ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ
Γυμναστικές επιδείξεις έτους 1957 του Γυμνασίου μας , στο γυμναστήριο μπροστά απ' το τότε Γυμνάσιο και νυν Δημοτικό . Αναγνωρίστηκαν : Πρώτος από δεξιά Κώστας Κρικέλας από Λευκαδίτι και δεύτερος Γιώργος Κυριαζής από Τολοφώνα .
*******
Καλησπέρα Λιδορικιώτες όλου του κόσμου ..
Καλησπέρα φίλοι του χωριού μας και της εφημερίδας του
ΠΕΜΠΤΗ ΣΗΜΕΡΑ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015
Ανατολή Ήλιου: 06:00
Δύση Ήλιου: 20:51
Σελήνη 2 ημερών
- NEO!Γιορτάζουν: Θεόδουλος, Θεοδούλη, Λεόντιος, Λεοντία, Υπάτιος, Υπατία.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
μ. Χ.
1815
Η Μάχη του Βατερλό. Οι ενωμένες δυνάμεις Βρετανών και Πρώσων, υπό τους στρατηγούς Ουέλινγκτον και Μπλίχερ αντίστοιχα, συντρίβουν τις γαλλικές δυνάμεις, των οποίων ηγείται ο αυτοκράτορας Ναπολέων Βοναπάρτης.
1904
Ο υπουργός Παιδείας, Σπυρίδων Στάης, σκοτώνει σε μονομαχία τον βουλευτή Τρικάλων Κόκο Χατζηπέτρο.
1932
Ιδρύεται στη Γενεύη η FIBA, η παγκόσμια ομοσπονδία του μπάσκετ. Μεταξύ των οκτώ ιδρυτικών μελών είναι και η Ελλάδα, που εκπροσωπείται από τους Συμεών Μαυροσκούφη και Γεώργιο Αμπατζίογλου.
1953
Το Τάγμα του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Κορέας αποκρούει ισχυρή επίθεση κινεζικού συντάγματος κατά του υψώματος Χάρι (ύψ. 440). (Πόλεμος της Κορέας)
1961
Κατά τη διάρκεια ανασκαφών στην Καισαρεία του Ισραήλ, ανακαλύπτεται μία πλάκα με το όνομα του Πόντιου Πιλάτου, η οποία αποτελεί την πρώτη ένδειξη ύπαρξης του ιστορικού αυτού προσώπου.
1989
Διενεργούνται ταυτόχρονα στην Ελλάδα εθνικές εκλογές και ευρωεκλογές. Στις βουλευτικές, πρώτο κόμμα αναδεικνύεται η Νέα Δημοκρατία με 44,2% χωρίς να σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ με 39,1% και ο Συνασπισμός με 13,1%. Στις ευρωεκλογές, η ΝΔ είναι και πάλι πρώτο κόμμα με 40,4% έναντι 35,9% του ΠΑΣΟΚ και 14,3% του Συνασπισμού
ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ
μ. Χ.
1929
Γιούργκεν Χάμπερμας, γερμανός κοινωνιολόγος και φιλόσοφος.
1942
Πολ Μακάρτνεϊ, άγγλος τραγουδοποιός. (Beatles, Wings)
1943
Ραφαέλα Καρά, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Ραφαέλα Πελόνι, ιταλίδα σόου-γούμαν. («Canzonissima», «A far l' amore comincia tu»)
ΘΑΝΑΤΟΙ
μ. Χ.
741
Λέων Γ' ο Ίσαυρος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου.(Γεν. 685)
1926
Όλγα Κονσταντίνοβνα της Ρωσίας, σύζυγος του Γεωργίου Α', βασίλισσα των Ελλήνων. (Γεν. 3/9/1851)
2010
Ζοζέ Σαραμάγκου, πορτογάλος συγγραφέας, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1998. (Γεν. 16/11/1922)
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/almanac/1806#ixzz3dPoeGkQt
Η Μάχη του Βατερλό
Πίνακας του Γουίλιαμ Χολμς Σάλιβαν
854
Αποφασιστικής σημασίας μάχη, που κατέληξε στην ήττα του Ναπολέοντα κι έβαλε τέλος σε μια σειρά πολέμων, που διήρκεσαν σχεδόν 23 χρόνια, μεταξύ της Γαλλίας και άλλων δυνάμεων της Ευρώπης. Έλαβε χώρα στο Βατερλό, μία τοποθεσία 20 χιλιόμετρα έξω από τις Βρυξέλλες, στις 18 Ιουνίου 1815.
Μετά την εξορία του στη νήσο Έλβα, ο Ναπολέων επανήλθε στο θρόνο και κυβέρνησε για 100 ημέρες τη Γαλλία από τον Μάρτιο του 1815. Με το φάντασμά του να πλανάται πάνω από την Ευρώπη, η Αγγλία και η Πρωσία ήθελαν να τελειώνουν μαζί του, προτού σταθεροποιήσει την εξουσία του. Ο Ναπολέων από την πλευρά του επεδίωξε να πλήξει τους δύο βασικούς του αντιπάλους προτού κατορθώσουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους.
Η στρατιά του Ναπολέοντα, με αρχηγούς τους Νέι και Γκρουσί, αριθμούσε 72.000 άνδρες, ενώ οι συνασπισμένες δυνάμεις 68.000 βρετανο-ολλανδούς υπό τον Άρθουρ Γουέλσλι Α' Δούκα του Ουέλιγκτον και 45.000 πρώσους υπό τον Γκέμπαρτ φον Μπλύχερ.
Τρεις μέρες πριν από την αποφασιστική μάχη, οι στρατηγοί του Ναπολέοντα νίκησαν τους πρώσους στο Λινί, ενώ καθήλωσαν τον Δούκα του Ουέλιγκτον στο Κατρ-Μπα. Ο στρατάρχης Γκρουσύ δεν κατόρθωσε να συντρίψει τους πρώσους και εγκλωβίστηκε στη Βαβρ από την οπισθοφυλακή τους, δίνοντας την ευκαιρία στον Μπλύχερ να ενωθεί με τον Ουέλιγκτον.
Ο Δούκας του Ουέλιγκτον ήθελε να παρασύρει τον Ναπολέοντα στο Βατερλό, όπου μπορούσε να οχυρώσει καλύτερα τον στρατό του. Ο Ναπολέοντας έκανε ένα σοβαρό σφάλμα το πρωί της 18ης Ιουνίου. Καθυστέρησε να επιτεθεί μέχρι το μεσημέρι, προκειμένου να στεγνώσει το λασπωμένο έδαφος από την κατακλυσμιαία βροχή που είχε προηγηθεί. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στους πρώσους του Μπλύχερ να φθάσουν στο Βατερλό και να ενισχύσουν τον Ουέλιγκτον.
Η μάχη ξεκίνησε τελικά στις 11 το πρωί και μέχρι τις 6 το απόγευμα, οι Γάλλοι είχαν την πρωτοβουλία, αλλά οι κατά κύματα επιθέσεις τους απέτυχαν να δημιουργήσουν ρήγματα στο κέντρο των συμμαχικών δυνάμεων, εξαιτίας της έλλειψης συντονισμού μεταξύ ιππικού και πεζικού. Η εμφάνιση των Πρώσων στο πεδίο της μάχης και η πίεση που ασκούν στην ανατολική πτέρυγα του Ναπολέοντα αναγκάζει τον Ναπολέοντα να μεταφέρει δυνάμεις από το μέτωπο κατά του Ουέλιγκτον.
Στις 6 το απόγευμα ο στρατάρχης Νέυ με μία συνδυασμένη επίθεση πυροβολικού, ιππικού και πεζικού δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στο κέντρο των συμμαχικών δυνάμεων, που υφίστανται σημαντικές απώλειες. Ο Νέυ ζητά από τον Ναπολέοντα ενισχύσεις για να αποτελειώσει τον Ουέλιγκτον. Ο Ναπολέων απορρίπτει το αίτημα, επειδή ήταν απασχολημένος με την απόκρουση των πρώσων και μόνο μετά τις 7 το βράδυ μπόρεσε να στείλει ένα περιορισμένο αριθμό στρατιωτών από την αυτοκρατορική φρουρά.
Στο μεταξύ, ο Δούκας του Ουέλιγκτον κατορθώνει να αναδιοργανώσει τις δυνάμεις του και με τη βοήθεια των πρώσων να περάσει στην αντεπίθεση. Στις 8 το βράδυ η συμμαχική προέλαση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και σε συνδυασμό με τις επιθέσεις των πρώσων από την ανατολική πλευρά, προκαλεί πανικό στον γαλλικό στρατό και την άτακτη υποχώρησή του.
Στις 9 το βράδυ ο Μπλίχερ και ο Δούκας του Ουέλιγκτον συναντήθηκαν στο πανδοχείο «Η Ωραία Συμμαχία» και κήρυξαν το τέλος της μάχης. Οι απώλειες των συνασπισμένων δυνάμεων ανήλθαν σε 22.000 νεκρούς και τραυματίες, ενώ οι γάλλοι μέτρησαν 25.000 νεκρούς και τραυματίες, καθώς και 8.000 αιχμαλώτους. Τόσο λυσσώδης ήταν η μάχη, ώστε σε ένα χώρο μόλις 5 τετραγωνικών χιλιομέτρων έκειτοντο 47.000 νεκροί και τραυματίες.
Η Μάχη στο Βατερλώ σήμανε το τέλος των πολιτικών φιλοδοξιών του Ναπολέοντα και την κατάλυση της Αυτοκρατορίας του. Οι σύμμαχοι τον εξόρισαν στο νησί της Αγίας Ελένης, όπου άφησε την τελευταία του πνοή το 1821.
Τα αίτια της ήττας του Ναπολεόντα εντοπίζονται στην αριθμητική υπεροχή των αντιπάλων του, στην άριστη συνεργασία Μπλίχερ και Ουέλιγκτον και στο καθοριστικό λάθος, όπως αποδείχθηκε, του στρατάρχη Γκρουσύ, όταν δεν κατόρθωσε να καταδιώξει τους Πρώσους, με αποτέλεσμα να δώσει την ευκαιρία στον Μπλίχερ να ενωθεί με τις δυνάμεις του Ουέλιγκτον.
Ήταν, όμως, προφανές, ότι ο Ναπολέων με καταβεβλημένες τις σωματικές και πνευματικές του δυνάμεις δεν ήταν ο φόβος και ο τρόμος του παρελθόντος. Επιπλέον, ο γαλλικός λαός κατάκοπος από τους πολυετείς αγώνες είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ της ειρήνης.
Μετά τη ήττα του Ναπολέοντα οι σύμμαχοι απομονώνουν τη Γαλλία και χωρίζουν την Ευρώπη σε τρεις ζώνες επιρροής, την αυστριακή, την πρωσική και την ρωσική, ενώ η Μεγάλη Βρετανία ισχυροποιεί την αποικιακή της αυτοκρατορία.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/155#ixzz3dPopT4mt
Ραμαζάνι
29
Είναι ο ένατος μήνας του ισλαμικού έτους, κατά τον οποίο, σύμφωνα με την παράδοση, «παραδόθηκε το Κοράνι ως οδηγός των ανθρώπων» («Ραμαντάν» στα αραβικά, «Ραμαζάν» στα τουρκικά). Ο μήνας αυτός είναι ιερός για τους Μουσουλμάνους, καθώς επιβάλλεται να τηρούνται ορισμένοι κανόνες, που έχουν χαρακτήρα εξιλασμού και υπακοή στις εντολές του Θεού (Αλλάχ). Το 2015 το Ραμαζάνι αρχίζει στις 18 Ιουνίου και τελειώνει στις 16 Ιουλίου. Θυμίζει, τηρουμένων των αναλογιών, τη χριστιανική Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Ο μήνας του Ραμαζανιού είναι το διάστημα, όπου οι Μουσουλμάνοι απέχουν από τα... πάντα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Από το πρωί έως τη δύση του ηλίου, δεν τρώνε, δεν πίνουν, δεν καπνίζουν και δεν κάνουν σεξ, ώστε να πετύχουν πλήρη σωματική και πνευματική κάθαρση. Δεν φθάνει μόνο η απόλυτη νηστεία κατά τη διάρκεια της ημέρας για να εκτελέσει ο πιστός το καθήκον του απέναντι στον Θεό. Θα πρέπει να μην υποπέσει και σε ορισμένα αμαρτήματα, όπως το ψέμα, η συκοφαντία, η ζηλοφθονία, η πλεονεξία και η ψευδομαρτυρία.
Το Ραμαζάνι είναι περίοδος αναγέννησης κι ένα από τα πέντε κύρια καθήκοντα του καλού μουσουλμάνου. Μετά τη Δύση επιτρέπονται τα πάντα, αφού οι πιστοί προσευχηθούν και καθίσουν στο τραπέζι για το δείπνο, που ονομάζεται «ιφτάρ». Στη συνέχεια επισκέπτονται φίλους και γνωστούς, ενώ πολλοί μουσουλμάνοι ξαγρυπνούν προσευχόμενοι έως την επόμενη αυγή. Από τα μεσάνυχτα ως την ανατολή του ηλίου προβλέπεται ένα γεύμα, το «σαχούρ», για να αντιμετωπίσουν οι πιστοί την παρατεταμένη νηστεία της ημέρας.
Το Ραμαζάνι τελειώνει με τριήμερη γιορτή χαράς, η οποία ονομάζεται «ιντ αλ-φιτρ» («διακοπή της νηστείας», «Σεκέρ Μπαϊράμ» στα τουρκικά) ή «ιντ αλ-σαρχίρ» («μικρή γιορτή»).
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/788#ixzz3dPp5Jdov
Αλκέτας Παναγούλιας
1934 – 2012
160
Έλληνας ποδοσφαιριστής, προπονητής και πολιτικός. Ως προπονητής της Εθνικής Ελλάδας την οδήγησε για πρώτη φορά σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (1980) και Παγκοσμίου Κυπέλλου (1994).
Ο Αλκέτας Παναγούλιας γεννήθηκε στις 30 Μαΐου 1934 στη Θεσσαλονίκη. Το 1949 έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στον Άρη και στα τέλη του 1951 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, κατά τη διάρκεια του φιλικού Τουρνουά των Χριστουγέννων. Ξεκίνησε ως αριστερός εξτρέμ, αλλά καθιερώθηκε ως αριστερός ακραίος αμυντικός. Αγωνίστηκε ακόμη και στο κέντρο της άμυνας, όταν οι περιστάσεις το απαιτούσαν. Τη δεκαετία του '50, κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης με τον Άρη (1953, 1959). Συνολικά, πέτυχε 13 γκολ στο τοπικό πρωτάθλημα, 3 στο Κύπελλο Ελλάδας και 10 στο εθνικό πρωτάθλημα.
Το 1962 πέρασε για πρώτη φορά τον Ατλαντικό, συνδυάζοντας πανεπιστημιακές σπουδές και μπάλα. Αγωνίστηκε στην ομογενειακή ομάδα Ελληνοαμερικανικός Άτλας της Νέας Υόρκης (Greek-American Atlas of New York) και ως προπονητής της την οδήγησε στην κατάκτηση τριών συνεχόμενων κυπέλλων ΗΠΑ (1967, 1968, 1969).
Το 1972 επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέλαβε βοηθός του προπονητή της Εθνικής, Μπίλι Μπίγκαμ. Ένα χρόνο αργότερα ανέλαβε τα ηνία του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος και τα κράτησε έως το 1981. Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν η συμμετοχή της εθνικής ομάδας στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1980, ένα μοναδικό επίτευγμα για τη μέχρι τότε ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Παράλληλα με τα καθήκοντα του ομοσπονδιακού προπονητή, ο Παναγούλιας κάθισε για πρώτη φορά στον πάγκο του Άρη τον Φεβρουάριο του 1975.
Αμέσως μετά το Ευρωπαϊκό της Ιταλίας, ο Παναγούλιας ανέλαβε τις τύχες του Ολυμπιακού και τον οδήγησε στην κατάκτηση δύο πρωταθλημάτων (1982, 1983). Το 1983 ανέλαβε προπονητής της εθνικής ομάδας των ΗΠΑ και το 1984 ήταν προπονητής της Ολυμπιακής ομάδας των ΗΠΑ στην Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες. Το 1985 ξανακάθισε στον πάγκο του Ολυμπιακού και του χάρισε ένα ακόμη πρωτάθλημα (1987).
Το 1988, ανέλαβε και πάλι τον Άρη, αλλά τον Ιανουάριο του 1990 απομακρύνθηκε από την τεχνική ηγεσία. Το 1992 κάθισε για δεύτερη φορά στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδας, με την οποία είχε μία ακόμη πρωτιά, οδηγώντας τη στην τελική φάση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος των ΗΠΑ (1994). Τον Απρίλιο του 1999, αναλαμβάνει για μία ακόμη φορά τον Άρη και με έξι σερί νίκες τα τελευταία οκτώ παιχνίδια τού εξασφαλίζει την έξοδο στο Κύπελλο UEFA. Ήταν και το «κύκνειο άσμα» του στους πάγκους.
Ο Αλκέτας Παναγούλιας διακρίθηκε και εκτός ποδοσφαίρου. Διατέλεσε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης και ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στην Α' Θεσσαλονίκης στις εθνικές εκλογές του 1993.
Πέθανε στις 18 Ιουνίου 2012 στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ, σε ηλικία 78 ετών.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/846#ixzz3dPpPIl3A
Ντιβερτιμέντο αρ.10 του
Μότσαρτ
63
Σύνθεση του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ για δύο κόρνα και ορχήστρα εγχόρδων. Φέρει τον αριθμό 247 στον κατάλογο Κέχελ, που περιλαμβάνει τα έργα του μεγάλου αυστριακού συνθέτη.
Ο Μότσαρτ συνέθεσε το έργο το 1776, σε ηλικία 20 ετών, ως δώρο γενεθλίων στην οικογενειακή φίλη των Μότσαρτ, κοντέσα Μαρία Αντόνια Λόντρον, επίλεκτο μέλος της αριστοκρατίας του Ζάλτσμπουργκ. Η πρεμιέρα δόθηκε το βράδυ της 18ης Ιουνίου του ίδιου χρόνου, στο αρχοντικό της κοντέσας, κατά τη διάρκεια της γενέθλιας δεξίωσης.
Το έργο, που διαρκεί γύρω στα 32 λεπτά, αποτελείται από έξι μέρη:
- Allegro
- Andante grazioso
- Menuetto & Trio
- Adagio
- Menuetto & Trio
- Andante - Allegro Assai
Το Ντιβερτιμέντο (Divertimento) είναι μουσικό είδος του 18ου αιώνα, που αντιστοιχεί σ’ ένα μικρής διάρκειας οργανικό κομμάτι ψυχαγωγικού χαρακτήρα χωρίς συγκεκριμένη δομή. Η λέξη προέρχεται από το ιταλικό ρήμα divertire (ντιβερτίρε), που σημαίνει διασκεδάζω. Το Ντιβερτιμέντο παιζόταν μετά το δείπνο για τη διασκέδαση των συνδαιτυμόνων και γι' αυτό είχε ανάλαφρο χαρακτήρα.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/784#ixzz3dPq3G9oc
Χόρας Σίλβερ
1928 – 2014
55
Αμερικανός πιανίστας και συνθέτης, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της μεταπολεμικής τζαζ.
Ο Χόρας Γουόρντ Μάρτιν Ταβάρες Σίλβα, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1928 στο Νόργουοκ του Κονέκτικατ. Ο πατέρας του καταγόταν από τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου και η μητέρα του ήταν ιρλανδο-αφρικανικής καταγωγής.
Ο Χόρας Σίλβερ ξεκίνησε την καριέρα του ως τενοροσαξοφωνίστας, αλλά γρήγορα στράφηκε στο πιάνο, με επιρροές από το παίξιμο του Μπαντ Πάουελ και του Θελόνιους Μονκ. Ο πρώτος που διέκρινε το ταλέντο του ήταν ο σαξοφωνίστας Σταν Γκετς στις αρχές της δεκαετίας του '50.
Το 1954, κάτοικος ήδη της Νέας Υόρκης, δημιούργησε μαζί με τον ντράμερ Αρτ Μπλέικι το συγκρότημα των Jazz Messengers, που αποτέλεσε ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά σχήματα του χαρντ μποπ (hard bop). Ο Σίλβερ συνεισέφερε καθοριστικά στη διαμόρφωση αυτού του μουσικού ιδιώματος της τζαζ, που προέρχεται από το μπίμποπ (be bop), αλλά είναι εμπλουτισμένο με στοιχεία από το ρυθμ εντ μπλουζ, το γκόσπελ και τη λατινοαμερικάνικη μουσική. Στην πιο “χορευτική” του εκδοχή, το χαρντ μποπ απαντάται και με την ονομασία σόουλ τζαζ (soul jazz), της οποίας ο Σίλβερ είναι από τους διαμορφωτές.
Το 1955 ηχογράφησε το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο «Horace Silver and the Jazz Messengers» για την Blue Note, με την οποία συνεργάστηκε τα επόμενα 28 χρόνια. Ο δίσκος αυτός χαρακτηρίστηκε «κλασικός» από την κριτική και περιέχει τη γνωστή σύνθεση «The Preacher».
Στη συνέχεια, ο Σίλβερ σχημάτισε μία σειρά από εξαιρετικά κουιντέτα. Το γνωστότερο και πιο «κλασσικό» κουϊντέτο του είχε στη σύνθεσή του τον τρομπετίστα Μπλου Μίτσελ και τον τενοροσαξοφωνίστα Τζούνιορ Κουκ (1958-1964).
Στις πιο γνωστές δημιουργίες του Χόρας Σίλβερ συγκαταλέγονται οι συνθέσεις: «The Preacher» (1955), «Nica’s Dream» (1956), «Señor Blues» (1957), «Sister Sadie» (1959), «Filthy McNasty» (1961) και «Song for my Father» (1965).
Ο Χόρας Σίλβερ πέθανε στη Νέα Υόρκη στις 18 Ιουνίου 2014, σε ηλικία 85 ετών.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/848#ixzz3dPqXnV2h
Γυμναστικές επιδείξεις 1956 , από δεξιά πρώτη σειρά : Καρανάσος Θύμιος , Τεμπέλης Σταύρος και Παπαϊωάννου Δημήτριος , όλοι από Αμυγδαλιά . Δεύτερη σειρά από δεξιά : ....Μολογιάννης , Μαλανδρίνο και Ιωάννης Κουτονιάς , Αμυγδαλιά .
Αρχείο Δημ. Παπαϊωάννου
Ο ΑΥΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ
Παρασκευή
19/6
03:00
16°C
86%
2 Μπφ ΒΔ
9 Km/h 
ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
09:00
18°C
72%
ΑΠΝΟΙΑ
ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
15:00
24°C
53%
2 Μπφ N
9 Km/h 
ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΟΣ
21:00
20°C
66%
2 Μπφ Δ
9 Km/h 
ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ
Ο αείμνηστος Γιώργος Καψάλης , πρωταθλητής του άλματος σε ύψος , σε νια προσπάθειά του , σε γυμναστικές επιδείξεις της δεκαετίας του ‘50 .
Τρεις πρωταθλητές μας , Γ,Τσιάντας , άλμα σε μήκος , σε περιφερειακούς μαθητικούς αγώνες στην Άμφισσα , δεκαετία του ‘50, και Γιάννης Γιανναράς και Γιώργος Ντζιούρας , δισκοβολία στους ίδιους αγώνες , στην Άμφισσα
Η ταπεινότητά μου , απονέμει βραβεία σε νικητές σε κάποιες γυμναστικές επιδείξεις της δεκαετίας του 60 .
Καλό σας απόγευμα , να περνάτε καλά
Απ’ το “ Λιδωρίκι “ με αγάπη ….Κ.Κ.-
No comments:
Post a Comment