Κάθε σπίτι σε κάποιο σημείο θα έχει την σαβούρα του με την καλή έννοια που θα έλεγε ο δήμαρχος Μαραθώνα.
Και εφ΄όσον υπάρχουν και παλιοί σε αυτό το σπίτι η σαβούρα θα έχει ...αρχαιολογική αξία.
Παλιά τα μεγάλα καταστήματα της Αθήνας στις γιορτές έδιναν δώρο μια ατζέντα διαφημιστική.
Δεν έλειπε από τις τσέπες γιατί ήταν εργαλείο.
Σημείωνες τα πάντα ...
Μέσα η ατζέντα είχε και διαφημίσεις του καταστήματος και θα θυμηθώ το ΜΙΝΙΟΝ που διαφήμιζε κοστούμι με δύο παντελόνια δηλαδή...δύο κοστούμια.
Δεν ήταν εύκολη η αγορά ενός κοστουμιού και δεν έβλεπες πολλά στις τρίφυλλες ντουλάπες.
Το δεύτερο παντελόνι εναλλάξ βοηθούσε για την μακροημέρευση του κοστουμιού.
Μετά τον εμφύλιο-συμμοριτοπόλεμο (διαλέχτε)προσπαθούσαν οι επιζήσαντες να σταθούν στα πόδια τους και να αλλάξουν σελίδα στην ζωή τους.
Πρώτα το ατομικό σουλούπωμα και πηγαίνω στον αντρικό πληθυσμό που άρχισε με το μπριγιόλ στα μαλλιά...
Στη συνέχεια η πέννα και το μελανοδοχείο μπήκε στο ντουλάπι και το BIC κοσμούσε την εμπρόσθια μικρή τσέπη του σακακιού σήμα μορφώσεως του τύπου...και γράμματα γνωρίζω...
όπως έγραφαν στις υπεύθυνες δηλώσεις.
Οι μικροί στο σχολείο έβγαζαν το εσωτερικό και το χρησιμοποιούσαν σαν όπλο βάζοντας ρύζι....φυσοκάλαμο όπως του Γιώργου Θαλάσση.
Ένα φύσημα στο σβέρκο του μπροστινού και το γέλιο εξαγρίωνε την δασκάλα.
Πίσω στο ΜΙΝΙΟΝ λοιπόν με την αφορμή της ατζέντας...
Το "τρενς κοτ" το ελαφρύ παλτό έγινε μόδα από τους φίλους μας τους Αμερικάνους που τα έστελναν στα τσουβάλια μαζί με άλλα ρούχα για τους ξεβράκωτους...συμμάχους τους.
Ένα λάϊτ παλτό δηλαδή το χάζευες στην βιτρίνα...
Να μην ξεχάσω και το κρέπ παπούτσι...
Άντεχε περισσότερο στο παιδικό πόδι από την συνηθισμένη δερμάτινη σόλα που κάθε τόσο ήθελε μπάλωμα.
Όλα αυτά ήρθαν στην μνήμη από μια παλιά ατζέντα.
No comments:
Post a Comment