Νίκος Ζάβρας
Η βιωσιμότητα του χρέους κάθε χώρας είναι καταστατική απαίτηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Αυτό είναι γνωστό και μετά από τριάντα μήνες, έστω και την υστάτη, ανέμενα πως θα το είχαμε εμπεδώσει. Και δεν πρόκειται για μία «παραξενιά» αυτών που έγραψαν το Καταστατικό του Ταμείου. Είναι η βασική αρχή κάθε Προγράμματος, καθώς ορθώς πιστεύουν ότι είναι λογικό και πρέπον να υπάρχει ένας στόχος (για το κάθε Πρόγραμμα), που να μην παραβιάζεται.
Πόσες φορές έχει κηρυχθεί πόλεμος κατά της φοροδιαφυγής, με αυστηρά μέτρα, εξοντωτικές ποινές και πομπώδεις εξαγγελίες. Όποιος ακούσει για πρώτη φορά το σθένος των εκάστοτε κυβερνώντων θεωρεί ότι το «τέρας» πλέον πιάστηκε, το Δημόσιο θα πάρει πίσω όλα τα... κλεμμένα και οι μαύρες τρύπες θα καλυφθούν.
Ύστερα από τόσα χρόνια και τόσες ρυθμίσεις τα αποτελέσματα είναι πενιχρά.
Δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τη φοροδιαφυγή ή δεν μπορούμε; Όποια απάντηση και αν δώσει κανείς, αν και η πρώτη επιλογή υπερέχει συντριπτικά, αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το αποτέλεσμα. Αφού λοιπόν δεν μπορούμε να πιάσουμε αυτούς που παρανομούν και κλέβουν τους υπόλοιπους πολίτες επιλέγουμε να πλήξουμε τα νόμιμα αποκτηθέντα περιουσιακά στοιχεία. Εύκολο είναι να εφεύρουμε νέα βάρη για τα ακίνητα, να προσθέσουμε εξοντωτικούς φόρους σε απαραίτητα αγαθά, όπως το πετρέλαιο, και μετά να αυξήσουμε και το ρεύμα μέσα στον Χειμώνα, να βάλουμε διπλή φορολογία στα αυτοκίνητα κ.λπ.
Και όλα αυτά, ενώ έχουν μειωθεί δραματικά μισθοί και συντάξεις. Μόνο που, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, δεν υπολογίζουμε καλά τα αποτελέσματα των μέτρων. Το ότι θα αυξήσουμε, για παράδειγμα, 40% το πετρέλαιο θέρμανσης, δεν σημαίνει ότι θα εισπράξουμε 40% περισσότερα έσοδα. Μάλλον θα εισπράξουμε πολύ λιγότερα, αφού πλέον έγινε κατ΄ ουσίαν «μαύρος χρυσός», που οι περισσότεροι δεν έχουν να αγοράσουν.
Το χαράτσι στα ΙΧ θα οδηγήσει σε νέες καταθέσεις πινακίδων και του χρόνου δεν θα εισπραχθούν ούτε τα έσοδα από το σήμα. Και επίσης ένα περιουσιακό στοιχείο που πλήρωσαν πανάκριβα χιλιάδες Έλληνες θα πουληθεί τσάμπα και θα εξαχθεί σε εξευτελιστική τιμή σε άλλη χώρα.
Στο τέλος του Καλοκαιριού είχε προκαλέσει συζητήσεις ακαδημαϊκή μελέτη που είχε κάνει το Πανεπιστήμιο του Σικάγο και υπολόγισε στα 28 δισ. ευρώ τη φοροδιαφυγή στην Ελλάδα το 2009. Η μεθοδολογία απλή, σύγκρινε δηλωθέντα εισοδήματα και δόσεις δανείων. Μάλιστα το ποσό προερχόταν μόνο από εισοδήματα που δεν δηλώνονται από ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολουμένους. Αν είχαν δηλωθεί τα εισοδήματα αυτά, τότε, σύμφωνα με τη μελέτη, τα φορολογικά έσοδα θα μείωναν κατά 31% το έλλειμμα του 2009 ή 48% εκείνο του 2010. Τα φορολογικά αυτά έσοδα αντιστοιχούσαν σε 11,2 δισ. ευρώ.
Τελευταία πυρά από τη Wall Street Journal, που άσκησε δριμεία κριτική στο ελληνικό φορολογικό νομοσχέδιο υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα θα πρέπει να ξεφύγει από την παγίδα λιτότητας που επιβάλλουν Ε.Ε. και ΔΝΤ και ότι οι φορολογικές μεταρρυθμίσεις «τιμωρητικού χαρακτήρα» που γίνονται στην Ελλάδα θα οδηγήσουν την οικονομία σε περαιτέρω συρρίκνωση, αντί να την βοηθήσουν να αναπτυχθεί.
Οι οικονομικές αντοχές των εντίμων έχουν εξαντληθεί. Αλλά κυρίως έχει εξαντληθεί η υπομονή τους απέναντι σε ένα κράτος που επιβραβεύει την απάτη και τιμωρεί τα νομίμως αποκτηθέντα περιουσιακά στοιχεία. Και η ανοχή του κράτους απέναντι στον πονηρό που το εξαπατά δημιουργεί περίεργους συνειρμούς και στους υπολοίπους, τους έντιμους που δεν θέλουν να κλέψουν αλλά οδηγούνται εκεί υπό την πίεση της αδικίας και της φτώχειας .
.www.imerisia.gr
No comments:
Post a Comment