Μια παλιά επίκαιρη ανάρτηση....
Σήμερα Τσικνοπέμπτη αλλά λίγοι ενδιαφέρονται με τα όλα όσα μας συμβαίνουν.
Στην Παλιά Αθήνα την Πέμπτη των Απόκρεω (όπως έλεγαν) άφηναν οι νοικοκυρές το κρέας στην κατσαρόλα να κολλήσει την ώρα που το έψηναν για να μυρίσει τσίκνα.
Έτσι πήρε το όνομα Τσικνοπέμπτη.
Θα θυμηθώ την ελαφρώς νεότερη από την Παλιά Αθήνα που έζησα....
Την Τσικνοπέμπτη το βράδυ συνήθως οι νοικοκυρές της αυλής με τα δωμάτια πίσω από την Ομόνοια μαγείρευαν στην μεγάλη κουζίνα της σπιτονοικοκυράς για το βράδυ του γλεντιού.
Μια οικογένεια είμαστε όλοι....
Πέρνανε φωτιά τα τηγάνια και οι κατσαρόλες.....
Παϊδάκια από φρεσκοκαταψυγμένο (χαριτωμένη έκφραση) αρνάκι Ν.Ζηλανδίας προσιτό στην τιμή αλλά μαγειρεμένο δεν έπαιρνες είδηση αν ήταν φρέσκο.... θα μου πείς μπορούσες να το ξεχωρίσεις από τις ελάχιστες
φορές που είχες φάει Ελληνικό....έλα μου ντε...αλλά κουβέντα να γίνεται....
Το γλέντι άρχιζε με αποκριάτικα πειράγματα με κορδέλες.... με κομφετί....με τραγούδι....
Τα πηρούνια ανάβανε και η ρετσίνα δεν μπορούσε να σταθεί στην νταμιτζάνα.....
Προς το τέλος ο χαλβάς του μπακάλη με το λεμόνι και την κανέλα αλλά και το καθαρισμένο μηλαράκι μέσα στο ποτήρι με το κρασί.....
Εβίβα λοιπόν!
No comments:
Post a Comment