Πριν από 5 χρόνια αγαπημένοι μου φίλοι ,ψάξαμε και βρήκαμε τη διεύθυνση της “ Εθνικής “ τραγουδίστριας του Λιδορικιού , της Ελένης Λιάπη – Αναδιώτη , και την επισκεφτήκαμε στο σπίτι της 2-3 φορές .
Περάσαμε υπέροχα πρωινά , στο ζεστό σπιτικό της κυρίας Ελένης , και φυσικά ..ξεσκονίσαμε τα πάντα , γύρω απ’ τη..” Λιδορικιώτισσα “ και την ιστορία της , γιατί , κακά τα ψέματα έχει κυκλοφορήσει κατά καιρούς και από διάφορους , μπόλικη…” αρβύλα “ και έτσι όπως θα διαβάσετε παρακάτω , μπήκαν τα πράγματα στη θέση τους .
Τότε λοιπόν , σε συζήτηση που κάναμε , προσφέρθηκε να τραγουδήσει , ένα τραγούδι του “ τραπεζιού “γραμμένο αποκλειστικά για το ολοκαύτωμα του χωριού μας , με προοπτική να παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο Λιδορίκι , στις 29 Αυγούστου , όταν ποτέ..”επιτρέψουν “ οι..θεματοφύλακές μας ΄, την καθιέρωση της μέρας αυτής ως μέρας πένθους και μνήμης ..
Δυστυχώς , μέχρι σήμερα αυτό δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί , και έτσι η θλιβερή αυτή μέρα για το χωριό μας “ γιορτάζεται “, με..συνοδεία τραχανόπιτας και…” αρτοκλασίας “ , κάποιο Σαββατοκύριακο εκεί γύρω στον δεκαπενταύγουστο , έχει γίνει δηλαδή..” κινητή “ γιορτή..
Τέλος πάντων , αυτή η υπόθεση κάποια στιγμή , θα βρει το δρόμο της και θα πάψουν τα..τραχανοπιτοπανήγυρα , αυτό όμως που έχει μεγάλη για μας αξία , είναι το ότι η κυρία Ελένη θα μας κάνει την ευχάριστη έκπληξη , τραγουδώντας ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ , τα οποία θα έχετε την ευκαιρία να τα ακούσετε σε πρώτη παρουσίαση , βλέποντας και την κυρία Ελένη , στη σελίδα μας , ελπίζουμε σύντομα .
Φέτος το καλοκαίρι , οι Κονιακίτες τίμησαν την κυρία Ελένη βραβεύοντάς την για την μεγάλη προσφορά της , στο τραγούδι γενικά αλλά και στο χωριό της και τη Δωρίδα . Τραγούδησε μάλιστα σε εκδήλωση που έγινε σχετικά με το Δημοτικό τραγούδι , μόνο που ο κόσμος δεν γνώριζε ότι θα ήταν στην εκδήλωση και δεν είχαν την ευκαιρία να την ακούσουν .
Τελειώνοντας , θα λέγαμε πως αυτή η..ώριμη έφηβη , η κυρία Ελένη , εξακολουθεί να έχει φωνή και καρδιά νεανική , και μακάρι να είναι έτσι πάντα .
Ελπίζουμε σε λίγες μέρες να την απολαύσετε….
Καλή σας Κυριακή , να περνάτε καλά ….Κ.Κ.-
ENA OMOΡΦΟ ΠΡΩΙΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΗ..ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΣΣΑ !!
27.11.07
Πέμπτη πρωί , προορισμός μας η Άνω Ν.Σμύρνη , όπου θα ανταμώσουμε με την..αυθεντική..Λιδορικιώτισσα , την κυρία Ελένη Λιάπη - Αναδιώτη , την γυναίκα που με τη φωνή της έκανε γνωστό το χωριό μας σ' όλο τον κόσμο , τραγουδώντας την περίφημη Λιδορικιώτισσα το 1947 .
Με ένα απέραντο χαμόγελο μας καλωσόρισε στο σπιτικό της η κυρία Ελένη , καλοσυνάτη , πρόσχαρη , με Δωρικό αυθορμητισμό και την κλασσική Ρουμελιώτικη φιλόξενη διάθεση , παρέα με το γιό της το Νίκο , ήπιαμε το καφεδάκι μας , και η κουβέντα μας ξεκίνησε..αβίαστα λες και γνωριζόμαστε χρόνια .
Βέβαια κουβεντιάζοντας ανακαλύψαμε μικροσυγγένειες , κουμπαριές , μιλήσαμε για την πατρίδα , Κονιάκο και Λιδορίκι , και πρώτα-πρώτα για την οικογένειά της , το όγδοο παιδί της οικογένειας του Βαγγέλη και της Ζωής Λιάπη , η Ελένη , έξι αγόρια και δυο κορίτσια , η έξι..παιδιά και δυο...κορίτσια , που λέγαν παλιά , κι' η Ελένη το στερνοπούλι , και μάλιστα πήρε το όνομα της μεγαλύτερης αδερφής της , που την έλεγαν Ελένη , αλλά την έχασαν μικρή στα 15 της , κι' Ελένη όταν ήρθε στον κόσμο πήρε τη..θέση και τ' όνομά της , κι' έτσι απάλυνε λίγο τον πόνο των γονιών της .
Στο σχολείο ήταν άριστη μαθήτρια , σχολείο -σχολείο και βοηθούσε και την κυρά Ζωή σ' όλες τις δουλειές του σπιτιού , βλέπεις υπήρχαν εφτά άντρες στο σπίτι , τι να πρωτοκάνει η μάνα , αλλά πάνω απ' όλα τραγουδούσε , κάθε ώρα κάθε στιγμή , ό,τι κι' αν έκανε , από πολύ μικρή , τραγουδούσε , στις γιορτές , στα παρασπόρια , είχε βλέπεις το χάρισμα , είχε μια υπέροχη φωνή , το 1932 , ένας χωριανός , ο Παπαδημητρίου , έφερε στον Κονιάκο ένα γραμμόφωνο , το μοναδικό στο χωριό , κι' η Ελένη , που έμενε απέναντι , άκουγε με τις ώρες τα τραγούδια του γραμμοφώνου , τα κατέγραφε στο παιδικό της μυαλό και τα τραγουδούσε , και τα τραγουδούσε υπέροχα , όλοι είχαν να το πουν .
Όταν τέλειωσε το δημοτικό με άριστα φυσικά , ο Δάσκαλος κάλεσε τον πατέρα της και του είπε πως το κορίτσι έχει πολλές δυνατότητες και καλό θα ‘ταν να σπουδάσει , κι' ο κυρ Βαγγέλης καμαρώνοντας για την κόρη είπε στο Δάσκαλο πως κάτι θα κάνει για το κορίτσι και πως θα το ‘στελνε στην Αθήνα , όπου είχαν πάει τα μεγαλύτερα αγόρια του και δούλευαν , ενώ είχε και συγγενείς που θα νοιάζονταν για την Ελένη , η μάνα όμως ούτε ν' ακούσει δεν ήθελε , να στείλει τη μοναχοκόρη στην...ξενιτειά , κοριτσάκι πράμα , κι' ύστερα την είχε συντροφιά και..βοηθό .
Τα δύσκολα χρόνια της κατοχής βρήκαν την Ελένη στην Αθήνα , εκεί στην Άνω Ν.Σμύρνη , όπου ο πατέρας της είχε πάρει οικόπεδο , και τ' αδέρφια της είχαν τις δουλειές τους , ενώ το χάρισμα της Ελένης είχε γίνει πια πολύ γνωστό , κι' όλοι την καλούσαν στις γιορτές να τραγουδήσει , κι' η Ελένη κοριτσάκι 16χρονο τότε , άκουγε τα τραγούδια και με το πρώτο τα τραγουδούσε , χωρίς βέβαια να γνωρίζει μουσική , είχε το χάρισμα , το μουσικό..αυτί , το ένστικτο .
Η φήμη της βέβαια άρχισε ν' απλώνεται και πέρα απ' τον..οικογενειακό και φιλικό περίγυρο , κι' όλοι έλεγαν πως πρέπει να την ακούσουν κάποιοι ειδικοί , και να βρει το δρόμο της , έτσι κι' έγινε , εκεί στα 1942 , ένας γνωστός μουσικός , ο Ανδρέας Χαρμαλιάς , απ' τα καλύτερα κλαρίνα της εποχής , ζήτησε να την ακούσει κι' αμέσως της πρότεινε να την πάει στο Ραδιοφωνικό σταθμό να την ακούσουν , έτσι κι' έγινε , πήγαν την άκουσαν κι' ενθουσιάστηκαν , έτσι άρχισε η συνεργασία της με το Ελληνικό Ραδιόφωνο , όπου γνώρισε και τον παλαιστή τον Θανάση Καμπαφλή , που τραγουδούσε δημοτικά τραγούδια και άρχισε να εμφανίζεται στις εκπομπές παραδοσιακής μουσικής του Σίμωνα Καρά , που είχε τακτικές εκπομπές Δημοτικού τραγουδιού στο ραδιόφωνο , ενώ το όνομά της είχε γίνει πια πολύ γνωστό στους κύκλους του Δημοτικού τραγουδιού , η φωνή της άρεσε πολύ κι' άρχισαν να την πλησιάζουν και να της γίνονται προτάσεις για να μπει στη δισκογραφία , ενώ παρότι είχε πάμπολλες προτάσεις δεν τραγούδησε επαγγελματικά σε μαγαζιά , ήταν επιλογή της .
Η αγαπημένη μας “ Λιδορικιώτισσα “ σε μια αναμνηστική φωτογραφία που την αφιερώνει σ’όλους τους Λιδορικιώτες του κόσμου , και φυσικά και στις..” Λιδορικιώτισσες “..
Η κυρία Ελένη , με τον αγαπημένο της γιο το Νίκο .
…και με την ταπεινότητά μου …
Είχε μπει πια Ελένη , για τα καλά , στο χώρο του Δημοτικού τραγουδιού , χώρο..δύσκολο και..περίεργο , όπως όλοι οι..καλλιτεχνικοί χώροι , με τις..προκλήσεις , τις..σειρήνες και τον κίνδυνο του..καλαμοκαβαλικέματος , άντεξε όμως σ' όλα αυτά , τα ξεπέρασε , γιατί είχε..απέραντο πάθος για το τραγούδι , και πάνω απ' όλα είχε στέρεες..βάσεις και αρχές , και φυσικά είχε και τον αμύθητο θησαυρό της , την..υπέροχη φωνή της...
Οι εμφανίσεις της στο ραδιόφωνο , πύκνωναν , ήταν απ' τις πιο περιζήτητες τραγουδίστριες στο είδος της , και η δισκογραφία δεν άργησε να ‘ρθει , το 1947 ηχογραφεί την περίφημη ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΣΣΑ , που έκανε κυριολεκτικά , πάταγο , και της έκανε γνωστή κι' έξω απ' την Ελλάδα , και κυρίως σε χώρες που υπήρχαν Έλληνες μετανάστες , μέσα δε στην περίοδο 1947-1950 , ηχογράφησε 20 περίπου τραγούδια , που έγιναν αμέσως επιτυχίες , γραμμένα σε δίσκους 78 στροφών , τους γνωστούς μας παλιούς δίσκους..γραμμοφώνου , το..γνωστό μας..βινύλιο , ενώ την συνόδευαν οι καλύτεροι μουσικοί του είδους την εποχή εκείνη , με πρώτο τον Ανεστόπουλο , που ήταν κορυφή στο κλαρίνο , τον καιρό εκείνο .
Η Ελένη , όπως είπαμε και πριν , δεν τραγούδησε ποτέ σε μαγαζί , δεν κυνήγησε την..οικονομική..επιτυχία , όχι πως ήταν πλούσια και δεν είχε ανάγκη , αλλά αυτή την ..ένοιαζε μόνο το τραγούδι , το γνήσιο παραδοσιακό τραγούδι και σ' αυτό ευλαβικά..αφοσιώθηκε , βέβαια στη..διαδρομή της έζησε και τις..εσωκαλλιτεχνικές..τρικλοποδιές , τις..συναδελφικές..αγάπες , αλλά πάντα τις ξεπέρναγε με τη γνήσια ..παλικαρίσια ..Λιδορικιώτικοκονιακίτικη..λεβεντιά και αξιοπρέπεια, γι' αυτό κι' έμεινε πάντα αστραφτερή , πεντακάθαρη...και τράβηξε το δρόμο της με το κεφάλι ψηλά κι' ανέβηκε , σκαλί-σκαλί , τη σκάλα της επιτυχίας .
Τα τραγούδια που δισκογράφησε στο διάστημα αυτό , 1947-50 , για την εποχή εκείνη ήταν πάρα πολλά , σημάδι της ανταπόκρισης που είχε στον κόσμο , και μην ξεγελαστεί κανείς να συγκρίνει την τότε μα την σημερινή εποχή , στο δισκογραφικό τομέα , τα τραγούδια της δεν ήταν μιας...χρήσης , όπως τα σημερινά , αλλά και μεγάλη επιτυχία έκαναν , αλλά και..επέζησαν , ήταν διαχρονικές επιτυχίες , αφού και σήμερα , μετά από 60 χρόνια , ακούγονται και συμπεριλαμβάνονται σε συλλογές που επανεκδίδονται με την καινούρια , βέβαια , τεχνολογία ( cd ) .
ΓΙΑ ΜΙΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΣΣΑ , ΑΥΤΟΥ ΨΗΛΑ ΠΟΥ ΠΑΣ ΣΤΗ ΦΤΕΡΗ , ΚΛΑΙΝΕ ΟΙ ΚΑΜΠΟΙ ΤΑ ΒΟΥΝΑ , ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ ΤΗΣ , ΣΤΑ ΣΑΛΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΛΙΕΣ , ΧΩΡΙΑΤΟΠΟΥΛΑ Μ' ΖΗΛΕΜΕΝΗ , ΓΥΡΩ ΣΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ Τ' ΑΛΩΝΙΑ , ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ ΣΤΗ ΛΕΙΒΑΔΙΑ , ΕΠΛΕΚΕ ΧΡΥΣΟ ΓΑΙΤΑΝΙ , Ο ΒΛΑΧΟΘΑΝΑΣΗΣ , ΗΡΘΕ ΠΑΛΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ , ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΡΑΧΗ Τ' ΑΗ ΛΙΑ , ΜΙΑ ΚΟΡΗ ΚΑΘΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΥΔΙΑ , ΒΛΑΧΑ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΑ , ΧΩΡΙΑΤΟΠΟΥΛΕΣ ΛΥΓΕΡΕΣ , ΤΟ ΓΙΩΡΓΟ ΜΟΥ ΘΑ ΠΑΡΩ , ΑΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΛΕΜΟΝΙΑ , ΤΑ ΚΑΝΑΡΙΑ , ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΟΥ ΣΟΥΛΙΩΤΙΚΑ , ΚΟΡΗ ΜΕ ΤΑ ΞΑΝΘΑ ΜΑΛΛΙΑ , είναι τα τραγούδια που ηχογράφησε κι' έγιναν επιτυχίες , μετά ..απορροφήθηκε απ' την οικογένειά της , σχεδόν αποσύρθηκε απ' την δισκογραφία , δεν απομακρύνθηκε όμως απ' την μεγάλη της αγάπη , το τραγούδι , συνέχισε να συνεργάζεται με το ραδιόφωνο και να κάνει ηχογραφήσεις γνήσιων παραδοσιακών τραγουδιών , με διαλεχτούς συνεργάτες - μουσικούς , στα στούντιο της ΕΡΤ , συμμετέχοντας σε εκπομπές με δημοτική μουσική και τραγούδια , με τον Σίμωνα Καρρά , αλλά και με όλους τους τότε παραγωγούς παρόμοιων εκπομπών .
Το 1980 , ηχογραφεί με τον Σίμωνα Καρρά , το ΚΑΤΩ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΤΥ , και το ΣΥΧΝΟΛΑΛΟΥΝΕ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ , ΤΟ 1985 , στα στούντιο της ΕΡΤ , και με τους μουσικούς : Γιάννη Κούπα , κλαρίνο , Κώστα Πίτσιο , λαούτο , Νίκο Καρατάσο , σαντούρι και Μιχ.Κλαπάκη , ταραμπούκα , ηχογραφεί για την Ελληνική Ραδιοφωνία τα ακόλουθα τραγούδια : ΒΑΤΟΥΣ ΚΙ' ΑΓΚΑΘΙΑ , ΠΟΙΑ ΣΚΥΛΑ ΜΑΝΑ , ΚΑΝΕ ΜΕ ΚΥΡΑ ΜΟΥ ΔΕΝΤΡΟ , ΠΕΡΙΒΟΛΙ Μ' ΟΡΓΩΜΕΝΟ , ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ , ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ , ΜΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ ΗΛΙΟΜΑΥΡΑ , ΦΕΞΕ ΜΟΥ ΦΑΓΓΑΡΑΚΙ ΜΟΥ , ΤΡΙΚΑΛΙΝΙΑ ΜΟΥ ΠΕΡΔΙΚΑ , ΜΙΑ ΧΗΡΑ ΠΟΥΛΑΓΕ ΚΡΑΣΙ και δυο οργανικά : ΙΤΙΑ και ΛΕΙΒΑΝΑΤΆΙΪΚΟ , θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε , πως ο Κώστας Πίτσιος , που έπαιξε λαούτο σ' αυτή την ηχογράφηση , είναι Λιδορικιώτης , κι'αυτός , απ' το Κάλλιο ,το Βελούχι , και γιός ενός απ' τους γνωστότερους μουσικούς του Λιδορικιού και της Δωρίδας γενικότερα , του Θανάση Πίτσιου η Φαλιαμπάρα , όπως τον ξέραμε περισσότερο .
Την ίδια χρονιά , το 1985 , η Ελένη ηχογραφεί , πάλι για λογαριασμό της ΕΡΤ , με τους : Κυριάκο Κωστούλα , κλαρίνο , Νίκο Καρατάσο , σαντούρι , Βασ.Κατράκη , λαούτο και Μιχ.Κλαπάκη , ταραμπούκα , τα παρακάτω τραγούδια : ΤΟΥ ΚΙΤΣΟΥ Η ΜΑΝΑ , ΟΛΑ Τ' ΑΜΠΕΛΙΑ , ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΕΡΧΟΜΟΥΝΑ , ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ , ΣΙΓΑΛΑ ΒΡΕΧ' ΟΥΡΑΝΟΣ , ΑΓΓΕΛΩ Μ' ΚΡΕΝΕΙ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ , ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΛΥΝΕΙ , ΑΝΕΒΑ ΜΗΤΡΟ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ , ΓΙΑ ΜΙΑ ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΣΣΑ , ΠΑΝΤΡΕΥΟΥΝ ΤΗ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ , ΚΥΡΑ ΔΑΣΚΑΛΑ , ΔΙΩΞΕ ΜΕ ΜΑΝΑ ( οργανικό ) .
Όπως βλέπετε , αδέρφια , τα τραγούδια που τραγούδησε η Ελένη , είναι όλα ένα κι' ένα , διαλεγμένα απ' το περβόλι της Ελληνικής..ψυχής , και σημάδεψαν ανεξίτηλα το δημοτικό μας τραγούδι , αν θέλετε την ταπεινή μας γνώμη , όλα είναι υπέροχα με..κορωνίδα , φυσικά τη..Λιδορικιώτισσα , εκείνο όμως που προσωπικά μας συγκίνησε ιδιαίτερα είναι το : ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ , το ξέρετε όλοι πιστεύω , είναι το τραγούδι που λέει η υποψήφια νύφη , την Παρασκευή πριν το γάμο , είναι ομολογουμένως συγκλονιστικό , και..εκφραστικά , αλλά και εννοιολογικά , ακούστε το , ονειρευτείτε , αν είναι δυνατόν , τις..εικόνες που..προσφέρει , και..διαβάστε προσεκτικά-προσεκτικά , πίσω απ' τα λόγια , την ψυχή της..νύφης , και θα δείτε ολοκάθαρα σε όλο της το μεγαλείο , κρυσταλλένια θα ‘λεγα , την εικόνα της κλασσικής Ελληνικής οικογένειας του χωριού , της γνήσιας παλιάς Ελληνικής οικογένειας με...ανάγλυφους τους ..ρόλους του κάθε μέλους της οικογένειας , της κόρης , της μάνας και του πατέρα , ΣΤΑΘΕΙΤΕ , όμως στην κόρη , τη νύφη , ισορροπεί..επικίνδυνα , αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην αγάπη , την καινούρια , και την παλιά , την οικογένεια , αφήνοντας να βγει αχνά , ίσως , μα..αισθητά , μια πίκρα , μάλλον απρόσμενη , όταν λέει το: ΚΙ' Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ , ΚΙ' ΑΥΤΟΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ..ΦΥΓΕ , είναι το..απίστευτο , απ' την κόρη , που έχει , όπως όλοι ξέρουμε , ιδιαίτερη σχέση με τον πατέρα , ναι το απίστευτο πως κι' ο πατέρας της κι' αυτός της λέει...ΦΥΓΕ...το..νοιώθετε ;
Κι' άλλο ένα..ευχάριστο πρωινό , αδέρφια , πέρασε με την όμορφη συντροφιά της αγαπημένης μας Λιδορικιώτισσας , της Κυρίας Ελένης Λιάπη-Αναδιώτη , απούσας βέβαια της ..ίδιας , αλλά με τη..σκέψη της , δεν τελειώσαμε όμως το αφιέρωμα μας , θα συνεχίσουμε δίνοντάς σας και όποιες ακόμα ..λεπτομέρειες και..πληροφορίες συγκεντρώσουμε και ελπίζουμε , αν είναι..τεχνολογικά εφικτό , να σας έχουμε και μια πολύ-πολύ..ευχάριστη έκπληξη , ένα ..ηχογραφημένο ντοκουμέντο , με τη φωνή της σε ένα ανέκδοτο , πρωτότυπο τραγούδι , που αφορά στο κάψιμο του χωριού μας , γραμμένο αποκλειστικά για το Λιδορίκι , από Λιδορικιώτη , που επιθυμεί προς το..παρόν την..ανωνυμία , και με χαρά και ευχαρίστηση , προσφέρθηκε να τραγουδήσει , η μεγάλη μας κι' αγαπημένη τραγουδίστρια , κάνοντας έτσι μια πολύτιμη προσφορά αγάπης στο χωριό μας , το Λιδορίκι , και στους φίλους της Λιδορικιώτικης σελίδας μας , μεγάλη η χαρά μας γι' αυτό και της στέλνουμε την αγάπη μας μαζί μ' ένα μεγάλο..ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ....
Να περάσετε μια όμορφη Κυριακή , με μπόλικη Λιδορικιώτικη αγάπη.....Κ.-
No comments:
Post a Comment