ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΟ ΠΑΛΙΟ...ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ...

Άι - Νικόλας Καλτεζιά , στα μέσα της 10ετίας του 50 , κατάκοποι οι πανηγυριώτες , αραγμένοι κάτω απ' την πουρνάρα συνεχίζουν...καθιστικώς , ορατή και η ειρηνική...συνύπαρξη ..μπαρδάκας και..νταμουζάνας , κιθαρωδός ο Δημ.Παπαδόπουλος , τ'ς Ρίνας , δίπλα ο μπάρμπα Κώστας Αποστολόπουλος , Κολοτούμ'ς , ένστολος , κι' ακόμα ο Γιώργος Κλώσσας , Βασ. Κάγκαλος ...

Άι Νικόλας στα όμορφα προπολεμικά χρόνια , μιά παρέα Λιδορικιωτών στην οποία ,όλως παραδόξως για πανηγύρι , δεν υπάρχουν γυναικόπαιδα , που σημαίνει πως μάλλον δεν είναι παρμένη η φωτογραφία σε μέρα πανηγυριού , στους εικονιζόμενους αναγνωρίστηκαν οι : Χρ. Μαραζιάρης , Παν.Μπήλιος , Θαν. Πίτσιος , Γ .Πέτρου , Δ.Καντζιός , Δ. Ευσταθίου , Ν.Σκούτας , Κ.Μαργέλλος , Κ.Μποβιάτσης , Θαν.Μπήλιος , Αλ.Κάππος , Κ.Γ.Πέτρου , κλαριντζής ο Μαλαντρινιώτης Κατράπας .

Σωτήριον έτος 1930 ! Απ' το ίδιο πανηγύρι τ' Αι Νικόλα , ο χορός καλά...κρατεί , πρωτοχορευτής ο Σαψαρής , Κ.Μαργέλλος , και μαζί οί Θανάσης και Παναγιώτης Μπήλιος .

Ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ....

Έφαγε η ανελέητη Αμερική , εκείνα τα χρόνια ( 1900 - 1930 ) , την αφρόκρεμα και τον αθέρα της Δωρικής νεολαίας , τότε που η μαύρη φτώχεια έδιωχνε απ' τον τόπο μας ότι καλύτερο είχε και τό 'στελνε πεσκέσι στον αχόρταγο Μινώταυρο της Βορειοαμερικάνικης γης , γιά να μείνουν εκεί και να χαθούν - οι πιό πολλοί - γιά πάντα , μακρυά απ' τον τόπο τους , που τους είχε όμως πολύ ανάγκη εκείνη την εποχή .
Ό,τι περίσσεψε απ' την άλλη καταβόθρα του Λαυρίου με τις ανθρωποκτόνες γαλαρίες της πήγε τώρα εκεί που το δολλάριο το..." φκυάριζαν στους δρόμους " κατά πως μολογούσαν οι εφημερίδες , σκληρή πραγματικότητα ...έστελνε η Πατρίδα τον αφρό , γιά να κλείσουν εδώ , πολλές τρύπες ανοιχτές , να ξεχρεωθούν σπίτια , να βγούν αμπελοχώραφα από ..τοκογλυφικές υποθήκες , να πληρωθούν ομόλογα σ γιατρούς και φαρμακεία , να σπουδάσουν τα μικρότερα αδέρφια , που τά 'παιρναν τα γράμματα , να προικιστούν οι αδερφάδες , να δει το έρμο το σπίτι καλύτερες μέρες ...
Η φτώχεια , δεν κεφαλωνόταν εκείνα τα χρόνια , με τίποτα . Μικρός και στέρφος ο τόπος μας , και κάτι το πρωτόκολλο του αγροφύλακα , κάτι το ένταλμα του κλητήρα και του χωροφύλακα , κάτι τα διπλο-τριπλογραμμένα βερεσέδια του μπακάλη , ο λίβας , το τσιάφι , η αναβροχιά , τα ζλάπια , όλα , Θεοί και δαίμονες μαζί , έπνιγαν τον φουκαρά , τον έρμο τον Δωριέα , που αγωνιζόταν με νύχια και με δόντια να τα βγάλει πέρα .
Πίστεψαν στο όνειρο της Αμερικής , την αρχή την έκαναν οι γείτονές μας οι Κραβαρίτες , απ' αυτούς , περνώντας το Λιμνιστόρεμα , ήρθαν τα ζαμπέρια στο Κουπάκι , Ζωριάνου , Αλποχώρι κλπ . και βούιξε όλη η Δωρίδα γιά τα πλούτια της γης του Κολόμβου . Κι' έτρεξαν όλοι , ως κι' ο γέρο - Λούτος ακόμα , να καζαντίσουν , έβγαλαν τα τσαρούχια και τη φουστανέλα , φόραγαν τα " φράγκικα " κι έφευγαν , ένας κοντά τον άλλον...
Τότε δε χρειάζονταν ταυτότητες και...διαβατήρια , μόνο τα εισιτήρια και γειά νά'χεις , όλα τ' άλλα περίσσευαν . Κατέβαιναν στο χάνι του Κολατζή ( Ερατεινή ) , έπαιρναν το βαπόρι της γραμμής κι έπιαναν Πάτρα , απ' όπου έφευγαν όλα τα πλοία του εξωτερικού , όπως τα " Θεμιστοκλής " και " Πατρίς " ,στην αρχή και τα Ιταλικά " Σατούρνια " και " Βαλκάνια " , αργότερα , τα πιό πολλά , σωστοί...σκυλοπνίχτες , έκαιγαν κάρβουνο και πνίγοντας τον κόσμο με τον καπνό τους , έκαναν το ταξείδι τους , που κράταγε κοντά ένα μήνα , αφού έπιαναν σ' όλα τα λιμάνια ...

" Όποιος πάει στην Αμερική
να κάτσει να συλλογιστεί ,
σαράντα μέρες θάλασσα ,
καπνό κι αναστενάματα... "

Έτσι έλεγε το τραγούδι , σαράντα μέρες θαλασσοπνίγονταν κυριολεκτικά , στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο , μέσα στην κάπνα και στη βρώμα , με φασολάδα - μακαρονάδα κάθε μέρα , με τρικυμίες και τραντάγματα , άνθρωποι βουνίσιοι , πο όλοι , σχεδόν , έβλεπαν γιά πρώτη φορά θάλασσα κι έμπαιναν σε βαπόρι , κι' όταν έφταναν στη Ν.Υόρκη , στο.."καστιγκάρι " ένοιωθαν σαν ζαλισμένα κοτόπουλα...

Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι.......

AΠΟ ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ , ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ - Δ - ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ .

   Τελειώνοντας θάθελα να πω πως σαν κηρύχτηκε ο πόλεμος , κι ήρθε η κατοχή , η μηχανή σταμάτησε να λειτουργεί . Ήταν πιά νεκρό κεφάλαιο . Ήρθαν κάποιοι πολίτες με Γερμανούς στρατιώτες και την πήραν , γιά που , όμως ; Άγνωστο παραμένει κι' αδιευκρίνιστο . Πουλήθηκε ; επιτάχθηκε ; Και γιατί δεν πήραν κι από άλλα μέρη μηχανές ; Πολλά ειπώθηκαν τότε , γύρω απ' αυτό το θέμα , αλλά δεν γίνονται πιστευτά .

   Πάντως έμειναν οι..κολόνες , αλλά κι αυτές δεν είχαν καλύτερη τύχη , γιατί τις έφαγε το " Στενό ". Θα περνούσε η Ιταλική τεθωρακισμένη Μεραρχία " Μπρένερο " κι ο Άγγλος αξιωματικός , ο πασίγνωστος Τζεφ , ειδοποίησε τους Ιταλούς στο Λιδωρίκι πως θ' ανατίναζε τη γέφυρα , και πως την ανατίναξη την κάνουν Άγγλοι κι όχι Έλληνες - ώστε να μη προβούν οι Ιταλοί σε αντίποινα - κι ένα βράδυ την τίναξε στον αέρα , μαζί μ' αυτή της Ρέρεσης . Άδικα , όμως , πήγαν τα γεφύρια , ιδίως το κομψοτέχνημα , το θαυμάσιο εκείνο επίτευγμα της Ελληνικής γεφυροποιίας , το γεφύρι του Στενού , με την πρωτοπόρα , γιά κείνη την εποχή , αριστουργηματική κατασκευή του , που σε γοήτευε με την ελαφράδα του , καθώς τα δυό του τόξα στηρίχονταν μονάχα πάνω σε δυό μπουλόνια .

   Κρίμα όμως που χάθηκε , γιατί οι Γερμαναράδες , την άλλη κιόλας μέρα πέρασαν , πιάσανε και κόψανε όλες τις θεόρατες λεύκες και τα πανύψηλα κυπαρίσια από τα Χάνια και το Βελούχι κι 'ύστερα τις κολόνες από το Λιδωρίκι . Τα ρίξανε κατόπιν όλα στην κοίτη του ποταμού , έκαναν ένα υποτυπώδε πέρασμα και τράβηξαν το δρόμο τους !

   Αυτά , λοιπόν , τα..λίγα γιά τον ηλεκτροφωτισμό του χωριού μας , γιά μένα ο Γιάννης Καραλίβανος υπήρξε ένας οραματιστής και σκαπανέας της προόδου . Ήταν ένα φωτεινό μυαλό και μακάρι η Επαρχία μας να 'χε δυό τρεις ακόμα σαν κι αυτόν η τον Παν .Μποβιάτση ( Γύφτο ) , τον πρωτοπόρο της συγκοινωνίας , που , καίτοι , αγράμματοι , προτρέχανε του καιρού τους και διαβλέπανε την πρόοδο κι οραματίζονταν ένα καλύτερο μέλλον γιά τον τόπο μας .

   Τέτοιους ανθρώπους πρέπει πάντα να τους τιμάμε και ν' αναγνωρίζουμε το έργο τους . Τίποτε δεν θα κόστιζε να δίναμε τ' όνομά τους σ' ένα δρόμο , σε μιά πλατεία στα χωριά μας , σαν μιά ελάχιστη αναγνώριση του έργου τους και της προσφοράς τους στον τόπο . Καραλίβανος , Μποβιάτσης και Γιάννης Λαβίδας , είναι ξεχωριστά ονόματα και θα μείνουν στη μνήμη μας .

Υ.Γ.  Στους πρωτοπόρους οραματιστές της " γούρνας " μας , θα 'θελα ν' αναφέρω , όσο κι αν αυτό φανεί παράξενο , και τον Κ.Ν.Μπούγαλη , απ' το Παραδείσι . Αυτός , όταν οι άλλοι γεωργοί της Ελλάδος καλλιεργούσαν όπως κι οι συνάδελφοί τους , της εποχής του Ησιόδου , βάλθηκε να δημιουργήσει στο Παραδείσι πρωτοποριακό αγρόκτημα , με μοντέρνα μαγκανοπήγαδα , αντλίες νερού , εκκολαπτικές μηχανές , σούστες , κάρα , μηχανάροτρα , πτηνοτροφεία κλπ . Ένα όμως , δεν υπολόγισε και γι αυτό , άλλωστε απότυχε . Δεν υπολόγισε την έλλειψη του μεγάλου αστικού κέντρου , που θ' απορροφούσε τα προιόντα του . Ποιός θ' αγόραζε τ' αυγά , τα κοτόπουλα και τα λαχανικά του ; Οι Μαυριαννιώτες ; η οι Στρουζιώτες ; Πάντως , ήταν κι' αυτός άνθρωπός με προοδευτικό μυαλό κι αν ζούσε σήμερα θα 'ταν μέγας και τρανός " .

  Αυτή ήταν η περιγραφή της..ηλεκτροδότησης του Λιδορικιού από τον Καφτανιαλέκο , που επί πλέον μας έδωσε κι' ένα σωρό άλλες , πολύ χρήσιμες , πληροφορίες .

ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΙΣΜΕΝΟ ΓΡΑΜΜΑ .

Χθες βράδυ , αργά , σ’ένα συρτάρι , ξεχασμένο ,
βρήκα ενα γράμμα σου , παλιό , κιτρινισμένο ,
διαβάζοντάς το εξαγρύπνησα , ως να φέξει ,
κι’έγραφε πάνω : καλοκαίρι εξήντα εξι .

Κάθε σου λέξη , ένα κομμάτι απ’τη ζωή μου ,
τάραξε τα ήσυχα νερά , μεσ’την ψυχή μου ,
με μιάς , ζωντάνεψαν στο νου τα περασμένα ,
στιγμές , αξέχαστες , πού έζησα με σένα .

Χρόνια , στα βάθη της καρδιάς φυλακισμένες ,
φλόγες , στη στάχτη την παλιά παραχωμένες ,
κάποτε πότε 'ομως , σιωπηλά , ξαναγυρίζουν
κοιτάζοντάς με σαν αστέρια που... δακρύζουν .

Χθες βράδυ , αργά , σ'ένα συρτάρι , σκονισμένο ,
βρήκα το πιό 'μορφο κομμάτι της ζωής μου ξεχασμένο ,
σκόρπιες σελίδες , πού 'χουν στον καιρό αντέξει ,
και όλες , πάνω γράφουν : καλοκαίρι εξήντα έξι.....K .-

Λιδορίκι 30-4-07

ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ...ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ...

Ο Κατρέλης , όπως ήταν το 1937 , σήμερα είναι σε ..άθλια κατάσταση ...

Το πανέμορφο πέτρινο γεφυράκι που ήταν πάνω απ' τη Βαθειά , δεν μας...άρεσε βλέπεις και το γκρεμίσαμε....

ΠΕΜΤΗ 27 ΜΑΡΤΙΟΥ - 87η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ .

Ματρώνης , Φιλήτου , Λυδίας , μαρτύρων .

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...
1821 : Ο Αθανάσιος Διάκος με τους άλλους οπλαρχηγούς και τους προκρίτους της περιοχής κηρύσσουν την επίσημη έναρξη του Αγώνα στη Βοιωτία, μετά από συγκινητική δοξολογία στη Μονή του Οσίου Λουκά.
1854 : Τουρκικές δυνάμεις, υπό τον Καραφίλ Μπέη, καταλαμβάνουν το Μέτσοβο και προβαίνουν σε λεηλασίες, καταστροφές και πυρπολήσεις 400 σπιτιών. Μετά από αυτό, οι ελληνικές επαναστατικές δυνάμεις, υπό το Θεοδωράκη Γρίβα, καταφεύγουν στο Ζυγό Μετσόβου.

Καλημέρα Λιδορικιώτες , καλημέρα στην Ελλάδα , Κύπρο , Αίγυπτο , Ιταλία , Ισπανία , Γερμανία , Γαλλία , Αυστραλία , Αγγλία και σε : Αθήνα , Τρίκαλα , Καρδίτσα , Θεσσαλονίκη , Πάτρα , Μαραθώνα , Ιωάννινα , Σέρρες , Ξάνθη , Αίγιο , Λευκωσία , Πάφο , Στρόβολο , Milan , Cairo , Malaga , Dusseldorf , Pariw , Sydney , Bristol , καλημέρα σ' όλους τους ξενητεμένους Έλληνες και στους φίλους της Λιδορικιώτικης σελίδας , απ' όλο τον κόσμο , νάστε όλοι καλά και να περνάτε και καλά .

Ο καιρός μας ...γλυκο..φέρνει αλλά έχει και τη συννεφιά του , οι πορείες σταμάτησαν , προσωρινά , όπότε μπορούμε να κυκλοφορούμε ..ελεύθερα στην Αθήνα , μέχρι νεωτέρας , φυσικά , απ' το χωριό μας δεν έχουμε κανένα συνταρακτικό νέο , όλα βαίνουν..καλώς , τα έργα προχωράνε , η πολιτιστική κίνηση..φουντώνει , ακούσαμε μάλιστα πως πρόκειται να ανακηρυχθεί το Λιδορίκι πολιτιστική..πρωτεύουσα γιά το 2009 , άντε και σ' ανώτερα...

Μας ρωτάνε φίλοι γιά το πρόγραμμα Parks & Economy , αυτό που...επεξεργάζονται στο Δήμο , τι ακριβώς είναι , φίλοι μου δεν γνωρίζουμε , δε ρωτάτε καλύτερα στο...Δήμο ; αυτοί..μπορεί να ξέρουν , αυτό που εμείς ξέρουμε είναι ότι ένα παρκάκι είχαμε , κάτω απ' την εκκλησία , και έχει γίνει..σκουπιδότοπος ...μετά..παρεκκλησίου , παρακαλώ , αλήθεια αυτό το τσιμεντογιαπί , που θα γινόταν εκκλησία έτσι θα μείνει ; ποιοί τόφτιαξαν , και γιατί ; φτιάξτε παιδιά , μάντρες , μαντρούλες , ρίξτε και κανένα μπετό , γιατί...χανόμαστε...

Του κόσμου τα παράξενα στον τόπο μας , κλείνουμε τα σχολεία που δεν έχουν μαθητές , κι' ανοίγουμε παιδικούς σταθμούς χωρίς..παιδιά , ακριβοί στα..πίτουρα και φθηνοί στ' αλεύρι , αλήθεια πόσα παιδιά - Πενταπολίτικα - έχει ο σταθμός της Πεντάπολης ; δυό , τρία ; και πόσο μας κοστίζει το καθένα σύντροφοι ; πόσο ; και γιατί δεν φτιάχνετε σε κάθε χωριό από ένα σταθμό , γιά λόγους...ίσης μεταχείρισης ; απο κάνα δυό παιδιά θα υπάρχουν....

Μιά παρέα Λιδορικιωτόπουλα , στη βρύση του Αντώνη , προπολεμικά .

Καλημέρα σας αδέρφια , ναστε όλοι καλά και θα τα ξεναπούμε .

Απ' το Λιδορίκι με πολλή αγάπη .......Κ.-

ΕΝΑΣ..ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΣ ΗΡΩΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ..

Στις 27 Απριλίου 1984 , ανήμερα της Ζωοδόχου Πηγής , έγιναν , αγαπημένοι μου φίλοι , στο χωριό μας , στη Βαθειά , τα αποκαλυπτήρια της προτομής του ήρωα του '21 Καραισκάκη , δώρο του Συνδέσμου Ρουμελιωτών Παπάγου , προς την κοινότητά μας , ωραία η τελετή , εκφωνήθηκαν και λόγοι , στήθηκε και χορός , και η προτομή του Αρχιστράτηγου της Ρούμελης τοποθετήθηκε στην κορφή της πλατείας , δίπλα απ' τη βρύση , εκεί δίπλα στην πέτρινη σκάλα .
Θα αναρωτηθήτε , όλοι σας , και απολύτως δικαιολογημένα , τι σχέση είχε , και έχει , ο ένδοξος Καραισκάκης με το χωριό μας , και πως ο Σύνδεσμος του Παπάγου , σκέφτηκε κάτι τέτοιο , αυτό φίλοι μου είναι μιά άλλη ..πονεμένη ιστορία , που έχει πολλά-πολλά κοινά στοιχεία με ένα..πολύ γνωστό Ελληνικό κινηματογραφικό έργο , με τον αξέχαστο Λογοθετίδη , το περίφημο " Ένας ήρως με..παντούφλες ", που είχε κι' εκείνο το..ήρωά του το Στρατηγό..Δεκαβάλα , αν θυμάμαι καλά , και σκιαγραφούσε τα διάφορα..παιχνίδια των παρατρεχάμενων και ...επιτηδείων σε παρόμοιες περιπτώσεις , το ερώτημα όμως παραμένει , πως βρέθηκε η προτομή στο Λιδορίκι ; Αν στηνόταν κάποια προτομή ήρωος στο χωριό μας , θάπρεπε να είναι , του Σκαλτσοδήμου , του Διάκου , ακόμα και της Ασήμως Γκούρα , που ήταν και Λιδορικιώτισσα , αλλά προτομή του Καραισκάκη στο Λιδορίκι ...
Εδώ αρχίζει , το απίθανο , το καταπληκτικό , γιατί προφανώς και η προτομή δεν έγινε γιά το χωριό μας , δεν υπήρχε και λόγος , άλλωστε , τότε ; Έχει κι'΄αυτό την εξήγησή του , μόνο που δεν περιποιεί τιμή ούτε στον ήρωα που θυσιάστηκε γιά την Πατρίδα , αλλά ούτε και σε μας , ούτε δηλαδή στον τιμώμενο , αλλά ούτε και στους τιμώντες αυτόν .
Απ' όσο θυμάμαι , γιατί πάνε και 25 χρόνια , κάποιοι του Συνδέσμου Ρουμελιωτών Παπάγου , σκέφτηκαν να στήσουν μιά προτομή στο Δήμο Παπάγου , την έφτιαξαν , αλλά δυστυχώς ο Δήμος δεν ..ικανοποίησε την ..ματαιόδοξη αύτή τους επιθυμία , και ισως δικαιολογημένα , οπότε οι του Συνδέσμου , απευθύνθηκαν στο Δήμο Λαμίας , αν θυμάμαι και πάλι καλά , αλλά ούτε και η Λαμία δέχτηκε , και , ω του θαύματος , σκέφτηκαν το Λιδορίκι , τίνος ήταν η ιδέα βέβαια είναι , λίγο -πολύ , γνωστό , αλλά δεν θα το συζητήσουμε , αυτό που έχει σημασία είναι το ότι , αλλού ντ' αλλού , που λένε , τοποθετήθηκε η προτομή ενός πραγματικά μεγάλου πατριώτη αγωνιστη του '21 , όπου ..όπου , γιά να κάνουμε το..τζερτζελέ μας , να φωτογραφιθούμε ε..και να προβληθούμε , και ολίγον τι .
Και οι...δωρητές , πάει καλά , ξόδεψαν κάποια χρήματα , έφτιαξαν την προτομή , και κάπου έπρεπε να στηθεί , το χωριό μας όμως γιατί το δέχτηκε , γνωρίζοντας βέβαια όλο το παρασκήνιο ; γιά ποιό λόγο ;πιστεύω πως γιά κανένα λόγο , έτσι κάτι να κάνουμε , ντόρος να γίνεται , που λένε , και μη μου πει κανένας ότι όλα έγιναν γιά να τιμηθεί ο ήρωας , γιατί ...θα σας ρωτήσω με τη σειρά μου , από τις 27 Απριλίου 1984 , μέχρι σήμερα είδατε εσείς νάγινε κάτι στην προτομή που να δείχνει ότι τιμούν τον ήρωα ; Και οι κ.κ δωρητές , τον παράτησαν και τον..ξέχασαν , έτσι τιμούν τους ηρωικούς νεκρούς τους οι Έλληνες , ένα στεφάνι , ένα λουλούδι , έστω στις Εθνικές μας γιορτές , κάτι ..τέλος πάντων , που να δείχνει πως εξακολουθούν να τον θυμούνται και να τον τιμούν ; Τ Ι Π Ο Τ Α απ'όλα αυτά , αδέρφια , Τ Ι Π Ο Τ Α ....
Και νάταν μόνο αυτό , πάει καλά , η προτομή είναι τοποθετημένη , όως είπαμε δίπλα στη βρύση , μπροστά απ΄το Γιαλακιδέικι σπίτι , που τα τελευταία χρόνια είναι μπαρ , με τραπεζάκια και καρέκλες , φυσικά , δίπλα στην προτομή , καθώς και άδεια κιβώτια από μπύρες , λεμονάδες , κόκα - κόλα κλπ , και το σχετικό..σκουπιδομάνι , αν αυτό αδέρφια είναι..τιμή , γιά τον ήρωα του 21 , τότε...πρέπει ν' αλλάξουμε τα ..λεξικά μας..
Δεν ρίχνουμε καμιά ευθύνη στη σημερινή Δημοτική αρχή , γιατί η ιστορία αυτή ..κρατάει 25..χρόνια , απλά ρίχνουμε την ιδέα , να τιμήσουμε , επί τέλους , τον Καραισκάκη , βγάζοντάς τον απ' τη θέση αυτή , ας το μελετήσουν και ας κάνουν αυτό που πρέπει , οι Έλληνες σέβονταν και τιμούσαν πάντα τους ήρωές τους , η τουλάχιστον δεν προσβάλανε τη μνήμη τους , αυτό πρέπει να κάνουμε κι εμείς....

ΠΑΛΙΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ...

Η ταπεινότης μου , η Ασπασία Λακαφώση κι ΄Αλέκος Λαλαγιάννης , με ένα ξάδερφό του , στη Συκιά .

Με τον Ηλία , τ' Αι Γιωργιού , πίσω απ' την εκκλησία , στο παλιό νεκροταφείο μας /

Ο αξέχαστος φίλος , ο Ντίνος Λεβέντης , ο γράφων , ο Στέλιος Κακολύρης κι ο Κώστας ο ..Πράγκας , δεν θυμάμαι το επίθετό του , ήταν ανηψιός της Καρυδάκη , της δασκάλας .

Ο αδερφός μου με την παρέα του .

Η αφεντιά μου , ο Ανδρέας Κάππος , ο Ι.Καραχάλιος κι' ο Ζήσιμος Κωνσαντόπουλος .

ο Εκεί στις δεκαετίες του 50 και 60 , που ήταν και οι καλύτερες μεταπολεμικά , κτά την ταπεινή μας γνώμη , στο χωριό μας , έρχονταν , καλοκαίρι και διακοπές των σχολείων , πολλά παιδιά , απ΄την Αθήνα κυρίως , αλλά και από άλλες πόλεις , που είχαν ρίζες Λιδορικιώτικες , έρχονταν κυρίως στους παπούδες , που έμεναν στο χωριό , η σε μπαρμπάδες και άλλους συγγενείς , κάναμε παρέα μαζί τους και γινόμασταν φιλαράκια , περιμένοντας τις διακοπές γιά να 'ρθουν .

Οι...πρωτευουσιάνοι , λοιπόν , φίλοι μας , μας ενημέρωναν επί θεμάτων ..καλλιτεχνικών και ..μόδας , ενώ μας έδειχναν και τις καινούριες φιγούρες των..Ευρωπαικών χορών , που χορεύονταν στα..Αθήνας , βέβαια το κυριώτερο απ'όλα ήταν η..μπάλα , ώρες ολόκληρες , με ήλιο με βροχή , με..χιόνι , εμείς εκεί στις Λάκκες , ξημεροβραδιαζόμασταν .

Απ' τα χρόνια εκείνα , τα ονειρεμένα , τα ..όμορφα , ξεκίνησαν πολλές δυνατές φιλίες που άντεξαν στο χρόνο , κι είναι ακόμα ακμαιότατες , πολλά παιδιά , πολλές παρέες και πολλές φιλίες . Βέβαια με το πέρασμα του χρόνου , τα πράγματα άλλαξαν , ήρθε..η μόδα της θάλασσας και τα περισσότερα παιδιά , δεν έρχονταν πιά γιά διακοπές στο..Λιδορίκι , τα πήγαιναν οι γονείς γιά..μπάνια , Κυανή..Ακτή , Σαιν..Τροπέ κλπ , κι' έτσι άρχισε το..ξέφτισμα της όμορφης παρέας , πολλά απ' τα παιδιά εκείνα δεν ξαναφάνηκαν , χαθήκαμε ..

Κάποια όμως έμειναν πιστά στο Λιδορικιώτικο..έρωτα , συνέχισαν και συνεχίζουν νάρχονται στο όμορφο χωριό μα , κ΄' όχι μόνο έρχονται , αλλά το αγαπάνε παθιασμένα , το νοσταλγούν , στην παρέα μας , τότε , ήταν η Ασπασία Λακαφώση , ο αδερφός της Νίκος , με τη μικρούλα , τότε , Αφροδίτη , που τώρα ζει στο χωριό , τα εγγόνια του μπάρμπα Σαψαρή , Λάκης , Κώστας και Ηλίας Γεωργακόπουλος , ο Ντίνος Λεβέντης , ανηψιός του Δ/ντού της ΑΤΕ , του Γκολφίνου , που εχόταν κι' αυτός πάντα στις διακοπές , και δυστυχώς έμαθα πως έφυγε πριν μερικά χρόνια , και πολλά , άλλα παιδιά που τώρα δεν μούρχονται στο μυαλό , και βέβαια απ' τα ντόπια παιδιά , κυρίως τα Τεμπελάκια , Ανδρέας , Κώστας και Χρύσανθος .

Η φιλία μας με τον Ηλία , τον...Σαψαρεγγονό , κρατάει γερά ακόμα , έχουμε κουμπαρέψει κιόλας , τον στεφάνωσα , και βλεπόμαστε , πάντα , στο χωριό γιατί μένει στην Κέρκυρα , γι΄αυτόν είμαι απόλυτα βέβαιος , πως είναι..παθιασμένος Λιδορικιώτης , παρ' ότι έμενε στην Αθήνα , γιατί σε κάθε μας κουβέντα , το δείχνει , το..ζει , το παλιό Λιδορίκι , το ..νοσταλγεί...θα πρέπει όμως να τονίσω εδώ πως ήταν και μεγάλος...μπαλαδόρος και φυσικά ...μόνιμο στέλεχος της Εθνικής Λιδορικίου , πάντα στις διακοπές .

Το αποψινό Λιδορικιώτικο παλιο...φωτορεπορτάζ , λοιπόν , είναι αφιερωμένο εξαιρετικά σ' αυτά τα παιδιά που αγάπησαν και αγαπούν το χωριό μας και δεν ντρέπονταν , σαν μερικά ...άλλα , να δηλώνουν..ευθέως και..ευθαρσώς Λιδορικιώτες , νάναι όλοι τους καλά .