Στο μπρα-ντε-φερ που παίζει εναντίον της Ελλάδας, η κυβέρνηση της μικρής ΠΓΔΜ δεν υποχωρεί ούτε πόντο...
Εγκαίνια, στις 21 Ιουνίου 2011, του τεράστιου χάλκινου αγάλματος 30 τόνων σε βάθρο 10 μέτρων στο κέντρο των Σκοπίων. Με επιγραφή «Ο έφιππος πολεμιστής», θυμίζει το μεγαλείο του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Από τον ειδικό ανταποκριτή του Φιγκαρό στα Σκόπια.
Μόνο αυτόν βλέπουμε: Ο έφιππος πολεμιστής δεσπόζει το κέντρο των Σκοπίων με το κεφάλι και το σπαθί του. Σε αυτό το χάλκινο άγαλμα των 30 τόνων που στηρίζεται σε ένα βάθρο 10 μέτρων ο καθένας αναγνωρίζει τον Μεγαλέξανδρο. Είναι το ίδιο πρόσωπο, ευτυχώς σε μικρότερο μοντέλο, το οποίο σας καλωσορίζει στο ομώνυμο αεροδρόμιο, ιππεύοντας στην ίδια στάση με το σπαθί στο χέρι. Όμως στο κέντρο των Σκοπίων, ο έφιππος πολεμιστής που συνοδεύεται από αρχαίο ελληνικό πεζικό δεν μπορεί επισήμως να ονομάζεται Μέγας Αλέξανδρος.
Για τα Σκόπια, θα ήταν υπερβολική προσβολή κατά της Αθήνας. Η Ελλάδα , η οποία διεκδικεί την κληρονομιά του Φιλίππου και του γιου του Αλέξανδρου, δεν επιτρέπει σε άλλο έθνος να χρησιμοποιήσει το ίδιο όνομα με την επαρχία της Μακεδονίας. Ασκώντας το δικαίωμα της βάζοντας βέτο στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εμποδίζει την είσοδο μιας χώρας που αναγνωρίζεται μόνο ως ΠΓΔΜ (Fyrom, Arym στα γαλλικά), το ακρώνυμο της «Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η λύση αυτή δεν ικανοποιεί κανέναν, αλλά διαρκεί από το 1991, τα Σκόπια αρνούμενα να ονομαστούν αλλιώς εκτός από «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Σε αυτό το αρχιτεκτονικό σχέδιο, αυτό το μικρό έθνος, 2.000.000 κατοίκων, χωρίς πραγματική ονομασία εκφράζει όλη την βαλκανική τρέλα ταυτότητας. Μπορούμε να γελάσουμε ή να κλάψουμε, αυτή η διόγκωση του παθητικού, σουρεαλιστικού, συναισθηματικού ή δημιουργικού εγώ υπάρχει στον κάθε πολίτη. Αρχής γεννωμένης με τον πρωθυπουργό Νίκολα Γκρουέφσκι, ο κύριος υπεύθυνος για το έργο αυτό. Στην εξουσία από το 2006, ο νεαρός επικεφαλής της κυβέρνησης (41 χρονών) κέρδισε για τρίτη συνεχόμενη φορά τις βουλευτικές εκλογές της περασμένης άνοιξης. Η καριέρα του και το μέλλον της χώρας του θα μπορούσε να είχαν αποπροσανατολιστεί το 2008, όταν η Ελλάδα άσκησε βέτο για την είσοδο της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ . Όμως, επέλεξε να επιμείνει.
«Πολιτικές πιέσεις και εκφοβισμός»
Από τότε, χάθηκαν όλες οι ευκαιρίες να διευθετηθεί αυτή η διαμάχη. Μέσα Οκτωβρίου, στην τελευταία έκθεσή της για τη διεύρυνση, η Επιτροπή θέτει ως προϋπόθεση για αναγνώριση των Σκοπίων, την επίλυση αυτής της διαφοράς για το πατρώνυμο τους.
Ο Νίκολα Γκρουέφσκι μόλις έδωσε την απάντηση του σε μια εφημερίδα της χώρας του: «Η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ δεν είναι επαρκές επιχείρημα για να πειστεί ο πληθυσμός μας να μας ακολουθήσει αν προσφέραμε αυτή την πορεία σε δημοψήφισμα». Και πρόσθεσε: «Αν αυτή η τακτική ανισόρροπης πίεσης συνεχίζεται, είμαι περισσότερο από απαισιόδοξος: μια λύση στο ζήτημα της ονομασίας δεν πρόκειται να βρεθεί σύντομα».
Εκτός από την αντιπολίτευση, πολλοί Ευρωπαίοι διπλωμάτες και μη κυβερνητικές οργανώσεις καταγγέλλουν τη «αυταρχική εθνικιστική φυγή προς τα εμπρός» του Νίκολα Γκρουέφσκι. Το κλείσιμο του κυριότερου τηλεοπτικού καναλιού που ασκούσε κριτική, καθώς και τριών εφημερίδων από τον ίδιο ιδιοκτήτη ήταν ένα πραγματικό σήμα συναγερμού. Στην τελευταία της έκθεση, η Επιτροπή, η οποία είναι γνωστή για το στυλ της, εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι «το μηντιατικό τοπίο έχασε την ποικιλομορφία του» επισημαίνοντας «την έλλειψη ελευθερίας της έκφρασης στα μέσα ενημέρωσης» και «τις πολιτικές πιέσεις, τους εκφοβισμούς» που ασκούνται προς τους δημοσιογράφους. «Η κυβέρνηση, εξηγεί ο Γκαζμέντ Ατζντίνι, επικεφαλής ενός παρατηρητηρίου των μέσων ενημέρωσης, είναι ουσιαστικά ο μόνος διαφημιστής. Προφανώς, η ίδια επιλέγει να πληρώσει για διαφήμιση στα μέσα ενημέρωσης που την υποστηρίζουν. Για την κυβέρνηση, είμαστε μαζί της, όταν υποστηρίζουμε τα περί Μακεδονίας, ή εναντίον της, και ως εκ τούτου προδότες»."
Στύλ Πούτιν
Αυτή η εθνικιστική ρητορική, η οποία μιμείται το στυλ του Πούτιν και των πιο παραληρηματικών σατραπών στα απώτερα όρια της Ευρώπης, ανταμείφτηκε μέχρι τώρα στις κάλπες. Το κράτος είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης και είναι πασίγνωστο στα Σκόπια, πίεσε τους υπαλλήλους του στην διάρκεια των νομοθετικών εκλογών του περασμένου Ιουνίου.
Ο μηντιακός «πόλεμος» σε όλες τις στιγμές για την υπεράσπιση της «Μακεδονικής ταυτότητας», κατάφερε ωστόσο, να πείσει τους αναποφάσιστους. Γιατί επομένως να επιδιωχθεί μια συμβιβαστική λύση με την Αθήνα;
Μπορούμε έτσι να επιστρέψουμε στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το οποίο είναι μόνο ένα κομμάτι στο αυτοκρατορικό αρχιτεκτονικό σχέδιο που δρομολογήθηκε από την κυβέρνηση των Σκοπίων. Ο έφιππος πολεμιστής δεσπόζει στα μνημειακά αγάλματα του Ιουστινιανού, του Κύριλλου και Μεθόδιου, σε μια αψίδα θριάμβου 22 μέτρων και στην αναπαράσταση ενός ελληνικού ναού. Ένα νέο Υπουργείο Εξωτερικών και ένα νέο Συνταγματικό Δικαστήριο βρίσκονται στο στάδιο της αποπεράτωσης. Μπορούμε ήδη να δούμε τους βυζαντινούς θόλους τους, τα αετώματα και κιονοστοιχίες εμπνευσμένα από την αρχαία Ελλάδα.
Σύμφωνα με την αντιπολίτευση, όλα αυτά τα έργα, για τα οποία κανείς δεν ξέρει πως χρηματοδοτήθηκαν, αναμένεται να κοστίσουν περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ. Ένας καυτερός λογαριασμός για μικρή χώρα, της οποίας το 25% του πληθυσμού, αλβανικής καταγωγής, κοιτάζει, με καχυποψία για την ώρα, την εισβολή αυτού του φαντασμένου ελληνικού παρελθόντος. Ο πρωθυπουργός Νίκολα Γκρουέφσκι, δεν παίζει μόνο επικίνδυνα με την Αθήνα. Στα Σκόπια η τελευταία εθνοτική σύγκρουση σημειώθηκε το 2001.
Και αυτή η βαλκανική μνήμη μπορεί επίσης κάποτε να αναβιώσει.
Thierry Portes
Πηγή: Le Figaro
«Aleksandar Makedonski»
