Λιδωρίκι: EΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ…ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ …

16.3.15

EΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ…ΕΔΩ..ΛΙΔΟΡΙΚΙ …

Δεκαετία του '50, στα απόμερα σημεία του εξοχικού του μπάρμπα Λούη στον Αντώνη , ρίζωνε η Λιδορικιώτικη νεολαία για να απολαύσουν τον " ζύθο τους " που τότε ήταν πολύ της ...μόδας . Μεζές , κλασσικός , στραγαλάκι..σκληρό . αλμυρό , ή δυο φέτες ντομάτα και ένα κοματάκι ..αγγούρι το καλοκαίρι .
Από αριστερά : Αντώνης Πουρνιάς , Γιάννης Δελενίκας , Θανάσης Δελενίκας , Βασίλης Καραγκούνης , Τάκης Ανδρίτσος και Νίκος Κούστας .
Συλλογή Νίκου Κούστα

Λιδορίκι , μάλλον δεκαετία του ‘60 , στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής , γίνονται τα βαφτίσια της κόρης του Αλέκου και της Νίτσας Ντζιούρα , κι’ ο ευτυχής πατέρας , αριστερά γελαστός , πέταξε , κατά το παλιό έθιμο , στον αέρα κέρματα , “ λιανά “ όπως τα λέγαμε , και τα παιδιά “ σκοτώνονται “ ποιος να ..πρωτοπιάσει , δεξιότερα ο Κ.Κουτσούμπας και στην άκρη , μάλλον ο Ηλίας Κ. Κωστοπαναγιώτου .

Καλησπέρα αδέρφια Λιδορικιώτες όλου του κόσμου …

Καλησπέρα στους φίλους μας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης , που καθημερινά μπαίνουν στη σελίδα μας ..

ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016

Ανατολή Ήλιου: 06:33
Δύση Ήλιου: 18:34
Σελήνη 25 ημερών

Πανελλαδική Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας
Γιορτάζει: Χριστόδουλος, Χριστοδούλη.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

μ. Χ.

1872

Διεξάγεται ο πρώτος τελικός ποδοσφαίρου τουΚυπέλλου Αγγλίας, της αρχαιότερης ποοδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο. Οι Γουόντερερς νικούν τους Ρόιαλ Ιντζινίαρς με 1-0 και κατακτούν το τρόπαιο.

1900

Ο βρετανός αρχαιολόγος Άρθουρ Έβανς αρχίζει ανασκαφές στο ανάκτορο της Κνωσού.

1964

Οι ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ αποβιβάζονται στην Κύπρο, μετά τις διακοινοτικές ταραχές του Δεκεμβρίου και τη δημιουργία της Πράσινης Γραμμής στη Λευκωσία.Την ίδια ημέρα η Τουρκική Εθνοσυνέλευση εξουσιοδοτεί την Κυβέρνηση για εισβολή στην Κύπρο.

1967

Εκδίδεται η απόφαση του στρατοδικείου για την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ. Καταδικάζονται σε βαριές ποινές 15 αξιωματικοί και αθωώνονται 13. Η μεγάλη αυτή δίκη κράτησε 100 μέρες (14 Νοεμβρίου 1966 - 16 Μαρτίου 1967).

1978

Η ιταλική τρομοκρατική οργάνωση «Ερυθρές Ταξιαρχίες» ανακοινώνει την απαγωγή του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας Άλντο Μόρο και απειλεί ότι θα τον εκτελέσει αν δεν αποφυλακιστούν όσα μέλη της οργάνωσης έχουν συλληφθεί.

1993

Ο Άρης κατακτά το Ευρωπαϊκό Κύπελλο (πρώην Κύπελλο Κυπελλούχων) στο μπάσκετ. Στον τελικό, που έγινε στο Τορίνο, νίκησε την τουρκική Εφές Πίλσεν με 50-48. Είναι ο πρώτος ευρωπαϊκός τίτλος για την ομάδα της Θεσσαλονίκης.

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ

μ. Χ.

1789

Γκέοργκ Zίμον Ομ, γερμανός φυσικός, που διαμόρφωσε τη θεωρία των ηλεκτρικών ρευμάτων. Το όνομά του δόθηκε στη μονάδα μέτρησης της ηλεκτρικής αντίστασης. (Θαν. 6/7/1854)

1888

Κοσμάς Πολίτης, έλληνας λογοτέχνης,από τους σημαντικότερους πεζογράφους της γενιάς του '30 («Λεμονοδάσος», «Eroica») (Θαν. 27/2/1974)

1925

Λουίς Μιραμόντες, μεξικάνος χημικός, που ανακάλυψε το αντισυλληπτικό. (Θαν. 13/9/2004)

ΘΑΝΑΤΟΙ

μ. Χ.

Τιβέριος, ρωμαίος αυτοκράτορας, επί των ημερών του οποίου σταυρώθηκε ο Ιησούς Χριστός. (Γεν. 16/11/42 π.Χ.)

1957

Κονσταντίν Μπρανκούζι, γαλλορουμάνος γλύπτης, από τους εισηγητές της μοντέρνας γλυπτικής. (Γεν. 19/2/1876)

1979

Ζαν Μονέ, γάλλος οικονομολόγος και πολιτικός, από τους πρωτεργάτες της Ενωμένης Ευρώπης. (Γεν. 9/11/1888)

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/1603#ixzz3UYfqx1fY

Η Σφαγή του Μι Λάι

110

Μία από τις ντροπιαστικότερες σελίδες για τους Αμερικανούς στον πόλεμο του Βιετνάμ, ένα έγκλημα πολέμου, που θα έπρεπε να έχει απασχολήσει κάποιο διεθνές δικαστήριο.

Το απόγευμα της 15ης Μαρτίου 1968 η ομάδα του 25χρονου υπολοχαγού Γουίλιαμ Κάλεϊ διατάσσεται να εκκαθαρίσει το χωριό Μι Λάι (Μάι Λάι όπως το γνωρίζουμε στην Ελλάδα) από τους κομμουνιστές αντάρτες Βιετκόνγκ που το κατείχαν. Η πληροφορία αποδεικνύεται εσφαλμένη. Στο χωριό αυτό του Νοτίου Βιετνάμ βρίσκονται μόνο γυναικόπαιδα και ανήμποροι ηλικιωμένοι. Την επομένη το πρωί (16 Μαρτίου) οι στρατιώτες του Κάλεϊ, με προϋπηρεσία μόλις τριών μηνών στο αφιλόξενο Βιετνάμ, κατασφάζουν με πρωτοφανή αγριότητα τους αμάχους. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των θυμάτων κυμαίνεται από 350 ως 500.

Το περιστατικό μένει κρυφό από το Πεντάγωνο για ένα χρόνο σχεδόν, έως ότου έλθει στο φως από τα δημοσιεύματα του διακεκριμένου δημοσιογράφου Σέιμουρ Χερς (γνωστού στις μέρες μας από την αποκάλυψη του κολαστηρίου Αμπού Γκράιμπ στο Ιράκ) και την επιμονή ενός επαναπατρισθέντος εφέδρου, που βομβαρδίζει με επιστολές την αμερικανική κυβέρνηση. Διατάσσεται, τελικά, δικαστική έρευνα και πέντε στρατιώτες κάθονται στο εδώλιο του στρατοδικείου.

Η δίκη αρχίζει στις 17 Νοεμβρίου 1970 και η απόφαση της 31ης Μαρτίου 1971 ενοχοποιεί μόνο τον επικεφαλής της σφαγής, τον υπολοχαγό Κάλεϊ. Ο υπολοχαγός υποστήριξε ότι εκτελούσε διαταγές ανωτέρων του, γεγονός που αρνήθηκε ο διοικητής του, λοχαγός Έρνεστ Μεντίνα, που κατέθεσε ως μάρτυρας. Καταδικάζεται σε ισόβιο κάθειρξη το 1971, η οποία μετατρέπεται σε πρόσκαιρη κάθειρξη 20 ετών και στη συνέχεια 10 ετών, με απόφαση του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου στις 16 Φεβρουαρίου 1973.

Ο Κάλεϊ θα παραμείνει στη φυλακή (στην πραγματικότητα σε κατ' οίκον περιορισμό στο διαμέρισμά του στο στρατόπεδο Φορτ Μπένιγκ της Τζόρτζια) μόλις τρεισήμισι χρόνια και στη συνέχεια θα λάβει χάρη από τον πρόεδρο Νίξον. Σήμερα, ο Ουίλιαμ Κάλεϊ ζει στο Κολάμπους της Τζόρτζια και είναι ιδιοκτήτης κοσμηματοπωλείου. Σύμφωνα με τους οικείους του, πάσχει από αϋπνίες, εξαιτίας των τύψεως συνειδήσεως.

Η «Σφαγή του Μι Λάι» ήταν καταστροφική για την εικόνα των ΗΠΑ. Γιγάντωσε το αντιπολεμικό κίνημα στο εσωτερικό της χώρας και φούντωσε τον αντιαμερικανισμό στον υπόλοιπο κόσμο.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/213#ixzz3UYg1GVQg

Η «ΓΕΝΝΗΣΗ» ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ

Το Κύπελλο Αγγλίας είναι ο αρχαιότερος ποδοσφαιρικός θεσμός του κόσμου, με την αίγλη του να ξεπερνά τα σύνορα του νησιού, εδώ και πολλά χρόνια. Η απόφαση για τη δημιουργία του πάρθηκε στις 20 Ιουλίου 1871 στα γραφεία του λονδρέζικου περιοδικού The Sportsman, έπειτα από πρόταση του επίτιμου γραμματέα της Αγγλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Τσαρλς Άλκοκ.

Η πρώτη διοργάνωση ξεκίνησε λίγους μήνες αργότερα, με τη συμμετοχή 15 ομάδων. Ο τελικός έγινε στις 16 Μαρτίου του 1872 στο Κένινγκτον Οβάλ του Λονδίνου. 2000 θεατές πλήρωσαν από ένα σελίνι για να παρακολουθήσουν το μεγάλο αγώνα, με αντιπάλους τους Wanderers και τους Royal Engineers.

Οι Wanderers αποτελούνταν από πρώην φοιτητές και μαθητές δημόσιων σχολείων της Αγγλίας, με αρχηγό τον εμπνευστή της διοργάνωσης Τσαρλς Άλκοκ, ενώ οι Royal Engineers από αξιωματικούς του Μηχανικού του Αγγλικού Στρατού.

Ο αγωνιστικός χώρος του γηπέδου δεν είχε τη μορφή που ξέρουμε σήμερα. Οριζόντια δοκάρια δεν υπήρχαν, όπως και δίχτυα, παρά μόνο δύο κάθετα δοκάρια σε κάθε τέρμα. Από πλευράς κανονισμών, το πέναλτι ήταν κάτι άγνωστο στους ποδοσφαιριστές εκείνης της εποχής.

Οι Wanderers παρουσίασαν καλύτερο σύνολο και νίκησαν 1-0 τους αντιπάλους τους, σηκώνοντας την πρώτη κούπα της διοργάνωσης, που κόστισε 20 λίρες. Το γκολ σημειώθηκε με διαγώνιο σουτ του Μόρτον Μπέιτς, αφού ο βασιλιάς της ντρίμπλας αιδεσιμότατος Βιντάλ άδειασε την άμυνα των Engineers.

Οι Royal Engineers είχαν την ατυχία να χάσουν από το 10^ο λεπτό τον υπολοχαγό Κρίσγουελ, λόγω τραυματισμού στην ωμοπλάτη και να συνεχίσουν τον αγώνα με 10 παίκτες, αφού αλλαγές δεν επιτρέπονταν.

Οι συνθέσεις των ομάδων

WANDERERS: Γουέλτς, Αλκοκ, Μπετς, Μπόνσορ, Μπόουεν, Κρέικ, Χούμαν, Λούμποκ, Τόμσον, Βιντάλ, Γούλαστον.
ROYAL ENGINEERS: Λγος Μάριντιν, Λγος Μέριμαν, Υπλγος Αντισον, Υπλγος Κρίσγουελ, Υπλγος Μίτσελ, Υπλγος Τέιλιουρ, Υπλγος Ριτς, Υπλγος Γκούντουιν, Υπλγος Μούιρχεντ, Υπλγος Κότερ, Υπλγος Μπογκλ.

Διαιτητής: Α. Στερ (Άπτον Παρκ)

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/76#ixzz3UYgK3tBt

Eugene the Jeep

Χάρτινος ήρωας, που γεννήθηκε από το πενάκι του αμερικανού κομίστα Έλζι Κράισλερ Σίγκαρ (1894-1938), δημιουργού του Ποπάι. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στις 16 Μαρτίου 1936 στο κόμικ-στριπ Thimble Theater, που δημοσιευόταν σε πολλές αμερικάνικες εφημερίδες με πρωταγωνιστή τον Ποπάι, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του '40 συμμετείχε σε ταινίες κινουμένων σχεδίων δίπλα στον θρυλικό ναύτη.

Ο Ευγένιος ήταν δώρο στη φιλενάδα του Ποπάι, Όλιβ Όιλ, από τον θείο της Μπεν, που τον ανακάλυψε σε ένα ταξίδι του στην Αφρική. Πρόκειται για ένα αλλόκοτο ζώο με υπερφυσικές ικανότητες, στο μέγεθος του σκύλου. Είναι κίτρινος με αρκουδίσιο πρόσωπο, μεγάλη μύτη και μακριά ουρά και περπατάει μόνο με τα πισινά πόδια. Έχει κοιλιά και τρέφεται αποκλειστικά με ορχιδέες.

Η μόνη λέξη που μπορεί να εκφέρει είναι Jeep, αλλά επικοινωνεί θαυμάσια με τη γλώσσα του σώματος. Λέει πάντα την αλήθεια, είναι πολύ έξυπνος και πάντα βοηθάει τον Ποπάι και την Όλιβ στις δύσκολες καταστάσεις. Έχοντας την ικανότητα της τηλεμετοφοράς, μπορεί να εξαφανισθεί από ένα μέρος και να εμφανισθεί σε ένα άλλο, μπορεί να περνά μέσα από τοίχους και να περπατά με άνεση πάνω σε ταβάνια.

Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο χάρτινος ήρωας δάνεισε το δεύτερο συνθετικό του ονόματός του στα στρατιωτικά οχήματα Jeep. Νονοί του, οι αμερικανοί στρατιώτες στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή είχαν την ικανότητα να πηγαίνουν παντού.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/339#ixzz3UYgbB8iZ

Βάτσλαφ Τάλιχ

1883 – 1961

Βάτσλαφ Τάλιχ

Από τους κορυφαίους αρχιμουσικούς του 20ου αιώνα, αν και αρκετά υποτιμημένος. Χαρισματική προσωπικότητα, με απίστευτη ενέργεια και ακλόνητη αφοσίωση στη μουσική, ανέδειξε τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Τσεχίας ως ένα από τα κορυφαία μουσικά σύνολα του μεσοπολέμου.

Ο Βάτσλαφ Τάλιχ (Vaclav Talich) γεννήθηκε στο Κρόμεριτς της Μοραβίας στις 28 Μαΐου 1883. Η πατρίδα του τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία και σήμερα στην Τσεχία. Γεννημένος σε μουσική οικογένεια, σπούδασε βιολί στο Ωδείο της Πράγας και σε ηλικία 20 ετών ανέλαβε εξάρχων (πρώτο βιολί) στη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου. Γρήγορα, όμως, γοητεύτηκε από τον ούγγρο αρχιμουσικό της ορχήστρας Άρτουρ Νίκις (από τους κορυφαίους μαέστρους όλων των εποχών, 1855-1922) και αποφάσισε να ασχοληθεί με τη διεύθυνση ορχήστρας.

Σπούδασε διεύθυνση ορχήστρα με τον Άρτουρ Νίκις και θεωρητικά με τον συνθέτη Μαξ Ρέγκερ. Μετά την ανεξαρτησία της Τσεχοσλοβακίας διηύθυνε για πρώτη φορά στις 30 Οκτωβρίου 1918, τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Τσεχίας (την οποία είχε ιδρύσει ο Άντονιν Ντβόρζακ το 1896) στο συμφωνικό ποίημα του Γιόζεφ Σουκ Ζράνι (Τελειοποίηση) και από τον επόμενο χρόνο χρόνο έγινε αρχιμουσικός της. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως το 1941 και δημιούργησε μία ορχήστρα διεθνούς επιπέδου, από τις κορυφαίες του μεσοπολέμου. Το 1935 ανέλαβε υπεύθυνος όπερας στο Εθνικό Θέατρο της Τσεχίας και από τη θέση αυτή ανέδειξε τα έργα πολλών τσέχων μουσουργών, όπως του Λέος Γιανάτσεκ. Παράλληλα, τη διετία 1926 ανέλαβε τη διεύθυνση της Σκωτικής Ορχήστρας στη Γλασκώβη και στη συνέχεια της Ορχήστρας της Εταιρείας Κοντσέρτων της Στοκχόλμης έως το 1936.

Μετά τη γερμανική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, το 1938, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Τάλιχ παρέμεινε αρχιμουσικός στη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Τσεχίας έως το 1941 και επικεφαλής του Εθνικού Θεάτρου έως τον Μάιο του 1944, όταν απαλλάχθηκε των καθηκόντων του, αρνούμενος να δεχθεί τα συγχαρητήρια του κατοχικού διοικητή της Τσεχοσλοβακίας, έπειτα από μία παράσταση του Φιντέλιο του Μπετόβεν.

Μετά την απελευθέρωση της Τσεχοσλοβακίας από τον Ναζιστικό ζυγό, ο Τάλιχ κατηγορήθηκε για συνεργασία με τον εχθρό, αν και δεν υπήρχε κανένα στοιχείο εις βάρος του. Τουναντίον από έγγραφα που ήρθαν αργότερα στη δημοσιότητα αποκαλύφθηκε ότι οι Γερμανοί τον θεωρούσαν αναξιόπιστο και τον είχαν θέσει υπό παρακολούθηση. Προφανώς, οι συμπατριώτες του δεν του συγχώρεσαν τη στάση που τήρησε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, όταν προτίμησε να αφοσιωθεί στην τέχνη του και να κλείσει τα μάτια μπροστά στο δράμα που βίωνε ο τσεχοσλοβάκικος λαός. Η στάση του αυτή θύμιζε αρκετά τη συμπεριφορά ενός άλλου συναδέλφου του εκείνης της εποχής, του γερμανού αρχιμουσικού Βίλχελμ Φουρτβέγκλερ. Ο Τάλιχ φυλακίστηκε για περίπου δύο μήνες, αλλά αφέθηκε ελεύθερος ελλείψει στοιχείων.

Αμέσως μετά επανήλθε στα μουσικά δρώμενα, αναλαμβάνοντας και πάλι τη διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου της Πράγας, για να εκδιωχθεί το 1948, με την άνοδο των κομμουνιστών στην εξουσία και την ανάληψη του Υπουργείου Πολιτισμού από τον ορκισμένο εχθρό του Ζντένεκ Νέγιεντλι, που ήταν ένας από τους γνωστότερους μουσικολόγους της χώρας. Ο Τάλιχ μετακόμισε από την Πράγα στην Μπρατισλάβα και ανέλαβε τη διεύθυνση της νεοσύστατης Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Σλοβακίας. Μετά την απομάκρυνση του Νέγιεντλι από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1950, ο Τάλιχ επανέκαμψε στην κεντρική μουσική σκηνή της Πράγας. Τον Νοέμβριο του 1954 διηύθυνε για τελευταία φορά τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Τσεχίας, που είχε χάσει την παλιά της αίγλη, αλλά παρέμεινε και παραμένει ένα μουσικό σύνολο υψηλού επιπέδου. Το 1957 ο Τάλιχ ανακηρύχθηκε Εθνικός Καλλιτέχνης, η μεγαλύτερη τιμητική διάκριση για να ένα καλλιτέχνη στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία.

Πέθανε στις 16 Μαρτίου 1961, σε ηλικία 78 ετών, στο Μπερούν της Τσεχοσλοβακίας, όπου είχε αποτραβηχτεί τα τελευταία χρόνια, λόγω προβλημάτων υγείας.

Ο Βάτσλαφ Τάλιχ διακρίθηκε κυρίως για τις ερμηνείες του σε έργα τσέχων συνθετών, όπως των Άντονιν Ντβόρζακ, Μπέντριχ Σμέτανα και Γιόζεφ Σουκ, ενώ ανέδειξε το οπερατικό έργο του Λέος Γιανάτσεκ. Από τους επιφανείς μαθητές του στη διεύθυνση ορχήστρας συγκαταλέγονται οι συμπατριώτες του Κάρελ Άντσερλ (1908-1973) και Μίλαν Μούντσλιγκερ (1923-1986), ο καναδός Ιβάν Ρομανόφ (1914-1997) και ο αυστραλός σερ Τσαρλς Μάκερας (1925-2010).

Ένας αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 1999 φέρει το όνομά του, Τάλιχ (11201 Talich).

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/424#ixzz3UYgvfEse