ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Ο γεωργός απ’ τους παλιούς βρήκε να μη ζυγιάζει τους καρπούς του , παρά να τους μετράει . Και για το μέτρημα έχει μέτρα που αυτός ο ίδιος τα φτιάνει .
Το μικρό μέτρο του είναι το κρηνί ή τετάρτι .
Φαντάσου ένα ξυλένιο ποτιστήρι δίχως μποτσινάρι μπροστά , που να ‘χει πίσω χερούλι , αυτό είναι το κρηνί . Αν το γεμίσεις σόχειλα σιτάρι ή καλαμπόκι , δεν πρέπει να , καιπιάνει παραπάνω από εφτάμιση οκάδες , σωστό τετάρτι , το τέταρτο δηλαδή απ’ τις τριάντα οκάδες .
Για να φτιάσει κρηνί , ο γεωργός , κόβει ένα τεμάχιο από ολοστρόγγυλο κορμό πλατανιού και με το στενοσκέπαρνό του το βαθουλαίνει όσο πρέπει , μ’ άλλα λόγια σκάβει – σκάβει στον κορμό μέσα ώσπου ανοίγει μια κουφάλα , που να πιάνει όχι περισσότερο από εφτάμιση οκάδες . Κολλάει στο πλάι του το ξυλένιο χερούλι κι είναι έτοιμο το τετάρτι του , ατόφιο κιόλας .
Μεγαλύτερο απ’ το κρηνί μέτρο , με ίδιο σχήμα , των δεκαπέντε οκαδών , το λέει καρδάρι ή καρδάρα . Το ίδιο τούτο σε μερικά βουνίσια χωριά το λένε κουβέλι και κουβέλα . Αλλού έχουν και πιο μεγαλύτερο ακόμα το κουβέλι τους , το έχουν και πιάνει είκοσι οκάδες . Και σου λέει :
- Έκαμα τόσα κουβέλια σιτάρι !
Όχι σπάνια , το κουβέλι των 20 οκάδων λέγεται κοιλό , και τότε το μισό λέγεται δεκάρι αντίς για κρηνί , με το να πιάνει 10 οκάδες .
Το καρδάρι .
Ο κάδος πιάνει τριπλάσια απ’ το κρηνί , δηλαδή πιάνει 30 οκάδες . Λοιπόν : ένας κάδος = δυο καρδάρια . Ένασ κάδος = δύο κρηνιά . Και το αντίστροφο : Δυο κρηνιά = ένα καρδάρι , δυο καρδάρια = ένας κάδος .
Το κοιλό .
Κάδος = δύο καρδάρια
“ = 4 κρηνιά
“ = 3 δεκάρια
Κουβέλι ή κοιλό – 2 δεκάρια
Με κάδους μετρούν στα καμποχώρια της Αιτωλίας και Ακαρνανίας . Με κουβέλια ή κοιλά στα άλλα μέρη της Ρούμελης .
Όταν αποτελειώσει το λίχνισμα και ρωτήσεις έναν , πόσο σόδεμα έκαμε , θα ακούσεις να λέει :
- Έκαμα τόσους κάδους σιτάρι ή τόσα κοιλά
- Κοφτό το μέτρο , ακούς εξάλλου . Αυτό θα πει :
Γέμισες με σιτάρι σόχειλα οποιοδήποτε απ’ τα παραπάνω μέτρα , για να είσαι μέσα πως το βάρος του είναι όσο πρέπει , παίρνεις σανίδι ολόϊσιο και κρατώντας το απ’ τις δυο άκρες , το ακουμπάς στα χείλια του μέτρου και το σέρνεις πέρα για πέρα ως την άλλη άκρη . Έτσι κόβεις κάθε ανωμαλία , το περίσσιο σιτάρι το ξεχωρίζεις και τοπ ρίχνεις κάτω . Είναι σα να’ κοψες με μαχαίτι την επιφάνεια , να τι είναι κοφτό μέτρο .
- Σωρωτό το μέτρο είναι όταν έχει παραπάνω απ’ όσο πρέπει . Κάνει καμπούρα στην επιφάνεια .
- Σου το δίνω σωρωτό όταν πεις , είναι σα ναλές : Σου το δίνω μπόλικο .
Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι …….
No comments:
Post a Comment