ΩΔΗ ΣΤΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΣ ..

 

 

 

 

Η μάνα κλαίει…κι’ οδύρεται , κάθε που…αναθυμιέται ,
της…γλυκοκόρης τους καημούς , τα βάσανα , τους πόνους ,
μεσ’ το ταξίδι που κρατάει τριάντα..τόσους..χρόνους ,
κι’ είν η πληγή …ολάνοιχτη κι’ ο πόνος δεν…περνιέται…

                          *                  *

Μετράει στις ..ράχες , στα.. βουνά..κορμιά ..παλικαρίσια ,
στο υπέρτατο καθήκον τους που πέσαν…ανδρειωμένα…
με μια σημαία Ελληνική στα χέρια τα…σφιγμένα..
τους πρέπει να φυτέψουμε της…δόξας …κυπαρίσσια…

                          *                    *

Σφίξτε αδέρφια τη..γροθιά , όσοι κι’ αν ‘ρθουν χειμώνες ,
Όσες ζωές κι’ αν …ξοδευτούν στης λευτεριάς το…πάθος…
Κανένας δεν θα ξεχαστεί , κανείς νεκρός..μονάχος…
Όλοι τους θα ναι..ΑΘΑΝΑΤΟΙ , για πάντα , στους…ΑΙΩΝΕΣ…

Λιδορίκι 22 07 07 Κ.-