Υπέροχη παρεϊστικη δημοσιοϋπαλληλική φωτογραφία της αρχής δεκαετίας του ‘50 , βγαλμένη μάλλον στο Βελούχι , είναι σχεδόν όλες οι..” Αρχές “ , από αριστερά Γκολφίνος Γεωργικόπουλος , Δ/ντης ΑΤΕ , δίπλα η γυναίκα του η Πιπίκα , πάνω σειρά , Δημοσθένης Παπαθανασόπουλος ή..” Ρεβέκκος “ , λόγω ..γυναικός , η γυναίκα του , Ρεβέκκα Παπαθανασοπούλου , η Μαρία Παναγοπούλου , η Βούλα Δημολά , ο Γιώργος Παναγόπουλος , Διοικητής Χωροφυλακής και Γιάννης Δημολάς , έμπορος . Καθισμένα τα παιδιά της παρέας , Μίμης Δημολάς , Κώστας και Μαίρη Γεωργικόπουλου και ο μικρός Ηλίας Παναγόπουλος ..
Αρχείο Ι.Δημολά
*********
Καλησπέρα Λιδορικιώτες
Καλησπέρα φίλοι του Λιδορικιού ..
ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015
Ανατολή Ήλιου: 07:29
Δύση Ήλιου: 18:53
Νέα Σελήνη
- Παγκόσμια Ημέρα κατά της Αρθρίτιδας
- Ημέρα της Ισπανικής Γλώσσας
- NEO!Γιορτάζουν: Ανδρόμαχος, Ανδρομάχη.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/#ixzz3oMbodRBk
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
μ. Χ.
1810
Διοργανώνεται η πρώτη «Οκτόμπερφεστ», για να εορταστούν οι γάμοι του πρίγκιπα Λουδοβίκου της Βαυαρίας με την πριγκίπισσα Τερέζα της Σαξονίας. Αργότερα, η γιορτή θα γίνει θεσμός ως το μεγαλύτερο φεστιβάλ μπύρας στον κόσμο.
1847
Ο γερμανός εφευρέτης και βιομήχανος Βέρνερ φον Ζίμενς ιδρύει στο Βερολίνο την εταιρία Siemens AG & Halske.
1862
Ο Όθωνας εγκαταλείπει οριστικά την Ελλάδα, με το αγγλικό ατμόπλοιο «Σκύλλα».
1944
Η Αθήνα και ο Πειραιάς απελευθερώνονται από τους Γερμανούς.
1990
Σημειώνεται απόπειρα δολοφονίας κατά του Υπουργού Εσωτερικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, κατά τη διάρκεια προεκλογική συγκέντρωσης στο χωριό Όπεναου της Βάδης - Βυτερμβέργης.
1999
Αναστάτωση προκαλεί στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας η συνέντευξη του συμβούλου τουΚώστα Καραμανλή, Γιάννη Λούλη, στην εφημερίδα «Έθνος», ο οποίος δηλώνει ότι το κόμμα είναι ένα «φθαρμένο προϊόν». Την αντίδρασή τους εκφράζουν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Μιχάλης Λιάπης και άλλοι βουλευτές. Ο εκπρόσωπος της ΝΔ, Άρης Σπηλιωτόπουλος, δηλώνει ότι «ο κ. Λούλης δεν έχει κομματική ιδιότητα, συνεργάζεται ως επιστήμονας με το κόμμα». Στις 13 Οκτωβρίου, ο κ. Λούλης θα υποβάλλει την παραίτησή του από τη θέση του διευθυντή του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής».
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/1210#ixzz3oMcHYZiG
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
μ. Χ.
1830
Ανδρέας Συγγρός, έλληνας επιχειρηματίας, πολιτικός και εθνικός ευεργέτης. (Θαν. 13/2/1899)
1924
Λεωνίδας Κύρκος, έλληνας πολιτικός, ιστορικός ηγέτης της ανανεωτικής αριστεράς. (Θαν. 28/8/2011)
1928
Δόμνα Σαμίου, εξέχουσα ερμηνεύτρια και ερευνήτρια του δημοτικού τραγουδιού, με διεθνή αναγνώριση. (Θαν. 10/3/2012)
http://www.sansimera.gr/almanac/1210#ixzz3oMcZJDQQ
ΘΑΝΑΤΟΙ
μ. Χ.
1920
Αλέξανδρος Α', βασιλιάς των Ελλήνων (1917-1920).(Γεν. 20/7/1893)
1971
Ντιν Άτσεσον, υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, γνωστός από το ομώνυμο σχέδιο για τη λύση του Κυπριακού. (Γεν. 11/4/1893)
1996
Ζαν Ρενέ Λακόστ, γάλλος τενίστας και ιδρυτής της φερώνυμης εταιρείας ειδών ρουχισμού με σήμα το κροκοδειλάκι (Lacoste). (Γεν. 2/7/1904)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/1210#ixzz3oMcvf7fh
Το τέλος της γερμανικής κατοχής
Πλήθος κόσμου πανηγυρίζει στην Πλατεία Συντάγματος
5730
0
12 Οκτωβρίου 1944. Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό Πέμπτης, όταν οι καμπάνες των εκκλησιών άρχισαν να χτυπούν χαρμόσυνα, καλώντας τους Αθηναίους να ξεχυθούν στους δρόμους και να πανηγυρίσουν το τέλος της γερμανικής κατοχής. Ως τις 3 Νοεμβρίου ο τελευταίος Γερμανός (και Βούλγαρος) στρατιώτης είχε αποχωρήσει από την ηπειρωτική Ελλάδα.
Η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρηση των Γερμανών και των συμμάχων τους Βουλγάρων από την Ελλάδα είχε σημάνει λίγους μήνες νωρίτερα, στις 6 Ιουνίου, όταν οι Σύμμαχοι αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία και άρχισαν να περισφίγγουν τον κλοιό γύρω από τη Γερμανία μαζί τους προελαύνοντες Σοβιετικούς από την ανατολική πλευρά. Ήταν φανερό ότι οι ημέρες της Ναζιστικής Γερμανίας ήταν μετρημένες.
Στο χρονικό διάστημα μέχρι την απελευθέρωση είχαν ενταθεί οι πολιτικές διαβουλεύσεις για τη μετακατοχική κατάσταση στην Ελλάδα. Από την πλευρά τους, οι Γερμανοί έψαχναν παρασκηνιακά τρόπους ασφαλούς αποχώρησής τους από τη χώρα μας. Από τις 26 Απριλίου 1944 της ελληνικής εξόριστης κυβέρνησης ηγείτο ο Γεώργιος Παπανδρέου, οι Άγγλοι όμως ήταν αυτοί που κινούσαν τα νήματα. Με τις συμφωνίες Λιβάνου (17-20 Μαΐου 1944) και Καζέρτας (26 Σεπτεμβρίου 1944) οι ανταρτικές ομάδες του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ είχαν τεθεί υπό τις διαταγές της κυβέρνησης Παπανδρέου, που είχε εμπλουτισθεί και με στελέχη του ΕΑΜ.
Οι Γερμανοί άρχισαν να αποχωρούν σταδιακά από την Αθήνα από το βράδυ της 11ης Οκτωβρίου με κατεύθυνση προς Βορρά. Στις 8 το πρωί της 12ης Οκτωβρίου, οι ελάχιστοι Γερμανοί που είχαν απομείνει στην Αθήνα, συγκεντρώθηκαν στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Εκεί, σε μία πρόχειρη όσο και βιαστική τελετή, ο επικεφαλής των κατοχικών δυνάμεων, στρατηγός Χέλμουτ Φέλμι, συνοδευόμενος από τον κατοχικό δήμαρχο Αθηναίων Άγγελο Γεωργάτο, κατέθεσε στεφάνι.
Το μόνο που απέμενε ήταν η υποστολή της ναζιστικής σημαίας από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Ένας Γερμανός στρατιώτης κατέβασε τη σβάστικα χωρίς καμία επισημότητα στις 9:15 το πρωί, την πήρε υπό μάλης και αποχώρησε με σκυμμένο το κεφάλι, σηματοδοτώντας το τέλος της γερμανικής κατοχής που διήρκεσε 1.625 μέρες και την αρχή ενός τρελού πανηγυριού στους δρόμους της Αθήνας.
Χιλιάδες κόσμου με τη γαλανόλευκη στα χέρια αλληλοασπάζονταν, αναφωνώντας «Χριστός Ανέστη», παιδιά σκαρφάλωναν στις οροφές των τραμ, ενώ απ' άκρη σ' άκρη αντηχούσε ο Εθνικός Ύμνος. Μετά από τριάμισι χρόνια δουλείας και σκλαβιάς οι Αθηναίοι ανάπνεαν για πρώτη φορά τον μεθυστικό αέρα της λευτεριάς.
Στις έξι ημέρες που πέρασαν μέχρι την άφιξη της κυβέρνησης στην Αθήνα, την εξουσία ασκούσε τριμελής επιτροπή, αποτελούμενη από τους Θεμιστοκλή Τσάτσο, Φίλιππο Μανουηλίδη και Γιάννη Ζεύγο, συνεπικουρούμενη από τον διοικητή της Αστυνομίας Αθηνών, Άγγελο Έβερτ. Δύο ημέρες αργότερα άρχισαν καταφθάνουν στην πρωτεύουσα δυνάμεις του 3ου Σώματος του βρετανικού στρατού υπό τον αντιστράτηγο Ρόναλντ Σκόμπι, που έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό από τους Αθηναίους.
Στις 18 Οκτωβρίου έφτασε στην Αθήνα ο Γεώργιος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του. Την ίδια ημέρα, ο πρωθυπουργός σε μία συγκινητική τελετή ύψωσε την ελληνική σημαία στην Ακρόπολη και στη συνέχεια μίλησε στο συγκεντρωμένο πλήθος που είχε γεμίσει ασφυκτικά την πλατεία Συντάγματος από τον εξώστη του Υπουργείου Οικονομικών.
Σε μία αριστοτεχνικά δομημένη ομιλία του εξήγγειλε τις προθέσεις της κυβέρνησής του, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, την ανάγκη να ικανοποιηθούν οι εθνικές διεκδικήσεις, να αποκατασταθεί η λαϊκή κυριαρχία, να επιλυθεί το πολιτειακό ζήτημα μετά από ελεύθερο δημοψήφισμα και να τιμωρηθούν οι συνεργάτες των κατακτητών. Το πλήθος, που συχνά τον διέκοπτε με συνθήματα υπέρ του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, υποδέχθηκε τις εξαγγελίες του με κραυγές και ιαχές υπέρ της λαοκρατικής δημοκρατίας. Ο Παπανδρέου, που ήταν αναγκασμένος να ακροβατεί συνεχώς μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, απάντησε με τη χαρακτηριστική φράση που έμεινε στην ιστορία: «Πιστεύομεν και εις την λαοκρατίαν».
Όμως, οι χαρές και τα πανηγύρια για την απελευθέρωση κράτησαν μόνο 53 ημέρες. Στις αρχές Δεκεμβρίου τα όπλα θα αντηχήσουν ξανά στους δρόμους της πρωτεύουσας, αλλά αυτή τη φορά θα είναι στραμμένα κατά αδελφών («Δεκεμβριανά»).
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/13#ixzz3oMdEZfa8
Η απόπειρα δολοφονίας κατά
του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε
993
1
Ο αντιδημοφιλής έως αντιπαθής στην Ελλάδα λόγω μνημονίου υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ζει και δρα σ’ ένα αναπηρικό καροτσάκι. Έμεινε παράλυτος στα κάτω άκρα, όταν έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης στις 12 Οκτωβρίου 1990, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας.
Τον Οκτώβριο του 1990 η Γερμανία βρισκόταν σε προεκλογικό πυρετό. Στις 2 Δεκεμβρίου θα διεξάγονταν οι πρώτες εκλογές μετά τη Γερμανική ενοποίηση, τις οποίες είχε προκηρύξει ο χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος Χέλμουτ Κολ -ο αρχιτέκτονας της Γερμανικής Ενοποίησης, ελπίζοντας σε μία θριαμβευτική επικράτηση της κεντροδεξιάς κυβερνητικής συμμαχίας, που την αποτελούσαν οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU), οι Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας (CSU) και οι Ελεύθεροι Δημοκράτες (FDP).
O Υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης Κολ, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ένας 48χρονος πρώην εφοριακός και επίδοξος δελφίνος του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, περιόδευε στην εκλογική του περιφέρεια στο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Βάδης - Βυρτεμβέργης, διεκδικώντας μία ακόμη επανεκλογή στην Ομοσπονδιακή Βουλή. Είχε εκλεγεί για πρώτη φορά το 1972, σε ηλικία 30 ετών. Το βράδυ της 12ης Οκτωβρίου βρέθηκε στο Όπεναου, ένα όμορφο κεφαλοχώρι στο Μέλανα Δρυμό, κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία, που ψηφίζει παραδοσιακά Χριστιανοδημοκράτες. Στους 300 ενθουσιώδεις ψηφοφόρους του, που πήγαν στην τοπική μπυραρία για να τον ακούσουν και ο παρολίγον δολοφόνος του.
Γύρω στις 10 το βράδυ και μετά το τέλος της ομιλίας του, ο Σόιμπλε άρχισε να συνομιλεί χαλαρά με τους ψηφοφόρους του. Τότε, ο 31χρονος βοηθός τοπογράφου Ντίτερ Κάουφμαν έβγαλε από το δερμάτινο μπουφάν του ένα 38άρι περίστροφο τύπου Smith &Wesson και πυροβόλησε τρεις φορές προς το μέρος του Σόιμπλε. Δύο από τις σφαίρες πέτυχαν τον Σόιμπλε, η μία στη δεξιά παρειά και η άλλη στη σπονδυλική στήλη, ενώ η τρίτη τραυμάτισε έναν από τους σωματοφύλακές του. Ο δημοσιογράφος και φίλος του Χανς-Πέτερ Σιτζ, που ήταν παρών, ανακαλεί στη μνήμη του το περιστατικό: «Αρχικά νόμιζα ότι έσκασαν δύο μπαλόνια, που ήταν άφθονα στην αίθουσα, μέχρις ότου είδα τον Σόιμπλε να σωριάζεται δίπλα μου και να ψελλίζει “δεν αισθάνομαι το πόδι μου”».
Η έξοδος του Β. Σόιμπλε από το νοσοκομείο
Ο αιφνιδιασμός της αστυνομίας ήταν πλήρης, καθώς δεν μπόρεσε να προστατεύσει τον πολιτικό της προϊστάμενο. Η γερμανική αστυνομία είχε αι ένα άλλο λόγο να φρουρεί στενά τον Σόιμπλε, καθώς λίγους μήνες πριν είχε πέσει θύμα απόπειρας δολοφονίας και ο υποψήφιος των Σοσιαλδημοκρατών για την καγκελαρία Όσκαρ Λαφοντέν.
Ο Σόιμπλε μεταφέρθηκε αμέσως στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Φράιμπουργκ, όπου ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου των γιατρών για να τον κρατήσουν στη ζωή. Το κατάφεραν, αλλά με τίμημα να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του σε αναπηρική πολυθρόνα. Η δεύτερη σφαίρα που έπληξε τη σπονδυλική του στήλη είχε κάνει όλη τη ζημιά. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν μπορούσε πλέον να παίζει τένις και ποδόσφαιρο και να κάνει σκι, τρία σπορ που τόσο αγαπούσε.
Ο δράστης της επίθεσης Ντίτερ Κάουφμαν ήταν γιος δημάρχου της περιοχής και στα νιάτα του, θέλοντας να αναζητήσει την προσωπική του ελευθερία και την αυτοεπιβεβαίωση, έφυγε από τη Γερμανία και έζησε για πολλά χρόνια στην Ασία. Μπλέχτηκε με τα ναρκωτικά, τα οποία του δημιούργησαν ψυχολογικά προβλήματα. Στους αστυνομικούς που τον συνέλαβαν δήλωσε ότι ήθελε να εκδικηθεί το γερμανικό κράτος για τον «ψυχολογικό και σωματικό τρόμο», που του ασκούσε και επέλεξε ως προσωποποίησή του τον Υπουργό Εσωτερικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Τον Μάιο του 1991 προσήχθη σε δίκη, αλλά κρίθηκε ανίκανος για τον καταλογισμό της πράξης του, επειδή έπασχε από βαριάς μορφής σχιζοφρένεια. Κλείσθηκε σε ψυχιατρείο και αφέθηκε ελεύθερος υπό όρους το φθινόπωρο του 2004.
Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εξελέγη πανηγυρικά βουλευτής στις εκλογές της 2ας Δεκεμβρίου 1990 και συνέχισε την πολιτική του καριέρα από το αναπηρικό καροτσάκι του. Η δημοφιλία του αυξήθηκε κατακόρυφα στις 12 Οκτωβρίου 1995, όταν συγχώρεσε δημοσίως τον παρ’ ολίγον δολοφόνο του. Πιθανόν να είχε περάσει το κατώφλι της καγκελαρίας, αν οι Χριστιανοδημοκράτες δεν έχαναν τις εκλογές του 1998 και δεν βρισκόταν στον δρόμο του η ανατολικογερμανίδα Άγκελα Μέρκελ.
Σήμερα, εκτός από κυβερνητικό στέλεχος, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ασχολείται ενεργά με το αναπηρικό κίνημα. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Παραπληγικών Γερμανίας (DSQ) και του Διεθνούς Ερευνητικού Ινστιτούτου για τις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, που εδρεύει στη Ζυρίχη.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/566#ixzz3oMdn5C00
Η ιστορία της Ζίμενς
59
0
Γερμανικός πολυεθνικός κολοσσός στους τομείς του τηλεπικοινωνιακού και μηχανολογικού εξοπλισμού (Siemens στα γερμανικά). Στον κύκλο των δραστηριοτήτων της εντάσσονται και οι τομείς της ενέργειας, της υγείας, της πληροφορικής και της κατασκευής οικιακών προϊόντων. Απασχολεί 362.000 υπαλλήλους σε όλο τον κόσμο (2013) και ο τζίρος του ανέρχεται στα 72 δισεκατομμύρια ευρώ (2014). Στην Ελλάδα δραστηριοποιείται από τη δεκαετία του '20 με δεσπόζουσα θέση στην οικονομία της χώρας, ενώ το όνομα της γερμανικής εταιρεία έχει αναμιχθεί σε δύο σκάνδαλα (1955 και 2007), που προξένησαν τριγμούς στο πολιτικό σύστημα.
Η Ζίμενς ιδρύθηκε ως «Ανώνυμη Εταιρεία Τηλεγραφικών Κατασκευών Ζίμενς και Χάλσκε» («Τelegraphen-Bauanstalt von Siemens & Halske AG») από τον μηχανικό και εφευρέτη Βέρνερ Ζίμενς (1816-1892) και τον μηχανικό Γιόχαν Χάλσκε (1814-1890) στις 12 Οκτωβρίου 1847 στο Βερολίνο, πρωτεύουσα του τότε Βασιλείου της Πρωσίας. Σκοπός της εταιρείας ήταν η κατασκευή τηλεγραφικών εγκαταστάσεων, καθώς και ηλεκτρικού εξοπλισμού.
Γρήγορα άρχισαν να απλώνουν τηλεγραφικές γραμμές μέσα στη Γερμανία, ιδρύοντας ένα παράρτημα στην Αγία Πετρούπολη για τις ρωσικές γραμμές (1855) κι ένα παράρτημα στο Λονδίνο για τις αγγλικές γραμμές (1858). Στο τελευταίο επικεφαλής ήταν ο αδελφός τού Βέρνερ, Γουίλιαμ (1823-1883). Καθώς η εταιρεία μεγάλωνε κι έκανε μαζική παραγωγή, ο Χάλσκε, που δεν συμφωνούσε με αυτήν την επέκταση, αποσύρθηκε το 1867, αφήνοντας τον έλεγχο τής εταιρείας στα αδέλφια Ζίμενς και στους απογόνους τους.
Στο μεταξύ, οι δραστηριότητες της εταιρείας μεγάλωναν με την παραγωγή γεννητριών, καλωδίων, τηλεφώνων, ηλεκτρικής ενέργειας, ειδών ηλεκτροφωτισμού και άλλων σχετικών με τις εφευρέσεις της τελευταίας περιόδου της Βιομηχανικής Επανάστασης. Το 1903 η «Ζίμενς και Χάλσκε ΑΕ» μετέφερε την ηλεκτροπαραγωγική της δραστηριότητα σε μία νέα εταιρεία, τη «Ζίμενς - Σούκερτβερκε» (Siemens-Schuckertwerke), απορροφώντας την εταιρεία τής Νυρεμβέργης, «Σούκερτ και Σία».
Από το 1919 οι δύο εταιρείες μοιράζονταν τον ίδιο διευθυντή, μέλος πάντα της οικογένειας Ζίμενς. Το 1932, μετά από επτά χρόνια συνεργασίας, η Ζίμενς απορρόφησε την ιρλανδική εταιρεία «Ράινιγκερ Γκέμπερτ και Σαλ» και δημιούργησε τη «Ζίμενς - Ράινιγκερ - Βέρκε ΑΕ» (Siemens - Reiniger - Werke AG), που κατασκεύαζε ιατρο - διαγνωστικά και θεραπευτικά μηχανήματα.
Η Ζίμενς αναπτύχθηκε πάρα πολύ κατά τη διάρκεια του Τρίτου Ράιχ. Όλα τα εργοστάσιά της δούλευαν με πλήρη απόδοση κατά τη διάρκεια του πολέμου και διασκορπισμένα μέσα σε όλη τη χώρα, για την αποφυγή ολικής καταστροφής από βομβαρδισμούς των Συμμάχων, ιδιαίτερα την περίοδο 1943-1944. Μετά το τέλος του πολέμου, ο επικεφαλής του ομίλου Χέρμαν φον Ζίμενς φυλακίστηκε για μικρό διάστημα (1946-1948), ενώ οι επικεφαλής της εταιρείας καταδικάστηκαν, επειδή στρατολόγησαν και χρησιμοποίησαν ως σκλάβους - εργάτες στα εργοστάσιά της αιχμαλώτους διαφόρων εθνικοτήτων κι επειδή συνδέονταν με την κατασκευή και λειτουργία των στρατοπέδων συγκέντρωσης του Άουσβιτς και Μπούχενβαλτ. Τελικά, το 1984 επιδικάστηκε αποζημίωση στην κατηγορία αυτή των αιχμαλώτων, την οποία κατέβαλε η Ζίμενς.
Μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το 90% των εργοστασίων και εγκαταστάσεών της στη ρωσική ζώνη καταστράφηκε. Οι Δυτικές Δυνάμεις μετακίνησαν και κατέστρεψαν κάποιες εγκαταστάσεις της, μέχρις ότου ο Ψυχρός Πόλεμος μετατόπισε τα δυτικά συμφέροντα στην οικονομία της Δυτικής Γερμανίας, με αποτέλεσμα την αναδιοργάνωση και συνεργασία με τη Ζίμενς.
Στη διάρκεια της δεκαετίας του '50 η Ζίμενς επεκτάθηκε πολύ στην ηλεκτρική αγορά της Ευρώπης και των υπερατλαντικών χωρών, έτσι ώστε από τη δεκαετία του '60 να είναι μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες στον κόσμο. Το 1966 όλες οι βιομηχανίες που αποτελούσαν τον όμιλο Ζίμενς συγχωνεύθηκαν στη νεοδημιουργημένη «Ζίμενς ΑΕ» («Siemens AG»).
To 2006 η Ζίμενς ενεπλάκη σ’ ένα μεγάλο σκάνδαλο πολιτικής διαφθοράς παγκόσμιου βεληνεκούς. Η εταιρεία μέσω ενός καλοστημένου δικτύου «μαύρων ταμείων» διοχέτευσε 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ σε πολιτικούς και κρατικούς αξιωματούχους 60 χωρών για να κερδίσει δουλειές. Από τον σχετικό κατάλογο δεν θα μπορούσε να λείψει και η χώρα μας, όταν μάλιστα είχε αναλάβει την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων και διακυβεύονταν δουλειές δισεκατομμυρίων.
Στην Ελλάδα, η Ζίμενς έχει παρουσία σχεδόν εκατό ετών. Είναι αυτή που ουσιαστικά έστησε το τηλεπικοινωνιακό δίκτυο της χώρας το 1930 με την εταιρεία ΑΕΤΕ, την οποία διαδέχθηκε ο ΟΤΕ το 1949. Η διαδρομή της δεν υπήρξε άμεμπτη, αφού, εκτός από το πρόσφατο σκάνδαλο με τα «μαύρα ταμεία», βρέθηκε μπλεγμένη σε ένα ανάλογο οικονομικό σκάνδαλο το 1955, που απείλησε την κυβέρνηση Παπάγου, ενώ οι ενδείξεις για μίζες στην πρώτη σύμβαση ψηφιοποίησης του ΟΤΕ επί Οικουμενικής (1989-1990) δεν μετατράπηκαν σε αποδείξεις και η υπόθεση μπήκε στο αρχείο στα μέσα της δεκαετίας του '90.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/985#ixzz3oMeAiAhE
Οκτόμπερφεστ
409
0
Γιορτή διάρκειας δυο εβδομάδων στο Μόναχο της Βαυαρίας, όπου κυριαρχεί η μπύρα, το λουκάνικο και η εύθυμη μουσική της περιοχής από ορχήστρες πνευστών.
Η Οκτόμπερφεστ, παρότι Γιορτή του Οκτωβρίου, ανοίγει τις πύλες της 16 μέρες πριν από την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου σε μια περιοχή του Μονάχου, ονόματι Τερεζίνβίζε (Το λιβάδι της Τερέζας).
Η μπύρα παίζει τον κεντρικότερο ρόλο στη γιορτή. Μόλις το ρολόι σημάνει 12 το μεσημέρι την ημέρα των εγκαινίων, ο δήμαρχος του Μονάχου θα ανοίξει με ένα σφυράκι το πρώτο βαρέλι μπύρας, αναφωνώντας: «O zapft is!», σε ελεύθερη μετάφραση «Το βαρέλι είναι στη διάθεσή σας!»
Η μπύρα για την περίσταση είναι πιο σκούρα και δυνατή απ' ό,τι συνήθως. Σερβίρεται σε ποτήρια του ενός λίτρου, που ονομάζονται «Μας». Μόνο στις έξι ζυθοβιομηχανίες του Μονάχου επιτρέπεται να προμηθεύουν με μπύρα τη γιορτή: Lowenbrau, Spaten, Augustiner, Hofbrau, Paulaner και Hacker-Pchorr.
Το φαγώσιμο που κυριαρχεί είναι το λουκάνικο, που καταναλώνεται κατά χιλιάδες. Το κοτόπουλο και η ψημένη ουρά βοδιού προσφέρονται ως εναλλακτικές λύσεις.
Ο καλός καιρός του Σεπτεμβρίου στη Βαυαρία συμβάλλει στην επιτυχία της Οκτόμπερφεστ, την οποία επισκέπτονται περίπου 6 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο, το 15% των οποίων είναι ξένοι, συμβάλλοντας έτσι στην αύξηση των εσόδων της γερμανικής μεγαλούπολης.
Η Οκτόμπερφεστ πρωτοξεκίνησε στις 12 Οκτωβρίου του 1810 ως γαμήλιο γλέντι του πρίγκιπα της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α' (πατέρα του πρώτου βασιλιά των Ελλήνων Όθωνα) και της πριγκίπισσας της Σαξωνίας Τερέζας και ολοκληρώθηκε με ιπποδρομία πέντε μέρες αργότερα
Έκτοτε καθιερώθηκε ως πανηγύρι, με μουσική, χορό και αυτοσχέδιους αγώνες με άλογα, που καταργήθηκαν το 1960. Μόνο 24 φορές δεν έγινε η Οκτόμπερφεστ, εξαιτίας πολεμικών αναμετρήσεων και επιδημιών.
Μελανή σελίδα στην ιστορία της Οκτόμπερφεστ η 26η Σεπτεμβρίου 1980. Την ημέρα αυτή, μια βόμβα που εξερράγη κοντά στην είσοδο προκάλεσε το θάνατο 13 επισκεπτών και τον τραυματισμό 200. Ο δράστης, ένας 21χρονος νεοναζί, βρήκε ακαριαίο θάνατο.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/123#ixzz3oMemHaBB
Δόμνα Σαμίου
1928 – 2012
3294
1
Εξέχουσα ερμηνεύτρια και ερευνήτρια του δημοτικού τραγουδιού, με διεθνή αναγνώριση.
Η Δόμνα Σαμίου γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1928 στην Καισαριανή, από μικρασιάτες πρόσφυγες γονείς. Ο πατέρας της ήταν ψάλτης στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, κοντά στην οποία ζούσε η οικογένειά της σ' ένα φτωχικό καλύβι. Μέσα στις δύσκολες συνθήκες της προσφυγιάς είχε τα πρώτα μουσικά της ακούσματα, από τα οποία πήγασε η αγάπη της για την παραδοσιακή μουσική. «Κάθε Κυριακή με έπαιρνε ο πατέρας μου στην εκκλησία. Φορούσα το μοναδικό φόρεμα που είχα και ένοιωθα μεγάλη ευχαρίστηση». Το μόνο παράπονο που είχε η νεαρή Δόμνα ήταν ότι δεν μπορούσε να συμμετάσχει στην εκκλησιαστική χορωδία, επειδή ήταν κορίτσι. «Γιατί δε με γέννησες αγόρι;» παραπονιόταν συχνά στη μητέρα της.
Σε ηλικία 13 ετών ήρθε σε επαφή με τη βυζαντινή και τη δημοτική μουσική. Δούλευε ως υπηρέτρια σ' ένα πλούσιο σπίτι του Κολωνακίου, όταν η κυρά της διέκρινε το ταλέντο της και τη σύστησε στον εθνομουσικολόγο Σίμωνα Καρά. Μαθήτευσε κοντά στον δάσκαλο, όπως τον αποκαλούσε, παράλληλα με τη φοίτησή της στο νυχτερινό Γυμνάσιο.
Ως μέλος της χορωδίας του Σίμωνα Καρά αρχίζει τη συνεργασία της με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (τότε Ε.Ι.Ρ., σήμερα Ε.ΡΑ.), όπου το 1954 προσλαμβάνεται ως μουσικός παραγωγός στο Τμήμα Εθνικής Μουσικής (ΤΕΜ). Από τη θέση αυτή γνωρίζει τους σημαντικότερους λαϊκούς μουσικούς, οι οποίοι συρρέουν στην Αθήνα απ’ όλη την Ελλάδα, λόγω της εσωτερικής μετανάστευσης, και τους οποίους ηχογραφεί για τις εκπομπές της. Έτσι, εξοικειώνεται με όλα τα τοπικά μουσικά ιδιώματα της χώρας. Παράλληλα, κάνει μουσική επιμέλεια σε εκδόσεις δίσκων, θεατρικές εκπομπές και κινηματογραφικές ταινίες.
Το 1962 κυκλοφορεί τον πρώτο της δίσκο με τίτλο Τραγούδια της Στεριάς και της Θάλασσας. «Έβλεπα την κακοποίηση που γινόταν εις βάρος του δημοτικού τραγουδιού, αγανακτούσα και αποφάσισα κάποτε να συνεργαστώ με τον κύριο Πατσιφά που είχε τη Fidelity - Philips, έβρισκα συγκροτήματα γνήσια και κάναμε δίσκους». Το 1963 αρχίζει τα ταξίδια της στην επαρχία για επιτόπιες καταγραφές και συγκέντρωση μουσικού υλικού για το προσωπικό της αρχείο, με δικά της μηχανήματα.
Το 1971 παραιτείται από το ΕΙΡ γιατί «η κατάσταση με τη χούντα ήταν ανυπόφορη. Τα πέταξα όλα στον αέρα. Συντάξεις, ταμεία, όλα...» και αφοσιώνεται στην έρευνα του δημοτικού τραγουδιού. Την ίδια χρονιά («χρονιά-σταθμό» την ονομάζει ή ίδια) αποδέχεται την πρόσκληση του Διονύση Σαββόπουλου και πρωτοεμφανίζεται ως τραγουδίστρια στο νεανικό κλαμπ Ροντέο της Αθήνας (σημερινό Κύτταρο της οδού Ηπείρου), ενώ ακολουθεί η συμμετοχή της στο περίφημο Φεστιβάλ Μπαχ του Λονδίνου, όπου ερμηνεύει δημοτικά τραγούδια, με αφορμή τη συμπλήρωση 150 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση και αποθεώνεται από ένα κοινό που άκουγε κλασσική μουσική. Η Δόμνα Σαμίου κερδίζει τη νέα γενιά και γίνεται γνωστή στο εξωτερικό. «Πέρασε η ντροπή που είχαν για το δημοτικό τραγούδι» δηλώνει σε μια συνέντευξή της.
Aπονομή μεταλλίου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (2005)
Το 1976 είναι η ψυχή της τηλεοπτικής εκπομπής της ΕΡΤ Μουσικό Οδοιπορικό, σε σκηνοθεσία Φώτου Λαμπρινού και Αντρέα Θωμόπουλου. Η Δόμνα Σαμίου περιδιαβαίνει την ελληνική επαρχία και καταγράφει τη δημοτική μουσική, σε μία σειρά είκοσι επεισοδίων. Το 1981 ιδρύει τον Καλλιτεχνικό Σύλλογο Δημοτικής Μουσικής - Δόμνα Σαμίου, με σκοπό τη διάσωση και προβολή της παραδοσιακής μουσικής και κυρίως την έκδοση δίσκων και τη διοργάνωση εκδηλώσεων με αυστηρά ποιοτικές προδιαγραφές. Το προσωπικό της αρχείο (1963-2000) περιλαμβάνει 2.500 σπάνιες ηχογραφήσεις, με παραδοσιακά τραγούδια από κάθε γωνιά της ελληνικής επικράτειας.
Από τις αρχές της δεκαετίας του '70 το έργο της έχει ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα. Δίσκοι της εκδίδονται στη Γαλλία και τη Σουηδία. Επί περίπου σαράντα χρόνια πραγματοποιεί σειρά συναυλιών από την Αυστραλία μέχρι τη Νότια Αμερική, οι οποίες όχι μόνο συγκινούν τους Έλληνες της Διασποράς, αλλά και αποκαλύπτουν στους ξένους μια «ελληνική μουσική δίχως μπουζούκι», όπως γράφτηκε σε κάποια κριτική συναυλίας της στη Σουηδία.
Από το 1994 δίνει μαθήματα δημοτικού τραγουδιού για ενήλικες στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων της Αθήνας, ενώ πάμπολλες είναι οι πρωτοβουλίες της για τη βελτίωση της μουσικής εκπαίδευσης των μαθητών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, «αίτημα παιδαγωγικά πρωταρχικό και επιτακτικό» κατά την ίδια. Το 2005 τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο, για την προσφορά της στην ελληνική μουσική. Το 2010 αναρτήθηκε στο διαδίκτυο ο ιστότοπος www.domnasamiou.gr, με πολύτιμο υλικό και προσωπικές μαρτυρίες για την ζωή και το έργο της.
Η Δόμνα Σαμίου πέθανε στις 10 Μαρτίου 2012, σε ηλικία 83 ετών.
Δισκογραφία
- Τραγούδια της στεριάς και της θάλασσας (1962)
- Τραγούδια της Ρούμελης και του Μωριά (1968)
- Τραγούδια και σκοποί απ' όλη την Ελλάδα (1969)
- Ethnologie Vivante (1970)
- Ένα ταξίδι στην Ελλάδα με τη Δόμνα Σαμίου (1972)
- Δεύτερο ταξίδι στην Ελλάδα (1973)
- Ελληνικά Κάλαντα (1974)
- Έχε γεια Παναγιά (1974)
- Σουραύλι (1974)
- Στης πικροδάφνης τον ανθό (1976)
- Ξενιτεμένο μου πουλί (1980)
- Περπερούνα (1980)
- Ακριτικά τραγούδια (1982)
- Πολυφωνικά τραγούδια και μουσική της Ηπείρου (1984)
- Μικρασιάτικα τραγούδια 1 (1984)
- Σεργιάνι με την Δόμνα Σαμίου (1986)
- Τραγούδια της ξενιτιάς (1989)
- Μικρασιάτικα τραγούδια 2 (1991)
- Τα Αποκριάτικα (1994)
- Κανελόριζα (1995)
- Τα Πασχαλιάτικα (1998)
- Η Δόμνα Σαμίου στο Μέγαρο Μουσικής (1999)
- Της Κυρα-Θάλασσας (2002)
- Η Ακολουθία του Νυμφίου (2002)
- Της φύσης και του έρωτα (2006)
- Ο κυρ Βοριάς… και άλλα τραγούδια για παιδιά (2007)
- Ιστορικά - Κλέφτικα τραγούδια (2007)
- Σιγανά και ταπεινά (2008)
- Παραλογές (2008)
- Κάλαντα, ευχές και παινέματα Χριστουγέννων (2011)
- Κάλαντα, ευχές και παινέματα Πρωτοχρονιάς και Φώτων (2011)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/445#ixzz3oMf7Wg95
Λεωνίδας Κύρκος
1924 – 2011
493
0
Έλληνας πολιτικός· ηγετική φυσιογνωμία της ανανεωτικής Αριστεράς στην Ελλάδα.
Ο Λεωνίδας Κύρκος γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 12 Οκτωβρίου 1924. Ήταν γιος του εμποριολόγου και πολιτικού Μιχαήλ Κύρκου (1893-1967), ο οποίος διετέλεσε, προπολεμικά, βουλευτής και υπουργός σε πολιτικούς σχηματισμούς του φιλελεύθερου χώρου, ενώ μεταπολεμικά υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΔΑ.
Μεγάλωσε σ’ ένα φιλελεύθερο οικογενειακό περιβάλλον και σε μικρή ηλικία επηρεάστηκε από τις κομουνιστικές ιδέες. Στρατεύθηκε νέος στο κίνημα της Αριστεράς και συμμετείχε πάντα από το χώρο αυτό σ’ όλες τις κρίσιμες ιστορικές στιγμές του έθνους.
Ο Λεωνίδας Κύρκος (αριστερά) και ο Μανώλης Γλέζος με χειροπέδες στο Στρατοδικείο
Φοίτησε στην Ιατρική Σχολή, αλλά δεν κατόρθωσε να τελειώσει τις σπουδές του, εξαιτίας των επανειλημμένων πολιτικών του διώξεων. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση στις γραμμές τής σπουδάζουσας νεολαίας της ΕΠΟΝ. Κατά την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου φυλακίστηκε κατ’ επανάληψη (1946-1948) και το 1949 καταδικάστηκε σε θάνατο.
Μετά την αποφυλάκισή του το 1953 ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, έως το 1966 ως συντάκτης της εφημερίδας «Αυγή» και διευθυντής της την περίοδο 1958-1961. Από το 1956 ανήκε στα καθοδηγητικά κλιμάκια της ΕΔΑ ως μέλος της Διοικούσας Επιτροπής. Εκλέχθηκε βουλευτής το 1961 στο Ηράκλειο και το 1963 και 1964 στην Αθήνα.
Με την εγκαθίδρυση της δικτατορίας της 21ης Απριλίου συνελήφθη και κρατήθηκε σε διάφορες φυλακές για πέντε χρόνια, μέχρι το 1972. Κατά την περίοδο της δικτατορίας εκδηλώθηκε η διάσπαση του ΚΚΕ (Φεβρουάριος 1968). Ο Λεωνίδας Κύρκος τάχθηκε αμέσως με το Γραφείο Εσωτερικού και αναδείχθηκε σε ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ-Εσωτερικού. Υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Γραφείου από το 1ο Συνέδριο του κόμματος και γενικός γραμματέας του ΚΚΕ-Εσωτερικού από τον Ιούνιο του 1986.
Μετά τη μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής με το ΚΚΕ-Εσωτερικού (1974, 1977, 1985) και ευρωβουλευτής του κόμματος από το 1981 έως το 1985. Από τον Απρίλιο του 1987 διετέλεσε γραμματέας της Ελληνικής Αριστεράς (ΕΑΡ), του κόμματος που προήλθε από το ΚΚΕ-Εσωτερικού και στο οποίο συμμετείχαν και άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, καθώς και νέων κινημάτων. Σημαντική, τέλος, ήταν η συμβολή του στη διαμόρφωση το 1989 του «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου», του οποίου υπήρξε γραμματέας μέχρι το Μάρτιο του 1991.
Με τον Χ. Φλωράκη, στο «τιμόνι» του Συνασπισμού
Από το 1989 έως το 1993 ήταν βουλευτής με τον Συνασπισμό. Έγινε στόχος σφοδρής κριτικής από το χώρο του ΠΑΣΟΚ για τη συμμετοχή του Συνασπισμού στην κυβέρνηση Τζανετάκη, που παρέπεμψε τον Ανδρέα Παπανδρέου στο ειδικό δικαστήριο.
Το 2000 προτάθηκε τιμητικά από το κόμμα του Συνασπισμού για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Στην ψηφοφορία της 8ης Φεβρουαρίου έλαβε 10 ψήφους, έναντι 269 τουΚωστή Στεφανόπουλου, που επανεξελέγη στο ύπατο αξίωμα της χώρας.
Στις 30 Ιουνίου 2010 με δήλωσή του υποστήριξε το νεοσύστατο κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ). Ανέφερε, μεταξύ άλλων: «Η δημιουργία του νέου κόμματος σημαίνει ανανέωση του αγώνα για ριζοσπαστικές λύσεις μέσα στο δημοκρατικό πλαίσιο, όχι φωνακλάδικη στήριξη των λαϊκών αγώνων, για τάχιστη δυνατή έξοδο από την κρίση και την ανάπτυξη. Σημαίνει νέα ορμή στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό, ασυμφιλίωτη πάλη κατά των φαινομένων βίας και του αριστερίστικου εξτρεμισμού, ανοιχτόχερη υιοθέτηση της σύγχρονης ατζέντας του περιβαλλοντικού και οικολογικού κινήματος.»
Εκτός από τα άρθρα του σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες έγραψε τα βιβλία: «Το Αύριο της Ελλάδας», «Ποια Αριστερά», «Λεωνίδας εκ βαθέων», «Στιγμές από την προσωπική μου διαδρομή» (3 τόμοι), «Ανατρεπτικά» και «Το αδιέξοδο βήμα του εθνικισμού».
Ο Λεωνίδας Κύρκος πέθανε στις 28 Αυγούστου 2011, σε ηλικία 86 ετών. Την πολιτική διαδρομή της οικογένειας Κύρκου συνεχίζει ο γιος του Μίλτος Κύρκος (γ. 1959), ευρωβουλευτής με «Το Ποτάμι».
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/1441#ixzz3oMfVgqVy
Αλέξανδρος Α’
1893 – 1920
211
0
Βασιλιάς της Ελλάδας (30 Μαΐου 1917 - 12 Οκτωβρίου 1920). Δευτερότοκος γιος του βασιλιά Κωνσταντίνου Α’ και της βασίλισσας Σοφίας, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουλίου 1893.
Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων με μέτρια βαθμολογία. Σε ηλικία 19 ετών πήρε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους ως διαγγελέας του πατέρα του, που ήταν αρχιστράτηγος του ελληνικού στρατού.
Μετά τον εθνικό διχασμό και την εμμονή του Κωνσταντίνου στην ουδετερότητα της Ελλάδας κατά τον Α’ Παγκόσμια Πόλεμο, οι συμμαχικές δυνάμεις με τελεσίγραφο, που παρέδωσε ο αρμοστής τους στον Πειραιά, Σαρλ Ζονάρ, απαίτησαν την απομάκρυνση από το θρόνο τόσο του ιδίου, όσο και του διαδόχου Γεωργίου.
Έτσι στις 30 Μαΐου του 1917 ο Αλέξανδρος αναγορεύθηκε βασιλιάς, σε ηλικία 24 ετών. Στο μικρό χρονικό διάστημα της βασιλείας του προσπάθησε όσο ήταν δυνατόν να μην εμπλακεί στα πολιτικά πράγματα. Η ηπιότητα και η διαλλακτικότητα του χαρακτήρα του συνέβαλαν με την πάροδο του χρόνου στη συμφιλίωςή του με τον Βενιζέλο, παρά το συναισθηματικό βάρος από την εκδίωξη του πατέρα του. Ήταν αρκετά δημοφιλής στις τάξεις του στρατεύματος, εξαιτίας και της Μικρασιατικής εκστρατείας, που ξεκίνησε την περίοδο της βασιλείας του.
Ο δεσμός του με την κοινή θνητή Ασπασία Μάνου, κόρη επιλάρχου Πέτρου Μάνου ιππάρχου των Ανακτόρων, προκάλεσε σάλο, τόσο εντός της βασιλικής οικογένειας, όσο και στον πολιτικό κόσμο. Μάταια ο Βενιζέλος τον συμβούλευσε να παντρευτεί την πριγκίπισσα Μαίρη, κόρη του Βασιλιά της Αγγλίας Γεωργίου Ε’.
Στις 4 Νοεμβρίου 1919, παρά τις αντιρρήσεις της βασιλικής οικογένειας και του Βενιζέλου, προχώρησε σε μοναργατικό γάμο με την αγαπημένη του. Το γεγονός προκάλεσε σκάνδαλο και παρά λίγο να στοιχίσει την απομάκρυνση της μοναρχίας από την Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση απαίτησε την απομάκρυνση της κυρίας Μάνου, που έφυγε για το Παρίσι, συνοδευόμενη από τον Αλέξανδρο.
Στην «Πόλη του Φωτός» συναντήθηκε με το Ελευθέριο Βενιζέλο και διευθέτησαν το πρόβλημα νομιμότητας του γάμου του. Ο Αλέξανδρος επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά λίγο πριν από το δημοψήφισμα για την επάνοδο του πατέρα του Κωνσταντίνο στο θρόνο, πέθανε από στρεπτόκοκκο στις 12 Οκτωβρίου 1920, μετά από δήγμα πιθήκου στα βασιλικά ανάκτορα του
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/100#ixzz3oMg1reRP
Λουτσιάνο Παβαρότι
1935 – 2007
1027
0
Ένας από τους σπουδαιότερους τενόρους της εποχής του, ο οποίος με τον πληθωρικό χαρακτήρα του και τα φωνητικά του προσόντα έφερε την όπερα κοντά στο ευρύτερο κοινό. Ο Λουτσιάνο Παβαρότι (Luciano Pavarotti) γεννήθηκε στη Μόντενα της Ιταλίας στις 12 Οκτωβρίου 1935. «Τι ψηλή φωνή! Θα γίνει σίγουρα τενόρος» λέγεται ότι αναφώνησε ο μαιευτήρας της μητέρας του Αντέλε, αντικρίζοντας το νεογέννητο αγοράκι.
Ο μικρός Λουτσιάνο τραγούδησε για πρώτη φορά σε μία χορωδία, μαζί με τον πατέρα του Φερνάντο, που ήταν λάτρης της όπερας και ερασιτέχνης τραγουδιστής ο ίδιος. Η απόφαση του να ασχοληθεί με τη μουσική επαγγελματικά ήρθε έπειτα από μία διεθνή διάκριση της Χορωδίας Ροσίνι της Μόντενα.
Το επαγγελματικό ντεμπούτο του Παβαρότι ήταν στις 29 Απριλίου 1961, σε έναν από τους σπουδαίους ρόλους για τενόρο, εκείνο του Ροντόλφο στην όπερα του Πουτσίνι La Boheme. Την ίδια χρονιά κέρδισε στο διεθνή μουσικό διαγωνισμό «Achille Peri». Σύντομα ο χαρισματικός καλλιτέχνης έγινε διάσημος στην Ιταλία.
Ακολούθησαν εμφανίσεις του στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές σκηνές, στο Άμστερνταμ, τη Βιέννη, τη Ζυρίχη και το Λονδίνο. Το 1965 έκανε το πρώτο άνοιγμά του στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, όπου έκτοτε έκανε ορισμένες από τις πιο αξιομνημόνευτες εμφανίσεις του και τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με πέντε βραβεία Γκράμι.
Ο Παβαρότι βοήθησε να ενδιαφερθεί το ευρύ κοινό για την όπερα και εμφανίστηκε σε μερικά από τα μεγαλύτερα στάδια του κόσμου μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες θεατές. Σε μία από τις μεγαλύτερες στιγμές του, το 1990 εμφανίστηκε μαζί με τους ισπανούς σταρ της όπερας Πλάθιντο Ντομίνγκο και Χοσε Καρέρας ενώπιον 800 εκατομμυρίων τηλεθεατών, σε μία συναυλία στα Λουτρά του Καρακάλα στη Ρώμη, στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου της Ιταλίας.
Αμέσως μετά, οι πωλήσεις των δίσκων όπερας εκτινάχθηκαν στα ύψη και η άρια «Nessun Dorma» της όπερας Turandot του Πουτσίνι συνδέθηκε με τον ποδοσφαιρικό πυρετό όσο και τα συνθήματα της εξέδρας. Ο δίσκος με τα «κλασσικά του Παβαρότι» έγινε ο πρώτος δίσκος κλασσικής μουσικής που έφτασε στο Νο 1 των βρετανικών τσαρτ.
Το 1992 έγινε για πρώτη φορά η καθιερωμένη ετήσια συναυλία Pavarotti and Friends, στη λογική της σύμπραξης του περίφημου τενόρου με διάσημους ερμηνευτές της ποπ και ροκ σκηνής, στοχεύοντας στη συγκέντρωση χρημάτων για ανθρωπιστικούς λόγους.
Ο Παβαρότι έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή του στους «Τρεις Τενόρους», από κοινού με τους Χοσέ Καρέρας και Πλάθιντο Ντομίνγκο. Η τελευταία του εμφάνιση στη σκηνή ήταν στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Τορίνο τον Φεβρουάριο του 2006.
Το 1996 το περιοδικό Forbes τον κατέταξε στην 28η θέση των πιο υψηλά αμειβόμενων καλλιτεχνών, υπολογίζοντας τα ετήσια έσοδά του στα 25 εκατομμύρια δολάρια και την προσωπική του περιουσία στο δεκαπλάσιο. Είχε παντρευτεί δύο φορές και είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά. «Τα είχα όλα στη ζωή μου, πραγματικά όλα, αλλά ακόμη και αν τα έχανα όλα, με το Θεό είμαστε πάτσι», είχε πει σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του.
Πέθανε στις 6 Σεπτεμβρίου του 2007, έπειτα από μακρόχρονη μάχη με τον καρκίνο.
http://www.sansimera.gr/biographies/283#ixzz3oMgKBYGN
Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΛΙΔΟΡΙΚΙ
Τρίτη
13/10
03:00
14°C
78%
2 Μπφ ΒΔ
9 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ
09:00
12°C
74%
2 Μπφ ΒΔ
9 Km/h
ΚΑΘΑΡΟΣ
15:00
21°C
47%
2 Μπφ ΝΔ
9 Km/h
ΑΡΑΙΗ ΣΥΝΝΕΦΙΑ
21:00
16°C
76%
1 Μπφ Δ
3 Km/h
ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
“ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ..ΤΙΜΩΡΙΑ …“
Οι παλιότεροι , αγαπημένοι μου φίλοι , θα θυμούνται τις μεγάλες δόξες του γνωστού “Εξοχικού Κέντρου ο Λούης “ που λειτουργούσε πέρα στον Αντώνη για πάρα πολλές δεκαετίες και λειτουργεί βέβαια και τώρα , αλλά σε σύγκριση με το τότε , θα μπορούσαμε άνετα να πούμε πως τώρα μάλλον..” υπολειτουργεί “…
Αδιάψευστοι ..μάρτυρες φίλοι μου , οι πολλές παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες , από διάφορές εποχές , π.χ :
Aντώνης , κάτω απ’ τον πλάτανο , στον οποίο ο Φάσας κατά κόσμον Αριστείδης Κοράκης , είχε φτιάξει , όπως βλέπετε ένα πατάρι , κάτι σαν..” σεπαρέ “ που είχαν τα ..καμπαρέ . Η φωτογραφία είναι βγαλμένη στις 8-8-1931 και ο τρίτος από αριστερά είναι ο Γιώργος Πέτρου – Τσάρος .
Στη συνέχεια λοιπόν, το Αντώνης είχε γίνει το μόνιμο καλοκαιρινό στέκι των Λιδορικιωτών , που εκεί περνούσαν τα ζεστά απογεύματα και βράδια , απολαμβάνοντας την υπέροχη δροσιά ..
Αυτό συνεχίστηκε και στις δεκαετίες του ‘50 , ‘60 αλλά και ‘70 , τα τελευταία όμως χρόνια , η κατάσταση στον Αντώνη άλλαξε , γιατί πριν μερικά χρόνια , γύρω στο 2008 , αν δεν κάνουμε λάθος , η τότε Δ.Α , του Γ.Κουλούλα , έφτιαξε αυτό το..πλακόστρωτο , πάνω ακριβώς απ’ τη βρύση , με σκοπό να εγκατασταθεί εκεί η προτομή του Σκαλτσοδήμου , ενώ υπήρχε προφανής σκοπός να παραδοθεί ο πέριξ της προτομής χώρος , στον επιχειρηματία , που είχε κάνει κατάστημα δίπλα ακριβώς , αφού είχε επεκταθεί σε δημοτικό χώρο , όπως θυμόμαστε όλοι οι παλιότεροι , το 2010 και 2011 , ο χώρος πια καφενειο..ποιήθηκε , και εξελίχθηκε σε..” Λιδορικιώτικα ..Μάλια , με όλες τις σχετικές συνέπειες , βανδαλισμούς , καταστροφή της μύτης της προτομής , που όπως θα δείτε στο βίντεο πιο κάτω, την είχαν καταντήσει..Αμέρικαν…μπαρ ..
Σιγά σιγά όμως και το εξοχικό Μπαρ Λούης , που είναι ακριβώς δίπλα , εξελίχθηκε σε καθαρό μπαρ , χάνοντας την ομορφιά του εξοχικού κέντρου , που μπορούσε να πάει ο κάθε Λιδορικιώτης με την οικογένειά του , δυστυχώς έπαψαν να πηγαίνουν οικογένειες , για ευνόητους λόγους ..
Το περί ου ο λόγος όμως κατάστημα , είχε κακή τύχη , και τώρα είναι κλειστό , αφού δεν λειτούργησε και το καλοκαίρι , και όπως φαίνεται θα παραμείνει κλειστό , όλες λοιπόν οι καταφανέστατες παρατυπίες που έγιναν στην επέκταση του καταστήματος αυτού , πληρώνονται , όπως φαίνεται και μάλιστα με το παραπάνω …
Η ζημιά όμως φίλοι μου έγινε και ο Αντώνης από ένα ήσυχο , όμορφο και δροσερό μέρος έγινε ..όπως είπαμε για κάμποσο καιρό..Μάλια , δείτε και το σχετικό βίντεο , για των..γραφομένων μας το..αληθές …
Θα θέλαμε να ξέρουμε , όλοι αυτοί οι " tour operators " της Δ.Α , δεν ντρέπονται για τον Αντώνη , όπως τον καταντήσανε με τις.." αποφάσεις " τους ; και ειδικά κάποιος κ. Ράπτης , που παρίστανε κάποιο φεγγάρι τον..." αντιδήμαρχο ";
Αχ...βρε Καλλικράτη τι μας έκανες ...
Πάντως όλο το περίεργο σκηνικό του εκ προμελέτης εγκλήματος στον πανέμορφο (πριν ) Αντώνη , θα σας δώσουμε όλο το ιστορικό , για να καταλάβετε , τι παιχνίδια παίχτηκαν ..
Καλό σας ξημέρωμα
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη….Κ.Κ.-
www.lidoriki.com
No comments:
Post a Comment