Όπως σας είχαμε ενημερώσει , η Λιδορικιώτικη μπάντα μετείχε…” επισήμως “ στις εορταστικές εκδηλώσεις της Εξόδου Μεσολογγίου , την Κυριακή 28-4- 2013 .
Απ’την ..εκδρομή αυτή είναι και οι φωτογραφίες που μας έστειλε η Μαρία Χρ. Φωτοπούλου .
Καλές Γιορτές , να είστε όλοι καλά
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη….Κ.Κ.-
Στα αδιαμφισβήτητα ατού για
τον επαναπατρισμό των
Μαρμάρων του Παρθενώνα
είναι το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης
Από το 1801 έως το 1804 τα συνεργεία του λόρδου Έλγιν δρούσαν στην Ακρόπολη αποσπώντας και διαμελίζοντας περίπου το ήμισυ από το σωζόμενο γλυπτό διάκοσμο του Παρθενώνα. Το 1816 -αφού τα είχε πουλήσει στη βρετανική κυβέρνηση- αυτή τα μετέφερε στο Βρετανικό Μουσείο. Ήταν τότε κατά τη διάρκεια σχετικής κοινοβουλευτικής συνεδρίας, που εκφράστηκαν σκεπτικισμός, απόρριψη των ενεργειών του Έλγιν, ακόμα και σκέψεις επιστροφής των Μαρμάρων για πρώτη φορά.
Το 1982 έθεσε το θέμα επίσημα για πρώτη φορά η τότε υπουργός Πολιτισμού, Μελίνα Μερκούρη, στη Διεθνή Διάσκεψη Υπουργών Πολιτισμού της UNESCO, ενώ νέος γύρος διαπραγματεύσεων αναμένεται να ξεκινήσει, καθώς η Συμβουλευτική Επιτροπή για το ζήτημα των Μαρμάρων του Παρθενώνα μετρά ήδη τέσσερις μήνες και τα μέλη της εκτιμούν ότι η διεθνής συγκυρία μοιάζει ιδιαίτερα ευνοϊκή - παγκοσμίως δε αυτήν τη στιγμή υπάρχουν 20 αντίστοιχες επιτροπές.
Η διευθύντρια του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας και μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής για το ζήτημα των Μαρμάρων του Παρθενώνα, Ειρήνη Σταματούδη, μιλώντας σχετικά με το στόχο και τις δράσεις της Επιτροπής εξηγεί: «Ο σκοπός της Επιτροπής είναι να αποτιμήσει το έργο που έχει γίνει μέχρι σήμερα, να εξετάσει τις ευκαιρίες που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή και να κρατάει ανοιχτό το ζήτημα. Το αίτημά μας είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση, αφού πρόκειται για το κατεξοχήν αντιπροσωπευτικό μνημείο της κλασικής αρχιτεκτονικής παγκόσμιας κληρονομιάς. Και αυτό όχι μόνο επειδή είναι ελληνικό, και μπορεί ο επισκέπτης να το κατανοήσει καλύτερα στον τόπο προέλευσής του, αλλά επειδή υπάρχει θέμα ακεραιότητας του μνημείου. Αυτήν τη στιγμή βρίσκεται το μισό εδώ και ο άλλος μισός γλυπτός διάκοσμος στο Βρετανικό Μουσείο. Δεν είναι μόνο θέμα επανένωσης του μνημείου, αλλά και επανένταξής του στο πολιτιστικό και ιστορικό του περιβάλλον, στο λεγόμενο "content" που λένε και οι Άγγλοι, προκειμένου να υπάρχει για τον επισκέπτη μια συνολική εικόνα. Οι εργασίες της Επιτροπής έχουν αρχίσει εδώ και τέσσερις μήνες, έχουμε καταθέσει κάποιες πρώτες απόψεις και αναμένεται να δρομολογηθούν κάποιες δράσεις από τον κ. Τζαβάρα. Πρότασή μας παραμένει η επιστροφή στον τόπο προέλευσής τους, ενώ είμαστε ανοιχτοί στο τρόπο που θα γίνει αυτή».
Ατού το Νέο Μουσείο και η επισκεψιμότητα
Σήμερα μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου βρίσκονται διαμελισμένα πολλά τμήματα, συχνά από το ίδιο γλυπτό. Από τους 97 σωζόμενους λίθους της ζωφόρου του Παρθενώνα, οι 56 βρίσκονται στο Λονδίνο και οι 40 στην Αθήνα. Από τις 64 σωζόμενες μετόπες, οι 48 βρίσκονται στην Αθήνα και οι 15 στο Λονδίνο. Από τις 28 σωζόμενες μορφές των αετωμάτων, οι 19 βρίσκονται στο Λονδίνο και οι 9 στην Αθήνα. Η απουσία ενός χώρου κατάλληλου για τη στέγαση των Μαρμάρων του Παρθενώνα, αλλά και το γεγονός ότι το Βρετανικό Μουσείο είχε μεγάλη επισκεψιμότητα, με αποτέλεσμα να εξασφαλίζει τη θέασή τους από πολύ μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών, αποτελούσαν δυο βασικά επιχειρήματα για τη βρετανική πλευρά. Ωστόσο, αυτά πλέον δεν ευσταθούν, όπως υπογραμμίζει και η κ. Σταματούδη: «Το γεγονός ότι πλέον υπάρχει το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί. Ο κατάλληλος χώρος πλέον είναι το Μουσείο της Ακρόπολης για την έκθεσή τους τόσο με ασφάλεια όσο και με τρόπο ευνοϊκότερο και ιδανικότερο από οπουδήποτε αλλού. Ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα μνημείο, που όχι μόνο "συνελήφθη" ως ιδέα στο αττικό φως, αλλά και επειδή οι δημιουργοί του επέλεξαν να το τοποθετήσουν εδώ, ενώ ακόμα και αυτή η εξέλιξη του αττικού, αστικού περιβάλλοντος έχει μια ιστορία να πει».
'Οσον αφορά το θέμα της επισκεψιμότητας, η ίδια διευκρινίζει: «Είναι σημαντικό να γίνει μια ουσιαστική διάκριση. Αν θυμάμαι καλά, στο Βρετανικό Μουσείο η επισκεψιμότητα είναι κάπου στα 5 εκατ. έναντι περίπου 2 εκατ. στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Όμως το ζητούμενο είναι να συγκριθεί η επισκεψιμότητα με την αίθουσα "Greece Parthenon Gallery", όπου και παρουσιάζονται, αφού δεν είναι δεδομένο ότι όλοι οι επισκέπτες του Βρετανικού Μουσείου θα περάσουν από εκεί».
Περιστατικά επιστροφής
Ενισχυτικά λειτουργούν και άλλα περιστατικά επιστροφής αρχαιοτήτων από σημαντικά μουσεία, όπως αυτό του Γκετί: «Περιστατικά σαν κι αυτό είναι πολύ σημαντικά, αφού δημιουργούν μια διεθνή πρακτική και η συγκυρία είναι πράγματι πολύ καλή. Το δικό μας επιχείρημα, πέρα από τις διεθνείς αυτές πρακτικές, αφορά και το δίκαιο της πολιτιστικής κληρονομιάς, που έχει εξελιχθεί με τέτοιον τρόπο ώστε οι αρχαιότητες να επιστρέφονται στον τόπο τους, όταν αποτελούν μέλος αρχιτεκτονικών συνόλων. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Παρθενώνας δεν είναι ένα απλό μνημείο, αλλά το εξέχον μνημείο μιας ολόκληρης χώρας. Ως ένα επιπρόσθετο πλεονέκτημα θα μπορούσαμε να επικαλεστούμε ακόμα και τη δυσμενή οικονομική συγκυρία και την επίκληση της αισθήματος φιλίας από πλευράς των Βρετανών, να αποδεχτούν το δίκαιο και ηθικό αίτημά μας».
Σχετικά με τις ελληνικές θέσεις σε ζητήματα επαναπατρισμού πολιτιστικών αγαθών ελληνικής προέλευσης, το ΥΠΑΙΘΠΑ αναφέρει: «Εκτός από τα προϊόντα αρχαιοκαπηλίας, με τη στενή έννοια του όρου, όπως για παράδειγμα αυτά περιγράφονται και εμπίπτουν στις διεθνείς συμβάσεις για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, υπάρχουν ακόμη αρχαιότητες, ιδιαίτερης σημασίας για την ανθρωπότητα, που έχουν απομακρυνθεί με διαδικασίες αμφιβόλου νομιμότητας από το έδαφος ενός κράτους και σε κάθε περίπτωση με τρόπο επαχθή για το μνημείο ή το αρχαιολογικό περιβάλλον στο οποίο εντάσσονται. Η αναγκαιότητα επαναπατρισμού αυτών των αρχαιοτήτων υπαγορεύεται από τις θεμελιώδεις αρχές των διεθνών συμβάσεων, ανεξαρτήτως χρονικών ορίων ή περιορισμών. Υπαγορεύεται επίσης από εθιμικούς κανόνες και αρχές δικαίου και ηθικής που διατρέχουν το δίκαιο της πολιτιστικής κληρονομιάς. Υπαγορεύεται ακόμη από αυξημένο οικουμενικό ενδιαφέρον αλλά και δημόσιο συμφέρον, με σκοπό να αποκατασταθεί η ακεραιότητα του μνημείου στον ιστορικό, πολιτιστικό και φυσικό του χώρο. Ο επαναπατρισμός τέτοιων αρχαιοτήτων υπαγορεύεται ακόμη από την ανάγκη της πληρότητας της πληροφορίας που αυτές φέρουν ως μέρος ενός ευρύτερου συνόλου από το οποίο έχουν αποκοπεί και απομονωθεί. Οι εκπατρισμένες αρχαιότητες δεν είναι δυνατό να προσφέρουν την πληροφορία αυτή στον ερευνητή ή στον απλό θεατή κατακερματισμένες και απομονωμένες, με αποτέλεσμα να εκτίθενται ως μεμονωμένα αντικείμενα τέχνης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα».
Πηγή: Γ. Σωτηροπούλου, Αγγελιοφόρος
Από τους καθηγητές και μαθητές του Γυμνασίου Λίμνης , πήραμε μια συλλογική προσπάθεια που έκαναν στα πλαίσια διερεύνησης νέων μεθόδων διδασκαλίας και προσέγγισης θεμάτων νεοελληνικής λογοτεχνίας.Του προγράμματος επιμελήθηκαν οι καθηγήτριες Αντιγόνη Γιώτα και Ρουκά Νίκη με τη συμμετοχή μαθητών και μαθητριών από τη Β τάξη του Γυμνασίου Λίμνης.Η διερεύνηση αφορούσε θέματα με την Θρησκευτική -εκκλησιαστική ζωή και την ποίηση.Αναλυτικά το κείμενο της εργασίας τους είναι το παρακάτω.
ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΙΜΝΗΣ
ΣΧ. ΕΤΟΣ:2012-13
Σενάριο διδασκαλίας με διαθεματικά στοιχεία στο μάθημα των Κειμένων της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας Β΄ Γυμνασίου
Από την ενότητα «Θρησκευτική ζωή» επελέγησαν τα ποιήματα : « Στην εκκλησία » του Κ.Π. Καβάφη, « Τ’ άσπρο ξωκλήσι » του Γ. Ρίτσου και διδάχτηκαν συγκριτικά με το ανέκδοτο – ακόμη – ποίημα του Κ. Καψάλη « Προσκύνημα στην Αρσαλή ».
Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ
Στην εκκλησία
Το ποίημα γράφτηκε το 1912 και αναφέρεται στην ελληνορθόδοξη εκκλησιαστική τελετουργία, η σοβαρότητα και η λαμπρότητα της οποίας θυμίζουν στον Αλεξανδρινό ποιητή την ένδοξη εποχή του Βυζαντίου.
Tην εκκλησίαν αγαπώ - τα εξαπτέρυγά της, τ' ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της, τα φώτα, τες εικόνες της, τον άμβωνά της.
Εκεί σαν μπω, μες σ' εκκλησία των Γραικών· με των θυμιαμάτων της τες ευωδίες,
μες τες λειτουργικές φωνές και συμφωνίες, τες μεγαλοπρεπείς των ιερέων παρουσίες και κάθε των κινήσεως τον σοβαρό ρυθμό - λαμπρότατοι μες στων αμφίων τον στολισμό - ο νους μου πηαίνει σε τιμές μεγάλες της φυλής μας, στον ένδοξό μας Βυζαντινισμό.
Κ.Π. Καβάφης, Ποιήματα, τόμ. 1, Ίκαρος
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
Τ' άσπρο ξωκλήσι
Το ποίημα ανήκει στη συλλογή Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας (1973). Έχει θέμα του ένα από τα φωτεινά άσπρα ξωκλήσια που, διασπαρμένα σε όλη την ελληνική ύπαιθρο, δίνουν μια λιτή, οργανικά ενταγμένη στο φυσικό περιβάλλον, εικόνα της ανθρώπινης θρησκευτικότητας και του λαϊκού πανηγυριού.
T άσπρο ξωκλήσι στην πλαγιά, κατάγναντα στον ήλιο, πυροβολεί με το παλιό, στενό παράθυρό του,
Και την καμπάνα του αψηλά, στον πλάτανο δεμένη, τηνε κουρντίζει ολονυχτίς για του Αϊ-Λαού τη σκόλη.
Γ. Ρίτσος, Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας, Κέδρος
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΨΆΛΗΣ
Προσκύνημα στην Αρσαλή
Αρσαλή: Σημαίνει Αγία Ιερουσαλήμ, είναι εξωκλήσι στο Λιδορίκι χτισμένο μέσα σε σπηλιά, όπου λέγεται ότι στην εποχή της διαμάχης ανάμεσα στους εικονολάτρες και εικονομάχους βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας. Το εκκλησάκι γιορτάζει την Παρασκευή Του Πάσχα, της Ζωοδόχου Πηγής.
Στο ταπεινό της Αρσαλής το εκκλησάκι ,
πουν' ριζωμένο στην αητοφωλιά τη Γκιώνας
πηγαίνω πάντα , για ν' ανάψω κεράκι
σαν θα φθινοπωριάσει , κι' έρθει ο χειμώνας.
* *
Απ' έξω , η παλιά καμπάνα κρεμασμένη ,
στης γέρικης βελανιδιάς , το ροζιασμένο μπράτσο
πρόχειρα , λες , μ' ένα παλιό σκοινί δεμένη ,
τον κάμπο αγναντεύει , από ψηλά σαν κάστρο .
* *
Μοσχοβολάει ολόγυρα το χώμα το βρεγμένο ,
κι αυτή η άγρια ομορφιά , με συνεπαίρνει ,
καθώς το χώμα της σπηλιάς το νοτισμένο
όλα της γης τ' αρώματα μου φέρνει ..
* *
Μόνος στο μισοσκόταδο, μ' ένα κερί αναμμένο ,
μονάχη συντροφιά μου πάντα , στο σκοτάδι ,
και κάπου στη γωνιά , το λαδοκάντηλο σβησμένο ,
θα 'χει σωθεί , ως φαίνεται από καιρό το λάδι .
* *
Χρυσούς πολυελαίους και' άμφια χρυσά δεν έχει
ούτ' Άγια Τράπεζα , μονάχα ένα τραπέζι μ' ένα τάσι
κι' εκεί στο μισοσκόταδο , καθώς τριγύρω βρέχει ,
νοιώθεις πως θα' μπει κι' ο Χριστός να ξαποστάσει .
Kωνσταντίνος Ευθ . Καψάλης
Αθήνα 15 -2- 2013
Τα τρία ποιήματα εξετάστηκαν από άποψη περιεχομένου και μορφής.
Αρχικά, οι μαθητές αναζήτησαν στοιχεία από την ελληνική θρησκευτική παράδοση που προβάλλει κάθε ποιητής.
Ο Καβάφης περιγράφει ένα ναό ο οποίος αντιπροσωπεύει το μεγαλείο, τον υλικό και πνευματικό πλούτο της Ορθοδοξίας που συνδέεται στενά με τη μεγαλοπρέπεια της πλούσιας τότε Ορθόδοξης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Επισημάνθηκε ότι ο Καβάφης τονίζει τη μεγαλοπρέπεια των ιερέων («λαμπρότατοι μες των αμφίων τον στολισμό»). Επίσης φαίνεται η επιβλητικότητα και η επισημότητα των θρησκευτικών τελετών («τ’ ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της»).
Όσον αφορά στα εκφραστικά μέσα υπάρχουν εικόνες οσφρητικές, («θυμιαμάτων ευωδίες»), ακουστικές («λειτουργικές φωνές και συμφωνίες»), σύνθετες εικόνες οπτικές και κινητικές («τες μεγαλοπρεπείς των ιερέων παρουσίες και κάθε των κινήσεως τον σοβαρό ρυθμό – λαμπρότατοι μες στων αμφίων τον στολισμό»).
Επιπλέον ο Καβάφης περιγράφει το εσωτερικό του ναού με αναφορική λειτουργία της γλώσσας χωρίς ιδιαίτερα εκφραστικά μέσα και σχήματα λόγου. Οι γλωσσικές ιδιοτυπίες που εντοπίζονται στο ποίημα («τες», «πηαίνει») είναι χαρακτηριστικά δείγματα της καβαφικής γραφής (πεζολογική). Ο στίχος είναι ελεύθερος χωρίς ομοιοκαταληξίες.
Ο Ρίτσος με το λιανοτράγουδο δίνει τη γραφική εικόνα από ένα λευκό ξωκλήσι και τονίζει τον άρρηκτο δεσμό του θρησκευτικού τοπίου με τον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό. Ο ποιητής επικεντρώνεται στο λιτό ξωκλήσι και στη γραφικότητα του ελληνικού τοπίου συνδέοντας τα στοιχεία αυτά με την πολιτισμική παράδοση (λαϊκό πανηγύρι). Δεν περιγράφει εσωτερικά το ξωκλήσι, αλλά προβάλλει τη φωτεινότητά του και την ετοιμασία του για το πανηγύρι.
Το ποίημα το χαρακτηρίζει η αφαιρετικότητα, καθώς δίνονται σε αδρές γραμμές τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του. Επίσης υπάρχει υπαινικτικότητα, επειδή η ανθρώπινη παρουσία δίνεται έμμεσα.
Η γλώσσα του ποιήματος είναι απλή με δύο χαρακτηριστικές μεταφορές («πυροβολεί», «κουρντίζει»). Η δομή του με τα δύο δίστιχα ακουμπά στο δημοτικό τραγούδι, καθώς ο ποιητής χρησιμοποιεί
ανομοιοκατάληκτο ιαμβικό 15σύλλαβο που χωρίζεται σε δύο ημιστίχια. Υπάρχουν εικόνες οπτικές («τ’ άσπρο ξωκλήσι», «στενό παράθυρο») και ακουστικές («πυροβολεί», «κουρντίζει»).
Ο Καψάλης περιγράφει ένα απόκρημνο εκκλησάκι ξεκινώντας με εικόνες του εξωτερικού χώρου και στη συνέχεια προχωρά στο εσωτερικό της εκκλησίας. Τονίζεται η δυσκολία προσέγγισης της εκκλησίας («αητοφωλιά»), καθώς και η επιλογή του ποιητή για προσκύνημα το φθινόπωρο και το χειμώνα που έχει μικρότερη επισκεψιμότητα.
Αναπόσπαστο κομμάτι του εξωτερικού περίγυρου είναι η οπτική εικόνα της καμπάνας κρεμασμένης στη βελανιδιά που με το σχήμα λόγου της προσωποποίησης («τη ρεματιά αγναντεύει») επιτελεί το ρόλο του βιγλάτορα από τη βουνοκορφή. Το μαγευτικό τοπίο συμπληρώνει η οσφρητική εικόνα του νοτισμένου χώματος («μοσχοβολάει ολόγυρα»).
Από τον εξωτερικό χώρο περνά στο εσωτερικό της εκκλησίας που είναι φτωχικό και λιτό. «Το σβησμένο λαδοκάντηλο» και το σκοτάδι που κυριαρχεί υπαινίσσονται την απουσία προσκυνητών για αρκετό καιρό. Στην ατμόσφαιρα επικρατεί γαλήνη και ηρεμία που φέρνει τον επισκέπτη πιο κοντά στο Χριστό. Η κατανυκτική ατμόσφαιρα τονίζεται ιδιαίτερα στο στίχο «νιώθεις πως θα ’ μπει κι ο Χριστός να ξαποστάσει» καθώς η έλλειψη πολυτέλειας συμβάλλει στην ουσιαστική επικοινωνία με το Χριστό.
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα χαρακτηριζόμενη από κατάνυξη και δέος λειτουργεί ως γέφυρα των ανθρώπων με το Χριστό. Τα λιτά εκκλησιαστικά σκεύη και η απλότητα του χώρου υποβάλλουν την ουσιαστική επαφή των πιστών με το νόημα της χριστιανοσύνης, καθώς ο άνθρωπος χρειάζεται πίστη για να επικοινωνήσει με το θείο κι όχι υλικά αγαθά. Εξάλλου η λιτότητα συνάδει με την απλότητα του ίδιου του Κυρίου.
Το ποίημα αποτελείται από πέντε (5) τετράστιχες στροφές με πλεχτή ομοιοκαταληξία. Η γλώσσα είναι απλή δημοτική. Χρησιμοποιεί δραματικό ενεστώτα που προσδίδει ζωντάνια και θεατρικότητα.
Ομοιότητες και διαφορές των τριών ποιημάτων
Αρχικά ο Καβάφης δε δίνει καμία εξωτερική περιγραφή, αλλά απευθείας περνά στον εσωτερικό χώρο ενός μεγαλοπρεπούς ναού. Αντιθέτως, ο Ρίτσος δεν περιγράφει εσωτερικά το ξωκλήσι και τέλος ο Καψάλης ξεκινά από το χώρο γύρω από το ερημοκλήσι και περνά στο εσωτερικό τονίζοντας τη λιτότητα και ιερότητά του.
Επιπρόσθετα, σε αντίθεση με τους άλλους δύο ποιητές, ο Καβάφης παρουσιάζει ένα λαμπρό ναό που επιβάλλεται με την πολυτέλεια των σκευών και την επισημότητα των ιερέων. Ο Ρίτσος και ο Καψάλης εστιάζουν στη λαϊκή θρησκευτικότητα που κύρια χαρακτηριστικά της είναι η παντελής έλλειψη χλιδής. Τα δύο ξωκλήσια είναι αρμονικά ενταγμένα στο φυσικό περιβάλλον και προκαλούν το πρωτογενές θρησκευτικό συναίσθημα του λαού μας.
Ο Καβάφης προσεγγίζει τον ένδοξο βυζαντισμό νιώθοντας περήφανος για ό,τι επιβιώνει μέχρι σήμερα στο τυπικό της χριστιανικής τελετουργίας. Σε αντίθεση ο Ρίτσος και ο Καψάλης συσχετίζουν τη θρησκευτική παράδοση με τη γραφικότητα του ελληνικού τοπίου και τον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό.
Τη διδασκαλία οργάνωσαν οι φιλόλογοι: Γιώτα Αντιγόνη, Ρουκά Νίκη.
Συμμετείχαν οι μαθητές του Β’1 Γυμνασίου Λίμνης:
1. Αγγελάκη Αλίνα
2. Αλεξίου Ευθύμιος
3. Αχματιώτης Διομήδης
4. Αχματιώτης Παναγιώτης
5. Βασιλείου Ευάγγελος
6. Γερογιάννης Ζήσης
7. Γεωργατζής Κωνσταντίνος
8. Γεωργίου Δημήτριος
9. Γιακκουμάκης Εμμανουήλ
10. Ζησίμου Ελένη
11. Κάβουρα Αλεξάνδρα
12. Καταραχιάς Αθανάσιος
13. Κούβαρης Νικόλαος
14. Κουκουρίκος Αλέξανδρος
15. Κρεμμύδα Παναγιώτα
16. Ματσούκας Ανάργυρος
17. Μητσάνη Αναστασία
Και οι μαθητές του Β’2 Γυμνασίου Λίμνης:
1. Μπρίσκου Μαρίνα
2. Νάνος Χρήστος
3. Πανταζής Λεωνίδας
4. Σπηλιώτης Ευάγγελος
5. Στάμου Ανδρέας
6. Σταυριανάκος Σταυριανός
7. Σταύρου Σταύρος
8. Σταύρου Φώτω
9. Στεργίου Σωτήριος
10. Τερνιώτη Ελένη
11. Φονιαδάκης Νικόλαος
12. Φραγκογιαννάκης Δημήτριος
13. Χαλαστή Μαρία
14. Χατζή Ελένη
15. Χατζηκωνσταντίνου Ελένη
16. Χατζής Γεώργιος
Εργασία Γυμνασίου Ευβοίας
Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, το οποίο επισκέφτηκαν 3.703 μαθητές από διάφορα σχολεία, όχι μόνο από την περιοχή μας αλλά και από όλη την Ελλάδα, στην διάρκεια της εκπαιδευτικής χρονιάς 2012-2013, αριθμός που αποτελεί ρεκόρ για τα τοπικά δεδομένα.
Το ενδιαφέρον συνεχίζεται αμείωτο έως το τέλος Μαΐου, γεγονός που συνεπάγεται ότι το «Αθανασάκειο» Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου αποτελεί ζωντανό κύτταρο πολιτισμού αλλά και βιωματικής προσέγγισης της ιστορίας γενικότερα, με την βοήθεια των εκπαιδευτικών προγραμμάτων που έχει εντάξει στο πλαίσιο της πολυεπίπεδης δράσης του.
Σύμφωνα μάλιστα με την επίσημη καταμέτρηση των ιθυνόντων της ΙΓ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων, στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Νεολιθικού Πολιτισμού, για την προσχολική και την πρώτη σχολική ηλικία, δηλαδή 4-7 ετών, συμμετείχαν 550 παιδιά. Στο πρόγραμμα του νεολιθικού πολιτισμού για ηλικίες από 8 έως 18 ετών, συμμετείχαν 633 παιδιά και στο πρόγραμμα του Μυκηναϊκού πολιτισμού, αντίστοιχα, για παιδιά ηλικίας 8-18 ετών, 580 μαθητές.
Παράλληλα συμμετείχαν 225 παιδιά στο πρόγραμμα με θέμα «Όποιος παίζει με την φωτιά» και 60 αντίστοιχα, στα «Ταξίδια της σταλίτσας». Το πρόγραμμα με τα «Χρώματα της Ιριδας» που συνδέεται με την έκθεση των φυτών, η οποία «φιλοξενείται» στον χώρο των περιοδικών εκθέσεων του Μουσείου, προσήλκυσε μέχρι στιγμής το ενδιαφέρον 280 παιδιών, ενώ παράλληλα πραγματοποιήθηκαν εκπαιδευτικές περιηγήσεις, είτε θεματικές, είτε σε όλο το Μουσείο, με την συμμετοχή 1.655 συνολικά παιδιών. Τέλος, 283 παιδιά επισκέφτηκαν το Αρχαιολογικό Μουσείο του Αλμυρού, συμμετέχοντας σε αντίστοιχα εκπαιδευτικά προγράμματα και περιηγήσεις.
Είναι εμφανής η αυξητική τάση του συνολικού αριθμού των παιδιών που επισκέπτονται το Μουσείο, δεδομένου ότι «προσεγγίζουν με βιωματικό τρόπο την μάθηση, σε σχέση με την διδακτέα ύλη του σχολείου, η οποία λειτουργεί ως παράλληλο εργαλείο, μαζί με την διδασκαλία του σχολείου» αναφέρει η Αιμιλία Καλογιάννη, υπεύθυνη αρχαιολόγος για τα εκπαιδευτικά προγράμματα του Μουσείου.
Τα σχολεία που επισκέπτονται το Μουσείο προέρχονται από διάφορες πόλεις ανά την Ελλάδα, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν κλεισμένα ραντεβού από σχολεία της Αθήνας, της Εύβοιας, της Θεσσαλονίκης, της Λάρισας, της Εδεσσας και της Λαμίας, πέραν του Βόλου, βεβαίως. Άξιο αναφοράς είναι παράλληλα το γεγονός ότι έχουν επισκεφτεί το Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου νηπιαγωγείο από τα Φάρσαλα, καθώς επίσης Λύκειο από την Θεσσαλονίκη, προκειμένου να συμμετάσχουν σε εκπαιδευτικά προγράμματα. «Τα εκπαιδευτικά προγράμματα του Μουσείου δεν απευθύνονται μόνο σε παιδιά συμβατικών σχολείων, αλλά υπάρχουν και μαθητές ειδικών σχολείων ή κέντρων δημιουργικής απασχόλησης που έρχονται και πραγματοποιούν προγράμματα» υπογραμμίζει η αρμόδια αρχαιολόγος της ΙΓ ΕΚΠΑ.
Στο μεταξύ, ανάλογο ενδιαφέρον εκδηλώνεται και στο πλαίσιο της Διεθνούς Μέρας Μουσείων, της 18ης Μαΐου, δεδομένου ότι προγραμματίζονται διάφορες δράσεις για ενήλικες και παιδιά. Στο πλαίσιο του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων 2013 με γενικό τίτλο «Μουσεία (Μνήμη + Δημιουργικότητα) = Κοινωνική Αλλαγή», η ΙΓ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων προτίθεται να διοργανώσει διήμερο εκδηλώσεων με τίτλο «Μιλήστε μας για το Μουσείο», όπου μπορούν να συμμετέχουν πολίτες, οι οποίοι θα εκφράσουν την εμπειρία τους από τη συμμετοχή τους σε εκδηλώσεις του Μουσείου ή από την επίσκεψή τους σε αυτό, μέσα από λέξεις ή εικαστικές δημιουργίες.
Πηγή: Γ.Υδραίου, Ταχυδρόμος
Καλησπέρα Λιδορικιώτες , καλή Κυριακή …
Καλησπέρα ,Athens, Salonika, Chalandri, Patra, Kalamata,Vrilissia,Volos, Larissa, Downers Grove, Nicosia, Kerkira, Kozani, Heraklion, West Palm Beach, Aurora, Chicago, Woluwe-Saint-Lambert, Sofia, Burgas, Al Manamah, Sao Paulo, Zurich, Limassol, Ludenscheid, Kavala, Rhodes, Chania, Nea Ionia, Nikaia, Luxembourg, Maastricht, Malmo, Washington, Huntley, Oak Lawn, Roselle, Boston, Lincoln, Carrollton .
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΗΜΕΡΑ 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013
118 η ημέρα του χρόνου – 17η ΕΒΔΟΜΑΔΑ
ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ : Βάϊος , Βάγια , Δάφνη
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ….
Επέτειοι:
Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία / Διεθνής Ημέρα Μνήμης Εργατών.
Γιορτάζουν:
1299: Λήγει η εξέγερση της Κρητικής αριστοκρατίας κατά των Βενετών (Επανάσταση Αλέξη Καλλέργη, 1282-1299), με την παραχώρηση προνομίων.
1961: Ο τουρκοκυπριακός Τύπος εξαπολύει σφοδρή επίθεση εναντίον της Ελλάδας, απειλώντας με διχοτόμηση.
1899: Γιώργος Αδαμόπουλος (Adamson), δημοσιογράφος, επιχειρηματίας και εκπαιδευτικός. Το 1932 ίδρυσε ένα από τα πρώτα πανεπιστήμια των Φιλιππίνων, το Adamson University, στο οποίο σήμερα φοιτούν περίπου 22.000 φοιτητές και θεωρείται το έκτο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας. (Θαν. 28/2/1974)
http://www.sansimera.gr/almanac/2804#ixzz2RlyYnych
Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
Δευτέρα 29/04/2013
03:00 
14 °C
52%
3 Μπφ B
16 Km/h 
ΑΡΑΙΗ ΣΥΝΝΕΦΙΑ
Δευτέρα 29/04/2013
09:00 
17 °C
47%
2 Μπφ B
9 Km/h 
ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
Δευτέρα 29/04/2013
15:00 
27 °C
27%
3 Μπφ NA
16 Km/h 
ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
Δευτέρα 29/04/2013
21:00 
21 °C
40%
2 Μπφ BA
9 Km/h 
ΚΑΘΑΡΟΣ
Θριαμβευτική είσοδος του Ιησού στην Ιερουσαλήμ, «καθήμενος επί πώλου όνου». «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», αναφωνούσε το πλήθος, που τον συνόδευε.
Το βράδυ στις εκκλησίες ψάλλεται κατ’ οικονομίαν ο όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας, όπου τιμάται ο Ιωσήφ ο Πάγκαλος και γίνεται αναφορά στο γεγονός της ξηρανθείσης συκής.
Ο Ιωσήφ ο Πάγκαλος ήταν δισέγγονος του Αβραάμ και υιός του Ιακώβ. Ιδιαίτερα αγαπητός στον πατέρα του, φθονήθηκε από τον αδελφό του, έπεσε σε δυσμένεια και πωλήθηκε ως σκλάβος στην Αίγυπτο. Ύστερα από πολλές περιπέτειες, βρίσκεται κάποτε γενικός άρχοντας στην Αυλή του Φαραώ. Θεωρήθηκε από την εκκλησία ως προεικόνιση του Χριστού, αφού πέρασε περιπέτειες, που θυμίζουν ανάλογα το Θείο Μαρτύριο.
Η υμνογραφία της ημέρας είναι αφιερωμένη στον Ιωσήφ και την παραβολή της ξηρανθείσης συκής.
Και οι δύο ύμνοι της ημέρας είναι γραμμένοι από τον Ρωμανό τον Μελωδό.
Ευαγγέλιο (Κατά Ματθαίον): Στη διαδρομή προς τα Ιεροσόλυμα, ο Ιησούς επείνασε και αφού είδε μία άκαρπο συκιά μόνο με το φύλλωμά της, την καταράσθηκε και αυτή ξεράθηκε. Οι μαθητές του θαύμασαν το κατόρθωμά του και αυτός τους απάντησε ότι εάν έχουν πίστη όχι μόνο θα κάνουν το ίδιο, αλλά και βουνά θα σηκώσουν.
: http://www.sansimera.gr/articles/87/2#ixzz2Rm0lJ4Ud
Καλό σας Κυριακόβραδο , χρόνια πολλά
Απ’ το “ Λιδωρίκι “με αγάπη …..Κ.Κ.-
ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
ΟΣΑ ΘΥΜΑΜΑΙ…
Σε άλλο μας σημείωμα , θα αναφερθούμε στην προπολεμική περίοδο του αερόστατου , σήμερα θα θυμηθούμε και την μεταπολεμική , την οποία και ζήσαμε , βέβαια οι διαφορές δεν είναι μεγάλες , πάντως ας έχετε υπόψη σας και τις δυο περιόδους για να σχηματίσετε καλύτερη εικόνα .
Αμόλυμα του αερόστατου απ’ το αλώνι πίσω απ’ τον Αη Γιώργη , στο πανηγύρι .
Πλησιάζοντας οι ...γιορτάδες , το μυαλό γυρνώντας στα..παλιά , κάνει μια ..στάση , σε μια παλιά Λιδορικιώτικη συνήθεια , έθιμο , γιορτή , όπως θέλετε πείτε τη , στα..” αερόστατα “ , βλέπεις , είναι ..σφιχτοδεμένη , μέσα στις Λιδορικιώτικες ψυχές , και με το αμόλυμα του αερόστατου , για τα παιδιά κυρίως .
Η ψυχρή τυπική περιγραφή της όλης διαδικασίας , φκιασίματος και..αμολύματος , του αερόστατου , ελάχιστα μπορεί να σας βοηθήσει να ...νοιώσετε , να μπείτε στο..πετσί των Λιδορικιωτόπουλων , της εποχής εκείνης , για το τι σήμαινε το ..αερόστατο γι' αυτά , μια ..γεύση όμως , μια..μικρή γεύση , θα την πάρετε απ' την ταπεινή περιγραφή μας , και μαζί με μια παρόμοια , για το πανηγύρι τ’ Άη Γιωργιού ,στο Βαρούσι και τους..αθλητικούς του αγώνες θα'χετε μιά εικόνα , για το Λιδορικιώτικο αυτό έθιμο .
Πάλι απ’ το πανηγύρι στον Αη Γιώργη
Ένα όμορφο εθιμο...παίχνιδο του χωριού μας , το αμόλυμα του αερόστατου , έχει δυστυχώς σχεδόν...εκλείψει , όσοι μεγαλώσαμε στο Λιδορίκι , και είχαμε συμμετοχή στις...κοινωνικές ..παιδικές εκδηλώσεις , είχαμε λίγο-πολύ ασχοληθεί μ' αυτό το..άθλημα που ήθελε συλλογικότητα , κάποιες γνώσεις ...αεροναυπηγικής και μερικά..υλικά , βεβαίως..βεβαίως , κόλλες ειδικού χαρτιού , ψιλού , κόλλα για να τις συναρμολογήσουμε , βελόνα , κλωστή , για το γύρω-γύρω ράψιμο , καλάμι , πετρέλαιο , σφουγγάρι , και..σπάλαθρα για τη φωτιά .
Η κατασκευαστική...ομάδα , είχε τις υποομάδες της , άλλοι φρόντιζαν για την προμήθεια των υλικών , που αγοράζονταν συνήθως με...ρεφενέ , άλλοι αναλάμβαναν το κόλλημα , άλλοι το ράψιμο , αφού προηγουμένως σε..σύσκεψη της..επιτελικής ομάδας , αποφασιζόταν το..μέγεθος και το..μοντέλο του αερόστατου , το μέγεθος προσδιοριζόταν απ΄το πόσες κόλλες θα χρησιμοποιηθούν , 8 η 12 συνήθως , καμιά φορά και περισσότερες , λένε μάλιστα πως προπολεμικά οι Γυφτομαχαλιώτες είχαν φτιάξει ένα με 64 κόλλες , αλλά η..πτήση του δεν ήταν..ανάλογη , ούτε μέχρι ...τον Αη Νικόλα δεν πήγε , και ανάλογα λοιπόν με το μέγεθος και το..σχήμα έπαιρνε και το όνομα του..μοντέλου , σωλήνας , κουτσιαύτικο ή κωλοπάνας .
Βέβαια στα προπολεμικά χρόνια ο..συνοικιακός αεροστατο..ανταγωνισμός είχε περάσει , απ' ότι λένε , σε..πολεμικό..επίπεδο , μάχη μεταξύ των μαχαλάδων , Βαρούσι , Γυφτομαχαλάς , Μαχαλάς και Ψαλάς , ήταν τα..αντίπαλα ..στρατόπεδα , και οι μάχες..Ομηρικές....
Θα πρέπει εδώ να αναφέρουμε πως το ..χούι του αερόστατου , ήρθε στο Λιδορίκι , απ' ότι έλεγε ο μπάρμπα Σπύρος ο Σφέτσος ( Καλέρης ) , γύρω στα 1920 , και το ‘φερε ο γιός ενός Αγρινιώτη Εφόρου , ονόματι Δανέλης , κι' από τότε ρίζωσε στο χωριό μας κι' έγινε το αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών , άσχετα αν αργότερα..εξελίχθηκε σε..πόλεμο..μαχαλάδων .
Ο αξέχαστος φίλος και παθιασμένος Λιδορικιώτης Αλέκος Κωστάκης σε ένα σχετικό δημοσίευμά του στο " ΛΙΔΩΡΙΚΙ " , τεύχος 10ο Σεπτέμβριος 1982 , αναφέρει χαρακτηριστικά τα πρωτοπαλίκαρα κατά..μαχαλά : Στο Βαρούσι , ο Κοραής ( Θύμιος Πέτρου ) , στο Γυφτομαχαλά , ο Λύγδος ( Θύμιος Σκούτας ) , ο Αρβανιτοτάσιος κι 'ο Γιωργάκης της Τραμποβάσιως , ενώ στον Ψαλά , ο Γιαννάκης Ευσταθίου , ο Διαμαντοσταύρος , ο Ηλίας Ασημακόπουλος , Γιάννης Ζόγκζας ( Πατσιούλας ) , Αριστείδης Κάππος ( Φουντούκης ) , και οι μάχες , αγαπημένοι μου φίλοι , γίνονταν κάθε Κυριακή , σχεδόν , και κυρίως χειμώνα για το φόβο..πυρκαγιών .
Εμείς , αργότερα μεταπολεμικά , το θυμόμαστε σαν ένα παιχνιδοέθιμο που γινόταν ελάχιστες φορές χρόνο και κυρίως τ' Αη Γιωργιού και μάλιστα το αμόλυμα γινόταν απ' τη μάντρα της εκκλησίας , όπου ανάβαμε τις φωτιές για να ..γεμίσει και να φύγει τ' αερόστατο.
Το αερόστατο ..” σηκωθηκε “ , και οι Λιδορικιώτες το απολαμβλανουν πίσω απ’ τον Αη Γιώργη .
Αφού , λοιπόν , αποφασιζόταν απ' τους..αεροναυπηγούς το μέγεθος και το..μοντέλο , έπρεπε να βρεθεί κι' ο κατάλληλος χώρος , που να βόλευε για την όλη διαδικασία , χρειαζόταν άπλα για να μπορούν να στρωθούν οι κόλλες , να κολληθούν και να γίνουν τα ραψίματα , συνήθως αυτή η δουλειά , όταν ο καιρός ήταν καλός γινόταν σε κάποιο αλώνι , όπου μεταφερόταν όλο το...συνεργείο , με τα..συμπράγκαλα , και στρωνόταν στη δουλειά , όλα έπρεπε να γίνουν τέλεια γιατί...υπήρχε κι' ο...εχθρός , που έφτιαχνε κι' αυτός ...
Ο καθένας απ' το...συνεργείο , είχε , φυσικά , αποκτήσει και την ..ειδικότητά του , άλλος κόλλαγε το χαρτί , άλλος έφτιαχνε το στεφάνι , για το στόμιο , από καλαμόβεργα , και έφτιαχνε και το σταυρό , από σύρμα , που θα κρέμαγαν το στουπί , άλλος πάλι φρόντιζε για το στουπί , να ‘ναι καλό και να ρουπώσει καλά στο πετρέλαιο , όλοι έδιναν τον καλύτερο εαυτό τους για να πετύχει η κατασκευή .
Θα πρέπει εδώ να τονίσουμε ότι η όλη διαδικασία γινόταν..μελετημένα ...επιστημονικά , παίρνανε και..μετεωρολογικό ..δελτίο απ' την ντόπια ...Ε.Μ.Υ , παππούδες , γιαγιάδες ή γονείς , για το τι καιρό θα κάνει , κι' έτσι ήταν όλα έτοιμα , είχαν μαζεμένα και τα..καύσιμα..υλικά , και γινόταν η μεταφορά του...σκάφους στον τόπο εκτόξευσής του , συνήθως γινόταν σε μέρη που υπήρχε κάποια μάντρα , γιατί έπρεπε κάτω να ‘ναι η φωτιά που ...γέμιζε το αερόστατο με το..προωθητικό..αέριο , το φούσκωνε έτσι λέγαμε τότε , και φρόντιζαν οι...μετεωρολόγοι το σημείο ΄...εκτόξευσης να είναι ..απάγγιο στο βοριά , τα παλιότερα χρόνια τουλάχιστον , απ'ότι μας λέει στην αφήγησή του ο αξέχαστος φίλος Αλέκος Κωστάκης : " πεδία εκτόξευσης ήταν η λάκκα του Ψαλλά , και τ'αλώνια του Σκούτα και του Ζώη , Κανάβεραλ και Μπαϊνκονούρ...να πούμε ! ", στα δικά μας χρόνια , η εκτόξευση γινόταν απ' την μάντρα τ' Άη Γιώργη , συνήθως , η από διάφορα σημεία άλλα , ανάλογα τη γειτονιά που το ‘χε φτιάξει .
Βέβαια οι συνθήκες που περιγράφει ο Αλέκος , κι' έτσι ήταν , ήταν...σχεδόν πολεμικές , ανάμεσα στους μαχαλάδες , και στη δικιά μας εποχή υπήρχε ανταγωνισμός ...σκληρός αλλά όχι όπως τότε , και πιστεύω πως σ' αυτό συνετέλεσε και η αλλαγή της όλης κοινωνικοπολιτικής δομής μεταπολεμικά , οι μαχαλάδες άρχισαν να..πλησιάζουν μεταξύ τους , αλλά ο ανταγωνισμός...ανταγωνισμός...
Όταν λοιπόν ήταν όλα στην...εντέλεια , καθοριζόταν η μέρα , η ώρα κι' ο τόπος ...αμολύματος και τα συνεργεία αφού έκαναν και τους τελευταίους..ελέγχους , ήταν έτοιμα για τη μεγάλη στιγμή....
Εδώ έχουμε ..ιδιωτική εκτόξευση , ο Μήτσος και Σάκης Ζέκιος , με τον Τάκη Πέτρου και τα παιδιά τους , “ αμολάνε “ αερόστατο , στη μάντρα κάτω απ’ τι Φαλιδαίϊκο .
Κι' έφτασε η μεγάλη μέρα , όλοι πανέτοιμοι για την μεγάλη στιγμή , ο καθένας στο πόστο του , ένας τελευταίος έλεγχος μη ξεχαστεί τίποτα , σφουγγάρι , πετρέλαιο , κλαριά , και φυσικά έλεγχος του αέρα , γιατί ανάλογα θα ‘πρεπε να επιλεγεί και η θέση..εκτόξευσης , κι' αφού όλα ήταν εν τάξει , άρχιζε η μεταφορά , με...ευλάβεια , του αερόστατου απ' το..αεροναυπηγείο στον τόπο εκτόξευσης ή μάλλον..αμολύματος , το Λιδορικιώτικο...Κανάβεραλ δηλαδή..
Με μεγάλη προσοχή , μη σκιστεί καμιά κόλλα , ξεκινούσε η πομπή , άλλοι κρατούσαν τ' αερόστατο κι' άλλοι κουβάλαγαν τα διάφορα συμπράγκαλα , ενώ οι συζητήσεις έδιναν κι' έπαιρναν και η αγωνία και το άγχος ...χτύπαγαν..κόκκινο . Θα...σηκωνόταν ; θα πήγαινε μακριά ; θα ξεπέρναγε τα άλλα ; κανένας δεν γνώριζε , κανένας δεν μπορούσε να προβλέψει το αποτέλεσμα , γιατί δυστυχώς στις περιπτώσεις αυτές δεν γίνονταν..δοκιμές , μία κι' έξω που..λένε .
Όταν έφταναν στο καθορισμένο σημείο , όλοι αναλάμβαναν καθήκοντα , άναβαν τη φωτιά , συνήθως σε κάποια μάντρα , επάνω στην μάντρα ανέβαινε ο κουμανταδόρος που θα κράταγε από πάνω το αερόστατο και θα έδινε το σινιάλο να κρεμαστεί το αναμμένο στουπί , το στουπί που έπρεπε να ‘ναι καλά..ρουπωμένο στο πετρέλαιο , για να μπορεί να δώσει...προωθητική..δύναμη και να ανέβει ψηλά , αυτός η αυτοί που κράταγαν από πάνω , έπρεπε να ‘χουν το νου τους , ώστε την κατάλληλη στιγμή , όταν το αερόστατο θα ‘χε ..φουσκώσει καλά , να δώσει το σύνθημα να κρεμαστεί το στουπί και αμέσως ν' αφήσουν το αερόστατο ελεύθερο να πάρει το δρόμο του .
Από παλιότερη …εκτόξευση , πάλι απ’ τον Αη γιώργη .
Οι σκηνές που διαδραματίζονταν ήταν πραγματικά...μαγικές , συναρπαστικές , όλοι είχαν στρέψει την προσοχή τους στο αμόλυμα , κι' όλοι εύχονταν να πετύχει , να πάρει το αερόστατο σωστή πορεία , και να...χαθεί στον ουρανό , όλοι κάναν το σταυρό τους να πάνε όλα καλά , για να μπούνε και στο μάτι των...αντιπάλων , που φυσικά..παρακολουθούσαν τις εξελίξεις , ευχόμενοι να μην πετύχει η..εκτόξευση .
Όταν λοιπόν το αερόστατο άρχιζε να φουσκώνει , ο..θερμαστής έριχνε κλαριά στη φωτιά και περίμεναν το σήμα του αρχηγού για να κρεμάσουν το στουπί , όταν έμπαινε το στουπί κι' είχε φουσκώσει πια όσο χρειαζόταν , οι από πάνω άφηναν το αερόστατο , ενώ όλοι έβγαζαν κραυγές , φωνάζοντας πολλά και διάφορα , σπάζοντας έτσι και τη..σωρευμένη τους νευρικότητα ,τόσων ημερών , με το ..αμόλααααα... λοιπόν το αερόστατο άρχιζε να παίρνει , συνήθως , κανονική ανοδική πορεία κι' ανάλογα με τη θέση που έπαιρνε ανεβαίνοντας οι..ειδικοί μάντευαν το τι μέλλει...γενέσθαι , γιατί πολλές φορές είχε συμβεί ν' ανέβει λίγα μέτρα και να...συντριβεί λίγο πιο πέρα .
Απ’ τον Αη Γιώργη κι’ αυτή η…εκτόξευση …
Όταν λοιπόν ανέβαινε και όλα πήγαιναν κατ' ευχήν , άρχιζαν τα ...προγνωστικά , προς τα που θα πάει , πόσο μακριά θα πάει και εθεωρείτο μεγάλη επιτυχία να μπορέσει κάποιος να πάει πρώτος στο σημείο...προσγείωσης , να ‘ναι αυτός που θα το βρει , ήταν κάτι σαν ..τίτλος τιμής .
Μερικές όμως φορές όμως είχαμε και.. .παρατράγουδα , όταν τράβαγε μακριά και έπεφτε χωρίς να ‘ναι κάποιος εκεί , είχαμε μικροπυρκαγιές , γι' αυτό και το αμόλυμα γινόταν συνήθως τη χειμερινή περίοδο , και πάντα με μεγάλη..προσοχή και...περιφρούρηση .
Όπως βλέπετε η εκτόξευση πήγε καλά , το αερόστατο πήρε …ύψος , και όλοι παρακολουθούν προς τα που θα πάει για να πάνε να το πάρουν .
Όταν η ...επιχείρηση είχε επιτυχία , είχαμε τα απαραίτητα...πανηγύρια , και θριαμβευτική επιστροφή , ενώ όλοι κρατούσαν από μια ακρίτσα το περίφημο..αερόστατο , το οποίο , συνήθως , κατά την πτώση-προσγείωση καταστρεφόταν , και κρατιόταν σαν κειμήλιο..
Καλό σας βράδυ , να είστε όλοι καλά ….Κ.Κ.-
