OΣΑ ΘΥΜΑΜΑΙ : Τ’ Αι Νικολάου…

 

Παλιά φωτογραφία εκείνης της εποχής , της δεκαετίας του 1950 , η ..αφεντιά μου , με τον πρωτοξάδερφο Μπάμπη Φαλίδα , μπροστά στο μαγαζί μας , στ' Αλωνάκι , στο βάθος φαίνεται καθαρά , το σπίτι της θειάς Ειρήνης ( το..πολυγωνικό ) με τα σκούρα κόκκινα-γκρενά , πατζούρια , και στο ισόγειο ήταν το φαρμακείο , δεξιά δε φαίνεται το..πούλμαν της εποχής ο " Μιαούλης " των Σιωκαίων...αξέχαστα χρόνια ..αξέχαστα..ταξείδια... !!!

 

 

 

   Κάθε που..μπαίνει ο Δεκέμβρης φίλοι μου , ο μήνας με τις πιό βαριές..γιορτάδες , τόσο το μυαλό γυρνάει στον παλιό καλό καιρό , που οι γιορτάδες ήταν...γιορτάδες , ανήμερα το βράδυ , όλο το σόι , οι φίλοι , οι γείτονες κι' οι αγαπημένοι χωριανοί , τίμαγαν με την παρουσία τους το γιόρτασμα , του κάθε σπιτιού , και γινόταν βέβαια και το σχετικό..γλεντάκι , με τα..πατροπαράδοτα μεζεδάκια , οι ντολμάδες , οι ..πίτες , τ' αρνάκι με τις ..πατατούλες , άντε και κανιά...γαρδουμπούλα , κάνα..σπληναντεράκι , αλαφρά...αλαφρά , δηλαδή , και μάλιστα..λάιτ !!!..διαίτης , π' λένι...

Πολλές οι τρανταχτές γιορτές , μιά απ' αυτές και τ' Αι Νικολάου , 6 Δεκεμβρίου , που τη θυμάμαι καλά-καλά , γιά το λόγο που σας λέω παρακάτω .....

   Μεγάλη γιορτή τ' Αη Νικολάου λοιπόν , πολλοί οι Νικολάδες , και στο μαγαζί είχαμε πολλή δουλειά , πολλές παραγγελίες , γιατί τα χρόνια εκείνα , πάντα μιλάμε για τις δεκαετίες 50 και 60 , εκτός απ' την ..ντόπια ζήτηση , είχαμε να καλύψουμε και τις παραγγελίες των γύρω χωριών , κυρίως τους Παγωναίους στο Κροκύλειο , το Σιώκη στην Αρτοτίνα κ.α, ύστερα είχε αρχίσει και η προετοιμασία γιά τα Χριστούγεννα , απ' τη γιορτή όμως τ' Αη Νικολάου , θυμάμαι ένα χαρακτηριστικό γεγονός που..επαναλαμβανόταν γιά χρόνια .

   Στ' Αλωνάκι , λοξά -απέναντι , ήταν το Φαρμακείο , της θειάς μου της Ειρήνης Παπανικολάου , της ..Φαρμακοποιίνας , που είχε τρία παιδιά , η..μάλλον δυό παιδιά κι' ένα..κορίτσι , τον Νίκο , τη Σόνια και το Γιάννη , ο Νίκος , ο..Ταραμπούρας όπως τον..λέγανε , είχε πάει ΄μετά το σχολείο στην Αμερική , όπου και έζησε , κάθε χρόνο η θειά η Ειρήνη , στη γιορτή του , του ‘φτιαχνε ένα μπακλαβά , έτσι γιά να τον γιορτάσει , παρότι ο Νίκος δεν ήταν εδώ , την παραμονή λοιπόν της γιορτής , κάθε χρόνο , ερχόταν στο μαγαζί η θειά η Ειρήνη , και της έδινα τη συνταγή του σιροπιού , γιά το μπακλαβά , της έγραφα λοιπόν τις αναλογίες νερού , ζάχαρης και γλυκόζης , της έδινα και τη γλυκόζη που χρειαζόταν , και η θειά έφτιαχνε μόνη της τον μπακλαβά κάθε χρόνο .

   Το αξιοπερίεργο όμως είναι , πως κάθε χρόνο την επόμενη μέρα της γιορτής , ερχόταν στο μαγαζί η θειά η Ειρήνη , και μέ ‘βαζε πόστα , λέγοντάς μου ότι της  έδωσα..λάθος συνταγή κι' ο μπακλαβάς..λάσπωσε , κι' ήταν αηδία , εγώ βέβαια τόχα δει..πολλές φορές το..έργο , και την..περίμενα , ξέροντας και τι θα μου ..πει και ..βέβαια τι θα της ..απαντήσω . Έμπαινε λοιπόν ..φουριόζα λέγοντάς μου : παλιόπαιδο , σ' έχω κι' ανηψιό και μούδωσες λάθος συνταγή κι' ο μπακλαβάς έγινε..λαπάς ....εγώ..προετοιμασμένος , καλά..διαβασμένος , τη ρωτούσα : έβαλες θειά Ειρήνη όσο νερό σου είπα ; έβαλες οση γλυκόζη σούδωσα ; κι' αυτή μου απαντούσε ..αβίαστα ναι , όταν όμως τη ρωτούσα αν έβαλε όση ζάχαρη της είχα πεί , μου απαντούσε με μιά..περίεργη κατάφαση , ένα..ναι..πολύ περίεργο , που ούτε ναι ήταν αλλά ούτε και όχι , κάτι ανάμεσα στα..δυό , την ξαναρωτούσα λοιπόν , έβαλες θειά Ειρήνη μιά οκά και διακόσια πενήντα δράμια ζάχαρη ; ναι..έβαλα..μούλεγε , μασώντας τα λόγια της , αλλά ξερεις..κράτησα λίγη..ζάχαρη , επειδή..ξέρεις είναι και..χειμώνας , μη μ' ζαχαρώσει το..γλυκό και παν χαμένα τόσα..έξοδα ....και κόπος...

   Αυτό , αγαπημένοι μου φίλοι , γινόταν κάθε χρόνο , απ΄το 1955 και μέχρι το 1962-63 , είναι αυτό που λέμε..επαναλαμβανόμενη...σύμπτωση , θα μου πείτε πως θυμήθηκα μετά από τόσα χρόνια αυτή την ιστορία , να..θες που σε λίγες μέρες είναι τ' Αη Νικολάου , θες που σήμερα το πρωί συνάντησα στη Φιλολάου την κόρη του Φαρμακοποιού που είχε η θειά Ειρήνη ένα φεγγάρι στο Φαρμακείο , που το όνομά του ήταν Μίλτων Γκαρμπολάς , Αιγυπτιώτης , πολυμορφωμένος , όπως όλοι οι Αιγυπτιώτες , εμείς το λέγαμε , σκόπιμα , Μίλτο , κι' αυτός μας διόρθωνε..πάντα : όοχι  Μίλτος , ...Μίλτων...ίσως κάποια άλλη φορά θυμηθούμε τον αείμνηστο ..Μίλτωνα.........Κ.-

ΑΜΕΡΙΚΑ…ΑΜΕΡΙΚΑ !!!

 

 

15 – 2 – 1909 , σε κάποια ερημιά του..Αδάμ , Λιδορικιώτες , αλλά και άλλοι Δωριείς και όχι μόνο , μετανάστες , βγάζουν την ..αναμνηστική τους φωτογραφία ..

   Έκτος , καθιστός από αριστερά , ο παππούς μας Γεώργιος Κων . Καψάλης , που το 1907 ,κυνηγώντας μιά καλύτερη ζωή , μέσα απ’ το ..Αμερικάνικο ..όνειρο , όταν έφτασε στο..Αμέρικα , υπόγραψε την παρακάτω  Δήλωση..Προθέσεως (!!) , προκειμένου να τον δεχτούν σαν μετανάστη , διαβάστε τη ..και στο..πρωτότυπο αλλά και σε..μετάφραση (..πρόχειρη ..)

 

                     

 

“  Εγώ, ο Γιώργος Καψάλης, 51 ετών, με επάγγελμα κοινός εργάτης, δηλώνω ότι η προσωπική μου περιγραφή είναι χρώμα λευκό, σκούρα επιδερμίδα, ύψος 1.70μ βάρος 69 κιλά, χρώμα ματιών μπλε, άλλα εμφανή χαρακτηριστικά σημάδια, ουλή στο δεξί μέρος του προσώπου: γεννήθηκα στο Λιδορίκιον, Ελλάδος, στις 28 Ιουλίου 1859 και τώρα διαμένω στη λεωφόρο Hewir 3016, Everett, Washington.      

   Μετανάστευσα στις ΗΠΑ από την Πατρα με το πλοίο Laura, η τελευταία μου κατοικία στο εξωτερικό ήταν στο Λιδωρίκιον Ελλάδος. Είναι πρόθεσή μου, καλή τη πίστη, να απαρνηθώ κάθε αφοσίωση και πίστη σε οποιονδήποτε ξένο πρίγκιπα, αξιωματούχο, χώρα ή κράτος, και ειδικότερα στον Γεώργιο Ι, βασιλέα των Ελλήνων, του οποίου είμαι υπήκοος. Έφτασα στο λιμάνι της Νέας Υόρκης στις 28 Μαΐου, 1907.     

   Δεν είμαι αναρχικός, δεν είμαι πολύγαμος ή οπαδός της πολυγαμίας, και είναι πρόθεσή μου να γίνω πολίτης των ΗΠΑ και να να κατοικώ μόνιμα εκεί, με τη βοήθεια του Θεού.”

 

   Τις ίδιες , φυσικά , δηλώσεις , υπέγραφαν όλοι οι ..υποψήφιοι  “ μετανάστες “ εκεί στο..καστιγκάρι , όπως το ΄λεγαν το νησί Ellis , οι πατριώτες μας .

   Δείτε και την ..δήλωση (!!) , και ενός άλλου Λιδορικιώτη ..υποψήφιου Αμερικάνου , του γνωστού μας αξέχαστου Ηλία Κούστα , του ..Λούη , όπως μετά την εξ..Αμερικής επιστροφή του , τον έλεγαν όλοι στο χωριό μας ..

 

                 

    Δεν ξέρω , πως το..βλέπετε εσείς αδέρφια , το όλον θέμα , που συνέβη βέβαια πριν από ένα..αιώνα , αλλά αν το..δείτε , βήμα προς ..βήμα , λαμβάνοντας υπόψη όλες τις τότε συνθήκες , και τις καταστάσεις που αντιμετώπιζαν αυτοί οι..άνθρωποι , που ξεκίνησαν από μικρά χωριά , αποχωριζόμενοι οικογένειες , αγαπημένα πρόσωπα , φίλους , μιά πατρίδα , κάποια δουλειά , ίσως , προσωπικά όμως το βλέπουμε..σκληρό , πολύ σκληρό , και φοβούμαστε πως δεν θα ήταν και το..μοναδικό σκληρό , που συνάντησαν στην καινούρια τους ζωή …

   Ποιός ξέρει αδέρφια , πόσα και πόσα , τέτοια και..χειρότερα τράβηξαν οι αγαπημένοι μας άνθρωποι , και τα οποία ποτέ δεν μας είπαν και ποτέ δεν ..μάθαμε..

   Θα κάνουμε κάθε προσπάθεια , να συγκεντρώσουμε κάθε χρήσιμη πληροφορία και ..λεπτομέρεια , ώστε να έχουμε την καλύτερη , δυνατή , εικόνα της ..” παραδεισένιας “ ζωής των αγαπημένων μας ανθρώπων ..

  Εδώ , θα πρέπει να κάνουμε ειδική αναφορά και..μνεία , και να ευχαριστήσουμε τον Θύμιο Γ. Καψάλη , αγαπημένο πρωτανηψιό μου , που με κόπο και προσπάθειες , συγκέντρωσε και συνεχίζει μα συγκεντρώνει αυτά τα στοιχεία , να είναι καλά , και να ρίχνει..φως , στα σκοτεινά σημεία της ζωής των μεταναστών μας..και όχι..μόνο..

                   Καλό  σας βράδυ ……Κ.-

AΦΗΝΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑΚΙΑ ΜΑΣ ΝΑ..ΜΑΡΑΙΝΟΝΤΑΙ : ΝΑ ΓΙΑΤΙ ..ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ ..

 

   Πολλές , πάρα πολλές , φορές γκρινιάζουμε , λέμε και ξανα..λέμε , και ματαξανα..λέμε , να  στείλουν στα σχολεία μας , Δημοτικό – Γυμνάσιο – Λύκειο , δασκάλους μουσικής , ζωγραφικής και γενικά καλλιτεχνικών , να καλύψουν και τα παιδιά που θέλουν , πιθανόν , να πάνε γιά Αρχιτέκτονες , με καθηγητή σχεδίου , που είναι απαραίτητο , κανένας όμως δεν ακούει , το θεωρούν , βλέπεις , ..πολυτέλεια , να έχουν τα ..Λιδορικιωτόπουλα , αλλά και τα παιδιά όλης της..φτωχής Δωρίδας , πρόσβαση στην καλλιτεχνία , λες και εδώ , σ’ αυτό τον τόπο δεν φυτρώνουν..ταλέντα , αλλά μόνο ..πουρνάρια ..

   Και το χειρότερο είναι , πως κανένας – ΚΑΝΕΝΑΣ – αρμοδιοϋπεύθυνος , δεν νοιάζεται , δεν στενοχωριέται , πέρα ..βρέχει , που λένε , θα μου πείτε , και με το δίκιο σας , ζητάς να σου φέρουν..σαλιγκάρια , άμα δεν τα..έχεις δοκιμάσει ποτέ , και δεν τα τρώς ; Κάπως έτσι , είναι τα πράγματα , δεν μας αρέσει εμάς , ε..τότε , δεν χρειάζεται και γιά τους άλλους ..

   Φέτος , μας έστειλαν καθηγητή μουσικής , κάτι είναι κι’ αυτό , βέβαια υπάρχουν και τα..στατιστικά δεδομένα , που λένε , πως ποτέ και ..κανένας , μαθητής , δεν έμαθε στο σχολείο ξένες γλώσσες και ..καλλιτεχνικά , το γιατί ..ας μή το αναλύσουμε , όλοι ξέρουμε , καλά..καλά , το γιατί , αλλά επειδή υπάρχει ένα ..κακό παρελθόν , δεν θα πρέπει να..διαγράψουμε και το μέλλον ..

   Το πρώτο  σχετικό πείραμα , έγινε με την μπάντα του Π.Ο.Λ , θυμηθείτε το..ξεκίνημα , την ..παγωμάρα , της πρώτης βραδιάς , 27-9-2008 , πόντο-πόντο , μέτρο –μέτρο , όμως το εγχείρημα ..περπάτησε , και τηρουμένων των ..αναλογιών , σήμερα υπάρχει νιά μικρή μπάντα ..αξιόμαχη , δεν μπορούμε να..μετρήσουμε το Λιδορίκι , με ίδια ..μέτρα , με την Άμφισσα , τη Λειβαδιά ή τη..Λαμία , όταν όμως μέσα στα 100 παιδιά , των σχολείων , υπάρχει ένα πυρήνας 20 και 25 παιδιών , που ..προχωράει , αυτό κάτι σημαίνει , κάτι πρέπει να μας..λέει ..

   Προς τι , θα μας πείτε το όλον..ξέσπασμα , πολύ – πολύ..απλό , απλούστατο , στο υπέροχο παλιό παιδικό περιοδικό , “ Διάπλαση των παίδων “ , σε κάποιό τεύχος του 1960 , δείτε τι…ψαρέψαμε ..

…Ένα πανέμορφο σκιτσάκι  , φκιαγμένο από ένα Λιδορικιωτόπουλο , ένα κοριτσάκι του Δημοτικού σχολείου , του χωριού μας , μιλάμε πάντα γιά το ..1960 , που ποτέ κι’ από κανένα , δεν ..διδάχτηκε , πως να σχεδιάζει , κι’ όμως το σκίτσο αυτό είναι ..τεκμήριο , πως το παιδί αυτό , είχε..το σπόρο μέσα του , έλα όμως που δεν βρέθηκε κανένας , να το..καταλάβει αυτό , να το βοηθήσει , να ..φυτρώσει και να..ανθίσει ;

   Δεν ξέρω αν ..νομιμοποιούμαστε να..εκφράσουμε την άποψή μας , αλλά εμείς θα το..κάνουμε , έστω και..στανικά , που ‘λεγε κι’ ο Μακρυγιάννης , πιστεύουμε , λοιπόν , ακράδαντα , πως η κυριότερη δουλειά το..πραγματικού Δάσκαλου , είναι , όχι , μόνο , να μάθει στο παιδί το..ένα και ένα , ίσον..δύο , αλ΄λά να ..ψαξει , να δει μέσα στο παιδί , τι ..κρύβεται , αν έχει κάτι το ξεχωριστό , κι’ αν δει κάτι , να το..επισημάνει , και να το αναδείξει , βοηθώντας το παιδί , δείχνοντάς του το δρόμο , που πρέπει να πάρει..έτσι εννοούμε , εμεις , τουλάχιστον το δάσκαλο , έτσι θα πρέπει να..ενεργεί , και τότε μόνο δικαιούται του τιτλου…Δάσκαλος , γιάτί είναι πραγματικά τίτλος τιμής ..

    Το κοριτσάκι , τότε ..φυσικά , όπως είπαμε ήταν Λιδορικιωτάκι , μάλιστα , και μη σας ξεγελάει το..καλλιτεχνικό ψευδώνυμο που χρησιμοποίησε , όοοχι , η δημιουργός του σκίτσου αυτού είναι η κατα..κόσμον , Αναστασία ( Σούλα ) Νάκου , του Χρήστου και της Ευθυμίας , αδελφή του Δημητράκη και του Γιώργου , και αν θυμόσαστε , πριν λίγες μέρες , είχαμε κάνει και  παρουσίαση ενός  ποιήματός της , γιατί , ως φαίνεται , η φίλη Αναστασία , Σούλα , είχε το..σποράκι μέσα της , αλλά ποιός να το δει και ποιός να το..καταλάβει ..

   Πάντα αδέρφια , φωνάζαμε , και θα..φωνάζουμε , πως είναι ..εγκληματικό αυτό που γίνεται , το…σπρώξιμο δηλαδή , των παιδιών , στο..σοκάκι ,που οδηγεί μόνο στις..πανελλαδικές εξετάσεις , όλα και ..όλοι , εκεί σπρώχνουν τα παιδιά , βέβαια υπάρχουν και ..εξαιρέσεις , αλλά ..σπάνιες , δαχτυλοδειχτούμενες , τα φτάσαμε τα παιδιά σε τέτοιο σημείο , που δεν έχουν πιά , προτίμηση , δεν ψάχνουν το..όνειρό τους , σαν να..παντρεύονται , εν..ετει..2010 , δι’ αλληλογραφίας , με..προξενιό , πού λένε..

   Γι’ αυτό , βέβαια , φταίμε όλοι μας , γονείς , σχολεία, διάφοροι , δήθεν , πολιτιστικοί φορείς , Δημοτική αρχή , και οι πολίτες , φυσικά , που αδιαφορούμε γιά ό,τι δεν , έχει ..σχέση με..φαί ‘η..ρούχο , αν πεις δε ..γιά πολιτισμό , ε..καλά..τραγούδα !! Τρία πουλάκια..κάθονταν ..

   Κάτι πρέπει τελικά να γίνει , έχουμε πει και θα το λέμε , όσο..αντέχει η φωνή μας , στον τόπο μας δεν λείπουν..οι μάντρες και οι..μαντρούλες  , όοοχι και πάλι..όοοχι , ένα πνευματικό – πολιτιστικό Κέντρο μας λείπει , με χώρους που να μπορούν να δραστηριοποιηθούν τα παιδιά , να ..αυτενεργήσουν , να..δηνιουργήσουν , ότι μπορεί το καθένα , αλλά  ΝΑ   ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ….

    Αν παρακολουθείτε τα..” δρώμενα “ , θα έχετε καταλάβει , καλά..καλά , πως η..αναπτυξιακή πορεία μας , ολόκληρης της Δωρίδας , όχι μόνο του Λιδορικίου , είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΘΟΔΙΚΗ , εκτός αν θεωρείτε σαν ανάπτυξή μας , τις..ψησταριές και τα..πολιτιστικά..τριήμερα , και στατιστικά , ΄ψυχρά , να το δείτε , κάθε μέρα λιγοστεύουν οι επισκέπτες στο χωριό μας , τους λόγους βέβαια τους ξέρουμε όλοι , το μουσείο μας είναι κλειστό , τό άλλο μουσείο , δεν άνοιξε ποτέ , κι’ ούτε θ’ ανοίξει , η.. βιβλιοθήκη θεόκλειστη , χρόνια τώρα , τι μας απομένει λοιπόν ; ΔΥΟ  ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ , ΕΝΑ ΚΑΦΕΝΕΙΟ , ΔΥΟ  ΤΑΒΕΡΝΕΣ ( ΜΟΝΟ ΓΙΑ..ΒΡΑΔΥ ) ΈΝΑ ΕΣΤΙΑΤΌΡΙΟ , ΔΥΟ..ΜΠΑΡΑΚΙΑ  , ..Α..ΚΑΙ ΤΟ ΕΞΟΧΙΚΟ  ΤΟΥ ΛΟΥΗ..

     Κάπως έτσι , αδέρφια , πρέπει να ‘ναι κι’ ο….ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ  !!!

                Καλό  σας  μεσημέρι …..

    Απ’ το..” Παραδεισένιο..” Λιδορίκι με αγάπη….Κ.-

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΗΣ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ “ ΛΙΔΩΡΙΚΙ “..

 

   Τρία ..κεράκια , σβύσαμε , αυτές τις μέρες , αγαπημένοι μας φίλοι , κλεισαμε τα τριά χρόνια “ ζωής “ και μπήκαμε στα τέσσερα ..

   Πάνω από 4000 θέματα αναρτήθηκαν στη σελίδα μας και αρκετές χιλιάδες φωτογραφιών , οι δε ..επισκέπτες – φίλοι μας , θα πρέπει να ξεπερνούν , με τους μετριότερους , υπολογισμούς , τις 170.000 , από εκατοντάδες χώρες όλων των ηπείρων..

   Δεν ξέρουμε , ούτε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε εμείς , γιά τα αν καταφέραμε κάτι στα τρία αυτά χρόνια , ξέρουμε όμως σίγουρα , πως το χωριό μας απόκτησε πολλές χιλιάδες φίλων σ’ όλα τα μήκη και τα..πλάτη , της γης , ανθρώπους που ούτε καν..υποψιάζονταν την υπάρξή του , και όχι μόνο το έμαθαν , αλλά και το..αγάπησαν , βλέποντας τις ομορφιές του , απ’ τις φωτογραφίες , και κάποιοι , απ’ ότι οι ίδιοι μα έχουν πει , πέρασαν και το..γνώρισαν , τώρα το ότι δεν..βρήκαν , και αυτοί , να ..φάνε , δεν είναι και ιδιαίτερα τιμητικό γιά μας , αλλά δυστυχώς , αυτοί που έπρεπε να ..νοιάζονται , να αναπτυχθεί τουριστικά η περιοχή μας , διαβάσατε πριν λίγες μέρες , πως απάντησαν στο Υπουργείο Τουρισμού , όσον αφορά στην τουριστική μας ανάπτυξη : ΑΡΝΗΤΙΚΑ …από κει και πέρα…ότι θέλετε ..σκεφθείτε..

   Πολλά , πάραπολλά ,μείναι τα καυτά θέματα που απασχολούν το χωριό μας , αλλά και τη Δωρίδα γενικότερα , κι’απ’ τα..βασικότερα , είναι η εξυπηρέτηση , πό απόψεως φαγητού , τα μεσημέρια , ιδίως τις καθημερινές , που έχει εξελιχθεί σε…βρόγχο , που πνίγει τον χωριό μας , όπως επίσης και το..κυκλοφοριακό , που με την ανυπαρξία αστυνόμευσης και σταθμευτικής…τάξης , έχει γίνει πργματικό μαρτύριο , γιά ντόπιους και επισκέπτες , γιά επισκέπτες, που όσοπάνε..αραιώνουν , και με το ..δίκιο τους..

   Πρόσφατα , ανεφύει και το πρόβλημα τω,,εξορύξεν στη Γκιώνα  , θέμα σοβαρότατο , που όμως..πάει γιά..θάψιμο , ε..είμαστε ή δεν είμαστε άξιοι της τύχης μας ; Δυστυχώς …ναι…

                        Καλό  σας  ξημέρωμα …..Κ.-

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΣΒΥΣΑΝ : ΧΑΝΙΑ – ΧΑΝΙΤΖΗΔΕΣ - 6ο

 

       ΤΟ   ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ  ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΤΟΥ  Ε.Ο.Τ

   Αμέσως , λοιπόν , μετά τη γέφυρα του Στενού , σε απόσταση 5-6 χιλιομέτρων απ’ το Λιδορίκι , και λίγο παραπέρα , απ’ το σημείο που ήταν , παλιότερα , το Χάνι του Κωσταντελάκη , πάνω στο δρόμο Λιδορικίου – Ναυπάκτου , ο Ε.Ο.Τ , με τις διαδικασίες , που αναφέραμε στο προηγούμενο , έφτιαξε ένα τουριστικό περίπτερο , έτσι το χαρακτήριζαν , ένα είδος Motel , κατά τα ξένα..πρότυπα .

   Ήταν ένα σύγχρονο διώροφο κτίριο , που έγινε , γιά να εξυπηρετεί , τους περαστικούς ταξειδιώτες , που κινούνταν στο δρόμο Αμφίσσης – Λιδορικίου – Ναυπάκτου – Ιωαννίνων , επίσης και τους ξένους τουρίστες , που απ’ τους Δελφούς , θα ήθελαν να επισκεφτούν και την Ολυμπία , μιάς και τότε η διαδρομή  , μέσω Λιδορικίου , ήταν η μοναδική .

   Το Motel του Μόρνου , πρόσφερε πρόχειρο φαγητό , αναψυκτικά , καφέδες και διέθετε και έξι κρεβάτια , γιά την περίπτωση διανυκτέρευσης , πρώτος υπέυθυνος γιά τη λειτουργία του , ήταν ο Θανάσης Κολοκύθας , απ’ τον Κόκκινο ( Λούτσοβο ) , αγρότης , που δεν είχε ιδιαίτερες γνώσεις , γι’ αυτό και σύντομα αντικαταστάθηκε , αφού ο Ε.Ο.Τ , ενοικίασε το περίπτερο σε ιδιώτη .

   Πιστεύουμε , πως αν υπήρχε κατάλληλο προσωπικό , το περίπτερο , μέχρι και τη δεκαετία του 60 , θα δούλευε καλά , γιατί εκείνη την εποχή , απ’ το Λιδορίκι , προς Ναύπακτο και Ιωάννινα , περνούσαν πολλά , αυτοκίνητα , και την καλοκαιρινή δε περίοδο , όλα τα τουριστικά λεωφορεία , που πήγαιναν επισκέπτες από Δελφούς προς Ολυμπία , περνούσαν από εκεί , και σταματούσαν στο Λιδορίκι , γιατί, τελικά , δεν κατάφερε , γιά τους λόγους που αναφέραμε , να γίνει σταθμός των περαστικών , έλειπε ο επαγγελματισμός και το κατάλληλο προσωπικό .

   Βέβαια , όταν πιά έγινε ο παραλιακός δρόμος Ναυπάκτου , μέσω Ερατεινής , η κίνηση των τουριστικών λεωφορείων , κόπηκε σχεδόν τελείως , με αποτέλεσμα το περίπτερο να..μαραζώσει ..

    Πάντως , η επιλογή , να γίνει το περίπτερο στη θέση αυτή , αποδείχθηκε λανθασμένη , ενώ , αντίθετα , αν γινόταν στο Λιδορίκι , η τύχη του , ίσως , να ήταν διαφορετική , καλύτερη , βέβαια μετά την ενοικίασή του σε ιδιώτη , ξέφυγε απ’ τον…προορισμό του , και..φυτοζωούσε , αφού και πάλι δεν είχε ειδικευμένο προσωπικό , και λειτουργούσε , ούτε καν σαν…χάνι …΄

             ΤΟ  ΧΑΝΙ  ΚΟΛΟΚΥΘΑ  ( ΓΚΕΚΑ )

   Λίγο πιό πέρα , πάνω στο δρόμο , και σε απόσταση 1500 , περίπου μέτρων , βορειοδυτικά του περιπτέρου , πριν απ’ τη στροφή της γέφυρας του ποταμού Κόκκινος , υπήρχε κι’ άλλο χάνι , το Χάνι του Μήτσου Κολοκύθα η  Γκέκα , όπως όλοι τον ήξεραν . Ένα μικρό , διώροφο σπίτι , στην αριστερή πλευρά του δρόμου προς Ναύπακτο , που πρόσφερε καφέδες , αναψυκτικά και..πρόχειρο  φαγητό , χώρο γιά διανυκτέρευση , φυσικά , δεν είχε..

  Το χάνι του Γκέκα , ήταν σχεδόν στο σταυροδρόμι , του κεντρικού δρόμου , Λιδορικίου – Ναυπάκτου , με τους άλλους επαρχιακούς , χωματόδρομους , που πήγαιναν στα γύρω ορεινά χωριά τις Δωρίδας , που εξυπηρετούνταν , προβληματκά κατα κανόνα , με τις λεγόμενες άγονες..γραμμές , Διακόπι , Δάφνος , Πενταγιού , Αρτοτίνα , Κόκκινος κλπ , κι’ ακόμα , λειτουργούσε σαν …διαμετακομιστικό ..κέντρο , των κοπαδιών των αιιγοπροβάτων , όλων των χωριών που αναφέραμε , γιατί τα κοπάδια , κατέβαιναν μέχρι το χάνι , κι’ εκεί επιβιβάζονταν στα φορτηγά , γιά το Λεκανοπέδιο Αττικής , όπου και ξεχείμαζαν όλα σχεδόν τα κοπάδια των ορεινών χωριών , σε Ανάβυσσο , Γλυφάδα , Ηκιούπολη , Κερατέα , Αυλώνα , Σχιστό , Παιανία , μαραθώνα κλπ .

   Όπως επίσης διηγούνται οι μεγαλύτεροι κάτοικοι των γύρω χωριών , απ’ το τέλος περίπου της δεκαετίας του ‘50 , και γιά 5-6 χρόνια , στο χάνι ερχόταν κινητό Ιατρικό συνεργείο , του  Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού , και οι γιατροί εξετάζανε τους ασθενείς των χωριών και τους χορηγούσαν τα απαραίτητα φάρμακα .

   Το χάνι , άρχισε να λειτουργεί προπολεμικά , και συνέχισε μέχρι και τα μέσα της δεκαετία του 1970 , όταν ήταν και σε πλήρη εξέλιξη τα έργα του φράγματος του Μόρνου , έκτοτε γιά κάποια χρόνια , έμεινε κλειστό , μέχρι που με το ..κλείσιμο του φράγματος , καταποντίστηκε , όπως και το Βελούχι..

  

                       ΤΟ  ΧΑΝΙ  ΚΑΡΑΠΙΣΤΟΛΗ

   Ένα χιλίομετρο , περίπου , βορειοδυτικά , απ’ το χάνι Κολοκύθα , και λίγο πριν τη διασταύρωση του κεντρικού δρόμου , με τον επαρχιακό , χωματόδρομο , που πήγαινε προς Διακόπι και Δάφνο , υπήρχε το χάνι του Καραπιστόλη , τελευταίος χανιτζής ήταν ο μπάρμπα Μήτσος Καραπιστόλης ή Ντακουίνος .

   Άγνωστο από πότε άρχισε να λειτουργεί το χάνι αυτό , πάντως ήτα μέσα στα πλατάνια , διώροφο κι’ αυτό , διέθετε και χώρο γιά ύπνο , αλλά και ολόγυρα είχε άπλα , γιά τα κοπάδια , που κατλεβαιναν , γιά να επιβιβασθολυν στα φορτηγά .

   Στην περίοδο του 1821 , το χάνι αναφέρεται και σαν το χάνι του Σκορδά , παρότι υπάρχουν αναφορές και άλλων χανιών , σε άλλες περιοχές της Ελλάδας , με την ονομασία αυτή . Ο Λιδορικιώτης συγγραφέας , Γιλωργος Καψάλης , στο βιβλίο του “ Η Φωκίδα στο 1851 “ , αναφέρει :

“ Ο Κιουταχής όμως μετά τη νίκη του στο Μεσολόγγι , θέλησε να ξεμπερδεύει μιά και καλή με τη Δωρίδα , και αποφασίζει να χτυπήσει τα ορεινά , από Πενταγιού και πάνω . Επικεφαλής δυό χιλιάδων Τούρκων , φεύγει από Μομποτινά και φτάνει στην Πενταγιού . Επικεφαλής των Ελλήνων ήταν οι  Ράγκος και Τζόγας . Έγινε μάχη φοβερή , στις 30 Ιουλίου 1826 , όπου οι Τούρκοι αποδιώχτηκαν προς το ποτάμι Κόκκινος και σταμάτησαν στου Σκορδά το χάνι , το γνωστό στις μέρες μας χάνι Καραπιστόλη . Εκεί όμως τους χτύπησε ο Σκαλτσάς και γέμισε το ποτάμι κουφλαρια και λαβωμένους . Στην Πενταγιού οι Τούρκοι είχαν 46 σκοτωμένους και 8 αιχμαλώτους , έχασαν και πολλά άλογα φορτωμένα “.

    Υπάρχει επίσης και κάποια άλλη σχετική αναφορά στα απομνημονεύματα του Νικολάου Κασομούλη , στο έργο του  “Στρατιωτικά ενθυμήματα “ :

   “ Οι Δήμος Σκαλτσάς , Γεώργιος Κίτζιος , Γεωργάκης Βαλτινός , Αναγν. Καραγιάννης , καθώς και ο Γεν. Έφορος των στρατευμάτων της Στερεάς  Γ. Αινιάν , ευρίσκοντοα τοποθετημένοι ταις περισσότερες φοραίς κατά το Κλήμα και Σκορδά το Χάνι , και είχαν προκατειλημμένον το γεφύρι υποκάτω του Λιδορικίου , θέσιν εις την οποίαν πολεμήσαντε με τους εχθρούς , πολλάκις τους ενίκησαν “.

   Βέβαια , πέρα απ’ τις ιστορικές αυτές αναφορές , δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία , ντόπιου , που να μεταφέρθηκε από γενιά σε..γενιά , αναφορικά με το θέμα αυτό , θα πρέπει όμως μα αναφέρουμε , πως στην περιοχή μας , στη Δωρίδα , και ιδιαίτερα στο χωριό μας το Λιδορίκι , λεγόταν , και ίσως ακόμα να λέγεται , η..έκφραση :  “ Καλή αντάμωση στου Σκορδά το χάνι “ , συνήθως όταν αναφέρονταν σε..αόριστη , σε μη..συγκεκριμένη , χρονικά η και..τοπικά ακόμα , συνάντηση ..

   Ο μπάρμπα Μήτσος , ο Ντακουίνος , ήταν κοντός , λγόσωμος , συγγενής μας , και ερχόταν τακτικά στο Λιδορίκι , ενώ προσωπικά τον ..επισκεπτόμουνα κάθε..χρόνο , στις 6 Αυγούστου , στο πανηγύρι της Αγίας Σωτήρας , έτσι λέγανε , ένα μικρό εκκλησάκι , που ήταν στην απέναντι όχθη του ποταμιού , και φυσικά , απέναντι απ’ το χάνι . Στο εκκλησάκι αυτό , που ανήκε μάλλον στο Λούτσοβο , τον Κόκκινο , και ήταν στην ακροποταμιά , μέσα στα ΄δέντρα ,τη μέρα αυτή , γινόταν ένα όμορφο , απλό , πανηγύρι , και έρχονταν απ’ όλα τα γύρω χωριά , κι’ απ’ το Λιδορίκι , βέβαια συγκοινωνίες δεν υπήρχαν , ει μη μόνο δυό ταξί , του μπάρμπα Βασίλη Ρέλλου και του Γιάννη Μποβιάτση , τα περίφημσ..δίδυμα..Φορτάκια ..

   Πηγαίναμε λοιπόν και μεις , με τη μάνα μας , γιατί ο πατέρας μας έμενε στο μαγαζί , παρέα με πολλούς άλλους χωριανούς , και συνήθως ποδαρόδρομο η..γαϊδουροκαβαλαρία , ήταν όμως μέρα νηστείας , κάτι που τότε το..κρατάγανε αυστηρά , η κάθε παρέα λοιπόν έπιανε ένα δέντρο , γιά να ‘χει ίσκιο , και τα φαγητά , όπως καταλαβαίνετε ήταν , ντομάτα , ψωμί , ελιές , άντε και λίγος χαμβάς , αν ..υπήρχε . Οι μεγαλύτεροι και οι πι΄πο..επιτήδειοι , ψάρευαν στο ποτάμι , κάτι μικρά ψαράκι , χαμοσύρτια και..δρομίτσες , τα λέγανε , και άναβαν φωτιά και τα ‘ψηναν , εγώ , περνούσα κάθετα το ποτάμι , που δεν είχε νερό , και πήγαινα στον αγαπητό μου μπάρμπα Μήτσο , που έφκιαχνε πολύ ωραίο περιβόλι ,πλάι στο ποτάμι , και έπαιρνα νομάτε και αγγούρια γιά το φαγητό μας , είχαμε και..ντόπια ρίγανη , και περνούσαμε ..μπέϊκα …

   Έτσι λοιπόν , και να ‘θελα να τον ξεχάσω τον αλησμόνητο μπάρμπα Μήτσο , δεν είναι δυνατόν…ας είναι αναπαυμένος..

  Σ  υ  ν  ε  χ  ί  ζ  ε  τ  α  ι  …….

O ZΩΝΤΑΝΟΣ Ο..ΧΩΡΙΣΜΟΣ ..

 

Φωτογραφία απ’ τον..αποχωρισμό της ..Ζεκοκούλας , που έφυγε γιά την..Αργεντίνα , στις αρχές της δεκαετίας του ‘50 , φωτογραφία…αγκάθι , στην παιδική μου , τότε , ψυχή , αφού ήμουνα ..αυτόπτης μάρτυρας , της ..βουβής σκηνής του αποχωρισμού , που μάλλον με σκηνή ..αρχαίας τραγωδίας ..έμοιαζε..

   Δεν ξέρω αδέρφια , γιά ποιό ακριβώς λόγο , αλλά από προχθές , που βρήκαμε την “ μπάξα “ την Αμερικάνικη , της κυρά  “ Σπειρδούλας Κιντώνη “ , απ’ τον Άβορο , πεταμένη , θες και οι..μέρες που ‘ρχονται , έτυχε να κάνουμε και μιά κουβέντα , γιά την..ξενητειά , με ένα καλό φίλο , θες όλα μαζί αυτά , με ..στρίμωξαν ψυχικά , λες και είμαι κι΄ο ίδιος ..ξενητεμένος , και θυμήθηκα , πολλά , πάρα πολλά , απ’ τα χρόνια εκείνα , τα..σκληρά , τα ..πέτρινα , που φεύγαν τα παιδιά μας , τα βλαστάρια της Πατρίδας μας , γιά τους ..Παράδεισους (!!) , που τα δολλάρια τα μάζευαν στους…δρόμους ..

   Μέσα στο παρακάτω αφιέρωμα , υπάρχει και μιά συγκλονιστική ..κυριολεκτικά , αφήγηση , του αξέχαστου Καφτανιαλέκου , ένα λογοτεχνικό ..διαμάντι , αξίζει , χίλιες φορές , να το..ξαναθυμηθούμε , όπως το ‘χουμε δημοσιεύσει παλιότερα …

              Ο   ΖΩΝΤΑΝΟΣ  Ο  ΧΩΡΙΣΜΟΣ..

   Έφαγε η ανελέητη Αμερική , εκείνα τα χρόνια ( 1900 - 1930 ) , την αφρόκρεμα και τον αθέρα της Δωρικής νεολαίας , τότε που η μαύρη φτώχεια έδιωχνε απ' τον τόπο μας ότι καλύτερο είχε και τό 'στελνε πεσκέσι στον αχόρταγο Μινώταυρο της Βορειοαμερικάνικης γης , γιά να μείνουν εκεί και να χαθούν - οι πιό πολλοί - γιά πάντα , μακρυά απ' τον τόπο τους , που τους είχε όμως πολύ ανάγκη εκείνη την εποχή .
   Ό,τι περίσσεψε απ' την άλλη καταβόθρα του Λαυρίου με τις ανθρωποκτόνες γαλαρίες της πήγε τώρα εκεί που το δολλάριο το..." φκυάριζαν στους δρόμους " κατά πως μολογούσαν οι εφημερίδες , σκληρή πραγματικότητα ...έστελνε η Πατρίδα τον αφρό , γιά να κλείσουν εδώ , πολλές τρύπες ανοιχτές , να ξεχρεωθούν σπίτια , να βγούν αμπελοχώραφα από ..τοκογλυφικές υποθήκες , να πληρωθούν ομόλογα σ γιατρούς και φαρμακεία , να σπουδάσουν τα μικρότερα αδέρφια , που τά 'παιρναν τα γράμματα , να προικιστούν οι αδερφάδες , να δει το έρμο το σπίτι καλύτερες μέρες ...
   Η φτώχεια , δεν κεφαλωνόταν εκείνα τα χρόνια , με τίποτα . Μικρός και στέρφος ο τόπος μας , και κάτι το πρωτόκολλο του αγροφύλακα , κάτι το ένταλμα του κλητήρα και του χωροφύλακα , κάτι τα διπλο-τριπλογραμμένα βερεσέδια του μπακάλη , ο λίβας , το τσιάφι , η αναβροχιά , τα ζλάπια , όλα , Θεοί και δαίμονες μαζί , έπνιγαν τον φουκαρά , τον έρμο τον Δωριέα , που αγωνιζόταν με νύχια και με δόντια να τα βγάλει πέρα .
   Πίστεψαν στο όνειρο της Αμερικής , την αρχή την έκαναν οι γείτονές μας οι Κραβαρίτες , απ' αυτούς , περνώντας το Λιμνιστόρεμα , ήρθαν τα ζαμπέρια στο Κουπάκι , Ζωριάνου , Αλποχώρι κλπ . και βούιξε όλη η Δωρίδα γιά τα πλούτια της γης του Κολόμβου . Κι' έτρεξαν όλοι , ως κι' ο γέρο - Λούτος ακόμα , να καζαντίσουν , έβγαλαν τα τσαρούχια και τη φουστανέλα , φόραγαν τα " φράγκικα " κι έφευγαν , ένας κοντά τον άλλον...
   Τότε δε χρειάζονταν ταυτότητες και...διαβατήρια , μόνο τα εισιτήρια και γειά νά'χεις , όλα τ' άλλα περίσσευαν . Κατέβαιναν στο χάνι του Κολατζή ( Ερατεινή ) , έπαιρναν το βαπόρι της γραμμής κι έπιαναν Πάτρα , απ' όπου έφευγαν όλα τα πλοία του εξωτερικού , όπως τα " Θεμιστοκλής " και " Πατρίς " ,στην αρχή και τα Ιταλικά " Σατούρνια " και " Βαλκάνια " , αργότερα , τα πιό πολλά , σωστοί...σκυλοπνίχτες , έκαιγαν κάρβουνο και πνίγοντας τον κόσμο με τον καπνό τους , έκαναν το ταξείδι τους , που κράταγε κοντά ένα μήνα , αφού έπιαναν σ' όλα τα λιμάνια ...

" Όποιος πάει στην Αμερική
να κάτσει να συλλογιστεί ,
σαράντα μέρες θάλασσα ,
καπνό κι αναστενάματα... "

   Έτσι έλεγε το τραγούδι , σαράντα μέρες θαλασσοπνίγονταν κυριολεκτικά , στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο , μέσα στην κάπνα και στη βρώμα , με φασολάδα - μακαρονάδα κάθε μέρα , με τρικυμίες και τραντάγματα , άνθρωποι βουνίσιοι , πο όλοι , σχεδόν , έβλεπαν γιά πρώτη φορά θάλασσα κι έμπαιναν σε βαπόρι , κι' όταν έφταναν στη Ν.Υόρκη , στο.."καστιγκάρι " ένοιωθαν σαν ζαλισμένα κοτόπουλα...

   Ξένοι , ολόξενοι , στην απεραντοσύνη της μοναξιάς τους , χωρίς γνώση της γλώσσας , σ'ένα εχθρικό περιβάλλον , πάλαιψαν , χτυπήθηκαν , ισοπεδώθηκαν , μα τα κατάφεραν , νίκησαν , στάθηκαν στα πόδια τους και πολλές φορές μεγαλούργησαν . Τη νίκη τους αυτή όμως , την πλήρωσαν ακριβά , πολλοί χάθηκαν αγνοημένοι , περιφρονημένοι , σακατεμένοι , αβοήθητοι , με το παράπονο της τύχης και τη λαχτάρα της επιστροφής .

   Πολλοί χωριανοί μας , έφυγαν απ' την πατρίδα , με το κρυφό όνειρο της καλύτερης ζωής , με τη λαχτάρα να δουλέψουν σκληρά και να βοηθήσουν τις οικογένειές τους , να παντρέψουν αδερφές , να σπουδάσουν αδέρφια , να κάνουν καλύτερη τη , μαύρη , ζωή των γονιών τους που πέθαιναν καθημερνά παλεύοντας με νύχια και με δόντια , στις ξελάστρες , να θρέψουν τη φαμελιά τους , κάποιοι τα κατάφεραν , άλλοι περισσότερο κι άλλοι λιγότερο , άλλοι πάλι κατάφεραν μόνο να ψευτοζήσουν , κι' από ντροπή δεν γύρισαν ποτέ στον τόπο τους και θάφτηκαν στην ξένη γη , αν΄νωνυμοι , ξεχασμένοι , μαζί με τ' όνειρό τους , κι ήταν πολλοί....

   Τύχη η ατυχία , δεν ξέρω , με 'φερε να δω σκηνές αποχωρισμών , εκεί στ' Αλωνάκι , τη δεκαετία του 50 , μικρό παιδί ακόμα κι ένοιωσα σαν σε σκηνή αρχαίας τραγωδίας , μιά μάνα χαρακωμένη απ' τον πόνο , στερεμένα τα δάκρυα , σφιγμένα τα χείλια , γιά να μη βγεί η κραυγή που 'πνιγε τα σωθικά της , Λιδορικιώτισσα μάνα , Ελληνίδα μάνα , μάνα..του κόσμου που της παίρναν το παιδί , τό' χανε  , τόξερε και τόβλεπε  , μα τι μπορούσε κα κάνει ; ανάθεμα στη..φτώχεια , την ανέχεια...βουβά ακόμα πρόσωπα της τραγωδίας αυτής , ο πατέρας , τραγική φιγούρα κι' αυτός , μικρά αδέρφια , συγγενείς , φίλοι , γειτόνοι , χωριανοί , όλοι σφιγμένοι , τσιτωμένοι , πονεμένοι....

   Αξίζει , εδώ , να δούμε πως θυμάται την όλη διαδικασία του ξενητεμού , στο προπολεμικό Λιδορίκι , ο αγαπημένος κι' αξέχαστος , φίλος Αλέκος Κωστάκης , ο Καφτανιαλέκος , όπως τά 'γραφε στο " ΛΙΔΩΡΙΚΙ " το Μάιο του 1984 , αρ.φυλ. 30 :

   " Ήταν στα 1929 , φθινόπωρο . Είχα κλεισει τα 4 και πήγαινα στα πέντε , ο Θεός μπορεί να μ' αδίκησε στο θέμα της υγείας μου , αλλά στη μνήμη στάθηκε πολύ γενναιόδωρος απέναντί μου και Τον ευχαριστώ γι' αυτό . Θυμάμαι , λοιπόν , σα νά' ταν χθες , τη μουντή και θλιμένη εκείνη φθινοπωριάτικη εσπέρα , που έφευγαν γιά την Αμερική η θειά μου Καλλιόπη με τον αξέχαστο θείο μου Αλέκο Ταμβάκη , πριν από 55 ολόκληρα χρόνια δηλαδή .

   Νέοι , ωραίοι , αγαπημένο αντρόγυνο , γλυκύτατοι κι οι δυό τους άνθρωποι , αναγκάζονταν απ' τη φτώχεια , όπως έκαναν και τόσοι άλλοι , άλλωστε , πριν απ' αυτούς , να πάρουν το δρόμο της ξενητειάς .

   Από νωρίς , είχαν μαζευτεί στο Λαλαγιαννέικο όλες οι φιλενάδες της θειάς μου και της συμπαραστέκονταν . Η Θυμία η Παπαβασίλη , η Ελένη του Καντζιού , η ΣνικοΑργυρή , η Ντίνα του Κοτλιά και άλλες που δεν τις θυμάμαι . Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά και μάταια η ξαδέρφη της Μπαζομαρία έλεγε διάφορα αστεία και παιδευόταν να σπάσει τον πάγο και τη καταθλιπτική ατμόσφαιρα . Τ' απογευματάκι ήρθε να τους αποχαιρετίσει και να τους κατευοδώσει όλο σχεδόν το χωριό , σαν πέρασε κάμποση ώρα , ο κόσμος σηκώθηκε , σχημάτισε πομπή , μ' επικεφαλής το νιόπαντρο ζευγάρι , και πήρε το δρόμο προς τον " Αντώνη " , τραγουδώντας τραγούδια της ξενητιάς όπως  το " Αφήνω γειά στις έμορφες " , " Μιά Παρασκευή κι ένα Σαββάτο βράδυ " κι' ακόμα το " Μάνα μου , τα λουλούδια μου συχνά να τα ποτίζεις ", που το 'λεγε η θειά μου η ίδια , βουρκωμένη , με ραγισμένη τη φωνή...

   Αργά , τελετουργικά , θα 'λεγα ,  η συνοδεία έπαιρνε " συννεφιασμένη " το δρόμο προς τον Αντώνη , απαλύνοντας τον πόνο και την απόγνωση με το τραγούδι , ένα τραγούδι χωρισμού , ένα μοιρολόι , " ξόδι " ζωντανό , ξέσπασμα , κατάρα κι ανάθεμα στην ξενητιά και την ανάγκη , που ξερίζωνε δυό πανέμορφα νέα παιδιά απ' τον τόπο τους και τα 'στελνε " πεσκέσι " στις χιονισμένες ερημιές του Καναδά να κάνουν  - δίπλα στου τραίνου τις γραμμές  - παρέα στις αρκούδες και τα κογιότ .

   Ο κόσμος , λες και μάντευε την τύχη αυτών που ξεριζώνονταν , προσπαθούσε να ..καθυστερήσει το χωρισμό , μα ο ήλιος είχε πιά χαθείπίσω απ' την Πλέσιβα κι ο Ζησιμόγιαννος μ' αναμμένη τη μηχανή της " Μάρμον " του , βιαζόταν γιά να προλάβουν το βαπόρι στην Ερατεινή . Το αυτοκίνητο περίμενε εκεί όπου σήμερα είναι η αποθηκούλα με τις βενζίνες του Ρέλλου , πάνω ακριβώς απ' τη στροφή του Αντώνη .

Ολοζώντανη , ολόφρεσκη , παρά την ηλικία της , η παραπάνω αφήγηση του αξέχαστου Λιδορικιώτη και φίλου του Αλέκου Κωστάκη-Μαργέλλου , του αγαπημένου φίλου όλων των χωριανών , του Καφτανιαλέκου , και ..συγκλονιστικά..αληθινή , ένας απ’ τους ..θησαυρούς που μας άφησε , ας είναι αναπαυμένος , τον θυμόμαστε όλοι και τον αγαπάμε …

Ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ..ΦΩΤΟΑΦΙΕΡΩΜΑ..

15-2-1909 , κάπου στην Αμερική , σε κάποια ερημιά , Λιδορικιώτες εργάτες σιδηρογραμμών , τρίτος όρθιος μπροστά , με το καπέλο στο χέρι , ο Αλ.Κάππος , πρώτος καθιστός ο Κ.Ζόγκζας , μετά : Ασ.Ασημακόπουλος , Γιάν .Φλώρος , Δημ.Κλώσσας , Γ.Παλαιολόγος , Γ.Καψάλης , Τάσος Αναστασόπουλος , Χρ. Καλαπτσής , Β.Πουρνιάς , όρθιοι :Ν.Κάππος , Γιάν.Γεωργουσόπουλος - Τίτσας με τις ποδιές , στη δεύτερη σειρά , δεύτερος Γ.Πέτρου , τέταρτος Χρ.Δρόσος , ένατος με φόρμα , Θυμ. Σφέτσος , δίπλα του , Γ.Καραστάθης , τελευταίος δεξιά , ο γιγαντόσωμος Μήτρος Κάγκαλος - Λούτος και στην τρίτη σειρά , τρίτος από αριστερά ο Θυμ. Μαργέλλος -Μπέσσας .

Το θέμα της μετανάστευσης των Λιδορικιωτών , αλλά και των Δωριέων γενικότερα , είναι μεγάλο , με διάφορες προεκτάσεις και θα πρέπει να το δούμε με μεγάλη..ευλάβεια , και με σχολαστικότητα , στοιχεία μπορούμε να αντλήσουμε κι' απ' τα αρχεία του νησιού Εllis , το..καστιγκάρι , που λέγανε οι παλιοί χωριανοί μας Αμερικάνοι , αλλά υπάρχουν και φωτογραφίες και διάφορες σχετικές ιστορίες , που καλό θα ήταν να έρθουν στην επιφάνεια , στη δημοσιότητα , γιά να μάθους οι πιό νέοι , όποιος λοιπ΄ν , φίλος της σελίδας , έχει οποιοδήποτε σχετικό στοιχείο ας μας το δώσει , ας μας βοηθήσει στην προσπάθειά μας αυτή , που δεν είναι προσωπική υπόθεση αλλά ..ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ.....καλό ξημέρωμα αδέρφια νάστε όλοι καλά ..

Απ' τους σκαπανείς της μετανάστευσης στην Αμερική , δεκαετία του 1900 , σε κάποια ερημιά , εργάτες στις καινούριες γραμμές τραίνων , ανάμεσά τους αναγνωρίστηκαν οι Λιδορικιώτες : Αλ.Κάππος , δεύτερος καθιστός στην πρώτη σειρά , Κ.Μαργέλλος - Σαψαρής , δεύτερος καθιστός στη δεύτερη σειρά , έβδομος όρθιος στην τρίτη σειρά ο Ν.Π.Πανάγος , ένατος ο Θυμ.Μαργέλλος -Μπέσσας και δίπλα του ο Τάσος Αναστασόπουλος - Κομπορόζος .

Τέλη 19ου αιώνα , Δωριείς εργάτες , απ' την ευρύτερη περιοχή του Λιδορικιού , στο Λαύριο , στην περίφημη..εταιρεία , μεταξύ τους αναγνωρίσθηκαν και μερικοί Λιδορικιώτες , οι : Γ.Μάρκος - Κέφης , τελευταίος δεξιά όρθιος , και Θύμιος Κουλόπουλος , καθιστός , τρίτος από αριστερά , με τη γκλίτσα , είχε ήδη αρχίσει η..αιμορραγία της μετανάστευσης , μόνο που η πρώτη ήταν...εσωτερική...

   Το παραπάνω αφιέρωμα στα ξενητεμένα μας αδέρφια , το είχαμε κάνει πριν από καιρό , αγαπημένοι μου φίλοι , στην πρώτη δε φωτογραφία , ανακάλυψα και τον παππού μου Γιώργο Καψάλη , που δυστυχώς δεν γνώρισα , απ’ το σόι όμως του πατέρα μου , η ξενητειά “ έφαγε “ ένα αδερφό του πατέρα μου , τον Κώστα , που φυσικά δεν γνώρισα ποτέ , αλλά ούτε και ποτέ έμαθα πολλά γι’ αυτόν .

  Πρόσφατα  ένας κοντοπατριώτης και καλός φίλος , ο Αλέκος Παπανδρέου , Πρόεδρος του Συλλόγου Αμυγδαλιωτών , είχε την καλοσύνη να μου στείλει δυό σελίδες απ’ τα επίσημα αρχεία του νησιού Ellis , το..καστιγκάρι , όπως το λέγανε οι μετανάστες μας , όπου φαίνονται Λιδορικιώτες , και της γύρω περιοχής , που πάτησαν το πόδι τους στην Αμερική στα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα , μέσα σ’ αυτά τα ονόματα περιλαμβάνονται και τα ονόματα των παππούδων μου , του αδερφού του πατέρα μου του Κώστα Καψάλη , καθώς και των αδερφών της μάνας μου , που έφυγαν παιδιά από δω και δεν γύρισαν ποτέ…

   Πολλά , πάρα πολλά , χρωστάμε στους ξενητεμένους μας , πρόσφεραν πολλά και στις οικογένειές τους αλλά και στην Πατρίδα μας , έτσι σαν …μνημόσυνο , απόψε δημοσιεύουμε κάποια ονόματα , όλα απ’ το – Κ –, μέσα στην κατάσταση αυτή υπάρχουν στενοί συγγενείς μας , που ίσως δεν γνωρίσαμε ποτέ , αλλά όλο και θα είχαμε ακούσει γι’ αυτούς , η κατάσταση , εκτό από Ονομ/μο και ΄τόπο καταγωγής , έχει ηλικία , χρόνο γέννησης και χρόνο άφιξης στην Αμερική .

Τα αρχεία του Ellis , περιέχουν και πολλά άλλα στοιχεία , του κάθε μετανάστη , χρώμα ματιών , ύψος , σχήμα προσώπου κ.λ.π , θα κάνουμε προσπάθεια να συγκεντρώσουμε τα ονόματα που δηλώνουν καταγωγή από Δωρίδα και όταν είμαστε έτοιμοι θα τα δημοσιεύσουμε .

  Μετανάστες μας , σε κάποια Αμερικάνικη ..ερημιά , φκιάχνουν τις γραμμές των..τραίνων , σκαπανείς κι’ αυτοί του..Αμερικάνικου..ονείρου..

                                Καλό  σας  βράδυ……Κ.-

ΚΑΙ …META THN…KATΑΙΓΙΔΑ (;)…

 

   Οι παλιές αγάπες , λέει το τραγούδι των ΠΥΞ-ΛΑΞ , πάνε στον ..Παράδεισο , οι  μεγάλες , οι ..αληθινές , προσωπικά πιστεύουμε πως δεν πεθαίνουν ποτέ , όσο γιά κάποιες..άλλες , έρχεται στιγμή που νοιώθεις ..λύπη , οίκτο , γιά την ..κατάντια τους  ή.. απλά τις..λυπάσαι..

   Μιά από αυτές , απ’ τις..τελευταίες δηλαδή , είναι και η Ν.Δ , γιά ένα μεγάλο κομμάτι του Ελληνικού λαού , κάποτε , ενέπνευσε , ίσως , πάθος σφοδρό , και όλα τα ..λοιπά συναισθήματα που συνθέτουν το..παζλ της αγάπης  , σιγά – σιγά όμως , οι συνθήκες ..άλλαξαν , κάποιοι μετέτρεψαν , γιά ..όφελός τους ίσως , την ..ιδέα , το ..όνειρο σε..επάγγελμα , σε..ρουτινιάρικη..συνήθεια ..

   Επόμενο , λοιπόν , ήταν να..ξεφτίσει αυτή η χρυσή κλωστή που την έδενε με τον κόσμο της , με αποτέλεσμα , οι μεν να..πλουτίζουν σε..αλαζονεία και όχι..μονο , και οι..δεν , να απογοητεύονται και να αγανακτούν , κι’ έτσι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε , να δουλεύουν τα..ΑΛΟΓΑ , γιά να τρων τα…ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ , κάπως έτσι λέει ο πάνσοφος λαός μας ..

   Θλιβερή , άθλια , θα μπορούσαμε να πούμε , η εικόνα του..προεκλογικού Νεοδημοκρατικού αγώνα , μιά..μαγνητική , πραγματικά , τομογραφία της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ , της πραγματικότητας , που..επιμελώς και..εντέχνως , κάλυπταν οι..διάφοροι επιτήδειοι , πάντα γιά ίδιο..συμφέρον , πασπαλίζοντάς την με ..φρου-φρου κι’ αρώματα  , πόσο όμως μπορεί να κρυφτεί η…μπόχα ; Γιά πόσο καιρό ; Και έγιναν όλα όσα έγιναν , και με το..ενδεχόμενο , ψεύτες να ..βγούμε , να έρθουν τα..χειρότερα , γιατί , κακά τα ψέματα , ο κίνδυνος δεν..εξέλιπεν..

   Οι..προεκλογικές  , ας μη τις χαρακτηρίσουμε , επιθέσεις , μεταξύ των υποψηφίων , εξαιρουμένου του κ. Ψωμιάδη βεβαίως , είναι δυνατόν να..σβυστούν με..σφουγγάρι ; Και γιά να είμαστε και ..ολίγον σοβαροί , πόσες φορές απ’ το 1965 ή απ’ το 1993 , δεν ακούσαμε γιά σφουγγαροσβυσίματα ; Πόσες ; …Χιλιάδες φυσικά…έλα όμως που ανά πάσαν στιγμήν ..βγαίνουν..μπροστά ; Τώρα θα..σβυστούν ;..Αστεία ..πράγματα …

   Εκείνο όμως που φοβούμαστε , πως δεν έχουν καταλάβει , ακόμα , όλοι μας οι..μεγαλο..εγκέφαλοι , πράσινοι τε και..μπλέ , και μη κοιτάτε , που στους ..πράσινους ακόμα δεν..φαίνεται , γιατί είναι σαν τον..πυρετό , τώρα αρχίζει , ή μάλλον έχει αρχίσει το..κατέβασμα , απλά δεν το δείχνει ακόμα το..θερμόμετρο , ας κάνουν όμως ..γκαλόπια , και θα..καταλάβουν ,  και ..καλά ..καλά μάλιστα , πως αυτός ο..υποτιμημένος Ελληνικός λαός , δεν είναι..ηλίθιος , του κόβει , και πολύ-πολύ μάλιστα , και το..απέδειξε , πως με το ίδιο χέρι , που..χαϊδεύει , αν χρειαστεί…ΚΑΙ  ΧΑΣΤΟΥΚΙΖΕΙ , γιά ρωτείστε του ..παραμυθάδες της ..Ν.Δ , αυτοί έ..κάτι έχουν πάρει ..χαμπάρι , όχι όλοι βέβαια , αλλά κάποιο πιστεύουμε πως ναί..

   Πιστεύουν άραγε , στ’ αλήθεια , στη ΝΔ , πως όλα είναι..μέλι..γάλα ; Αν ναι ,..λυπούμαστε , αλλά είναι..μακριά..νυχτωμένοι , και μάλιστα πολύ…μακριά , έχουν κάνει , ..ιγκόγνιτο , καμιά βόλτα στην ..επαρχία ; Έστω..καμουφλαρισμένοι , σαν τον ..Σαρήπαπα ; Να ακούσουν , να μάθουν και να..δουν , με τα μάτια τους , ποιοί…αρμέγουν ..πολλαπλώς και..ποικιλοτρόπως , τη..γελάδα της Ν.Δ ; Μήπως έχουν την εντύπωση πως οι..έρμοι οι Νεοδημοκράτες λάκισαν  , άνευ λόγου και ..αιτίας απ’ την παράταξη ; Όοοοχι , σύντροφοι , όχι , οι Νεοδημοκράτες , όπως όλοι οι Έλληνες , έχουν ..αξιοπρέπεια , και δεν ανέχονται να βλέπουν τα…..(μπιπ ) να..αλωνίζουν , με όλους τους..καιρούς και όλα , φυσικά , τα..χρώματα ..και να πούμε και μιά μαύρη , δεν το λέμε..ρατσιστικά , αλήθεια , είναι δυνατό και..ανεκτό , να βλέπεις να θέλουν να σε κουμαντάρουν , άνθρωποι..απίθανοι ; Είναι κάποιοι ..φυσικοί κανόνες , που δεν..ξεπερνιούνται εύκολα , είναι βλέπεις οι..Νόμοι της φύσης , έχετε δει εσείς ποτέ , Δεκανέας , να..διατάζει …Στρατηγό ; Ε..δεν γίνεται , κι’ όμως γινόταν και φοβούμαστε πως θα ..συνεχίσει…

   Το κακό είναι  , ομως , πως ο καθένας τους βλέπει τα συμβαίνοντα στην..περιοχή του , στον τόπο του , δεν μπορεί να ξέρει ο Δωριέας , τι γίνεται στην ..Καλαμάτα , ούτε στην..Ξάνθη , κι’ αντίστροφα , αλλά όταν έβλεπε αυτά που γίνονταν , με τις ΕΥΛΟΓΙΕΣ  των ..επίσημων εκπροσώπων του κόμματος , τι θέλατε να κάνει , είπε..ξανα..είπε , ματαξανα..είπε , μάλλιασε η γλώσσα του , σιχτίρισε λοιπόν , και τα αποτελέσματα ..νά τα , είναι..μπροστά μας ..και να θυμόσαστε , πως υπάρχει..ο κίνδυνος ..χειροτέρευσής τους , το..33% δηλαδή , να γίνει ..23 % και γιατί όχι και…13 %, ΑΝ  ΔΕΝ ΠΕΣΕΙ   ΣΚΟΥΠΑ , στους ΓΥΡΟΛΟΓΟΥΣ ..ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΕΣ , τους ..ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΟΥΣ και φυσικά ,τους…ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΣ…που εμφανίστηκαν σαν την..Πετρούλα , και τώρα…

   Δεν θα πρέπει ακόμα να λησμονούν οι..ιθύνοντες , πως ..πλησιάζουν οι Δημοτικές Εκλογές , κι’ αν μέχρι τότε δεν έχει γίνει το…ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΜΑ , το..σκουπιδο..διώξιμο , ε..τότε , γιά ό,τι επακολουθήσει , ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ..ΚΑΜΙΑ..ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ , χώρια , που έτσι όπως ..είναι η κατάσταση , δυστυχώς , μάλλον , πριν απ’ τις Δημοτικές θα..ξαναματάχουμε ..Εθνικές , και τότε…

   Μιλούσαν , όλοι , προεκλογικά γιά..οργανώσεις , ποιές..οργανώσεις  εννοούσαν ; Έχει η Ν.Δ . οργανώσεις ;..Σφραγιδο..φύλακες , ίσως , αλλά..οργανώσεις όχι ..εκτός αν είναι..αόρατες , εμείς πάντως , ούτε ..είδαμε , ούτε..ακούσαμε , να υπάρχει τέτοιο..είδος στην περιοχή μας..εκτός αν είναι της…ΜΥΣΤΙΚΗΣ (!!!) Ν.Δ….αρμεχτάδες , ναι , έχει..αλλά μοχθούντες..εργάτες …ΟΧΙ..

   Πάσχει , λέμε όλοι μας , η..αγορά , απ’ τους…μεσάζοντες , εμ ..εδώ τι να..πούμε , εδώ να δείτε…

    Αν δεν ξεκαθαρίσετε , κύριοι της Ν.Δ , τα…ΜΗΤΡΩΑ  ΣΑΣ , ΤΟ..ΕΝΝΟΟΥΜΕ , αν δεν στείλετε τους διάφορους..κατεργάρηδες στον..ΠΑΓΚΟ  ΤΟΥΣ..

                                Τ Ο Τ Ε  …

   ..ΔΕΝ  ΕΧΕΙ  ΠΛΟΙΟ , ΔΕΝ ΕΧΕΙ..ΟΔΟ..όπως λέει κι’ ο μέγας Καβάφης..

                      Καλό  σας  βράδυ ….Κ.-