“ ΛΟΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΑ “..ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ

 

Γλέντι  στο  Αλωνάκι του  παλιού  καλού  καιρού…

   Χρόνια..πριν , στο Αλωνάκι είχε κλαρίνα , από νωρίς είχε αρχίσει ο χορός και γινόταν το...έλα να...δεις...
   Ο μπάρμπα Κώστας ο Λάγιος , γύρναγε απ' το χωράφι , κατάκοπος αλλά μόλις άκουσε τα...όργανα η καρδιά του...φτερούγισε...
Πάρκαρε όπως -όπως του...μπλάρ , και πήγε στην πλατεία όπου γινόταν το γλέντι , δεν είχε όμως ο έρμος ...φράγκο μαζί του , τι να κάνει , πλησίασε κι' αυτός στο χορό , έδωσε την ...παραγγελιά του : ..παίξτε ορέ...παλλκάρια τ'ν ιτιά , στα ..χουντρά , αργά-αργά , κι'ενα..συρτουκούν’του...κι...γράψτι....Λαϊουκώστας.....είχε ..ξεχάσει ο...καημένος την πιστωτική του...κάρτα.....βλέπεις.....

                          *                        *

 

 

   Αξέχαστη δεκαετία του...60 , στη Βαθειά , Νίκος Λάγιος , Γιώργος Καψάλης , Γιάννης Πίτσιος και άλλοι της όμορφης παλιοπαρέας , πηγαίνοντας τη...βόλτα τους , σταματάει ένα ι.χ και ο οδηγός ρωτάει αν υπάρχει κανένα εστιατόριο για να φάνε , τα παιδιά τους απαντάνε πως υπάρχουν δύο , του Γαρδίκη και του Παπαϊωάννου ( του Νάϋλον ) , ρωτάει ο ξένος που είναι τα μαγαζιά , τους εξηγούν τα παιδιά , ρωτάνε οι ξένοι ποιό είναι πιο ..κοντά , τους απαντάνε τα παιδιά , και οι ξένοι ικανοποιημένοι ξεκινάνε να φύγουν , οπότε ξανασταματάει ο οδηγός κατεβαίνει και ζητώντας συγγνώμη , ματαξαναρωτάει : βρε παιδιά σας ζάλισα αλλά να...θέλω να μου πείτε απ' τα δύο ποιό είναι πιο...καλό για να πάμε εκεί....κι' ο αξέχαστος Γιώργος του απαντάει αμέσως με  το..” θανατηφόρο “ χιούμορ του , α...μην το σκέφτεστε...πηγαίνετε σ' όποιο...να ναι..έτσι κι' αλλιώς θα μετανιώσετε που δεν πήγατε...στο ...άλλο......

 

                                  *                  *

   Δεκαετία...του 40 , εκεί στα δύσκολα χρόνια της...φαγούρας μας , ο μπάρμπα Γιώργος ο Μαντάς πήγαινε προς το Λευκαδίτι , εκεί στο Βουνό , το σταματήσανε κάποιοι ..οπλοφόροι που..περιπολούσαν , ε..που πάς ; τον ρώτησαν το θυμόσοφο μπάρμπα Γιώργο , να πάω..σια..πέρα , απαντάει ο γερο Μαντάς , γύρνα πίσω του λένε , εδώ είναι τα...σύνορα , εννοώντας προφανώς ότι μέχρι εκεί μπορούσαν να κινούνται ελεύθερα οι Λιδορικιώτες ..

Ο μπάρμπα Γιώργος ..ξαφνιάστηκε , σκέφτεται  λίγο  και  γυρνάει αμέσως κοιτάει τους..οπλοφόρους και με το γνωστό ήρεμο τρόπο τους λέει : τι λέτε ρε παιδιά , εδώ ΄τα φέραν τα σύνορα ; ιμείς..πουλιμήσαμι κι τάχαμε αφήσει ...πάν απ' τ' Λάρσα......

 

                            *                     *

  Πριν  μερικά  χρόνια  , αραγμένη  η  νεότερη  βέβαια  παρέα , πρώτο  τραπέζι..πλατεία , πάνω  στο  δρόμο  δηλαδή , λέμε  τα σχωρεμένα  μας , κυρίως  για  τα  παιδικάτα  μας , ως ..συνήθως ..

   Σταματάει  λοιπόν  μπροστά  μας  ένα  ι.χ που  είχε  μέσα  δυο  ζευγάρια  κάπως..μεγαλούτσικα σε  ηλικία , κατεβαίνει  ο  οδηγός , ένας  ευγενέστατος κύριος , μας  καλημερίζει και  απευθυνόμενος  , προφανώς , σε  όλους , αλλά..κοιτάζοντας την..αφεντιά  μου , άρχισε  να  μας  ρωτάει  πως  θα  πάνε  στην  Πενταγιού , του  είπαμε  λοιπόν , μας  ευχαρίστησε  και  μπήκε  στο  αυτοκίνητο ..

   Δεν  πέρασε ένα  λεπτό και  ξαναβγήκε , μας  ξαναπλησίασε , ευγενικά  ευγενικά  και  μας  ξαναρώτησε κάποιες  λεπτομέρειες , πόση  ώρα  δηλαδή  θα  κάνουμε , κι αν  ο δρόμος  είναι καλός ..του  απαντήσαμε  και  έφυγε  ευχαριστώντας  μας ..

   Σε  δυο  λεπτά  .όμως , ματαξανάρθε , μας  ζήτησε  συγγνώμη που  μας  ταλαιπωρεί , αλλά  όπως  μας  είπε , δεν  μπορούσε  να  συνεννοηθεί με  τις  γυναίκες , που  κάθε  φορά  θυμούνται να  ρωτήσουν και  κάτι…άλλο . μας  ρώτησε  λοιπόν , απ’ τους  δύο διαδρομές  που  του  υποδείξαμε  , πια   είναι  η  καλύτερη , του  είπαμε πάλι  τη  γνώμη  μας και  φεύγοντας  αφού μας  ξαναευχαρίστησε , αυτή  τη  φορά  μας..αποχαιρέτησε ..

    Ε..σκεφτήκαμε τώρα  η  συνέντευξη  μάλλον..τελείωσε , έλα  όμως που  μέσα  στο  αυτοκίνητο  γινόταν  ένα  καυγαδάκι μεταξύ  του  οδηγού  και  των δύο  κυριών  του  πίσω  καθίσματος ; Εμείς βέβαια  , λόγω  θέσης , και  βλέπαμε  και  ακούγαμε  , αφού  το  παράθυρο  ήταν  μισάνοιχτο..δεν  ξαναπάω , έλεγε  απελπισμένος  ο  οδηγός , γκρίνιαζαν  οι  κυρίες , ήθελαν φαίνεται  και  συμπληρωματικές..πληροφορίες  , στα πολλά  στα λίγα , αφού  τον..” ψήσανε “ τον  άνθρωπο , ματαξανακατεβαίνει , νροπιασμένος  βέβαια , μας  πλησιάζει μας  ζητάει  για  άλλη  μια  φορά συγγνώμη και  μας  εξήγησε , μαζεμένος ,  πως  έχει..μπλέξει  με  τις  κυρίες  που  ρωτάνε  να  μάθουν , αν  η  Πενταγιού  είναι  όμορφη , αν  αξίζει  δηλαδή  τον  κόπο και  την ταλαιπωρία , και τέλος , αν  θα  βρουν  εκεί  κάτι να  φάμε .

   Τον  κοίταξα  τότε με..απόλυτη  συμπάθεια , για όλα  αυτά  που  τράβαγε και  του  απάντησα , σχεδόν..κοφτά , “ Πείτε  στις  κυρίες  , πω όταν  πάνε  στον “ παράδεισο “ , δεν ρωτάνε , ούτε  πως  είναι  ο  δρόμος  αλλά  και  ούτε  τι  φαί  θα βρούνε..

    Έφυγε ο  άνθρωπος  , σαν  κυνηγημένος , μπήκε  βιαστικά  στο  αυτοκίνητο  και  έφυγαν  χωρίς  ούτε  να  γυρίσει  να  μας κοιτάξει..

   Ξεχάστηκε το  περιστατικό , πέρασε  το  μεσημέρι και  κατά  την  απογευματινή  μας..υποπλατάνια ..συνεδρίαση , να σου  και  ματαξανασταματάει  το  γνωστό  μας  πρωινό..αυτοκίνητο…

   Βέβαια  πιστεύαμε  πως  μάλλον  γυρνούσαν , και  σκέφτηκαν  να  πιουν  ένα  καφέ  στον  πλάτανο , φεύγοντας  για  την Αθήνα..

   Έλα  όμως  που  ο  ευγενέστατος  οδηγός κατέβηκε , και  κατευθύνθηκε  προς  την  παρέα  μας , ωχ..σκέφτηκα , πάλι μπλέξιμο  θα  έχουμε , ποιός  ξέρει , ταλαιπωρήθηκαν στο  ταξίδι , δεν  πέρασαν  καλά και  έρχεται  μάλλον  για  ..παράπονα ..

   Πλησίασε  ο  φίλος  μας , χαρούμενος , με  ένα  απέραντο  χαμόγελο , και  μας  εξήγησε , πως πράγματι  τα  πράγματα  ήταν  όπως  τα  είχαμε  περιγράψει , και  μάλιστα  συμφώνησε πως  η  Πενταγιού . ήταν  πραγματικός..παράδεισος , μας  χιλιοευχαρίστησε και  εκ  μέρους των..” δύσπιστων “ κυριών και  μας  ζήτησε  , για  άλλη  μια  φορά , συγγνώμη  για  την  πρωινή  ταλαιπωρία  μας..

 

           Καλή  σας  μέρα , να  περνάτε  καλά ….Κ.Κ.-