ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ…ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ..

Αξέχαστη   δεκαετία  του ‘60 , αποκριάτικος  χορός  στο  μαγαζί  του Θανάση  Φαλίδα , στο  Αλωνάκι . Ελένη  Ρωμανού , καθηγήτρια , Χρ. Ευσταθίου , η  ταπεινότητά  μου , αριστερά με  το  καπελάκι ο  νεαρός Ηλίας  Δελενίκας και  καθιστοί  στο  βάθος , Δημ. Στρούζας – Αυγός και  …Τζάθας απ’ το  Βαρούσι

 

 

Καλημέρα  Λιδορίκι ..

Καλημέρα  Λιδορικιώτες  όλου του  κόσμου , καλημέρα  και  στους  φίλους  του  χωριού μας  που  καθημερινά  είναι  μαζί  μας ..

ΠΕΜΠΤΗ  ΣΗΜΕΡΑ  12  ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ  2015

Ανατολή Ήλιου: 07:16
Δύση Ήλιου: 18:01
Σελήνη 22 ημερών

Ημέρα της Ερυθράς Χειρός

Γιορτάζει:  Μελέτιος, Μελετία.

Τσικνοπέμπτη

236

Η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (Κρεατινής) ονομάζεται Τσικνοπέμπτη ή Τσικνοπέφτη, επειδή την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ή λειώνουν το λίπος από τα χοιρινά και ο μυρωδάτος καπνός (τσίκνα) είναι διάχυτος παντού. Από αυτή την τσίκνα, λοιπόν, έχει πάρει και το όνομά της η Πέμπτη και λέγεται Τσικνοπέμπτη.

Το έθιμο χάνεται στα βάθη των αιώνων, χωρίς να γνωρίζουμε την προέλευσή του. Εικάζεται, όμως, ότι προέρχεται από τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, που επιβίωσαν του Χριστιανισμού. Σύμφωνα με τον λαογράφο Δημήτριο Λουκάτο, το φαγοπότι και το γλέντι της ημέρας είναι «ομοιοπαθητικές προσπάθειες για την ευφορία της γης».

Την Τσικνοπέμπτη, που βρίσκεται στο μέσο του Τριωδίου, ξεκινούν ουσιαστικά οι εκδηλώσεις της Αποκριάς, οι οποίες κορυφώνονται με τα Κούλουμα την Καθαρά Δευτέρα. Ανάλογες γιορτές υπάρχουν στη Γερμανία (Schmutziger Donnerstag = Λιπαρή Πέμπτη) και στη Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ (Mardi Gras = Λιπαρή Τρίτη), που συνδυάζονται με καρναβαλικές εκδηλώσεις.

Στο έθιμο της Τσικνοπέμπτης και γενικά στην κρεατοφαγία αντιτίθεται η οργάνωση “Πολίτες για τα Δικαιώματα της Φύσης και της Ζωής” (ΠΟΦΥΖΩ), που υποστηρίζει την ιδεολογία του «αντισπισισμού» (anti-speciesism), η οποία στρέφεται κατά της καταπάτησης των δικαιωμάτων των ζώων.

Η Τσικνοπέμπτη ανά την Ελλάδα

• Στην παλαιά πόλη της Κέρκυρας τελούνται τα Κορφιάτικα Πετεγολέτσια ή αλλιώς Κουτσομπολιά ή Πέτε Γόλια. Η πετεγολέτσα, το πετεγουλιό όπως το λένε οι Κερκυραίοι, δεν είναι άλλο από το γνωστότατο κουτσομπολιό. Η πετεγολέτσα πραγματοποιείται το βράδυ της Τσικνοπέμπτης, στην Πιάτσα κοντά στην τοποθεσία “Κουκουνάρα”, της πόλης τής Κέρκυρας.
• Στην Πάτρα έχουμε το έθιμο της Κουλουρούς. Η Γιαννούλα η Κουλουρού πιστεύει λανθασμένα πως ο Ναύαρχος Ουίλσον είναι τρελά ερωτευμένος μαζί της και πως έρχεται να την παντρευτεί. Γι’ αυτό ντύνεται νύφη και με τη συνοδεία των Πατρινών πηγαίνει να προϋπαντήσει τον καλό της στο λιμάνι. Γύρω της οι Πατρινοί διασκεδάζουν με τα καμώματά της.
• Στις Σέρρες ανάβονται μεγάλες φωτιές στις αλάνες, στις οποίες αφού ψήσουν το κρέας, πηδούν από πάνω τους. Στο τέλος κάποιος από την παρέα με χιούμορ αναλαμβάνει τα «προξενιά», ανακατεύοντας ταυτόχρονα τα κάρβουνα με ένα ξύλο.
• Στην Κομοτηνή καψαλίζουν την κότα που θα φαγωθεί την επόμενη Κυριακή (της Απόκρεω). Αυτήν την ημέρα τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια ανταλλάσσουν δώρα φαγώσιμα. Ο αρραβωνιαστικός στέλνει στην αρραβωνιαστικιά του μια κότα, τον κούρκο, και εκείνη στέλνει μπακλαβά και μια κότα γεμιστή. Όλα αυτά πραγματοποιούν την παροιμία πως ο «έρωτας περνάει από το στομάχι».
• Στο Ηράκλειο της Κρήτης, μικροί και μεγάλοι περιδιαβαίνουν μεταμφιεσμένοι στους δρόμους και στις πλατείες της πόλης, τραγουδώντας και χορεύοντας.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/492#ixzz3RV6arpyh

ΣΑΝ  ΣΗΜΕΡΑ 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

μ. Χ.

1861

Διεξάγεται ο πρώτος διασυλλογικός αγώνας στηνιστορία του ποδοσφαίρου. Στο Σέφιλντ της Αγγλίας τίθενται αντιμέτωπες η Σέφιλντ (Sheffield F.C.) και η Χάλαμ (Ηallam FC). Σήμερα και οι δύο αυτές ομάδες αγωνίζονται στο τοπικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.

1922

Δημοσιεύεται το Δημοκρατικό Μανιφέστο τουΑλέξανδρου Παπαναστασίου.

1923

Ιδρύεται η Παναχαϊκή Γυμναστική Ένωση, η γνωστή στους έλληνες φιλάθλους Παναχαϊκή, από τη συγχώνευση των σωματείων Παναχαϊκός Γυμναστικός Σύλλογος (1891) και Γυμναστική Εταιρεία (1894).

1945

Υπογράφεται η Συμφωνία της Βάρκιζας, με την οποία οι εκπρόσωποι του ΕΑΜ δέχονται να διαλυθεί ο ΕΛΑΣ και οι μαχητές του να παραδώσουν τα όπλα τους στη νόμιμη κυβέρνηση του Νικολάου Πλαστήρα.

1946

Πραγματοποιείται η δεύτερη ολομέλεια του ΚΚΕ, που αποφασίζει την αποχή από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου και προσανατολίζει τις δυνάμεις του κόμματος προς την ένοπλη δράση.

2004

Πολικές θερμοκρασίες επικρατούν στην Ελλάδα. Μεγάλα τα προβλήματα στην Αθήνα από την πρωτοφανή χιονόπτωση.

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ 

. Χ.

1809

Τσαρλς Ντάργουιν, γνωστός στην Ελλάδα ως Κάρολος Δαρβίνος, άγγλος φυσιοδίφης, πατέρας της θεωρίας περί της εξέλιξης των ειδών και της φυσικής επιλογής. (Θαν. 19/4/1882)

Αποφθέγματα

1809

Αβραάμ Λίνκολν, 16ος πρόεδρος των ΗΠΑ. (Θαν. 15/4/1865)

Αποφθέγματα

1933

Κώστας Γαβράς, σκηνοθέτης. (Ζήτα)

ΘΑΝΑΤΟΙ

. Χ.

1804

Ιμάνουελ Καντ, γερμανός φιλόσοφος, ιδρυτής του κριτικού ιδεαλισμού. (Η κριτική του καθαρού λόγου)(Γεν. 22/4/1724)

Αποφθέγματα

1873

Σπυρίδων Τρικούπης, ιστορικός της Ελληνικής Επανάστασης και πολιτικός, πατέρας του Χαρίλαου Τρικούπη. (Γεν. 1788)

1980

Γεωργία Βασιλειάδου, ηθοποιός. (Γεν. 1/1/1897)

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/1202#ixzz3RV7wuqSa

Η Συμφωνία της Βάρκιζας

Η υπογραφή της Συμφωνίας

124

Η Συμφωνία της Βάρκιζας υπογράφηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1945 στην παραθαλάσσια τοποθεσία της Αττικής μεταξύ Κυβέρνησης και ΕΑΜ και επιχείρησε να τερματίσει θεσμικά τις πολιτικές και πολεμικές συγκρούσεις, που έμειναν στην ιστορία ως «Δεκεμβριανά».

Οι συγκρούσεις του Δεκεμβρίου του 1944 στην Αθήνα ήταν μια μάχη εξουσίας μεταξύ της πρώτης μετακατοχικής Κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου και των Άγγλων από τη μία πλευρά και του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ από την άλλη. Η Κυβέρνηση, ανίσχυρη και χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, είχε ανάγκη την αγγλική βοήθεια. Το ΕΑΜ με μπροστάρη το ΚΚΕ ήταν πανίσχυρο, λόγω του πρωταγωνιστικού του ρόλου στην Αντίσταση.

Τα «Δεκεμβριανά» άφησαν πίσω τους περίπου 7.000 μαχητές νεκρούς (230 Άγγλους, 3.500 Κυβερνητικούς, 3.000 ΕΑΜικούς) και απροσδιόριστο αριθμό αμάχων. Στις 11 Ιανουαρίου 1945 υπογράφηκε ανακωχή ανάμεσα στους Άγγλους και τον ΕΛΑΣ, με την οποία οι δυνάμεις του υποχρεώθηκαν να εκκενώσουν την Αττική και τη Θεσσαλονίκη.

Στις 2 Φεβρουαρίου 1945 άρχισαν οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της συμφωνίας στο εξοχικό του πολιτικού Παναγιώτη Κανελλόπουλου στη Βάρκιζα. Ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας, που είχε διαδεχθεί τον Γεώργιο Παπανδρέου στις 3 Ιανουαρίου, εκπροσωπήθηκε από τον υπουργό Εξωτερικών Ιωάννη Σοφιανόπουλο, τον υπουργό Εσωτερικών Περικλή Ράλλη και τον υπουργό Γεωργίας Ιωάννη Μακρόπουλο. Την αντιπροσωπεία του ΕΑΜ αποτελούσαν ο Γεώργιος Σιάντος (γενικός γραμματέας του Κ.Κ.Ε), ο Δημήτριος Παρτσαλίδης (γραμματέας της κεντρικής επιτροπής του Ε.Α.Μ.) και ο Ηλίας Τσιριμώκος (γενικός γραμματέας της Ε.Λ.Δ).

Αναμνηστική φωτογραφία μετά την υπογραφή

Έπειτα από διαβουλεύσεις δέκα ημερών, η Συμφωνία της Βάρκιζας υπογράφηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1945. Αποτελείτο από 9 άρθρα και προέβλεπε, μεταξύ άλλων, αφοπλισμό όλων των ένοπλων σωμάτων της Αντίστασης, ανασύνταξη του Εθνικού Στρατού, εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού από τους συνεργάτες των Γερμανών, αμνηστεία για τα πολιτικά αδικήματα, δημοψήφισμα για το πολιτειακό ζήτημα και εκλογή Συντακτικής Συνέλευσης για την κατάρτιση νέου Συντάγματος.

Η σημασία της συμφωνίας αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι το κείμενό της δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, προσδίδοντας στο περιεχόμενό της ισχύ νόμου. Στις 28 Φεβρουαρίου ολοκληρώθηκε ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ, ο οποίος παρέδωσε: 100 πυροβόλα, 210 όλμους, 420 πολυβόλα, 1400 οπλοπολυβόλα, 700 αυτόματα, 49.000 τυφέκια και πιστόλια. H υπογραφή της Συμφωνίας βρήκε αντίθετο τον Άρη Βελουχιώτη, οποίος όχι μόνο δεν πειθάρχησε στις αποφάσεις του ΚΚΕ, αλλά επιχείρησε να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα.

Το χάσμα ανάμεσα στις δύο παρατάξεις δεν έδειχνε να γεφυρώνεται εύκολα και σύντομα η Συμφωνία της Βάρκιζας αποτέλεσε γράμμα κενό. Οι εκατέρωθεν παραβιάσεις των όρων της οδήγησαν σε νέα πολιτική πόλωση και στα δραματικά γεγονότα του Εμφυλίου Πολέμου, που διήρκεσε ως τις 30 Αυγούστου 1949.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/210#ixzz3RV86AiB9

Γεωργία Βασιλειάδου
1897 – 1980

59

1

Κωμική ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, που χάρισε άφθονα το γέλιο στο κοινό.

Η Γεωργία Βασιλειάδου (Αθανασίου το πατρικό της) γεννήθηκε στην Αθήνα την Πρωτοχρονιά 1897. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο νωρίς και προκειμένου να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά της εργάστηκε ως πωλήτρια σε διάφορα εμπορικά καταστήματα.

Σπούδασε φωνητική μουσική στη Γεννάδιο Σχολή και ξεκίνησε την καριέρα της στο Λυρικό Θέατρο ως χορωδός στην όπερα του Βέρντι «Ο Ερνάνης». Γρήγορα μεταπήδησε στο θέατρο και συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους θεατρικούς θιάσους της εποχής, όπως της Κυβέλης, της Μαρίκας Κοτοπούλη (1925-1931) και Αιμίλιου Βεάκη (1932-1935).

Στα μέσα της δεκαετίας του τριάντα, ύστερα από ένα άτυχο γάμο, αποφάσισε να αποσυρθεί από τον κόσμο του θεάματος για να αφοσιωθεί στην ανατροφή της κόρης της. Ωστόσο, το 1939 ο Αλέκος Σακελλάριος της προσέφερε ένα μικρό ρόλο στη μουσική κωμωδία «Κορίτσια της παντρειάς», που αποτέλεσε την αρχή μιας δεύτερης καριέρας για τη συμπαθή ηθοποιό. Από τότε καθιερώθηκε σαν καρατερίστα και πρωταγωνίστησε σε διαφόρους θιάσους. Ως τα τέλη της δεκαετίας του ‘60 πρωταγωνίστησε σε πολλές κωμωδίες, ενώ σχημάτισε και δικούς της θιάσους.

Ως συνθιασάρχης με τον Βασίλη Αυλωνίτη και τον Νίκο Ρίζο (1962 -1965) έπαιξε στα έργα «Γαμπροί της ευτυχίας», «Νεόπλουτοι», «Γυναικούλα μας». «Εραστής έρχεται» και «Πέντε λεπτά από την Ομόνοια». Με τον Κώστα Χατζηχρήστο συνεργάσθηκε το 1965 στην επιθεώρηση «Άλλος για υπουργείο».

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίσθηκε το 1930 στην ταινία του ολλανδού ηθοποιού και σκηνοθέτη Λου Τέλεγκεν «Το Όνειρον του γλύπτου». Εξελίχθηκε σε μία από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της μεγάλης οθόνης κατά τη δεκαετία του ‘50, πρωταγωνιστώντας σε ιδιαίτερα δημοφιλείς κωμωδίες, όπως «Το Στραβόξυλο» (1952), «Η ωραία των Αθηνών» (1954), «Η θεία από το Σικάγο» (1957), «Η κυρά μας η μαμή» (1958), «Ο θησαυρός του μακαρίτη» (1959).

Η Γεωργία Βασιλειάδου, που τη θυμόμαστε κυρίως σε ρόλους της καφετζούς, μ' ένα φλυτζάνι στο χέρι, ή της Τσιγγάνας να λέει εκείνη τη χαρακτηριστική φράση «μεγάλη πόρτα θα διαβείς», ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στο κοινό, και το όνομά της αρκούσε για να προσελκύσει κόσμο στα ταμεία. Οι επιθεωρησιογράφοι έβρισκαν πάντα κάποιο νούμερο να της γράφουν, μέσα από το οποίο η συμπαθής ηθοποιός σατίριζε τον ίδιο τον εαυτό της και κυρίως την «ομορφιά» της, πράγμα που έκανε το κοινό να γελάει με την ψυχή του.

Η σπουδαία κωμικός άφησε την τελευταία της πνοή στις 12 Φεβρουαρίου 1980 στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» της Αθήνας. Στη διάρκεια της βραχυχρόνιας νοσηλείας της, εκτός από τη χρόνια βρογχίτιδα από την οποία έπασχε, οι γιατροί διέγνωσαν καρδιακή ανεπάρκεια και κακοήθη εξεργασία του παγκρέατος.

Φιλμογραφία

• Το όνειρον του γλύπτου (1930)
• Για την αγάπη της (1930)
• Παπούτσι από τον τόπο σου (1946)
• Οι Γερμανοί ξανάρχονται... (1948)
• Τα τέσσερα σκαλοπάτια (1951)
• Μια νύχτα στον Παράδεισο (1951)
• Εκείνες που δεν πρέπει να αγαπούν (1951)
• Το στραβόξυλο (1952)
• Ο φαταούλας (1952)
• Ο γρουσούζης (1952)
• Χαρούμενο ξεκίνημα (1954)
• Η ωραία των Αθηνών (1954)
• Γκολ στον έρωτα (1954)
• Πιάσαμε την καλή (1955)
• Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1955)
• Η καφετζού (1956)
• Το αμαξάκι (1957)
• Η θεία από το Σικάγο (1957)
• Η Αθήνα χορεύει ροκ εν ρολ (1957)
• Η κυρά μας η μαμή (1958)
• Ο μαγκούφης (1959)
• Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959)
• Ο θείος από τον Καναδά (1959)
• Νταντά με το ζόρι (1959)
• Μπουμπουλίνα (1959)
• Αστέρω (1959)
• Η κυρία δήμαρχος (1960)
• Ο Κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός (1961)
• Το καρπουζάκι (1962)
• Οι γαμπροί της Ευτυχίας (1962)
• Ο Μιχαλιός του 14ου συντάγματος (1962)
• Η Ελληνίδα και ο έρωτας (1962)
• Έξυπνοι και κορόιδα (1962)
• Ο Θύμιος στη χώρα του στριπτίζ (1963)
• Ο ανηψιός μου ο Μανόλης (1963)
• Εμείς τα μπατιράκια (1963)
• Αγάπησα και πόνεσα (1963)
• Ήταν όλοι τους... κορόιδα! (1964)
• Κάλλιο πέντε και στο χέρι (1965)
• Προξενήτρα πράκτωρ 017 (1966)
• Ο Μελέτης στην άμεσο δράση (1966)
• Ησαϊα χόρευε (1966)
• Δοσατζού: Επιχείρησις γαμπρός (1966)
• Διπλοπεννιές (1966)
• Τόσα όνειρα στους δρόμους (1968)
• Η λυγερή (1968)
• Η Σμυρνιά (1969)
• Η περιπτερού (1970)
• Η βαρώνη και ο Προκόπης (1970)
• Ένα ένα τέσσερα (1977)

Τηλεοπτικές σειρές

• Το παλιό το κατοστάρι (1974, ΥΕΝΕΔ)
• Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (1975, ΕΙΡΤ)

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/55#ixzz3RV8SSaeq

Το ναυάγιο του «Όρια»

68

Μία από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες, που παραμένει ευρέως άγνωστη. Συνέβη το βράδυ της 12ης Φεβρουαρίου 1944 κοντά στη νησίδα Πάτροκλος (Γαϊδουρονήσι), που βρίσκεται στον Σαρωνικό απέναντι από τα Λεγρενά.

Βρισκόμαστε στο προτελευταίο έτος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Ιταλία έχει συνθηκολογήσει (8 Σεπτεμβρίου 1943) και οι Γερμανοί κατέχουν πλέον τα Δωδεκάνησα. Η ιταλική φρουρά έχει παραδοθεί και βρίσκεται υπό καθεστώς αιχμαλωσίας.

Τις απογευματινές ώρες της 11ης Φεβρουαρίου 1944, 4.046 ιταλοί στρατιωτικοί στοιβάχτηκαν στα αμπάρια του νορβηγικού πλοίου «Όρια» (Oria), που είχε επιταχθεί από τις γερμανικές αρχές. Το μόλις 2.127 τόνων πλοίο ήταν φορτηγό και είχε ναυπηγηθεί στην Αγγλία το 1920.

Το «Όρια» αναχώρησε τις πρώτες βραδυνές ώρες από τη Ρόδο με άσχημο καιρό και κατεύθυνση τον Πειραιά. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής του δέχθηκε επίθεση από αγγλικά πλοία και από το ολλανδικό υποβρύχιο «Ντολφάιν», αλλά κατάφερε να ξεφύγει με τη βοήθεια των τριών ελαφρών αντιτορπιλικών που το συνόδευαν.

Τις βραδυνές ώρες της 12ης Φεβρουαρίου το κατάφορτο με τους ιταλούς πλοίο προσέκρουσε στον βράχο Μεδίνα κοντά στη νησίδα Πάτροκλος (γεωγραφικό πλάτος, 37^ο 39' βόρεια, γεωγραφικό μήκος 23^ο 59' ανατολικά), σε απόσταση 25 μιλίων ΝΑ του λιμανιού του Πειραιά. Το πλοίο πήρε κλίση και άρχισε να βυθίζεται. Η θάλασσα της περιοχής έγινε ο υγρός τάφος για χιλιάδες Ιταλούς που ήταν στοιβαγμένοι στα αμπάρια του.

Συνολικά, 4.074 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους (4.025 Ιταλοί, 44 Γερμανοί και 5 μέλη του πληρώ- ματος). Οι διασωθέντες ανέρχονται σε μόλις 28 (21 Ιταλοί, 6 Γερμανοί και ο Έλληνας μηχανικός του πλοίου). H σχεδόν αύτανδρη βύθιση του «Όρια» δεν οφείλεται μόνο στην κακοκαιρία και τους κακούς χειρισμούς του νορβηγού πλοιάρχου, αλλά κυρίως στον ασφυκτικό εγκλωβισμό χιλιάδων ανθρώπων στ' αμπάρια ενός μικρού και παμπάλαιου σκάφους. Η φήμη που κυκλοφόρησε τότε ότι τορπιλίστηκε από το υποβρύχιο «Παπανικολής» δεν ευσταθεί, αφού εκείνη την ημέρα το θρυλικό υποβρύχιο έπλεε μεταξύ Κρήτης και Λιβάνου.

Και όμως, το πολύνεκρο αυτό ναυάγιο, που ξεπερνά κατά πολύ αυτό του Τιτανικού (1.523 νεκροί), δεν καταγράφηκε πουθενά. Ούτε στα συμβάντα των ελληνικών λιμεναρχείων, ούτε στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, ούτε στις αθηναϊκές εφημερίδες που δεν ανέφεραν λέξη. Κι ας γέμισαν πτώματα οι παραλίες από τον Xάρακα ως το Λαγονήσι, που θύμιζαν «μαρίδα στο τηγάνι», σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό ενός κατοίκου της περιοχής. H ναζιστική λογοκρισία απαγόρευσε την καταγραφή ή τη δημοσίευση οποιασδήποτε σχετικής πληροφορίας.

Τα επόμενα χρόνια πολλοί δύτες εξερεύνησαν το ναυάγιο του «Όρια» και έδωσαν συγκλονιστικές περιγραφές. Τα απομεινάρια του βρίσκονται σε βάθος από 28 έως 42 μέτρα.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/408#ixzz3RV8w4BV9

 

Γαλάζια Ραψωδία

4

Μουσική σύνθεση του Τζορτζ Γκέρσουιν για πιάνο και ορχήστρα, το «σήμα-κατατεθέν» της συνθετικής ιδιοφυΐας του σπουδαίου Αμερικανού δημιουργού, που έφυγε νωρίς από τη ζωή, το 1937, σε ηλικία μόλις 39 ετών. Το εισαγωγικό μέρος με το γκλισάντι του κλαρινέτου είναι τόσο οικείο στο αυτί του μέσου ακροατή, όσο οι τρεις εισαγωγικές νότες τηςΠέμπτης του Μπετόβεν.

Ο  πρωτότυπος τίτλος του έργου στα αγγλικά είναι Rhapsody in Blue. Στα ελληνικά αποδόθηκε εσφαλμένα ως Γαλάζια Ραψωδία, αλλά επικράτησε. Το «blue» του τίτλου παραπέμπει στις λεγόμενες «μπλου νότες» του μπλουζ και της τζαζ (blue notes), που για εκφραστικούς λόγους παρεκκλίνουν από το τονικό ύψος μιας νότας της μείζονος κλίμακας.

Η Γαλάζια Ραψωδία γράφτηκε σε διάστημα τριών εβδομάδων το 1924, κατόπιν παραγγελίας του Πολ Ουάιτμαν, διακεκριμένου μαέστρου τζαζ μπάντας, που του ζήτησε ένα τζαζ κοντσέρτο και ο Γκέρσουιν του παρέδωσε μία ραψωδία, δηλαδή μια μουσική σύνθεση με σχετική δομική και μελωδική ελευθερία. Ο συνθέτης εμπνεύστηκε το έργο μέσα σ' ένα τραίνο στη διαδρομή Νέα Υόρκη - Βοστώνη. «Μέσα από τους θορύβους ενός τραίνου πάντα ακούω μουσική» έλεγε στον βιογράφο του.

Η πρώτη εκτέλεση του έργου δόθηκε από την μπάντα του Πολ Ουάιτμαν στις 12 Φεβρουαρίου 1924 στη Νέα Υόρκη, με καταπληκτική επιτυχία. Αργότερα, ο συνεργάτης του Γκέρσουιν, Φερντ Γκροφέ (1892-1972), το μετέγραψε για  συμφωνική ορχήστρα, όπως είναι σήμερα γνωστό.

Ο Γκέρσουιν στο έργο του συνδυάζει τρία βασικά στοιχεία της βορειοαμερικάνικης μουσικής: τη βασισμένη στο πιάνο λαϊκή παράδοση, τη μουσική για το θέατρο ποικιλιών (βαριετέ) και ό,τι περιλαμβάνεται στην ατμόσφαιρα της αφροαμερικάνικης μουσικής (μπλουζ και τζαζ).

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/741#ixzz3RV9FnIiI

 

Το Δημοκρατικό Μανιφέστο

35

O Αλέξανδρος Παπαναστασίου υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς των αρχών του 20ου αιώνα και ηγετική φυσιογνωμία της αριστεράς πτέρυγας του δημοκρατικού φιλελεύθερου χώρου. Διατέλεσε υπουργός σε βενιζελικές και βενιζελογενείς κυβερνήσεις και δύο φορές πρωθυπουργός.

Στις 12 Φεβρουαρίου του 1922 μαζί με 6 ομοϊδεάτες του υπογράφει και δημοσιεύει το «Δημοκρατικό Μανιφέστο», ένα κείμενο στο οποίο καταγγέλλεται η καταστροφική πολιτική των τότε φιλοβασιλικών κυβερνήσεων στο Μικρασιατικό Ζήτημα. «Η Ελλάς είναι δημιούργημα του πνεύματος, των μόχθων και των αγώνων των τέκνων της. Δεν είναι βασιλικόν τιμάριον και δεν μπορεί ποτέ να γίνει ανεκτόν να θυσιασθεί και το ελάχιστον τμήμα της, χάριν προσωπικών βασιλικών συμφερόντων» τονίζεται στο Μανιφέστο.

Η αντιβενιζελική και φιλοβασιλική κυβέρνηση Γούναρη συλλαμβάνει τον Παπαναστασίου και τον προφυλακίζει με την κατηγορία της «Εξυβρίσεως του Βασιλέως». Τα πνεύματα είναι οξυμένα. Λίγες μέρες αργότερα δολοφονείται ο εκδότης Ανδρέας Καβαφάκης, ο οποίος είχε δημοσιεύσει το Μανιφέστο στην εφημερίδα του «Ελεύθερος Τύπος».

Η δίκη ορίζεται για τις 20 Ιουνίου στο Κακουργιοδικείο Λαμίας. Τρεις μέρες αργότερα (23 Ιουνίου), ο Παπαναστασίου και οι 6 υπογράψαντες το «Δημοκρατικό Μανιφέστο» καταδικάζονται σε τριετή φυλάκιση. Το αντιμοναρχικό κίνημα φουντώνει, παρά την άγρια καταδίωξη που υφίσταται.

Η Μικρασιατική Καταστροφή επιταχύνει τις πολιτικές εξελίξεις. Ο Βασιλεύς Γεώργιος Β' απομακρύνεται μετά τις εκλογές του 1923 και ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου αναλαμβάνει πρωθυπουργός στις αρχές του 1924. Στις 25 Μαρτίου θα κηρύξει την Α' Αβασίλευτη Δημοκρατία, που θα διαρκέσει μόλις 11 χρόνια.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/106#ixzz3RV9gZLoG

 

Λούλης Λουλάκης

 

Χάρτινος ήρωας του Ντίσνεϊ, από τους ελάσσονες αντιπάλους του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Προσπαθεί να ανταγωνιστεί το ίνδαλμά του στον επιχειρηματικό στίβο, αλλά πάντα τα θαλασσώνει, καθώς οι όντως πρωτοποριακές του ιδέες δεν έχουν αντίκρισμα στην αγορά.

Ο Λούλης Λουλάκης (Jubal Pomp στα αγγλικά) είναι μια ανθρωπόμορφη πάπια, που γεννήθηκε από το πενάκι του σπουδαίου ιταλού κομίστα Ρομάνο Σκάρπα (1927-2005). Έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε κόμικ στις 12 Φεβρουαρίου του 1961 και από τότε παραμένει σταθερά ένας ρολίστας στον κόσμο των ηρώων του Ντίσνεϊ.

Ο ήρωάς μας ζει στη Λιμνούπολη και παλεύει χρόνια να φτάσει στην κορυφή και να ξεπεράσει το επιχειρηματικό του πρότυπο, τον Σκρουτζ Μακ Ντακ. Συνήθως, τα σχέδια του δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά δεν πτοείται. Αισιόδοξος από τη φύση του καθώς είναι, διαγράφει τα παλιά και αρχίζει να καταστρώνει με όρεξη το επόμενο σχέδιό του.

Συχνά συνεταιρίζεται με την καπάτσα Τζένυ Μακ Τζετ (Brigitta Mac Bridge στα αγγλικά), μια ανθρωπόμορφη πάπια κι αυτή, που είναι αθεράπευτα ερωτευμένη με τον Σκρουτζ και θέλει να του μπει στο μάτι, δείχνοντάς του ότι μπορεί να τον νικήσει στο δικό του γήπεδο.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/742#ixzz3RV9yCCLs

Ο  ΑΥΡΙΑΝΟΣ  ΚΑΙΡΟΣ  ΣΤΟ  ΛΙΔΟΡΙΚΙ

Παρασκευή
13/2

02:00

-3°C

76%

1 Μπφ Α
3 Km/h

ΚΑΘΑΡΟΣ

08:00

-4°C

94%

1 Μπφ Α
3 Km/h

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ

14:00

8°C

49%

3 Μπφ NA
16 Km/h

ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

20:00

2°C

78%

1 Μπφ NA
3 Km/h

ΚΑΘΑΡΟΣ

 

Λιδορίκι , απόκριες  δεκαετία  του  ‘80 , στο  καφενείο Ευσταθίου , που  τότε  το  είχε  ο  φίλος  Γιώργος  Καρμανιόλας , εμφανίστηκε  , λόγω  των  ημερών , ο  αξέχαστος Βασίλης  Παπανικολάου – Παπαρούκης , ντυμένος  μασκαράς , το  τι  έγινε  το  φαντάζεστε …

Τσικνοπεμπτιάτικο  γλέντι σε  κάποια  Λιδορικιώτικη  ταβέρνα . Γιάννης  Μπουλούμπασης , …Κλώσσας , Γ.Πανάγος  -Μασκόλας , ..Δρόσος  , Ευθ. Γεωργουσόπουλος – Τίτσας , …Κλώσσας , και Γ.Πουρνιάς