθήσει δεύτερο «χτύπημα», ακόμα δυνατότερο στις ελληνικές καρδιές, καθώς το έγραψε στα ελληνικά (!): «Ελα Ελλάδα». Στο τέλος του αγώνα, βλέποντας τους Ελληνες διεθνείς να γίνονται όλοι μια αγκαλιά πάνω από τον σκόρερ του δεύτερου τέρματος, τον Γιώργο Σαμαρά, ξεσπάθωσε σαν να ήθελε κι εκείνος να μοιραστεί αυτές τις στιγμές, γράφοντας σε τρεις γλώσσες: «Come ooooonnnn! Bravo Greci!!!!», που σημαίνει «Ελα!!! Συγχαρητήρια, Ελληνες».
Η φιλελληνική του στάση δεν άφησε αδιάφορη την υπουργό Τουρισμού, Ολγα Κεφαλογιάννη, η οποία, πέραν των συγχαρητηρίων που απέστειλε στους Ελληνες διεθνείς, ευχαρίστησε από το Τwitter τον Σέρβο πρωταθλητή του τένις, πετώντας του, με εύσχημο τρόπο, το... μπαλάκι της ανάληψης -ατύπως- καθηκόντων πρεσβευτή διαφήμισης της χώρας μας.
Διακοπές στη χώρα μας
Κι αν την Εθνική μας ομάδα ο Νόβακ Τζόκοβιτς την αγάπησε εσχάτως, την Ελλάδα τη λατρεύει πολύ καιρό. Δέθηκε, όμως, ακόμα περισσότερο μαζί της το τελευταίο δίμηνο. Εδώ, στην Αθήνα, όταν μετά το Πάσχα είχε έρθει για διακοπές στο Λαγονήσι, πληροφορήθηκε ότι η γυναίκα της καρδιάς του, η Γελένα Ρίστιτς, με την οποία έχει συνάψει σχέση εδώ και περίπου εννέα χρόνια και την έχει αρραβωνιαστεί πριν από περίπου εννέα μήνες, θα τον κάνει πατέρα.
Ο... τζόκερ, όπως αποκαλείται, κυρίως ένεκα του γεγονότος ότι του άρεσε να μιμείται φίλους του και συναθλητές του, όπως ο Ραφαέλ Ναδάλ, ο Ρότζερ Φέντερερ, ο Αντι Ρόντικ και η Μαρία Σαράποβα, πάλι από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανακοίνωσε το ευχάριστο νέο. «Η Γελένα είναι έγκυος! Θα γίνουμε σύντομα γονείς», έγραψε, έμπλεος ικανοποίησης. Στο Twitter σχολίασε και τις όμορφες διακοπές του στη χώρα μας. «Γεια σας. Χαιρετισμούς από την Ελλάδα. Ξεκουράζω το χέρι μου, όπως μου συνέστησαν οι γιατροί, και απολαμβάνω την όμορφη Αθήνα παρέα με την αγάπη μου», έγραψε ο Νόλε Τζόκοβιτς, συνοδεύοντας το κείμενό του με φωτογραφίες από την Ακρόπολη και το Ηρώδειο. Αναμφίβολα παρέλειψε να αναφέρει ότι η παρέα ήταν... τριμελής -και βεβαίως δεν αναφερόμαστε στο μωρό που κυοφορεί η αγαπημένη του, Γελένα- καθόσον μαζί τους είχαν και το σκυλάκι τους, το οποίο ποτέ τους δεν αποχωρίζονται.
Στην Ελλάδα, ο 27χρονος τενίστας δεν έχει έρθει για πρώτη φορά, καθώς αρκετές από τις διακοπές του τις έχει περάσει στην Κέρκυρα και την Ελούντα. Κι αν τώρα, που είναι από τους πιο πλούσιους αθλητές στον κόσμο, καθώς έχει αποκομίσει, από την ενασχόλησή του με το τένις το τρέχον έτος περισσότερα από 62 εκατ. ευρώ, ζει μια πολύ άνετη ζωή στο Μόντε Κάρλο, τα παιδικά του χρόνια μόνον εύκολα δεν ήταν. Την επέτειο των 12 χρόνων του δεν πρόκειται να την ξεχάσει ποτέ. Ηταν 22 Μαΐου 1999, όταν το γνωστό τραγούδι των γενεθλίων διακόπηκε από τους ήχους των μαχητικών αεροπλάνων, τα οποία ετοιμάζονταν να βομβαρδίσουν το Βελιγράδι. Ο Νόλε Τζόκοβιτς έχει ιδρύσει και φιλανθρωπικό ίδρυμα, στο οποίο διευθύντρια είναι η Γελένα Ρίστιτς.
Το όραμά του, όσον αφορά το φιλανθρωπικό έργο, για το οποίο έχει τιμηθεί από τον πρίγκιπα της Μεγάλης Βρετανίας, Γουίλιαμ, είναι «να έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση όλα τα παιδιά της Σερβίας, αλλά και του κόσμου, ειδικά εκείνα που έχουν λιγότερες ευκαιρίες να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους. Με τη βοήθεια των φίλων μου και της οικογενείας μου ελπίζω να μαζέψουμε αρκετά χρήματα για να κάνουμε πιο όμορφες τις ζωές αυτών των παιδιών».
Καλησπέρα Λιδορικιώτες , καλή Κυριακή …
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΗΜΕΡΑ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2014
Πέτρου και Παύλου πρωτοκορυφαίων Αποστόλων
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
1613
Καταστρέφεται από πυρκαγιά το Globe Theater στο Λονδίνο. Το είχε κατασκευάσει ο Σέξπιρ για να παίζονται τα έργα του.
1850
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αναγνωρίζει τελικά το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος, που επιβλήθηκε από τη Βαυαροκρατία το 1833.
1874
Δημοσιεύεται στην εφημερίδα Καιροί άρθρο του Χαρίλαου Τρικούπη με τίτλο «Τις πταίει». Σε αυτό, ο Τρικούπης καταδεικνύει ως υπεύθυνο για την πολιτική κρίση που διέρχεται ο τόπος τον βασιλιά Γεώργιο Α'. Επίσης, σχολιάζει αρνητικά τις επιλογές του στο σχηματισμό κυβερνήσεων και ζητά να λαμβάνει υπόψη του κατά το σχηματισμό των κυβερνήσεων την Αρχή της Δεδηλωμένης.
1931
Μέλη της εθνικιστικής οργάνωσης Εθνική Ένωσις Ελλάς βάζουν φωτιά στον συνοικισμό Κάμπελ της Θεσσαλονίκης και βιαιοπραγούν κατά των φτωχών Εβραίων κατοίκων του. Τα επεισόδια υποδαυλίζει με σειρά άρθρων της η φιλοβενιζελική εφημερίδα Μακεδονία.
1956
Παντρεύονται η ηθοποιός Μέριλιν Μονρόε και ο θεατρικός συγγραφέας Άρθουρ Μίλερ. Ο γάμος τους θα κρατήσει πέντε χρόνια.
2002
Από έκρηξη που σημειώνεται στα εκδοτήρια της Hellas Flying Dolphins στον Πειραιά τραυματίζεται ο Σάββας Ξηρός, ο οποίος στη συνέχεια θα ομολογήσει τη συμμετοχή του στη «17 Νοέμβρη». Αρχή εξάρθρωσης της τρομοκρατικής οργάνωσης, που δρούσε στην Ελλάδα επί 27 χρόνια.
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
1886
Ρομπέρ Σουμάν, γάλλος πολιτικός, που διετέλεσε πρωθυπουργός της Γαλλίας και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, από τους εμπνευστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ. (Θαν. 4/9/1963)
1900
Αντουάν Ντε Σεν Εξιπερί, γάλλος πιλότος και συγγραφέας. (Μικρός Πρίγκιπας) (Θαν. 31/7/1944)
1929
Οριάνα Φαλάτσι, ιταλίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας, γνωστή και από τη σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη. Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου θεωρήθηκε ότι με τα γραπτά της δυσφημίζει το Ισλάμ. (Θαν. 15/9/2006)
ΘΑΝΑΤΟΙ
1907
Κωνσταντίνος Βολανάκης, έλληνας ζωγράφος. (Γεν. 17/3/1837)
1941
Ιγκνάσι Γιαν Παντερέφσκι, συνθέτης και πρώτος πρωθυπουργός της Πολωνίας μετά την ανεξαρτητοποίησή της (1919-1920). (Γεν. 18/11/1860)
1951
Αιμίλιος Βεάκης, κορυφαίος ηθοποιός του δραματικού θεάτρου. (Γεν. 13/12/1884)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/2906#ixzz362oX8yuB
Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
Δευτέρα
30/6
03:00
18°C
85%
1 Μπφ B
3 Km/h 
ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
09:00
21°C
65%
1 Μπφ B
3 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ
15:00
30°C
33%
4 Μπφ Δ
24 Km/h 
ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
21:00
23°C
54%
5 Μπφ Δ
35 Km/h 
ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
Η Κόστα Ρίκα (Costa Rica = Πλούσια Ακτή, στα ισπανικά) είναι μία μικρή χώρα της Κεντρικής Αμερικής, με έκταση 51.100 τ. χλμ. και πληθυσμό 4.586.353 κατοίκους (2011). Πρωτεύουσα της Κόστα Ρίκα είναι το Σαν Χοσέ, με 288.054 κατοίκους (2011).
Θεωρείται το διαμάντι της Κεντρικής Αμερικής, με φυσικές ομορφιές, πλούσια χλωρίδα και οικολογική συνείδηση.
Όαση πολιτικής σταθερότητας μεταπολεμικά, σε μία ιδιαίτερα ταραγμένη περιοχή του κόσμου, κέρδισε την ανεξαρτησία της από την Ισπανία στις 15 Σεπτεμβρίου του 1821.
Είναι η μοναδική χώρα του κόσμου, που δεν διαθέτει στρατό. Μετά τον εμφύλιο του 1948, οι κυβερνώντες, τότε, φιλελεύθεροι αποφάσισαν να διαλύσουν το στρατό για να μην αναμιγνύεται στην πολιτική μέσω πραξικοπημάτων.
Η Κόστα Ρίκα είναι μία χώρα που ζει από τον καφέ, τις μπανάνες και τον τουρισμό. Το 2012 αναδείχθηκε ως η πιο ευτυχισμένη χώρα του κόσμου, σύμφωνα με τον δείκτη που συντάσσει το New Economics Foundation (NEF).
Είναι ο τόπος δράσης του τεχνοθρίλερ «Τζουράσικ Παρκ», που έγραψε ο Μάικλ Κράιτον και μετέφερε στη μεγάλη οθόνη ο Στίβεν Σπίλμπεργκ (1993).
Τρεις πόλεις της Κόστα Ρίκα φέρουν ελληνικά ονόματα: Grecia (Ελλάδα), Atenas (Αθήνα) και Esparta (Σπάρτη). Η πρωτοβουλία για την ονομασία τους ανήκε στο φιλέλληνα κοσταρικανό πολιτικό Χοσέ Ραφαέλ Γαγιέγος Αλβαράδο (1784-1850).
Ο ελληνικής καταγωγής Τζιμ Θεολόγος είναι από τους πιο γνωστούς ζωγράφους της χώρας.
Στο ποδόσφαιρο, η Κόστα Ρίκα είναι η τρίτη δύναμη, μετά τις ΗΠΑ και το Μεξικό, στη Συνομοσπονδία της Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF). Έχει συμμετάσχει σε τρία Μουντιάλ (1990, 2002, 2006), με καλύτερη εμφάνιση το 1990, όταν έφθασε στους 16 της διοργάνωσης. Στο τρέχον Μουντιάλ της Βραζιλίας έχει ισοφαρίσει το ρεκόρ της και διεκδικεί την πρόκρισή της στους «8» κόντρα στην Ελλάδα.
Ο Τζόελ Κάμπελ και ο Ρολάντο Γκόμεζ είναι δύο γνωστοί Κοσταρικανοί ποδοσφαιριστές, που έχουν αγωνιστεί στη χώρα μας με τη φανέλα του Ολυμπιακού και του ΟΦΗ αντίστοιχα.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/790#ixzz362pXeSAn
Κορυφαία φυσιογνωμία του Χριστιανισμού. Ασπάστηκε τον Χριστιανισμό μετά τον θάνατο του Ιησού και αναδείχθηκε σε έναν από τους ηγέτες του, με καθοριστικό ρόλο στην εξάπλωσή του πέραν των ορίων του ιουδαϊσμού, ώστε να καταστεί οικουμενική θρησκεία. Η μνήμη του εορτάζεται απ’ όλες τις ομολογίες του Χριστιανισμού στις 29 Ιουνίου, μαζί με τον Απόστολο Πέτρο.
Ο ιουδαϊκού θρησκεύματος Παύλος γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας το 5 και προτού γίνει χριστιανός ονομαζόταν Σαούλ ή Σαύλος στα ελληνικά. Επειδή, όμως, απέκτησε την ιδιότητα του ρωμαίου πολίτη είχε και δεύτερο όνομα, το ρωμαϊκό Πάουλους (Παύλος στα ελληνικά). Στην πατρίδα του έμαθε την ελληνική γλώσσα και στα Ιεροσόλυμα σπούδασε εβραϊκή θεολογία κοντά στον σοφό Γαμαλιήλ. Επίσης, σύμφωνα με τις συνήθειες της εποχής έμαθε και μία τέχνη, αυτή του σκηνοποιού.
Έλαβε μέρος στον λιθοβολισμό του Στέφανου και ήταν γεμάτος έχθρα κατά των χριστιανών. Όταν έμαθε ότι στη Δαμασκό υπήρχαν πολλοί χριστιανοί, πήγε στους αρχιερείς και πήρε την άδεια και συνοδούς να πάει να τους συλλάβει και να τους φέρει δεμένους στα Ιεροσόλυμα. Ένα όραμα που είδε καθ' οδόν προς τη Δαμασκό τον έκανε να μεταστραφεί στον χριστιανισμό.
Ένα μεσημέρι, καθώς έτρεχε με το άλογό του προς τη Δαμασκό, μία τρομερή λάμψη τον χτύπησε στο πρόσωπο και τον έριξε στο έδαφος. Μια φωνή ακούστηκε να του λέει:
– «Σαούλ, Σαούλ γιατί με καταδιώκεις;»
Κατατρομαγμένος ο Σαούλ απάντησε: «Ποιος είσαι, Κύριε;»
– «Εγώ είμαι ο Ιησούς, που συ καταδιώκεις. Είναι σκληρό για σένα να λακτίζεις πάνω στα καρφιά», απάντησε η φωνή.
Τότε ο Σαούλ είδε ολοζώντανο τον Ιησού να του λέει:
– «Σήκω επάνω Σαούλ και πήγαινε στη Δαμασκό. Εκεί θα μάθεις τι πρέπει να κάμεις».
Ο Σαούλ σηκώθηκε, μα δεν έβλεπε. Ήταν τυφλός. Οι συνοδοί του καταφοβισμένοι τον πήραν από το χέρι και τον έφεραν στην πόλη, στο σπίτι του Ιούδα. Εκεί έμεινε τρεις ημέρες νηστικός, τυφλός, χωρίς να μπορεί να διακρίνει τίποτα μπροστά του. Την τρίτη ημέρα κατά διαταγή του Χριστού πήγε και τον βρήκε ο Ανανίας και του είπε:
– «Σαούλ αδελφέ μου, παρουσιάσθηκε σε μένα ο Χριστός και με διέταξε να έλθω να σε γιατρέψω.
Πράγματι, ο Ανανίας έβαλε στο κεφάλι του Σαούλ και αμέσως μετά άνοιξαν τα μάτια του, φωτίστηκε με Άγιο Πνεύμα, πίστεψε στον Χριστό και από τρομερός διώκτης του χριστιανισμού έγινε ο θερμότερος κήρυκας του Ευαγγελίου.
Δεν πέρασαν πολλές μέρες και ο Σαούλ ξεχύθηκε στους δρόμους και τις συναγωγές της Δαμασκού, κηρύττοντας το Χριστό. Επειδή, όμως, οι Ιουδαίοι σκέπτονταν να τον πιάσουν και να τον σκοτώσουν, οι χριστιανοί τον έκρυψαν σ' ένα σπίτι στην άκρη της πόλης και τη νύχτα τον κατέβασαν μ’ ένα καλάθι από τα τείχη έξω από την πόλη.
Από τη Δαμασκό ο Παύλος πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου γνωρίστηκε με πολλούς χριστιανούς, που τον υποδέχθηκαν έμπλεοι χαράς. Αμέσως άρχισε να κηρύττει τον Λόγο του Θεού, αλλά και πάλι προκάλεσε το μίσος και την οργή των Ιουδαίων, οι οποίοι έψαχναν τρόπο να τον σκοτώσουν. Τότε, ο Σαούλ αναγκάστηκε να φύγει για την Καισάρεια της Παλαιστίνης κι αργότερα για την πατρίδα του, την Ταρσό.
Από εκεί με τον Βαρνάβα πήγε στην Αντιόχεια της Συρίας για να κηρύξει. Εκεί, οι οπαδοί του Χριστού πήραν για πρώτη φορά το όνομα Χριστιανοί. Στην Αντιόχεια, ο Σαούλ κατάστρωσε τα σχέδιά του για τη διάδοση και εξάπλωση του χριστιανισμού. Για τον σκοπό αυτό διάλεξε τις μεγάλες πόλεις της εποχής και έκανε τέσσερις περιοδείες.
Το 45 ο Παύλος μαζί με τον Βαρνάβα και τον ευαγγελιστή Μάρκο ξεκίνησαν από την Αντιόχεια για τη Σελεύκεια, όπου κήρυξαν. Κατόπιν με πλοίο πήγαν στην Κύπρο, όπου ίδρυσαν χριστιανικές εκκλησίες. Στην Πάφο ο πρώτος που πίστεψε ήταν ο Ρωμαίος διοικητής Σέργιος Παύλος. Από την Κύπρο με πλοίο επισκέφθηκαν την Πέργη της Μικράς Ασίας, το Ικόνιο, τα Λύστρα και τη Δέρβη, όπου πίστεψε ο Τιμόθεος. Το 48 ο Παύλος πήγε στα Ιεροσόλυμα και πήρε μέρος στην Αποστολική Σύνοδο.
Το 52, ξεκινώντας από την Αντιόχεια, επισκέφθηκε πόλεις της Μικράς Ασίας κι έφθασε ως την Τροία. Στην αποστολή συμμετείχαν ο Τιμόθεος, ο Σίλας και ο ευαγγελιστής Λουκάς. Από την Τροία με πλοίο πήγε στην Καβάλα κι από εκεί στους Φιλίππους, όπου ίδρυσε εκκλησία. Η πρώτη που πίστεψε ήταν η Λυδία με την οικογένειά της. Ακολουθώντας την Εγνατία οδό έφθασε στη Θεσσαλονίκη και στη Βέροια. Κατόπιν πήγε στην Αθήνα, όπου κήρυξε στον Άρειο Πάγο τον αληθινό θεό. Στην Αθήνα πίστεψε ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης και η γυναίκα του Δάμαρις. Κατόπιν, πήγε στην Κόρινθο και κατέληξε στην Έφεσο.
Το 56 επισκέφθηκε μέρη της Μικράς Ασίας, της Ελλάδας (Κόρινθο και Μακεδονία) και κατόπιν τα Ιεροσόλυμα. Εκεί τον έπιασαν οι Ιουδαίοι, αλλά ο Ρωμαίος διοικητής τον έστειλε στην Καισάρεια της Παλαιστίνης, όπου έμεινε φυλακισμένος για δύο έτη. Τότε, επικαλέστηκε την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη και τον έστειλαν συνοδεία στη Ρώμη για να δικασθεί. Στη Ρώμη, αφού έμεινε δύο χρόνια στη φυλακή, τελικά δικάσθηκε και αθωώθηκε.
Αφού απελευθερώθηκε, επισκέφθηκε πόλεις της Μικράς Ασίας, της Κρήτης και της Ηπείρου. Το 67 πήγε στη Ρώμη και συναντήθηκε με τον Απόστολο Πέτρο. Τότε, όμως, τους συνέλαβε ο Νέρων και τους θανάτωσε στις 29 Ιουνίου, οπότε γιορτάζεται η μνήμη τους.
Εκτός από το κήρυγμα 30 περίπου ετών, ο Παύλος συνέγραψε και 14 επιστολές, στις οποίες διδάσκει ποια πρέπει να είναι η συμπεριφορά των χριστιανών, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/856#ixzz362pvzXcb
Ένας από τους 12 μαθητές του Χριστού, που δέχθηκε από τους πρώτους, μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, το κάλεσμα του Κυρίου: «Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων» (Ματθ. δ', 19). Η Καθολική Εκκλησία τον θεωρεί ιδρυτή της Εκκλησίας της Ρώμης, πρώτο Πάπα της Ρώμης και πρώτο μεταξύ των Αποστόλων. Η μνήμη του σ’ όλες τις χριστιανικές ομολογίες τιμάται στις 29 Ιουνίου, μαζί με του Αποστόλου Παύλου.
Ο Πέτρος καταγόταν από τη Βησθαϊδά της Γαλιλαίας και ήταν γιος του Ιωνά. Ήταν ψαράς, όπως και οι πιο πολλοί από τους αποστόλους. Το όνομά του, προτού γνωρίσει τον Χριστό ήταν Σίμων και στα συριακά Κηφάς. Ονομάσθηκε από τον Ιησού Πέτρος, γιατί είχε πίστη αδιάσειστη σαν πέτρα.
Όταν γνώρισε τον Χριστό, παράτησε το επάγγελμά του και το σπίτι του και αφοσιώθηκε στον Μεσσία, που έφερνε το ουράνιο μήνυμα. Συχνά τον φιλοξενούσε στην Καπερναούμ στο σπίτι της πεθεράς του, που μια μέρα, άρρωστη βαριά, τη θεράπευσε ο Χριστός.
Ο Πέτρος ήταν φύση θερμή, με καρδιά που ξεχείλιζε από αγάπη και αυθόρμητο ενθουσιασμό. Οι τρόποι του ήταν απλοί, απροσποίητοι και συχνά πρωτόγονοι. Είχε, όμως, ευμετάβολο χαρακτήρα και πολλές φορές ο Χριστός τον ελέγχει γι’ αυτό. Για παράδειγμα, διακηρύσσει πάντα πρώτος τη θεότητα του Κυρίου, μα τον αρνείται τρεις φορές, λίγο πριν από τη σταύρωσή του. Κι αυτός που δεν τρόμαξε στους Ρωμαίους στρατιώτες που πήγαν να τον συλλάβουν, κι έκοψε το αυτί του Μάλχου, φοβάται αργότερα μια παιδούλα, που τον ρωτάει στην αυλή του αρχιερέα, αν είναι κι αυτός μαθητής.
Μετά την ανάστασή Του, ο Χριστός με τη φράση «Βόσκε τα αρνία μου» (Ιωαν. κα', 15) αποκαθιστά το μετανοημένο αρνητή στο αποστολικό αξίωμα. Από τότε, όμως, ο Πέτρος γίνεται αληθινή πέτρα πίστεως, ακλόνητος βράχος αγάπης και προεξάρχει στο αποστολικό έργο. Κηρύσσει στα Ιεροσόλυμα την ημέρα της Πεντηκοστής και ιδρύει την πρώτη χριστιανική εκκλησία. Πραγματοποιεί περιοδείες στην Παλαιστίνη, στη Μικρά Ασία και την Ελλάδα, πηγαίνει στην Αίγυπτο και τη Ρώμη, όπου πεθαίνει μαρτυρικά το 64 ή το 67. Η παράδοση λέει πως τον σταύρωσαν με το κεφάλι προς τα κάτω.
Η δράση του Αποστόλου Πέτρου συνετέλεσε πολύ στη διάδοση και την εδραίωση του Χριστιανισμού. Έγραψε δύο επιστολές στα τελευταία έτη της ζωής του.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/857#ixzz362qL7djb
“Η μεγάλη μάχη των Σερρών”, λιθογραφία του Σ. Χρηστίδη.
Η πόλη των Σερρών και οι γύρω περιοχές βρίσκονταν υπό τον οθωμανικό ζυγό ήδη από το 1383, εβδομήντα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Υπήρξε από τις πρώτες περιοχές της Ελλάδας που καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς και μία από τις τελευταίες που ενσωματώθηκαν στον εθνικό κορμό, στις 29 Ιουνίου 1913.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, οι Σέρρες αναδείχθηκαν σε σπουδαίο εμπορικό και πνευματικό κέντρο με διεθνή ακτινοβολία. Η ονομασία «Αθήνα της Ανατολικής Μακεδονίας», που της είχε αποδοθεί, δεν απείχε και πολύ από την πραγματικότητα.
Οι κάτοικοι των Σερρών, στην πλειονότητά τους ελληνικής καταγωγής, ποτέ δεν έπαψαν να αγωνίζονται. Πρώτα να επιβιώσουν, περισώζοντας από τον αφανισμό τη γλώσσα και τη θρησκεία τους και στη συνέχεια να αποτινάξουν τον τουρκικό ζυγό. Μεγάλη ήταν η συμβολή τους στην Εθνική Παλιγγενεσία, με την εμβληματική φιγούρα του Εμμανουήλ Παππά και στον Μακεδονικό Αγώνα.
Γενικά, η ζωή των Σερραίων κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ήταν γεμάτη αίμα, δάκρυα και ανασφάλεια.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/639#ixzz362qgAwEn
Έλληνας τραγουδιστής και επιχειρηματίας στον χώρο της ψυχαγωγίας. Μεγαλούργησε στις πίστες τις δεκαετίες του ‘60 και ‘70 και αναδείχθηκε ένας από τους σπουδαιότερους ερμηνευτές του λαϊκού τραγουδιού.
Ο Μιχάλης Μενιδιάτης (Καλογράνης ήταν το πραγματικό του επώνυμο), γεννήθηκε στο Μενίδι (Αχαρνές) στις 29 Ιουνίου 1932. Από μικρό τον συγκινούσε ο ήχος του μπουζουκιού και μετά την Απελευθέρωση άρχισε να «γρατζουνάει» το κακοχαρακτηρισμένο εκείνη την εποχή όργανο.
Για πρώτη φορά ανέβηκε στο πάλκο το 1953 στο κοσμικό κέντρο Δροσιά στο Μενίδι, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του, που εργαζόταν ως φύλακας στη Λαχαναγορά. Εκεί εμφανίζονταν οι Μιχάλης Δασκαλάκης, Τάκης Μπίνης, Γιώργος Λαύκας και ο μαέστρος Γεράσιμος Κλουβάτος, ο οποίος έγραψε το πρώτο του τραγούδι με τίτλο Θα χτίσω μια καλύβα, που κυκλοφόρησε το 1957.
H καριέρα του Μενιδιάτη αρχίζει να απογειώνεται μετά τη συνεργασία του με τον Απόστολο Καλδάρα στα τέλη της δεκαετίας του '50, όταν αλλάζει δισκογραφική εταιρεία και από την Odeon του Μάτσα, που δεν τον πρόσεξε ιδιαίτερα, μετακομίζει στην Columbia του Λαμπρόπουλου.
«Τον Καλδάρα τον είδα για πρώτη φορά γύρω στο '52-'53, να παίζει μπουζούκι και να τραγουδάει στη «Ζούγκλα», στην πλατεία Βάθης. Πιτσιρικάς ήμουν, περνούσα και άνοιξα την πόρτα και μπήκα μέσα. Είχε ένα δικό του στυλ, βυζαντινός σαν συνθέτης και ωραίος ερμηνευτής. Τραγουδούσε πολύ καλά. Δεν έχει σημασία που δεν έπιασε η φωνή του στους δίσκους» λέει για τον μέντορά του στο τραγούδι. Θα ερμηνεύσει μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Καλδάρα, όπως τα τραγούδια Μην περιμένεις πια, Περιφρόνα με, γλυκιά μου, Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις και Πετραδάκι-πετραδάκι.
Το 1965, συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον Άκη Πάνου και ηχογραφεί το τραγούδι του Ξημέρωσε, καλή μου, που σημειώνει μεγάλη επιτυχία. «Ο Άκης ήταν ο νέος Τσιτσάνης. Είχε φαντασία, διορατικότητα και ήταν τελειομανής. Η μελωδία, αλλά και ο στίχος του ήταν κάτι διαφορετικό για το λαϊκό τραγούδι» είπε σε μια συνέντευξή του για τον λαϊκό βάρδο. Μενιδιάτης και Πάνου θα συνεχίσουν την επιτυχημένη συνεργασία, με τραγούδια όπως τα Χαραμίστηκε η ζωή μου, Είδα τα μάτια σου κλαμένα, Παράνομη αγάπη, Στους πέντε δρόμους βρέθηκα, Επτά φορές τη μάζεψα και Το μέτρο της αγάπης.
Το 1976, σε μια συνεργασία - έκπληξη για την εποχή εκείνη, τραγουδά τη σύνθεση του Διονύση Σαββόπουλου Θητεία ή Λαϊκός Τραγουδιστής, που ακούγεται στην ταινία του Παντελή Βούλγαρη Χάππυ Νταίη. Ο Μιχάλης Μενιδιάτης τραγούδησε ακόμη Μανώλη Χιώτη (Αγωνίες), Γιάννη Καραμπεσίνη (Πήραν τα στήθια μου φωτιά, Βασίλη Βασιλειάδη (Η καρδιά της ανήκει αλλού), Τάκη Μουσαφίρη (Ένα τραγούδι πες μου ακόμα, Σταμάτη Κραουνάκη (Κατίνα) κ.ά.
Το 1970 ο Μιχάλης Μενιδιάτης ανοίχτηκε στον επιχειρηματικό στίβο. Μαζί με τα αδέλφια του δημιούργησε το κοσμικό κέντρο Φαντασία στην παραλία του Αγίου Κοσμά, που αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη νυχτερινή διασκέδαση στην Αθήνα της δεκαετίας του '70.
Ο Μιχάλης Μενιδιάτης, κατά κόσμον Μιχάλης Καλογράνης, πέθανε στις 21 Αυγούστου 2012, σε ηλικία 80 ετών. Την οικογενειακή παράδοση στο τραγούδι συνεχίζει ο γιος του, Χρήστος Μενιδιάτης.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/518#ixzz362r51O5V
Στις 29 Ιουνίου 1956 σ' ένα δικηγορικό γραφείο της Νέας Υόρκης παντρεύτηκαν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας ο Άρθουρ Μίλερ και η Μέριλιν Μονρόε. Ο λαμπρός θεατρικός συγγραφέας («Ο θάνατος του εμποράκου») και το απόλυτο σύμβολο του σεξ. Ο τυχερός γαμπρός ήταν 41 ετών και η νύφη 30. Ο μύθος του Πυγμαλίωνα αναβίωνε στη σύγχρονη Αμερική, που εξεπλάγη μόλις έμαθε το νέο. Η δημοσιότητα, κατόπιν εορτής, μεγάλη. Οι κακές γλώσσες δεν έδιναν μεγάλη διάρκεια στον γάμο, εξαιτίας των διαφορετικών χαρακτήρων των νεονύμφων.
Ο Μίλερ και η Μονρόε γνωρίστηκαν το 1951, όταν και οι δύο ήταν παντρεμένοι. Είχαν έναν εφήμερο έρωτα, αλλά φρόντισαν να κρατήσουν τη φλόγα αναμμένη έως το 1956, όταν ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου, κουβαλώντας ένα διαζύγιο ο Μίλερ και δύο η Μονρόε. Λίγο μετά το γάμο, ο Μίλερ φρόντισε να ξεκαθαρίσει το πλαίσιο της σχέσης του: «Η Μέριλιν θα γυρίζει μία ταινία κάθε 18 μήνες, τα γυρίσματα της οποίας δεν θα διαρκούν πάνω από 2 μήνες. Το επόμενο διάστημα θα είναι η σύζυγός μου και το εννοώ θα είναι πλήρους απασχόλησης».
Η κτητική συμπεριφορά δεν άρεσε στη σταρ, που ήταν αλλιώς μαθημένη στη ζωή της. Και φρόντισε να το διατυμπανίσει, ακολουθώντας τους εξωστρεφείς ρυθμούς της ζωής της, που δεν συμβάδιζαν αναγκαστικά με την «εσωστρέφεια» ενός συγγραφέα. Το ζευγάρι σύντομα μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου η Μέριλιν γύρισε με τον Λόρενς Ολίβιε την ταινία «Ο Πρίγκηπας και η Χιονάτη».
Το ζευγάρι, όμως, χρόνο με το χρόνο αποξενωνόταν. Ο Μίλερ αφοσιώθηκε στη δουλειά του και η Μέριλιν το έριξε στο ποτό. Ο διαφορετικός τρόπος ζωής και των δύο προκάλεσε τελικά ανεπανόρθωτη ρήξη στη σχέση τους. Από τον Νοέμβριο του 1960 βρίσκονταν σε διάσταση, γεγονός που φάνηκε και στα γυρίσματα της ταινίας του Τζον Χιούστον «Οι αταίριαστοι» («The Misfits»), όπου η Μέριλιν παραλίγο να τινάξει όλη την παραγωγή στον αέρα με τα καμώματα και τη συμπεριφορά της. Και να σκεφθεί κανείς ότι το σενάριο ήταν δώρο του συζύγου της για τα γενέθλιά της, σε μια προσπάθεια επαναπροσέγγισης.
Στα γυρίσματα της ταινίας ο απογοητευμένος Μίλερ βρήκε παρηγοριά στην αγκαλιά της 37χρονης αυστριακής φωτογράφου Ίνγκε Μόρατ, κόβοντας κάθε γέφυρα επικοινωνίας με τη γυναίκα του. Το διαζύγιο ήταν η μόνη λύση και βγήκε με συνοπτικές διαδικασίες στο Μεξικό στις 24 Ιανουαρίου 1961, με την κλασσική αιτιολογία της ασυμφωνίας χαρακτήρων.
Ήδη, όμως, Μέριλιν Μονρόε είχε πάρει την κατιούσα και ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε νεκρή από υπερβολική χρήση βαρβιτουρικών, λίγο μετά την επανασύνδεσή της με τον δεύτερο σύζυγό της Τζο Ντι Μάτζιο και αφού, εν τω μεταξύ, είχε μια μικρή ερωτική περιπέτεια με τον αμερικανό πρόεδρο Τζον Κένεντι. Ο Άρθουρ Μίλερ παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο την Ίνγκε Μοράτ και έζησαν μαζί έως τον θάνατό της το 2002.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/391#ixzz362rZKB5i
Η ομάδα της Ισπανίας πανηγυρίζει την κατάκτηση του 19ου Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου
Το 19ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου διεξήχθη από τις 11 Ιουνίου έως τις 11 Ιουλίου του 2010 στη Νότιο Αφρική, την πρώτη χώρα της Αφρικής, που διοργάνωσε Μουντιάλ. Παρούσα για δεύτερη φορά σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου η Εθνική Ελλάδας.
Η FIFA αποφάσισε να αναθέσει στην Αφρική την τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010. Πέντε χώρες εκδήλωσαν ενδιαφέρον: Αίγυπτος, Μαρόκο, Νότια Αφρική, Λιβύη και Τυνησία σε κοινή υποψηφιότητα. Η Νότια Αφρική, με την καθοριστική συνδρομή του Νέλσον Μαντέλα, κέρδισε τη διοργάνωση στις 15 Μαΐου του 2004.
Συνολικά, 205 εθνικές ομάδες έλαβαν μέρος στον προκριματικό γύρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Η χώρα μας συμμετείχε στον 2ο προκριματικό όμιλο της Ευρωπαϊκής Ζώνης, με αντιπάλους την Ελβετία, τη Λετονία, το Ισραήλ, το Λουξεμβούργο και τη Μολδαβία. Με προπονητή τον γερμανό Ότο Ρεχάγκελ, η εθνική μας ομάδα με 6 νίκες, 2 ισοπαλίες και 2 ήττες τερμάτισε στη δεύτερη θέση του ομίλου της και διεκδίκησε την πρόκρισή της σε αγώνες μπαράζ με την Ουκρανία.
1
Ελβετία
18
8
21
2
Ελλάδα
20
10
20
3
Λετονία
18
15
17
4
Ισραήλ
20
10
16
5
Λουξεμβούργο
4
25
5
6
Μολδαβία
6
18
3
Η δεύτερη θέση στον όμιλό της δεν έδωσε αυτόματα το εισιτήριο στην εθνική μας για το Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής. Χρειάστηκαν διπλοί αγώνες με την Ουκρανία για την πρόκριση. Στον πρώτο αγώνα που έγινε στο γήπεδο Καραϊσκάκη στις 14 Νοεμβρίου 2009, οι δύο ομάδες αναδείχθηκαν ισόπαλες χωρίς τέρματα. Στον επαναληπτικό του Ντόνετσκ, τέσσερις ημέρες αργότερα, η εθνική μας με γκολ του Σαλπιγγίδη στο 31' νίκησε με 1-0 και πήρε το πολυπόθητο εισιτήριο για την τελική φάση του Μουντιάλ, για δεύτερη φορά στην ιστορία της.
Στην τελική φάση του Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής συμμετείχαν 32 ομάδες: 13 από την Ευρώπη (Ελλάδα, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Σερβία, Ισπανία, Ελβετία, Σλοβενία, Σλοβακία, Γαλλία, Αγγλία, Πορτογαλία, Γαλλία), 8 από την Αμερική (ΗΠΑ, Βραζιλία, Αργεντινή, Παραγουάη, Ουρουγουάη, Χιλή Ονδούρα, Μεξικό), 6 από την Αφρική (Νιγηρία, Καμερούν, Ν. Αφρική, Γκάνα, Ακτή Ελεφαντοστού, Αλγερία), 4 από την Ασία (Βόρεια Κορέα, Νότια Κορέα, Αυστραλία, Ιαπωνία) και μία από την Ωκεανία (Νέα Ζηλανδία). Χωρίστηκαν σε 8 ομίλους των τεσσάρων ομάδων έκαστος, ενώ 16 ομάδες προκρίθηκαν για τη δεύτερη φάση, όπου με νοκ-άουτ αγώνες οδηγήθηκαν στο ζευγάρι του τελικού.
Η Ελλάδα συμμετείχε στον 2ο όμιλο, με αντιπάλους την Αργεντινή, τη Νότια Κορέα και τη Νιγηρία. Με 1 νίκη και 2 ήττες (2-5 τα τέρματα) τερμάτισε στην τρίτη θέση και δεν κατάφερε να προκριθεί στην επόμενη φάση. Σημείωσε, όμως, σε σχέση με τις απογοητευτικές εμφανίσεις του 1994, πρόοδο, αφού σημείωσε την πρώτη της νίκη και πέτυχε τα πρώτα της γκολ.
1
Αργεντινή
7-1
9
2
Ν. Κορέα
5-6
4
3
Ελλάδα
2-5
3
4
Νιγηρια
3-5
1
Νο
Όνομα
Θέση
Ηλικία
Ομάδα
13
Μιχάλης Σηφάκης
Τ
25
Άρης
12
Αλέξανδρος Τζόρβας
Τ
27
Παναθηναϊκός
1
Κώστας Χαλκιάς
Τ
36
ΠΑΟΚ
2
Γιούρκας Σεϊταρίδης
Α
29
Παναθηναϊκός
11
Λουκάς Βύντρα
Α
29
Παναθηναϊκός
5
Βαγγέλης Μόρας
Α
28
Μπολόνια
19
Σωκράτης Παπασταθόπουλος
Α
22
Τζένοα
16
Σωτήρης Κυργιάκος
Α
30
Λίβερπουλ
8
Αβραάμ Παπαδόπουλος
Α
26
Ολυμπιακός
15
Βασίλης Τοροσίδης
Α
25
Ολυμπιακός
4
Νίκος Σπυρόπουλος
Α
26
Παναθηναϊκός
22
Στέλιος Μαλεζάς
Α
25
ΠΑΟΚ
21
Κώστας Κατσουράνης
Μ
30
Παναθηναϊκός
6
Αλέξανδρος Τζιόλης
Μ
25
Σιένα
10
Γιώργος Καραγκούνης
Μ
33
Παναθηναϊκός
18
Σωτήρης Νίνης
Μ
20
Παναθηναϊκός
3
Χρήστος Πατσατζόγλου
Μ
31
Ομόνοια
23
Σάκης Πρίττας
Μ
31
Άρης
9
Αγγελος Χαριστέας
Ε
30
Νυρεμβέργη
14
Δημήτρης Σαλπιγγίδης
Ε
28
Παναθηναϊκός
20
Παντελής Καπετάνος
Ε
27
Στεάουα
17
Φάνης Γκέκας
Ε
30
Άιντραχτ Φ.
7
Γιώργος Σαμαράς
Ε
25
Σέλτικ
Από τη φάση των ομίλων προκρίθηκαν 16 ομάδες: Ουρουγουάη, Μεξικό, Αργεντινή, Νότια Κορέα, ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία , Γκάνα, Ολλανδία, Ιαπωνία, Παραγουάη, Σλοβακία, Βραζιλία, Πορτογαλία, Ισπανία και Χιλή. Απέτυχαν παταγωδώς Ιταλία και Γαλλία, που αποχαιρέτησαν την διοργάνωση.
Στους δύο ημιτελικούς της διοργάνωσης, η Ολλανδία νίκησε 3-2 την Ουρουγουάη (6 Ιουλίου) και η Ισπανία 1-0 τη Γερμανία (7 Ιουλίου). Στον μικρό τελικό της 10ης Ιουλίου συναντήθηκαν η Γερμανία και η Ουρουγουάη, με νικήτρια την πρώτη με 3-2.
Στον μεγάλο τελικό της 11ης Ιουλίου, που διεξήχθη στο Γιοχάνεσμπουργκ, τέθηκαν αντιμέτωπες η Ισπανία και η Ολλανδία. Οι Ίβηρες με βάση την Μπαρτσελόνα επικράτησαν με 1-0 στην παράταση (116' Ινιέστα) και κατέκτησαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους το τρόπαιο. Αντίθετα, η Ολλανδία απέτυχε για τρίτη φορά να το κατακτήσει.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/157/329#ixzz362s8YY3Z
Καλό σας απόγευμα
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη ….Κ.Κ.-
