Οι περισσότεροι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας γνώριζαν τέχνες... υφαντουργοί....ταπητουργοί κ.λ.π.
Έμεναν στην Καισαριανή στον Βύρωνα στους Ποδαράδες την Νέα Ιωνία δηλαδή την Κοκκινιά κ.λ.π.
Δημιουργήθηκε έξυπνα η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων και άρχισε να ψάχνει για επενδυτές....ο πρώτος πρόεδρος ήταν ξένος αλλά μεγάλος Φιλέλληνας ο Μοργκεντάου.
Διαβάζουμε κάποιες φορές ονόματα δρόμων στην Αθήνα και απορούμε ποιοί να ήταν οι τιμώμενοι.
Στις παραπάνω συνοικίες έγιναν τα πρώτα εργοστάσια οι πρώτες βιοτεχνίες...
Μια από αυτές τα κλωστοϋφαντουργία Μουταλάσκη όπου δούλευε η αδερφή του παππού...
Ποδαράτο Νέα Ιωνία Ριζούπολη ....ξυπνούσε αξημέρωτα όπως μας έλεγε και γύριζε βράδυ.
Η Μουταλάσκη πήρε το όνομα από την πατρίδα του ιδιοκτήτη Τσαλίκογλου την Μουταλάσκη Καππαδοκίας.
Ήρθε στην Ελλάδα με την ανταλλαγή και έφερε μαζί του μερικούς ξύλινους αργαλειούς.
Οι εργάτες μεταξύ τους ήταν πολύ δεμένοι και έλεγαν τα καλύτερα για την οικογένεια Τσαλίκογλου.
Με τα χρόνια η Μουταλάσκη συγχωνεύθηκε με την Πειραϊκή Πατραϊκή...φυσικά σήμερα δεν υπάρχουν όπως και άλλες πολλές επιχειρήσεις όπως και επενδυτές.
Ανεργία μόνον και άχρηστες Κυβερνήσεις παλιές και νέες.
Η Επιτροπή για τους πρόσφυγες έδινε μεγάλα οικόπεδα με συμβολική τιμή χάρισμα θα λέγαμε σε επιχειρηματίες στην Νέα Ιωνία....στον Πειραιά...στον Βύρωνα κ.λ.π.
όπου υπήρχαν πρόσφυγες προκειμένου να γίνουν εργοστάσια.
Υπήρχε ρήτρα όμως ....μέσα σε τρία χρόνια έπρεπε να αρχίσει η λειτουργία και παραγωγή διαφορετικά θα τους αφαιρούσαν την κυριότητα.
No comments:
Post a Comment