ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙΟΥ : ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 1954 - 1955

 

Η Δ΄τάξη  του  Γυμνασίου  μας , σε  μια  αναμνηστική  φωτογραφία  του  1957 , πρώτη  σειρά : Κ.Νταλάκας , Γ.Ρωμανάς  , μαθηματικός , Ανδρ. Μπράτσος , Γιαν. Μπραούνος , Μίμης  Παπαϊωάννο , β’ σειρά , Γιαν. Βασιλόπουλος , Ευθ. Νικολάου , Δ. Κοράκης  , Δ. Λαμπρόπουλος , Τάσος Κουλός , τρίτη  σειρά , Π,Γραφάκος , Σχοινάς , Τάκης  Πεντίκης , Λάκης  Παλούκης , Βασ.Τσιμέκας .

 

   Σχολική  χρονιά  1954 – 1955 , η  πρώτη  μου  χρονιά  στο  Γυμνάσιο , στη  φωτογραφία μαζί  με  ένα  άλλο  ..πρωτάκι , το  Σπύρο  Κοκκαλιάρη , απ’ τον  Άβορο , η  φωτογραφία πρέπει  να  είναι  από εκδρομή  στον  Τραγουδάκη .

   Διαβάζοντας  τα  ονόματα των  συμμαθητών  και  συμμαθητριών  μου , της  χρονιάς 1954 –55 , με  πνίγει  η  συγκίνηση , γιατί  θυμάμαι  τόσους  αγαπημένους  συμμαθητές  και  φίλους  που  η ζωή…μας  σκόρπισε .

   Βέβαια , άθελά  μου  δάκρυσα καθώς  θυμήθηκα αγαπημένους  παιδικούς  φίλους , που  ζήσαμε  χρόνια  δίπλα – δίπλα  στα  θρανία , αλλά  έφυγαν  πολύ  νωρίς  απ’ τη  ζωή , κι’ αυτή  η  αποψινή ..θύμηση , είναι κάτι  σαν…μνημόσυνο .

    Μπορώ  να  ξεχάσω  τον  αλησμόνητο  αγαπημένο  μου  φίλο Λάκη  Παλούκη , που ‘ φυγε νωρίς..νωρίς , τον  Τάκη  τον Πεντίκη , απ’ την  Ερατεινή , το  Μήτσο το  Ρωμανά , απ’ την  Καλλιθέα ( Ξυλογαϊδάρα ) , το  Βασίλη  Κουτσομίχο , απ’ την  Πλέσσα , το  Χρήστο  Παπαγεωργίου  απ’ την  Πενταγιού , που  είχε στην  Αθήνα  με  τα  αδέρφια  του τα  καταστήματα  “ Άσκοτ “ ..

   Βέβαια , τα  καλοκαίρια  συνήθως , παίρνω  και  κάποιες..ανάσες  αισιοδοξίας , ανταμώνοντας  , κάποια απ’ τα  πρωτάκια  της χρονιάς  1954 – 55 , το  Μίμη Παπαϊωάννου , γιο  του  παπά  απ’ την Πλέσσα , το  Θύμιο  Χαϊδεμένο , απ’ την  Πλέσσα , το  Σταύρο  τον  Τεμπέλη , το Γιάννη  Μπούνο , απ’ την  Πλέσσα , το Σπύρο  Κοκκαλιάρη , απ’ τον  Άβορο , το Γιάννη Βασιλόπουλο του…Κύρκου ,  απ’ τη  Βραίλα , που  έχει  παντρευτεί  Λιδορικιώτισσα , και  τα  λέμε  τακτικά , τον  Ανδρέα Χαϊδόγιαννο , τον  χωριανό  μας  Τάκη Ανδρίτσο , το  Μήτσο  Κοράκη , το  Θανάση  Σπυρόπουλο , που  μένει  χρόνια  στην  Αμερική , τόσους  και  τόσους , που  μπορεί  να  μας  παρέσυρε του  χρόνου το..ποτάμι , και  να μας  έριξε , άλλον  εδώ  κι’ άλλον αλλού , είναι  όμορφο  όμως  να  μαθαίνεις  πως  ζουν  και  είναι  καλά ..και  κάποια  καλοκαίρια , ανταμώνουμε ….

     ΣΑΝ ΤΑ…ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ…

 

Πέρασαν , λες , σαν το νερό , σχεδόν πενήντα χρόνια ,
τότε που ξεκινάγαμε , αμούστακα.. παιδιά…
στα τέσσερα , του ορίζοντα , σημεία , σαν χελιδόνια
σκορπίζοντας , με όνειρα , κι’ ελπίδες στην καρδιά .

                   *                   *
Σαν τις σταγόνες της βροχής , που τις σκορπάει ο αγέρας
σκορπίσαμε ολόγυρα , σε τόπους μακρινούς ,
στον κόρφο ένα φυλαχτό , κι’η ευχούλα μιας ..μητέρας ,
π’ άναβε λαδοκάντηλα , σ’άγιους εσπερινούς .

                    *                   *
Χρόνια σκληρά , ολόπικρα , μα .. πολυαγιασμένα ,
ζήσανε μικροφαμελιές , ανάστησαν.. παιδιά ,
παντρέψαν ορφαναδερφές , πρόσωπα αγαπημένα ,
μα μείναν πάντα ζωντανές οι πίκρες στην καρδιά …

                    *                  *
Τώρα , με γκρίζα τα μαλλιά , την ξενιτειά στα μάτια ,
μα την ελπίδα , πάντοτε , φλογάτη στην καρδιά ,
Πατρίδα εδώ , Πατρίδα εκεί , γίναμε δυο… κομμάτια ,
πουλάκια του καλοκαιριού , γυρνάμε στα παλιά… Κ.-

Αθήνα 11.2.08

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους  αγαπημένους  συμμαθητές  και  φίλους , με  την  ευχή  να  είναι  πάντα  καλά  και  να θυμούνται …την  έρμη  την  Πατρίδα ..

  Αρκετή  όμως  γι’ απόψε η  συγκίνηση  αδέρφια , έχουμε και…” καρδιά “ βλέπεις  , θα  τα  λέμε  κάθε  βράδυ ..

      Να  είστε  όλοι  καλά

Απ’ το  “ Λιδωρίκι “ με  πολλή..νοσταλγία και αγάπη …Κ.Κ.-