ΟΣΑ ..ΕΣΒΥΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ... - ΤΑ ΑΕΡΟΣΤΑΤΑ .

Η σημερινή μέρα , τ' Αι Γιωργιού , βλέπεις , είναι ..σφιχτοδεμένη , μέσα στις Λιδορικιώτικες ψυχές , με το πανηγύρι στον Άι Γιώργη , στ' αλώνι πίσω απ' την εκκλησιά , και με το αμόλυμα του αερόστατου , γιά τα παιδιά κυρίως . Η ψυχρή τυπική περιγραφή της όλης διαδικασίας , φκιασίματος και..αμολύματος , του αερόστατου , ελάχιστα μπορεί να σας βοηθήσει να ...νοιώσετε , να μπείτε στο..πετσί των Λιδορικιωτόπουλων , της εποχής εκείνης , γιά το τι σήμαινε το ..αερόστατο γι' αυτά , μιά ..γεύση όμως , μιά..μικρή γεύση , θα την πάρετε απ' την ταπεινή περιγραφή μας , και μαζί με μιά παρόμοια , γιά το πανηγύρι , και τους..αθλητικούς του αγώνες θα'χετε μιά εικόνα , γιά το Λιδορικιώτικο αυτό έθιμο . Το αερόστατο της φωτογραφίας μας , είναι φκιαγμένο , πολύ..κακώς , από...Ολυμπιακάκηδες , αλλά δυστυχώς είναι η μόνη φωτογραφία που βρέθηκε ...

ΤΟ ΑΜΟΛΥΜΑ ΤΟΥ ΑΕΡΟΣΤΑΤΟΥ...

Ένα όμορφο εθιμο...παίχνιδο του χωριού μας , το αμόλυμα του αερόστατου , έχει δυστυχώς σχεδόν...εκκλείψει , όσοι μεγαλώσαμε στο Λιδορίκι , και είχαμε συμμετοχή στις...κοινωνικές ..παιδικές εκδηλώσεις , είχαμε λίγο-πολύ ασχοληθεί μ' αυτό το..άθλημα που ήθελε συλλογικότητα , κάποιες γνώσεις ...αεροναυπηγικής και μερικά..υλικά , βεβαίως..βεβαίως , κόλλες ειδικού χαρτιού , ψιλού , κόλλα για να τις συναρμολογήσουμε , βελόνα , κλωστή , για το γύρω-γύρω ράψιμο , καλάμι , πετρέλαιο , σφουγγάρι , και..σπάλαθρα για τη φωτιά .
Η κατασκευαστική...ομάδα , είχε τις υποομάδες της , άλλοι φρόντιζαν γιά την προμήθεια των υλικών , που αγοράζονταν συνήθως με...ρεφενέ , άλλοι αναλάμβαναν το κόλλημα , άλλοι το ράψιμο , αφού προηγουμένως σε..σύσκεψη της..επιτελικής ομάδας , αποφασιζόταν το..μέγεθος και το..μοντέλο του αερόστατου , το μέγεθος προσδιοριζόταν απ΄το πόσες κόλλες θα χρησιμοποιηθούν , 8 η 12 συνήθως , καμμιά φορά και περισσότερες , λένε μάλιστα πως προπολεμικά οι Γυφτομαχαλιώτες είχαν φτιάξειν ένα με 64 κόλλες , αλλά η΄..πτήση του δεν ήταν..ανάλογη , ούτε μέχρι ...τον Αη Νικόλα δεν πήγε , και ανάλογα λοιπόν με το μέγεθος και το..σχήμα έπαιρνε και το όνομα του..μοντέλου , σωλήνας , κουτσιαύτικο η κωλοπάνας .
Βέβαια στα προπολεμικά χρόνια ο..συνοικιακός αεροστατο..ανταγωνισμός είχε περάσει , απ' ότι λένε , σε..πολεμικό..επίπεδο , μάχη μεταξύ των μαχαλάδων , Βαρούσι , Γυφτομαχαλάς , Μαχαλάς και Ψαλάς , ήταν τα..αντίπαλα ..στρατόπεδα , και οι μάχες..Ομηρικές....
Θα πρέπει εδώ να ανφέρουμε πως το ..χούι του αερόστατου , ήρθε στο Λιδορίκι , απ' οτι έλεγε ο μπάρμπα Σπύρος ο Σφέτσος ( Καλέρης ) , γύρω στα 1920 , και τόφερε ο γιός ενός Αγρινιώτη Εφόρου , ονόματι Δανέλη , κι' από τότε ρίζωσε στο χωριό μας κι' έγινε το αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών , άσχετα αν αργότερα..εξελίχθηκε σε..πόλεμο..μαχαλάδων .
Ο αξέχαστος φίλος και παθιασμένος Λιδορικιώτης Αλέκος Κωστάκης σε ένα σχετικό δημοσίευμά του στο " ΛΙΔΩΡΙΚΙ " , τεύχος 10ο Σεπτέμβριος 1982 , αναφέρει χαρακτηριστικά τα πρωτοπαλίκαρα κατά..μαχαλά : Στο Βαρούσι , ο Κοραής ( Θύμιος Πέτρου ) , στο Γυφτομαχαλά , ο Λύγδος ( Θύμιος Σκούτας ) , ο Αρβανιτοτάσιος κι 'ο Γιωργάκης της Τραμποβάσιως , ενώ στον Ψαλά , ο Γιαννάκης Ευσταθίου , ο Διαμαντοσταύρος , ο Ηλίας Ασημακόπουλος , Γιάννης Ζόγκζας ( Πατσιούλας ) , Αριστείδης Κάππος ( Φουντούκης ) , και οι μάχες , αγαπημένοι μου φίλοι , γίνονταν κάθε Κυριακή , σχεδόν , και κυρίως χειμώνα γιά το φόβο..πυρκαγιών .
Εμείς , αργότερα μεταπολεμικά , το θυμόμαστε σαν ένα παιχνιδοέθιμο που γινόταν ελάχιστες φορές χρόνο και κυρίως τ' Αη Γιωργιού και μάλιστα το αμόλυμα γινόταν απ' τη μάντρα της εκκλησίας , όπου ανάβαμε τις φωτιές γιά να ..γεμίσει και να φύγει τ' αερόστατο.

Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι........

ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...ΣΥΝΤΟΝΙΣΘΕΙΤΕ !!!

Η πιό γνωστή-γνωστή Λιδορικιώτισσα , η αγαπημένη μας , η χρυσόφωνη , Ελένη Λιάπη , η Κονιακίτισσα τραγουδίστρια που με την εκπληκτική ερμηνεία της " ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΣΣΑΣ " έκανε το χωριό μας γνωστό σ' ολόκληρο τον κόσμο , σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη...νάναι πάντα καλά ...

Αδέρφια Λιδορικιώτες , όπου κι' αν είστε , στην Ελλάδα η το εξωτερικό , βάλτε στη..ζωή σας ένα στοιχείο ...αναγνώρισης , δηλώστε την ...ταυτότητά σας , πως ; είναι πολύ-πολύ απλό : Βάλτε στο κινητό σας , σαν ήχο κλησης την εισαγωγή απ' τον..Εθνικό Λιδορικιώτικο ύμνο , την περίφημη " ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΣΣΑ " της μοναδικής μας τραγουδίστριας Ελένης Λιάπη , κι' αόύγοντάς τον θα νοιώθετε πως είστε στο ..χωριό μας , και θ' αναπνέετε το δροσερό Λιδορικιωτικο αέρα , κάντε το , θα νοιώσετε..υπέροχα.....και περήφανα , βεβαίως..βεβαίως..

ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ...ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ...

Λαμπρή του 1961 , στο Γυφτομαχαλά μας , το γύρισμα της ...σούβλας καλά..κρατεί , κι' η όμορφη γειτονοπαρέα , έτοιμη γιά τη..μεγάλη επίθεση , Ζογκζαίοι , Μαργελλαίοι , Γατακαίοι , Αναγνωστοπουλαίοι και Καντραίοι , περιμένουν το..εναρκτήριον..σάλπισμα...γιά το μεγάλο φαγοπότι...όμορφες στιγμές ..που μας λείπουν..

ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ - ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ .

· Μνήμη μαρτύρων Γεωργίου, Ανατολίοου και Πρωτολέοντος, Αθανασίου, Γλυκερίου και Θερινού.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ .....
971 : Αρχίζουν νικηφόρες μάχες του στρατού μας, υπό τον Ιωάννη Τσιμισκή κατά των Ρώσων. 1507 : Σφαγή 120 Μανιατών, από Τούρκους.
1752 : Εκτέλεση από τους Τούρκους στην Πτολεμαϊδα του νεομάρτυρα Γεωργίου Κυπρίου.
1821 : Μάχη της Αλαμάνας. Ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαϊας, ο Αθανάσιος Διάκος και ο Πανουργιάς με 500 Έλληνες επαναστάτες υπερασπίζονται με πείσμα τη γέφυρα της Αλαμάνας του Σπερχειού ποταμού, κοντά στη Λαμία, και αντιμετωπίζουν με γενναιότητα και αυτοθυσία τις επιθέσεις των πολυάριθμων Τούρκων του Στρατηγού Κιοσέ Μεχμέτ. Στο πεδίο της μάχης σκοτώνονται 200 Έλληνες, μεταξύ τους και ο Επίσκοπος Ησαϊας. Τραυματίζονται ο Πανουργιάς και ο Αθανάσιος Διάκος, ο οποίος συλλαμβάνεται αιχμάλωτος και μεταφέρεται στη Λαμία, για να υποστεί τον φρικτό θάνατο με ανασκολοπισμό (σούβλισμα).
1823: Διορίζεται από την Κυβέρνηση Αρμοστής της Κρήτης ο Υδραίος Μανόλης Τομπάζηςς, ο ο οποίος προετοιμάζει Εκστρατευτικό Σώμα 1.200 αντρών, (μεταξύ τους και ο 'Αγγλος φιλέλληνας 'Αστιγξ ως διοικητής πυροβολικού). Στις 22 Μαϊου, αναζωπυρώνει την Επανάσταση στην Κρήτη και οδηγείται σε μεγάλες επιτυχίες.
1827: Πεθαίνει στο Νέο Φάληρο ο θρυλικός Αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης, ύστερα από τον θανάσιμο τραυματισμό του την προηγουμένη σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του Κιουταχή.
1835 : Κυριακή του Θωμά, οι νεομάρτυρες Γεώργιος, Εμμανουήλ, Μιχαήλ, Θεόδωρος και Γεώργιος από τη Σαμοθράκη, εκτελούνται από Τούρκους στην Αλεξανδρούπολη.
1867 : Τμήμα Κρητών Επαναστατών, υπό τον Οπλαρχηγό Ζυμβρακάκη, δέχεται τις επιθέσεις των Τούρκων του Μεχμέτ Πασά στην Κράπη Σφακίων. Παράλληλα ο Τούρκος Στρατηγός Ομέρ Πασάς, που είχε σταλεί στην Κρλητη για να καταπνίξει την Επανάσταση, αποπειράται να εισβάλει στα Σφακιά από το χωριό Καλικράτη. Και οι δύο επιχειρήσεις των Τούρκων, για να καταπατήσουν τα Σφακιά, απέτυχαν.
1897 : Μάχη των Φαρσάλων. Οι Ελληνικές δυνάμεις υπό τον Ταξίαρχο Σμολένσκη αποκρούουν σφοδρές επιθέσεις των Τούρκων και διατηρούν τις θέσεις τους.
1912 : Ο Ιταλός αξιωματιός Ορσίνι καταλαμβάνει την Αστυπάλαια (ιταλοτουρκικός πόλεμος του 1911 - 1912).
1914 : Οι Δυνάμεις των Βορειοηπειρωτών, εξαπολύουν επίθεση στην Μονή Τσέπου και ανατρέπουν τους Αλβανούς.
1956 : Βιαιοπραγίες και βανδαλισμοί από Τούρκους κατά του ελληνικού πληθυσμού της Κύπρου.

Καλημέρα αδέρφια Λιδορικιώτες , καλημέρα σ' όλη την Ελλάδα , Η.Π.Α , Γερμανία , Ελβετία , Κύπρο και στους αγαπημένους μας φίλους που και χθες ήταν μαζί μας , από : Αθήνα , Καρδίτσα , Καρπενήσι , Λαμία , Θεσσαλονίκη , Πάτρα , Νίκαια , Ιωάννινα , Άμφισσα , Ξάνθη , Στρόβολος , Norman Oklahpoma , North Chicago , Bochum , Stuttgart , Bilten .

Γλυκός καιρός σήμερα αδέρφια , με λίγη συννεφιά , αλλά γενικά ανοιξιάτικος , Πασχαλινός , θα λέγαμε , βέβαια αδώ που είμαστε , στην Αθήνα , δεν είναι και τόσο ορατή η..Άνοιξη , γιατί , κακά τα ψέματα , στο..τσιμέντο και τη..μούχλα , ούτε ο τόπος πρασινίζει αλλά ούτε και λουλούδια ..ανθίζουν ...τέλος πάντων..

Αχ...και νάμασταν κάτω απ' τον πλάτανο τούτες τις μέρες , τώρα και το Δεκαπεντάυγουστο , είναι η μοναδικές ευκαιρίες να δούμε παλιόφιλους και συμμαθητές , πούχουμε χρόνια να δούμε , και δεν είναι λίγο να ξαναθυμηθείς τα παλιά , τα μισοξεχασμένα , είναι ένα μικρό..ξανάνειωμα , άσε που νοιώθεις , έστω και γιά λίγο , σαν τότε , παιδί...

Αλλά ας ...βολευτούμε όπως-όπως , τώρα , και του χρόνου βλέπουμε...

Απ' το Λιδορικι με αγάπη..........Κ.-

ΠΕΡYΣΙ ( 23-4-07 ) ΣΑΝ...ΣΗΜΕΡΑ....

H ΔΩΡΙΔΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ- ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ
Κ α ζ ά ς Μ α λ α ν δ ρ ί ν ο υ . Πρώτη μνεία του Καζά Μαλανδρίνου γίνεται υπό του Χατζή Κάλφα . Κατ’αυτόν , γράψαντα περί τα μέσα του 17ου αιώνος υπήγετο εις το σαντζάκιον Ναυπάκτου . Εφ’όσον δε ουδεμίαν αναγραφήν του καζά τούτου έχομεν εις τα μνημονευθέντα κατάστιχα του 16ου αιώνος , φαίνεται ότι ούτος δεν υφίστατο προ του 17ου αιώνος και θα απετέλει τμήμα του Καζά Λιδορικίου . Κατά την τελευταίαν περίοδον της Τουρκοκρατίας ο καζάς υπάγεται εις το σαντζάκιον Ευρίπου. Το πιθανότερον η μεταβολή αυτή συνετελέσθη κατά το δεύτερον ήμισυ του 18ου αιώνος ,ότε , ως υπεστηρίχθη ανωτέρω , και το Λιδορίκιον απεσπάσθη του σαντζακίου Ναυπάκτου .
Ο Καζάς Μαλανδρίνου κατελάμβανε το ΝΑ τμήμα της σημερινής επαρχίας Δωρίδος .
Προς Α έφτανε μέχρι των χωρίων Μαραθιάς και Καρούτες . Προς Β εξετείνετο μέχρι του μικρού όρους Τρίκορφον και του χωρίου Μηλιά της συνοριακής γραμμής εξικνουμένης βορείως της πρωτευούσης του καζά μέχρι των σημερινών ορίων των επαρχιών Δωρίδος και Παρνασσίδος , τα οποία αποτελούν το Α όριον του καζά » .
Σχετικά με την κοινοτική οργάνωση και συγκρότηση δεν υπάρχουν σημαντικές ειδικές μαρτυρίες γιά τη Δωρίδα . Θα την εντάξουμε στις γενικότερες διαπιστώσεις που αφορούν το σύνολο του τουρκοκρατούμενου χώρου και όπου όσοι ασκούν διοικητικές αρμοδιότητες στις Κοινότητες , αποκαλούνται κοτσαμπάσηδες , δημογέροντες , επίτροποι η προεστοί . Συχνότερα στη Δωρίδα τους συναντάμε με τ’όνομα προεστοί η δημογέροντες . Ο Αντρέας Καρκαβίτσας στη νουβέλα του « Ο Έξαρχος » , που αναφέρεται στους κλεφταρματολούς Κωσταντάρα ( Κώστα Ζαχαριά ) και Γιάννη Βρυκόλακα , κατ’εξοχήν στο χαροπάλεμα το αντρειωμένο του δεύτερου , Αγιαθυμιώτες κι’ οι δυό , αλλά με πλούσια δράση στη Δωρίδα , βάνει να παραστέκονται στο ψυχορράγημά του , κλεφταρματολούς αλλά και δημογέροντες της Δωρίδας , πράγμα που σημαίνει πως οι δημογέροντες βρίσκονται σε στενή σχέση με τους αρματολούς . Γράφει :
« Όλα τα πρωτάτα ήταν συναγμένα στην Αγιαθυμιά στον πύργο του Βρυκόλακα . Πρώτος ο Μητροτσάμης , ο γέροντας με τον τσαμπά κλωσμένον στο άσπρο πόσι του και μονάχα τον ασημοσουγιά στο σελάχι του . Δεύτερος ο Κώστας Ζαχαριάς το πρωτοπαλλήκαρο που ακουότανε Κωσταντάρας , γιά τη φωνή , γιά το κορμί και την άλλη περηφάνεια του . Τρίτος ο Λυκοθανάσης αρματωλός του Λοιδωρικιού , καστανοτρίχης και κοκκινομάτης , με ψηλομάγουλα πεταχτά και χονδρά χείλη , άσπρος – κάτασπρος στα τσαπράζια του . Ήταν ακόμα παρόμοια στολισμένοι ο Μπράτιμος , αρματωλός του Μαλαντρίνου , μάτι γοργό και πρόσωπο αγέλαστο , ο Σαπλαούρας του Σαλώνου , βροντόφωνος και βρισάρης , που τρόμαζε τους οχτρούς με τη γλώσσα όσο και με το σπαθί του , ο Λάμπρος Τσεκούρας του Γαλαξειδιού , φρόνιμος λεβεντονιός και κάπως ερωτάρης κι’ο Βιδαβιώτης ο Γραμματικός , κάλεσσος μέσα στον ταιφά κι ακουσμένος γιά το νεραιδογέννημα . Οι πεζοδρόμοι τους γύρεψαν αποβραδύς και τώρα να , τους σύναξαν στην καθέδρα . Μα δεν τους θέλει γιά Σύνοδο ούτε γιά βοήθεια του ο Βρυκόλακας , τους έκραξε ν’ακούσουν τα στερνά του θελήματα . Ξαπλωμένος στα μάλλινα στρωσίδια του , με μάτια σφαλιστά και τη γροθιά σφιγμένη , χαροπαλεύει από την κονταυγή κι’ακόμα δεν παραδίνεται ....
Μα εκείνη τη στιγμή ακούστηκαν βαρειά και γρήγορα πατήματα στη σκάλα . Η πόρτα άνοιξε διάπλατα και χύθηκε στον οντά λαός ακράτητος . Μπροστά μπήκανε παπάδες με τα κοντά τους αντεριά και τους μαύρους σκούφους στ’αχτένιστα μαλλιά τους . Έπειτα μπήκαν δημογέροντες απ’όλα τα χωριά γύρω . Ο Γιαμαρελόγιαννης από τη Βιτρινίτσα κι ο Κώστας ο Δρομάζος απ’την Κίσουλη , ο Καλπούζος απ’την Πλέσσα κι’ο Κατσικαπής από τα Πεντεόρνια , ο Παπαλιάκος απ’τη Βενιχώρα κι’ο Κουτρούκης απ’την Ξυλογαιδάρα , ο Γαζής απ’το Χρυσσό κι’αλλοι . Έπειτα μπήκαν λογής λογής ραγιάδες με το μαυρομάνδηλο τυλιγμένο στο ξουρισμένο κεφάλι τους και τα σεγκούνια και τες λιγόλοξες φουστανελίτσες τους . Μάθανε τη συφορά κι’έτρεξαν όλοι απ’τα χωριά τους να ιδούν γιά υστερνή φορά τον προστάτη τους . Χώθηκαν μέσα στο οντά , γονάτισαν κατάχαμα και σούρθηκαν έτσι ολόγυρα στον Έξαρχο , κρύβοντας πίσω απ’τες αργασμένες απαλάμες τους μάτια δακρυσμένα και πρόσωπα χλωμά και μέτωπα δαρμένα από την κακοπάθεια και την τυραννία του Τούρκου . Ο Έξαρχος κοίταξε γύρω του το θλιμμένο λαό και πικράθηκε . Τι γυναίκα και παιδί έλεγε πρωτήτερα , είναι κι’άλλοι που θ’αφήκη πίσω του , κόσμος , ντουνιάς , που θα πέση απάνω του αυτόματο το σπαθί των αγάδων . Ήθελε κάτι να τους πη γιά χαιρετισμό , γύρευε δυό λόγια να τους παρηγορήσει .
Μα ούτε λόγια είχε , ούτε δύναμη πλιά . Σφάλισε τα μάτια και του φάνηκε πως ονειρευόταν . Κάτου απ’το παράθυρο που ελεύθερη κουνιόταν η σημαία του , κάποια φωνή ανέβαινε στον οντά ήσυχα , γλυκειά , θλιμμένη και τον νανούριζε . Ένας μετά τον άλλον οι άλλοι αρματωλοί αλαφιάστηκαν . Κυττάχτηκαν συνατοί τους κι’αναστέναξαν βαθειά . Οι γυναίκες ανατρίχιασαν κι’έκαμαν το σταυρό τους . Οι δημογέροντες έφεραν τα μαντήλια στα μάτια τους και τίναξαν το κορμί με σύγκρυο , ο λαός ανατρόμαξε . Και το τραγούδι από κάτου έλεγε :
Ακόμα τούτ’την άνοιξι
Ραγιάδες-ραγιάδες...» .
Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι...........

Το έγραψε ο Κώστας Καψάλης στις 22:38 0 σχόλια

Labels: ΙΣΤΟΡΙΑ

ΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ......ΛΥΚΟΥ....

Ήταν Ιούλιος του 1937 και παραθέριζα στις Κορομηλιές ( Κορομπλιές ) στη στρούγκα του Ασημακόγιαννου του φίλου μου . Πιό πάνω αριστερά - στην Τρουπ και στη στρούγκα του Θανάση Μάρκου < Κωλέττη > και του κολίγα του Σαψαρόγιαννου - παραθέριζαν οι Γιάννης Σκούτας και Μήτσος Μαργέλλος , φοιτητές τότε και οι δυό . Μελέτες και διαβάσματα δεν είχαν λόγω διακοπών και όπως ήταν ανήσυχα πνέυματα και οι δυό και κυρίως ο Γιάννης ,- κι'ας με διαψεύσει - < έβαζαν τα σκυλιά σ'αγγάρια > , όπως λέει και η παροιμία , αναστατώνοντας τους αθώους και απονήρευτους τσοπάνηδες .
Τα απογεύματα με το πέσιμο του ήλιου , έπαιρναν τη βόλτα τους μέχρι τις Κορομπλιές , που έπεφταν πολλές στρούγκες και κάθε βραδάκι γινόταν σωστό...πανηγύρι με τα κοπάδια που άπλωναν και βόσκαγαν στην καταπράσινη λάκκα και τα κουδουνίσματα , ψιλά και χοντρά , με τους κύπρους των γκεσεμιών αποτελούσαν μιά πραγματική συναυλία .
Οι τσοπάνηδες , άλλοι ξαπλωμένοι χάμω στη μαραβίτσα , και άλλοι όρθιοι ακουμπισμένοι με τα δυό τους χέρια πάνω στις αγκλίτσες τους , κουβέντιαζαν γιά τα προβλήματά τους : αν στέρεψαν οι γκαστρωμένες προβατίνες , αν βγήκαν καλές οι ζγούρες , αν γύρισαν πίσω..οι προβατίνες και κυρίως αν φάνηκε ζλάπ ( λύκος ) το περασμένο βράδυ και σε ποιανού το κοπάδι βάρεσε . Δυστυχώς , γιά τους τσοπάνηδες , εκείνο το καλοκαίρι είχε φανεί λύκος που έχοντας σαν καταφύγιο τα δρέματα του Κακόνι και τις απόκρημνες σπηλιές του < Γκιούλου > , τα βράδια έκανε εφόδους και όπου μπορούσε έτρωγε όσα μπορούσε και κυρίως βολευόταν καλά στα γεμάτα κοπάδια Λιδορικιώτικα λιβάδια .
Η συζήτηση εκείνο το απόγευμα γύριζε σε μιά προβατίνα του Κωλέττη που κατασπάραξε ο λύκος το περασμένο βράδυ , κάπου εκεί προς του < Σκιαδά το Λάκκο > .
Ακούγαμε τη συζήτηση και μεις οι φιλοξενούμενοι στις στρούγκες και αμέσως με τα βλέμματα βγάλαμε συμπέρασμα πως μας δίνεται η ευκαιρία να δράσουμε κι'εμείς και δεν έπρεπε να την αφήσουμε .Με αρχηγό το Γιάννη πήραμε γρήγορα -γρήγορα την απόφαση να σκοτώσουμε το λύκο στο καρτέρι και μάλιστα τη νύχτα , γιατί σύμφωνα με τις εμπειρίες και τις γνώσεις των τσοπάνηδων , ο ίδιος ο λύκος θα έβγαινε πάλι το άλλο βράδυ γιά τροφή στα ίδια κατατόπια που είχε γλυκαθεί , και να πιεί και νερό , που αλλού; στη λούστρα της Τρουπς . Με την ευκαιρία , θέλω να σας πω λίγες συνήθειες που έχω ακούσει γιά το λύκο : είναι αιμοβόρο σαρκοφάγο , αρπακτικό με εξαιρετική πονηριά και δολιότητα . Βγαίνει να βρει τροφή και νερό συνήθως νύχτα και βαδίζει πάντοτε αντίθετα προς την πνοή του αέρα , γιά να μπερδεύει τα σκυλιά , να μην αντιλαμβάνονται την ύπαρξή του . Μπορεί το ίδιο βράδυ να βαδίσει μέχρι εβδομήντα χιλιόμετρα , όταν πέσει σε κοπάδι , πνίγει όσα ζωντανά προλάβει και ρουφάει το αίμα τους απ'το λαιμό . Στα εκατό αφήνει ένα , λένε οι τσοπάνηδες , και όπως καταλαβαίνετε φέρνει πανωλεθρία άμα βρει ευκαιρία και αδέσποτο κοπάδι .
Με τα τσοπανόσκυλα βρίσκεται σε διαρκή και ανελέητο πόλεμο και δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε πως λύκος επιτέθηκε εναντίον σκύλων και ανθρώπων και έχουμε και θύματα . Έχει τη δύναμη και τη συνήθεια να φορτώνεται στη ράχη ένα μικρό ζώο και να το κουβαλάει στη λυκοφωλιά , γιά να ταίση τα λυκόπουλα .Παρ' όλες τις προφυλάξεις του , το πέρασμά του γίνεται συνήθως αντιληπτό απ' τα λυκόσκυλα που χαλάνε τον κόσμο , κυρίως τις νύχτες , σε ένα ακατάπαυστο συναγερμό μέχρι ν'απομακρυνθεί απ' τα κοπάδια . Παρ' όλη όμως την αιμοβορία του και την αγριότητά του δεν είναι και τολμηρός , γι'αυτό βγαίνει τη νύχτα να φάει και να πιεί νερό , και σχεδόν πάντα βαδίζει σε πυκνά δάση και ποτέ σε ξέλακκο , εκτός αν βρεθεί σε ανάγκη . Είχαμε ακούσει λίγο πολύ γι'αυτές τις συνήθειες του λύκου και χωρίς να έχουμε ιδιαίτερες γνώσεις γιά το κυνήγι του - αν ήταν όμως γιά λαγό ...ε Γιάννη ; - και το σπουδαιότερο , δεν είχαμε και τον κατάλληλο οπλισμό γιά να μπορέσουμε να φέρουμε ένα καλό αποτέλεσμα .
Είχαμε όμως τον ενθουσιασμό , την ψυχραιμία , την αποφασιστικότητα και κυρίως την επιθυμία να κάνουμε κι' εμείς κάτι γιά νακούφιση των τσοπάνηδων .Δεν είχαμε όμως επίγνωση , ούτε που το σκεφτήκαμε καν , του κινδύνου που μπορούσαμε να διατρέξουμε. Είχαμε δε και κυνηγετικό σύμβουλο τον Αντρέα Κάγκαλο ( Λουταντρέα ) , ο οποίος μάλιστα ύστερα από χρόνια σκότωσε και λύκο στο μαντρί του , ίσως ο μοναδικός , αν δεν κάνω λάθος , τσοπάνης η κυνηγός μέσα στο Λιδορίκι και τα γύρω χωριά .
Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι........
Η πιό πάνω όμορφη ιστορία οφείλεται σε μιά νεανική αφήγηση του αξέχαστου , αγνού Λιδορικιώτη και υπέροχου ανθρώπου , Αθαν . Κοκκαλιά και είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα " ΛΙΔΩΡΙΚΙ " τον Μάρτιο του 1982 , στο 4ο φύλλο , πριν απο 25 χρόνια....
Το επόμενο...επεισόδιο : Στα χνάρια του...λύκου.....

Το έγραψε ο Κώστας Καψάλης στις 00:26 0 σχόλια

Labels: ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ........

ΛΑΜΠΡΗ ΚΙ' ... "ΑΓΑΠΗ" ΣΤΟ ΠΡΟΠΟΛΕΜΙΚΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ .

Ψήσιμο των αρνιών στην Καλαπτσέικη αυλή , στη δεκαετία του 30 , στην παρέα είναι οι οικογένειες Χρήστου και Παναγιώτη Καλαπτσή , και Θαν .Κόκκινου , καθώς και επισκέπτες , Τάσος Ταμβάκης , Θυμ.Κουλόπουλος και Κ.Μαργέλλος , ψήστης ο μπάρμπα Καλαπτσής- Βουρλούμης .

Απ' την ίδια γιορτή , στ' Αλωνάκι , την ίδια μέρα , μόνο που η φωτογραφία είναι παρμένη από άλλο σημείο , στο βάθος αριστερά φαίνεται ο Αντώνης .

Aπόγευμα Λαμπρής " Της Αγάπης " , στο Αλωνάκι του προπολεμικού Λιδορικιού , δεξιά φαίνεται , πολύ λίγο , κάποιος απ' τους...χορεύοντες , το μαγαζί που φαίνεται είναι το εμπορικό των Απ.Ευσταθίου και Χαρ.Σφέτσου και στο βάθος δεξιά , προφανώς , το Μποβιατσέικο , όλα αυτά βέβαια το 1934 !!

Αυτές τις όμορφες γιορτές , όπως και το πανηγύρι μας , της Ζωοδόχου Πηγής , τ'αφήσαμε και...ξέφτισαν , κι'αρκούμαστε σε ..τζερτζελοπανήγυρα και..χαζοπαράτες , όπως βλέπουμε απ' τις φωτογραφίες , όλες αυτές οι εκδηλώσεις είχαν απόλυτα οικογενειακό χαρακτήρα , με μεγάλη συμμετοχή γυναικών , έτσι ήταν η παλιά Λιδορικιώτικη κοινωνία , και η κοινωνική ζωή του χωριού μας , τότε....

ΞΕΘΩΡΙΑΣΜΕΝΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΠΑΛΙΑ...ΠΑΡΑΘΥΡΑ ..

Αγαπημένα , πράσινα , παλιά..παράθυρα
του πατρικού μου , μνήμες , μισοξεχασμένες ,
στου χρόνου το φευγιό , παραδομένα λάφυρα ,
μάτια αγαπημένα και μορφές ..αχνοσβυσμένες .
.

Των ταξειδιών μου , των ατέλειωτων , παράδεισοι
σαρακοφαγωμένες των πελάγων , θλιβερές φρεγάτες ,
ξένες εικόνες , στου μυαλού την πάλη αυτή την άνιση ,
έωλοι κήποι , απέραντοι , στου νου τις τόσες αυταπάτες .


Παράθυρα παλιά , ξεθωριασμένα , πράσινα ,
των παιδικών ονείρων μου , απέραντοι ουρανοί ,
πόσα και πόσα απ’ τη ζωή μου ,τώρα , θα’δινα
να ξαναδώ , μέσ’ από σας , τον κόσμο μια στιγμή …..Κ.-

Αθήνα Άνοιξη 2008 .
Λιδορίκι 12 03 06

ΠΡΟΣΚΟΠΙΚΟΥ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ..ΣΥΝΕΧΕΙΑ ...

Αρχές δεκαετίας 1970 , 24-1-70 , πρόσκοποί μας διασκεδάζουν σε μιά , απ' τις τελευταίες που έγιναν , και γίνονταν πάρα πολλές στο χωριό μας , διακρίνονται Κ.Λατσούδης , Ν.Κλώσσας , Β.Αλεξίου και Ν.Κιντώνης , αριστερά στη φωτογραφία ο Κ.Σκούτας .

Παρα..ποτάμια εκπαίδευση των νέων προσκόπων , απ' τους παλιότερους , εδώ το 1969 οι πρόσκοποί μας έχουν στήσει...σκηνάκι , σ'ενα πανέμορφο περιβάλλον ..προ..λήμνιο..

Ανάμεσά τους οι : Γ και Απ. Φαλίδας , Γ.Δούκας , Κ.Λατσούδης και Στ.Ξυλάγγουρας ...

Δεκαετία του 1960 , νέα γενιά Προσκόπων , απ' την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 1969 , νέα πρόσωπα στην προσκοπική ομάδα , ομαδάρχης ο Κ.Λατσούδης , και πίσω , Γ.Δούκας , Ν.Κλώσσας , Δρ. Κουτσούμπας και Δ.Αρβανίτης , αριστερά στη φωτογραφία , ο Γ.Μποβιάτσης .

Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 , Εθνική Γιορτή της 25ης Μαρτίου 1959 , η παρέλαση σε εξέλιξη , οι Πρόσκοποί μας περνάνε μπροστά απ' τους επισήμους , στο Αλωνάκι , ομαδάρχης ο Γιάννης Δελενίκας , και πίσω στην πρώτη τριάδα , ο Γιώργος Ζόγκζας κι' ο Γιάννης Πίστσιος , ο μικρούλης που..παρελεύνει..παράλληλα , είναι ο Στάθης Ξυλάγγουρας , διαολάκος...εξ..απανέκαθεν , σ' αυτή τη φωτογραφία , και είναι ίσως η μοναδική , υπάρχει , πίσω αριστερά , δίπλα στο μικρό κοριτσάκι με το άσπρο παλτουδάκι , η σχωρεμένη η Κατερίνη Γκομόζια , Γκομοζοκατερίνη , που άφησε κι' αυτή το..στίγμα της στη Λιδορικιώτικη ζωή ...