Δεκαετία του ‘50 , στο καφενείο Γ. Ανδρίτσου στη Βαθιά η παρέα πίνει τις…μπίρες της . Από αριστερά Κ. Αλεξίου – Φαναράς , Χρ. Γατάκης . Παν.Αποστολόπυλος - Σκράπας και Γ. Ανδρίτσος
Καλημέρα Λιδορικιώτες όλου του κόσμου …
Καλημέρα στους φίλους του χωριού και της εφημερίδας μας ..
ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΗΜΕΡΑ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015
Ανατολή Ήλιου: 06:46
Δύση Ήλιου: 18:25
Σελήνη 16 ημερών
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
μ. Χ.
961
Ο στρατηγός του Βυζαντίου Νικηφόρος Φωκάςαπελευθερώνει το Ηράκλειο της Κρήτης από τους Άραβες.
1876
Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ λαμβάνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το τηλέφωνο.
1910
Γίνεται η πρώτη συνέλευση του Πανελλήνιου Ποδοσφαιρικού Ομίλου, μετέπειτα Παναθηναϊκού, στην κατοικία του 20χρονου Γιώργου Καλαφάτη, στην οδό Δερβενίων 3 στα Εξάρχεια, με συμμετοχή 35 μελών. Έχει προηγηθεί η διάσπαση του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών (Δεκέμβριος 1909, στιγμή κατά την οποία αποφασίζεται η πρώτη μετονομασία του συλλόγου, ενώ θα ακολουθήσει το 1922 η τελική σε ΠΑΟ) και η ιδρυτική συνέλευση του συλλόγου (Ιανουάριος 1910).
1948
Τα Δωδεκάνησα ενσωματώνονται κι επισήμως στην Ελλάδα.
1996
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφασίζει την κατοχύρωση της ονομασίας προέλευσης του τυριού «φέτα» στην Ελλάδα.
2004
Έπειτα από 11 χρόνια, η Νέα Δημοκρατία με αρχηγό τον Κώστα Καραμανλή επιστρέφει στην εξουσία. Εξασφαλίζει άνετη πλειοψηφία 165 εδρών, με ποσοστό 45,36%, έναντι 40,55% και 117 έδρες του ΠΑΣΟΚ, που πριν από δύο μήνες εξέλεξε ως νέο πρόεδρό του τον Γιώργο Παπανδρέου. Το ΚΚΕ καταλαμβάνει 12 έδρες με ποσοστό 5,90% και ο ΣΥΡΙΖΑ 6 έδρες με 3,26%. Εκτός Βουλής μένει και πάλι το ΔΗΚΚΙ που λαμβάνει 1,79% και το νεοϊδρυθέν ΛΑ.Ο.Σ. του Γιώργου Καρατζαφέρη με 2,19%.
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
μ. Χ.
1765
Νισεφόρ Νιεπς, γάλλος εφευρέτης, στον οποίο πιστώνεται η πρώτη σωζόμενη φωτογραφία. (Θαν. 5/7/1833)
1772
Κωνσταντίνος Βέλλιος ή Μπέλλιος, αυστριακός έμπορος, ελληνικής καταγωγής, που έφερε τον τίτλο του βαρώνου. Υπήρξε εθνικός ευεργέτης. (Θαν. 23/12/1838)
1875
Μορίς Ραβέλ, γάλλος συνθέτης. (Μπολερό, Εικόνες από μια έκθεση) (Θαν. 28/12/1937)
ΘΑΝΑΤΟΙ
. Χ.
1938
Ανδρέας Μιχαλακόπουλος, εξέχων φιλελεύθερος πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός για 9 μήνες το διάστημα 1924-1925. (Γεν. 17/5/1875)
1967
Δημήτριος Γόντικας, έλληνας πολιτικός. (Γεν. 1888)
1999
Στάνλεϊ Κιούμπρικ, αμερικανός σκηνοθέτης. («2001: Οδύσσεια του Διαστήματος», «Κουρδιστό Πορτοκάλι», «Η Λάμψη», «Μάτια ερμητικά κλειστά»)(Γεν. 26/7/1928)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/0703#ixzz3Tfhp9x4L
Τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα
Ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης υπογράφει το πρωτόκολλο παράδοσης των Δωδεκανήσων.
Τα Δωδεκάνησα (για την ακρίβεια είναι 14) ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων δεμένα με τις τύχες του Ελληνισμού. Εν τούτοις, μόλις το 1947 ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος.
Εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης δέχθηκαν καταστρεπτικές επιδρομές από τους Πέρσες, τους Σαρακηνούς, τους Βενετούς, τους Γενουάτες, τους Σταυροφόρους και τους Τούρκους (Σελτζούκους και Οθωμανούς). Από το 1309 περιήλθαν στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών και έμειναν υπό την κυριαρχία τους έως το 1522, οπότε καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους. Με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821, τα Δωδεκάνησα επαναστάτησαν, αλλά το 1830 επιστράφηκαν μαζί με τη Σάμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, με αντάλλαγμα την Εύβοια, η οποία ενσωματώθηκε στο ελεύθερο ελληνικό κράτος.
Η κατάληψη των Δωδεκανήσων από τους Ιταλούς το 1912 αναπτέρωσε τις ελπίδες των κατοίκων τους ότι σύντομα τα νησιά θα ενταχθούν στον εθνικό κορμό. Πράγματι, με τη συνθήκη των Σεβρών (10 Αυγούστου 1920) τα Δωδεκάνησα παραχωρούνταν στην Ελλάδα, με εξαίρεση τη Ρόδο, που θα παρέμενε για ένα διάστημα υπό ιταλική διοίκηση. Όμως, η ατυχής έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας έδωσε την ευκαιρία στους Ιταλούς να υπαναχωρήσουν και με την άνοδο του Μουσολίνι προσπάθησαν να τα εξιταλίσουν. Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών (1943), κύριοι των Δωδεκανήσων έγιναν οι Γερμανοί και μετά την παράδοση της Χιτλερικής Γερμανίας (Μάιος 1945), η Μεγάλη Βρετανία.
Ήταν η χρυσή ευκαιρία για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στο ελληνικό κράτος, την οποία η ελληνική διπλωματία δεν έπρεπε να αφήσει να πάει χαμένη. Ήταν απαίτηση του ελληνικού λαού και είχε χυθεί άφθονο ελληνικό αίμα για την εκδίωξη των Γερμανών από τα Δωδεκάνησα. Το θέμα θα λυνόταν οριστικά από τη Διάσκεψη Ειρήνης των νικητριών δυνάμεων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που θα συνερχόταν στο Παρίσι.
Υποστολή της αγγλικής σημαίας στη Ρόδο και έπαρση της ελληνικής.
Η Ελλάδα δια του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη διαμήνυσε ότι θα έθετε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως εθνικές διεκδικήσεις την πρόσκτηση της Βορείου Ηπείρου και των Δωδεκανήσων, τη διευθέτηση των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, ενώ σκόπευε να θέσει και το ζήτημα της Κύπρου στη Μεγάλη Βρετανία. Από τις τέσσερις αυτές εθνικές διεκδικήσεις, μόνο το θέμα των Δωδεκανήσων ευοδώθηκε, χωρίς δυσκολίες και περιπλοκές.
Είναι γνωστό ότι ο Στάλιν και ο Τσόρτσιλ, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, προσπάθησαν να δελεάσουν την Τουρκία, προσφέροντάς της ορισμένα παράκτια νησιά του Αιγαίου, προκειμένου να την πείσουν να βγει στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων ή τουλάχιστον να παραμείνει αυστηρά ουδέτερη. Επιπροσθέτως, ο Στάλιν είχε συνδέσει το θέμα των Δωδεκανήσων με την Τριπολίτιδα (σημερινή Λιβύη), για την οποία η Σοβιετική Ένωση είχε διατυπώσει το αίτημα να της ανατεθεί η εντολή.
Όμως, σε μια απρόσμενη στροφή της πολιτικής της, η Σοβιετική Ένωση συγκατατέθηκε να αποδοθούν τα Δωδεκάνησα στη Ελλάδα, στη συνεδρίαση των Υπουργών Εξωτερικών που προετοίμαζε τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων. Η δήλωση έγινε στις 27 Ιουνίου 1946 από τον Υπουργό Εξωτερικών Βιατσεσλάβ Σκριάμπιν, γνωστότερο ως Μολότωφ, με μοναδικό όρο την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Έτσι, προτού καν συνέλθει η Διάσκεψη Ειρήνης, το θέμα των Δωδεκανήσων είχε λάβει ευνοϊκή τροπή για την Ελλάδα.
Η είδηση για την απόδοση των Δωδεκανήσων στη Ελλάδα χαιρετίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό, σε μια περίοδο που η χώρα βρισκόταν στη δίνη του Εμφυλίου Πολέμου. Η Διάσκεψη της Ειρήνης συνήλθε στο Παρίσι από τις 29 Ιουλίου έως τις 11 Οκτωβρίου 1946, όπου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς και τα θέματα της Βορείου Ηπείρου και της διευθέτησης των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, χωρίς επιτυχία, αφού οι ΗΠΑ δεν θέλησαν να δυσαρεστήσουν τη σύμμαχό τους Σοβιετική Ένωση και τους δορυφόρους της Αλβανία και Βουλγαρία. Η προσπάθεια της Τουρκίας να διεκδικήσει το Καστελόριζο και τη Σύμη έπεσαν στο κενό.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 υπογράφηκε στο Παρίσι η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία, σύμφωνα με την οποία τα Δωδεκάνησα αποδίδονταν στην Ελλάδα, ενώ η Ιταλία υποχρεωνόταν σε αποζημίωση ύψους 105 εκατομμυρίων δολαρίων προς τη χώρα μας. Με επιμονή της σοβιετικής πλευράς, οριζόταν στο κείμενο ότι τα νησιά θα παρέμεναν αποστρατιωτικοποιημένα, πρόβλεψη που θα επικαλεστεί η Τουρκία κατά τρόπο καταχρηστικό μετά το 1974. Από την τουρκική ερμηνεία του κειμένου της ελληνοϊταλικής συνθήκης του 1947, σε συνδυασμό με τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932, θα προκύψει και το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών», που έθεσε η Άγκυρα μετά την Κρίση των Ιμίων το 1996.
Η τελετή παράδοσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από τις βρετανικές αρχές έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 στη Ρόδο μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα. Πρώτος διοικητής των Δωδεκανήσων ανέλαβε ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης, με πολιτικό σύμβουλο τον πανεπιστημιακό και δικαστικό Μιχαήλ Στασινόπουλο, μετέπειτα πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωσης έγινε στις 7 Μαρτίου 1948 και το 1955 τα Δωδεκάνησα έγιναν νομός με πρωτεύουσα τη Ρόδο.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/405#ixzz3Tfi0kbie
Η Εξέγερση της Κροστάνδης
Ο Κόκκινος Στρατός επιτίθεται στην Κροστάνδη
Ανεπιτυχής ανταρσία των σοβιετικών ναυτών κατά των μπολσεβίκων του Λένιν. Ήταν η τελευταία μαζική απόπειρα αμφισβήτησης της κομμουνιστικής διακυβέρνησης στη Ρωσία έως τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 και μάλιστα από ένα τμήμα των Ενόπλων Δυνάμεων που είχε στηρίξει την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917.
Έλαβε χώρα από τις 7 έως τις 17 Μαρτίου 1921 στην Κροστάνδη, που είναι νησιωτική πόλη της βορειοδυτικής Ρωσίας και αποτελεί το σπουδαιότερο λιμάνι της Αγίας Πετρούπολης. Είναι κτισμένη επάνω στο νησί Κότλιν, στο κέντρο του Κόλπου της Φινλανδίας και έχει εξαιρετική στρατηγική σημασία, αφού ελέγχει τη θαλάσσια συγκοινωνία μεταξύ Βαλτικής και Αγίας Πετρούπολης.
Στις αρχές του 1921, τη Ρωσία κυβερνούσε ο Λένιν και οι μπολσεβίκοι, οι οποίοι είχαν εξέλθει νικητές από ένα καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο. Η οικονομική κατάσταση της χώρας ήταν απελπιστική. Η κρατικοποιημένη οικονομία δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες ακόμη και των υποστηρικτών της. Η βιομηχανική παραγωγή είχε μειωθεί κατά 20% σε σχέση με την τσαρική περίοδο, οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις είχαν συρρικνωθεί στο 38% των προεπαναστατικών. Ο πληθωρισμός είχε εκτοξευθεί στα ύψη. Ένα δολάριο ισοδυναμούσε με δύο ρούβλια το 1914, ενώ το 1920 η ανταλλακτική του αξία ήταν ένα προς 1.200. Η άθλια οικονομική κατάσταση είχε οδηγήσει την ύπαιθρο σε αναταραχή, ενώ οι απεργίες και οι συγκρούσεις ήταν καθημερινό φαινόμενο στις μεγάλες πόλεις.
Στις 26 Φεβρουαρίου 1921 οι ναύτες των πολεμικών πλοίων «Πετροπαβλόφσκ» και «Σεβαστοπόλ» αποφάσισαν να παρέμβουν και συνέταξαν ένα κείμενο με 15 θέσεις. Απαιτούσαν, μεταξύ άλλων, από τους μπολσεβίκους περισσότερες πολιτικές ελευθερίες, τερματισμό του πολεμικού κομμουνισμού, ελευθερία δράσης για τα μικρότερα σοσιαλιστικά κόμματα και περιορισμό των μέτρων κατά της μικρής ατομικής ιδιοκτησίας. Στη 1 Μαρτίου το μανιφέστο ενεκρίθη από την ανοιχτή γενική συνέλευση, στην οποία πήραν μέρος χιλιάδες ναύτες, στρατιώτες και πολίτες της Κροστάνδης. Μάταια οι εκπρόσωποι των μπολσεβίκων Καλίνιν και Κούζμιν προσπάθησαν να τους αποτρέψουν, γιατί το πλήγμα για τον Λένιν θα ήταν μεγάλο, καθώς η αμφισβήτηση προήρχετο από τους προλετάριους.
Οι ναύτες, σκληραίνοντας τη στάση τους, προχώρησαν στη σύλληψη των Καλίνιν και Κούζμιν, όταν άρχισαν να καταφθάνουν πληροφορίες από τη Μόσχα για δυναμική επέμβαση του Κόκκινου Στρατού. Αποφάσισαν να αντισταθούν και παρέταξαν 10.000 άνδρες υπό τον μηχανικό πλοίων Στέπαν Πετριτσένκο.
Η απάντηση της Μόσχας ήταν άμεση και δυναμική. Αφού χαρακτήρισε τους εξεγερμένους ναύτες «μικροαστούς αντεπαναστάτες και πιόνια της Γαλλίας», αποφάσισε την καταστολή της ανταρσίας τους. Με εντολή του Λέοντος Τρότσκι, αρχηγού του Κόκκινου Στρατού, εστάλησαν στην Κροστάνδη 50.000 άνδρες, υπό τον στρατάρχη Μιχαήλ Τουχατσέφσκι.
Οι μάχες κράτησαν έως τις 17 Μαρτίου, όταν ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε την πόλη με βαρύτατες απώλειες (περίπου το 1/5 της δύναμής του). Υπό κανονικές συνθήκες η κατάληψη του νησιού θα ήταν αδύνατη, δεδομένης της απόλυτης ναυτικής υπεροχής των εξεγερμένων. Αλλά η παγωμένη θάλασσα τους στέρησε αυτό το πλεονέκτημα, δίνοντας στους άνδρες του Τουχατσέφσκι τη δυνατότητα να κινηθούν επάνω στον πάγο ως στρατός ξηράς.
Μεγάλος αριθμός από τους εξεγερμένους ναύτες εκτελέσθηκε επί τόπου ή μεταφέρθηκε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Σιβηρία, ενώ οι περισσότεροι διέφυγαν στη γειτονική Φινλανδία. Σύμφωνα με τα σοβιετικά αρχεία, ο Κόκκινος Στρατός έχασε 527 άνδρες, ενώ 3285 ήταν οι τραυματίες. Οι απώλειες για τους εξεγερμένους ανήλθαν σε 1000 νεκρούς και 2000 τραυματίες. 2500 συνελήφθησαν και 8000 διέφυγαν στη Φιλανδία.
Η Εξέγερση της Κροστάνδης θορύβησε τον Λένιν και ήταν ένας από τους λόγους που τον οδήγησαν να προβεί σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Στις 21 Μαρτίου 1921 υιοθέτησε τη λεγόμενη Νέα Οικονομική Πολιτική, που περιείχε στοιχεία ελεύθερης οικονομίας.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/225#ixzz3TfiJm2j9
Ανδρέας Μιχαλακόπουλος
1875 – 1938
Επιφανής Αχαιός πολιτικός, νομικός και οικονομολόγος, πρωθυπουργός της Ελλάδας την περίοδο 1924 - 1925.
Γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1875 στην Πάτρα και το 1893 εισήλθε πρώτος στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Λόγω του θανάτου του πατέρα του, Σπήλιου Μιχαλακόπουλου, διαπρεπούς δικηγόρου της Πάτρας, αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει τη στρατιωτική καριέρα και να εγγραφεί στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά το πέρας και των μεταπτυχιακών σπουδών του στη Γερμανία και τη Γαλλία, ανέλαβε το δικηγορικό γραφείο του πατέρα του. Διακρίθηκε και ο ίδιος στο βήμα των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων, ενώ εποχή άφησαν στην αχαϊκή πρωτεύουσα οι δικανικές του μάχες με τον συνάδελφό του Δημήτριο Γούναρη, που επίσης διατέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Μετά την επανάσταση στο Γουδί (1909) συντάχθηκε με τα νέα πολιτικά ρεύματα και εξελέγη βουλευτής Αχαϊοήλιδος στις εκλογές του 1910, 1912 και 1915. Προσχώρησε στο Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου κι έγινε ένα από τα επίλεκτα στελέχη του. Το Μάιο του 1911 ανέλαβε το νεοσύστατο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και εισηγήθηκε πολλές μεταρρυθμίσεις: το νομοθετικό πλαίσιο για τις Ανώνυμες Εταιρείες, το νόμο περί συνεταιρισμών, τη ρύθμιση ζητημάτων αγροτικής ασφάλειας και το νόμο 551/1914, ο οποίος θέσπισε την αντικειμενική ευθύνη των εργοδοτών για τα εργατικά ατυχήματα.
Παραιτήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1915, μετά την παύση του Βενιζέλου από τον Βασιλιά και ακολούθησε τον αρχηγό του στο Κίνημα της Θεσσαλονίκης (1916). Μετά την επάνοδο του Βενιζέλου στην εξουσία το 1917 ανέλαβε διάφορα Υπουργεία, μέχρι την αποτυχία του ιδίου και του κόμματός του στις εκλογές του 1920. Ο Μιχαλακόπουλος έφυγε στο εξωτερικό, ενώ πρωθυπουργός εξελέγη ο πολιτικός και δικανικός του αντίπαλος Δημήτριος Γούναρης.
Επανήλθε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και το κίνημα Πλαστήρα - Γονατά το 1922. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1923, αλλά μετά την απόφαση του Βενιζέλου να εγκαταλείψει την πολιτική, αποφάσισε να αποχωρήσει τους Φιλελευθέρους και να ιδρύσει νέο με την επωνυμία Κόμμα Συντηρητικών Φιλελευθέρων, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Συντηρητικό Δημοκρατικό Κόμμα και εκπροσωπούσε τη δεξιά πτέρυγα του Βενιζελισμού.
Στις 7 Οκτωβρίου 1924 ανέλαβε πρωθυπουργός και συγχρόνως Υπουργός Εξωτερικών και Στρατιωτικών. Κατά τη διάρκεια της σύντομης πρωθυπουργίας του επέλυσε το πρόβλημα ύδρευσης της πρωτεύουσας, συνάπτοντας σύμβαση με την αμερικανική εταιρεία Ούλεν, αλλά τήρησε σκληρή στάση στα εργατικά ζητήματα, καταστέλλοντας βίαια πολλές απεργίες. Στις 26 Ιουνίου 1925 παραιτήθηκε μετά την εκδήλωση πραξικοπήματος από τον στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο. Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας συνέπραξε με τον Γεώργιο Καφαντάρη στην «Ένωσιν Φιλελευθέρων», η οποία κέρδισε τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 1926. Ο Μιχαλακόπουλος ανέλαβε το Υπουργείο Εξωτερικών στην κυβέρνηση Ζαΐμη.
Στις εκλογές της 19ης Αυγούστου 1928, που σήμαναν την επάνοδο του Βενιζέλου στην πολιτική, ο Μιχαλακόπουλος κατήλθε μεμονωμένα με το κόμμα του και κατέλαβε 5 έδρες. Συνεργάστηκε στη συνέχεια με τον Βενιζέλο και ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών έως τον Μάρτιο του 1933. Στις 30 Οκτωβρίου 1930 συνυπέγραψε το Σύμφωνο Ειρήνης και Φιλίας Ελλάδος - Τουρκίας στην Άγκυρα. Στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1933, τις οποίες κέρδισε η αντιβενιζελική παράταξη, το κόμμα του κατέλαβε μόλις 2 έδρες. Στη συνέχεια εξελέγη γερουσιαστής, ενώ δεν έλαβε μέρος στις εκλογές του 1935, συντασσόμενος με τη στάση και των υπολοίπων βενιζελικών κομμάτων.
Στο ζήτημα της παλινόρθωσης της Μοναρχίας τήρησε αντίθετη, αλλά όχι αδιάλλακτη στάση και μετά την επάνοδο του Γεωργίου Β' το 1935 απεκατέστησε φιλικές σχέσεις μαζί του. Μετά τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου 1936 πύκνωσε τις επαφές του με το Στέμμα και τους Άγγλους για την επάνοδο της δημοκρατίας, γεγονός που προκάλεσε την οργή του δικτάτορα Μεταξά, ο οποίος τον συνέλαβε στις 10 Φεβρουαρίου 1938 και τον εξόρισε στην Πάρο, παρά την επιβαρυμένη υγεία του. Μετά από λίγες μέρες προσβλήθηκε από πνευμονία και μεταφέρθηκε εσπευσμένως στον «Ευαγγελισμό», όπου άφησε την τελευταία του πνοή στις 7 Μαρτίου 1938.
Ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος διακρίθηκε για τη ρητορική του δεινότητα στη Βουλή, ενώ ως Υπουργός Εθνικής Οικονομίας έθεσε τις βάσεις για τον αστικό εκσυγχρονισμό της χώρας. Με τον Βενιζέλο συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις για τη Συνθήκη των Σεβρών (1920) και της Λωζάνης (1923), που οριοθέτησαν τα σύνορα της Ελλάδας. Έγραψε πολλές μελέτες νομικού και οικονομολογικού περιεχομένου. Ήταν βιβλιόφιλος, πολύγλωσσος και η βιβλιοθήκη του αριθμούσε 30.000 τόμους. Σήμερα αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πάτρας. Προς τιμήν του, ένας από τους κεντρικότερους δρόμους της Αθήνας φέρει το όνομά του. Η οικία του σώζεται ακόμα και σήμερα στην Πάτρα, στην Πλατεία Όλγας, στην γωνία Αράτου και Ρήγα Φεραίου.
Γνώμες για τον Ανδρέα Μιχαλακόπουλο
Ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος έκαμε στη ζωή του πάντα το εθνικό του καθήκον. Το φωτεινό του πνεύμα είχε ταχθή να φωτίζη την Ελλάδα. Δεν εγνώρισε άλλη μεγαλύτερη φροντίδα. Αυτό θα το χρεωστή αιώνια η Ελλάς στη μνήμη του. Το γεγονός μάλιστα ότι ο Μιχαλακόπουλος έφυγε πικραμένος, το γεγονός αυτό κάνει το χρέος ακόμη μεγαλύτερο και βαρύτερο. Όσο βαρύ όμως και αν είναι το χρέος αυτό θα το βαστάξουμε - κι εμείς ακόμα οι ανεύθυνοι - σαν εξιλαστήριον δώρο, που το χρωστάμε και που πρέπει να το προσφέρουμε στον υπερήφανο και υψηλό βωμό της μνήμης του.
Παναγιώτης Κανελλόπουλος, 1938
Η Γενεά αυτή θα φέρη εις την Ιστορίαν το όνομα του Ελευθερίου Βενιζέλου. Ο Μιχαλακόπουλος ηυτύχησεν ως συνεργάτης του. Από της πρώτης στιγμής ευρέθη εις το πλευρόν του. Χωρίς την σύμπτωσιν της παρουσίας του Μεγάλου Κρητός ίσως ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος να εδέσποζε της εποχής του. Αλλά είναι απολύτως βέβαιον, ότι ως συνεργάτης υπήρξεν απαράμιλλος. Ως συνεργάτης της Κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου τον συνεπλήρωνεν, όσον ουδείς. Και όχι μόνον εις την Κυβέρνησιν, αλλά και εις την Διοίκησιν ήτο έξοχος και εις την Νομοθεσίαν. Όταν ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος ανελάμβανεν Υπουργείον, ήτο βέβαιον, όχι μόνον ότι θα άφινεν ίχνη διαβάσεως, αλλά ότι θα το ανεκαίνιζεν εκ βάθρων. Τούτο συνέβη εις όλα τα Υπουργεία. τα οποία είχεν αναλάβει - Εθνικής Οικονομίας, Γεωργίας, Εξωτερικών.
Γεώργιος Παπανδρέου, 1946
Το πέρασμα τού Ανδρέα Μιχαλακόπουλου μές' από την πολιτική ζωή του τόπου έχει αφήσει πίσω του μιάν αυλακιά πολιτισμού που δύσκολα θα χαθούν τα παρηγορητικά σημάδια της στην κοινοβουλευτική μας παράδοση. Δεν ήταν μονάχα το ήθος και η αρχοντιά του ανθρώπου που τον ξεχώριζαν, ήταν ακόμα η πλατειά και πολυμερής μόρφωσίς του, που τον έφερνε πιο σιμά στον πνευματικό κόσμο της Ελλάδος και τον τοποθετούσε άνετα μέσα στην ατμόσφαιρά του.
Στρατής Μυριβήλης, 1947
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/266#ixzz3TfihcNCy
Σμαρούλα Γιούλη
1934 – 2012
Ηθοποιός και τραγουδίστρια, που διέπρεψε στο μιούζικαλ. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1934. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Δημήτρη Ροντήρη και συνέχισε με χορό και τραγούδι.
Η Σμαρούλα Γιούλη έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο σε ηλικία 9 ετών, το 1943, στη Φωνή της καρδιάς, πλάι στον Αιμίλιο Βεάκη. Ακολούθησαν οι ταινίες Χαμένοι άγγελοι, Τελευταία αποστολή, Το σωφεράκι, Το οργανάκι και δεκάδες ακόμα.
Στο θεατρικό σανίδι εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1948, στην επιθεώρηση των Αλέκου Σακελλάριου - Χρήστου Γιαννακόπουλου Άνθρωποι, άνθρωποι και στη συνέχεια συνεργάστηκε με την Κατερίνα Ανδρεάδη και το Μάνο Κατράκη στο έργο Ο Χριστός ξανασταυρώνεται.
Το 1957 γνωρίστηκε με τον έφεδρο αξιωματικό και μετέπειτα επιτυχημένο θεατρικό επιχειρηματία Βαγγέλη Λειβαδά. Παντρεύτηκαν ένα χρόνο μετά, με κουμπάρους τον Ντίνο Ηλιόπουλο και τον Μίμη Φωτόπουλο, και αποτέλεσαν ένα από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια του καλλιτεχνικού χώρου.
Το 1958 συγκρότησε δικό της θίασο και άρχισε να περιοδεύει, ενώ συνεργάστηκε με πολλούς από τους κινηματογραφικούς της παρτενέρ, όπως τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο, σε ξένες, αλλά κυρίως σε ελληνικές κωμωδίες, πολλές από τις οποίες μεταφέρθηκαν με επιτυχία και στη μεγάλη οθόνη.
Το 1960 απέκτησε δική της θεατρική στέγη και μαζί με το σύζυγό της ανέβασαν πολλά έργα ελλήνων συγγραφέων (Γ. Σουρή, Π. Παλαιολόγου, Σπ. Μελά, Δ. Γιανουκάκη, Δ. Ψαθά, Γ. Ρούσσο, Γ. Τζαβέλλα, Κ. Μουρσελά κ.ά.), αλλά και ξένων (Εντ. Φίλιπο, Α. Νικολάι, Ντ. Φο, Αλ. Χάκετ κ.ά.). Συνεργάστηκε σχεδόν με όλους τους έλληνες σκηνοθέτες, ενώ η ίδια σκηνοθέτησε πρόζες και μουσικά θεάματα, όπως το μιούζικαλ 20 χρόνια Θεοδωράκης, Καφενείον η Ελλάς κ.ά.
Τη δεκαετία του '80 η Σμαρούλα Γιούλη, σε συνεργασία πάντα με τον σύζυγό της, παρουσίασε και πρωταγωνίστησε σε πολλά μιούζικαλ, όπως το Σικάγο, Η γυναίκα της χρονιάς, Μάγκες και Κούκλες, Hello Ντόλυ και αργότερα στο Sweet Charity. Πρωτότυπες για την εποχή, πλούσιες και πολυδάπανες οι μουσικοθεατρικές αυτές παραγωγές, για τις οποίες μετακαλούσε ξένους σκηνοθέτες του είδους, άφησαν να ξεδιπλωθεί το ταλέντο της στο τραγούδι και τον χορό.
Από τη δεκαετία του '90 και μετά έπαιζε όλο και λιγότερο στο θέατρο. Πέθανε στις 7 Μαρτίου του 2012, σε ηλικία 78 ετών, τρεις μήνες μετά τον άδικο χαμό του συζύγου της, Βαγγέλη Λειβαδά.
Φιλμογραφία
- Η φωνή της καρδιάς (1942) [Ζιζή]
- Χαμένοι άγγελοι (1948) [Έλλη]
- Έλα στο θείο... (1950) [Ρούλα Γιορέ]
- Εκείνες που δεν πρέπει ν' αγαπούν (1951) [Καίτη Φλωρά]
- Ο πύργος των ιπποτών (1952) [Μαρίνα Δελαρόσσα]
- Το σωφεράκι (1953) [Λέλα]
- Άνεμος του μίσους (1954)
- Γλέντι - λεφτά κι αγάπη (1955) [Μυρτώ]
- Το οργανάκι του Αττίκ (1955) [Μέλπω]
- Η καφετζού (1956) [Καίτη Γιαβάση-Τσαρδή]
- Θυσία της μάνας (1956) [Αλίκη Τεγά - Δημητρίου]
- Ο γυναικάς (1957) [Άλκη Μποράνη]
- Ο πειρασμός (1957)
- Ραντεβού με τον έρωτα (1957) [Λιλή]
- Της νύχτας τα καμώματα (1957) [Ρούλα Χατζηθεοδωρή]
- 4 νύφες 1 γαμπρός (1958) [Φούλη Προκόπη]
- Κάθ' εμπόδιο για καλό (1958) [Σμαρή (Σμαράγδα)]
- Ο λεφτάς (1958) [Μαίρη Ντέρμα]
- Φτώχεια και αριστοκρατία / Στουρνάρα 288 (1959) [Ντουντού Βράιλα]
- Νύχτες στο Μιραμάρε (1960) [Ασράφ / Λένα]
- Φτωχαδάκια και λεφτάδες (1961) [Μίλη Ντεκρίση]
- Ο Θόδωρος και το δίκανο (1962) [Χριστίνα]
- Μόνο για σένα (1965) [Στέλλα Περωτή]
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/444#ixzz3TfjAVu4W
Mississippi Queen
Η μεγαλύτερη επιτυχία των Mountain, ενός χαρντ ροκ συγκροτήματος από τη Νέα Υόρκη, με σημαντική συνεισφορά στη δημιουργία του χέβι μέταλ τη δεκαετία του '70.
Το τραγούδι γράφτηκε από τον κιθαρίστα Λέσλι Γουέστ και τον ντράμερ Κόρκι Λένγκ και περιέχεται στο άλμπουμ του συγκροτήματος Climbing, που κυκλοφόρησε στις 7 Μαρτίου του 1970, με παραγωγό τον μπασίστα Φέλιξ Παπαλάρντι.
Το Mississippi Queen ξεκινά με το ρυθμικό χτύπημα της αγελαδοκουδούνας (cowbell) του Λενγκ και το ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο κιθαριστικό ριφ του Γουέστ. Οι στίχοι, γραμμένοι από τον Ντέιβιντ Ρία και τον Κόρκι Λενγκ, είναι εμπνευσμένοι από ένα περιστατικό που συνέβη στον Λενγκ, όταν έπαιζε ένα ζεστό καλοκαιριάτικο βράδυ σ' ένα κλαμπ στο νησί Ναντάκετ, που βρίσκεται στ' ανοιχτά της Μασαχουσέτης.
H εμφάνιση στο κλαμπ της φιλενάδας ενός φίλου του από το Μισισιπή, που φορούσε ένα προκλητικό σι θρου, δεν πέρασε απαρατήρητη από μουσικούς και κοινό. Εντελώς ξαφνικά, το ρεύμα σε ολόκληρο το νησί κόπηκε και ο Λενγκ σε μια στιγμή δημιουργικότητας και υπό την επήρεια ναρκωτικών, άρχισε να εκστομίζει τους στίχους για τη Βασίλισσα του Μισισιπή.
Το τραγούδι ξαναήρθε στο προσκήνιο το 2005. Τη χρονιά αυτή διασκευάστηκε από τον Όζι Όσμπορν για το άλμπουμ του Under Cover, ακούστηκε για λίγο στο 24ο επεισόδιο της σειράς κινουμένων σχεδίων The Simpsons και συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ της ταινίας Ντιουκς (The Dukes of Hazzard). Το 2007 εντάχθηκε στο βιντεοπαιγνίδι Guitar Hero III: Legends of Rock και το 2010 στο σάουντρακ της ταινίας του Σιλβέστερ Σταλόνε Οι Αναλώσιμοι (The Expendables).
Στίχοι
Mississippi Queen, If you know what I mean
Mississippi Queen, She taught me everything
Way down around Vicksburg, Around Louisiana way
Lived a cajun lady, Aboard the Mississippi Queen
You know she was a dancer
She moved better on wine
While the rest of them dudes were'a gettin' their kicks,
Buddy, beg your pardon, I was getting mine!
Mississippi Queen, If you know what I mean
Mississippi Queen, She taught me everything
This lady she asked me, If I would be her man
You know that I told her, I'd do what I can
To keep her looking pretty
Buy her dresses that shine
While the rest of them dudes were making their bread
Buddy, beg your pardon, I was losing mine!
You know she was a dancer
She moved better on wine
While the rest of them dudes were'a gettin' their kicks,
Brotha, beg your pardon, I was getting mine!
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/479#ixzz3TfjVG48j
Δεκαετία ‘50 ‘η ‘60 , ο Γ.Ταμβάκης με την παρέα του σε επίσκεψή τους στην “ ντρεστήλα “ – νεροτριβή , στην είσοδο του Βελουχιού
Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
Κυριακή
8/3
02:00
64%
ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΟΣ
Αυξημένη πιθανότητα βροχής
08:00
64%
4 Μπφ BA
24 Km/h
ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
14:00
63%
4 Μπφ BA
24 Km/h
ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
20:00
66%
4 Μπφ BA
24 Km/h
ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
Το δυσκολότερο Σαββατοκύριακο , περνάμε αγαπημένοι μου φίλοι , θεοί και…δαίμονες έχουν βαλθεί να μας..ξεκάνουν , οι δε..” θεσμοί “ , διαβάζετε ..” τρόϊκα “, έχουν βγάλει ..μαχαίρια και διψάνε για…αίμα , βέβαια φταίμε και εμείς γιατί καλός ο ..” τσαμπουκάς “ και η..περηφάνια , αλλά χρειάζεται και λίγη..διπλωματία , για να ξεπεραστεί ..το πρόβλημά μας ..
Πάντως , κάποιος θα πρέπει να ..”συμμαζέψει κάποιους ..” λαλίστατους “ υπουργούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους που βγαίνουν και λένε ό,τι θέλουν και μετά τρέχουν να μαζέψουν τα..” ασυμμάζευτα “ με τα γνωστά αποτελέσματα , απ’ την άλλη δε πλευρά , τους δικούς μας ..” αυτοδιοικητικούς “ τώρα τους έπιασε ο πόνος για τα τοπικά μας προβλήματα , που έχουν..πια ριζώσει , απ’ τα πολλά χρόνια που σέρνονται και φυσικά , βρήκαν πως για όλα αυτά και πολλά άλλα , “φταίει “ ‘οχι ο…Χατζηπετρής “ αλλά ο νέος μας Βουλευτής , που δεν έβγαλε το μαγικό του ραβδάκι να τα λύσει όλα ..
Και μετά φίλοι μου αναρωτιόμαστε γιατί ο τόπος μας , η Φωκίδα και ιδιαίτερα η Δωρίδα έχει μείνει μερικές..χιλιάδες έτη φωτός…παραπίσω …
Κάτι όμως που μας θλίβει ιδιαίτερα , είναι πως η Φιλελεύθερη παράταξη , η Ν.Δ δηλαδή , οσονούπω …” ΠΑΣΟΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ “ , γιατί με το χάλι που επικρατεί , σε λίγο θα κατέβει κι΄ατή στο..3-4 % , και πολύ λέμε , αφού τελικά ο ΕΛΛΗΝΙΚΌΣ ΛΑΟΣ έχει πάψει να τους εμπιστεύεται και θα τους στείλει εκεί όπου τους ταιριάζει …
Γνώμη μας είναι πως θα έπρεπε ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ , ΑΠΌ ΠΑΝΩ ΕΩΣ ΚΑΤΩ , ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΎΝ και να κάνει η παράταξη μια νέα αρχή , κόβοντας τις..” σάπιες “ ρίζες και διώχνοντας όλους τους καλοβολεμένους , που ταλαιπώρησα τον Ελληνικό Λαό και τώρα ζητάνε και τα..” ρέστα “ τους ….
Καλή σας μέρα και καλό Σαββατοκύριακο
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη ….Κ.Κ.-
No comments:
Post a Comment